Bianca73

De nieuwe ik

Dit voelt niet goed meisje…. Dat zijn de woorden die door mijn hoofd gaan, zo begon het allemaal. De mammo-grafie, de echo, de punctie, de mri, de uitslagen. Niet lang daarna de operatie, de chemo, de bestralingen… Alles is klaar nu. Mijn leven moet weer doorgaan. Er moet weer regelmaat komen, ritme, energie, ‘normaal’ leven.

 

Groot zwart gat

Ik ben bang dat ik na vrijdag, als ik de laatste bestraling heb gehad, in zo’n groot zwart gat ga vallen. Je weet wel, zo’n gat van: wat moet ik nu toch gaan doen. Zelf heb ik dat altijd na de WK of EK voetballen. Ik volg dan heel fanatiek (bijna) alle wedstrijden, en wanneer het is afgelopen voel ik zo’n domper, dan weet ik even niet hoe mijn tijd in te vullen. Stom natuurlijk, want het leven biedt genoeg om mij bezig te houden. Denk al maar alleen aan de kinderen, huishouden, boodschappen, sociale contacten, werk…

‘Moeten’

Wat gaan die bestralingen snel. Qua tijd van bestraling zelf; met 5 minuten sta ik alweer buiten, maar ook het aantal. Ik zit ondertussen al op 13 van de 21. Al over de helft heen. Ik heb nog weinig klachten, behalve dat ik af en toe een steek in mijn borst heb en dat er een bepaalde druk in die borst voelbaar is.