Kooistra

Zichtbaarheid

Het is inmiddels elf maanden geleden dat bij mijn vrouw borstkanker werd ontdekt. Ze is nu voor de derde keer geopereerd. Nadat ontdekt werd dat ze draagster is van het BRCA2-gen was de keuze voor een tweede borstamputatie snel gemaakt. Ook haar eierstokken en eileiders worden verwijderd. Volgende week krijgen we uitslag van het weefsel.
 

Als een donderslag bij heldere hemel

Afgelopen dinsdag werd ik gebeld: "Ik heb het gen, ik heb het gen. Ik dacht ga ik een stukje fietsen of open ik de envelop. Ik heb de envelop geopend en kon het niet geloven".

Pieken en dalen

Meer en meer word ik me bewust dat het nooit meer zal zijn als voor november 2012. Zoals ik het me had voorgesteld hoe het na de chemo en bestraling zou zijn is dag en nacht verschil.

De illusie om je leven "op te pakken en doorgaan zoals eerder" is weg. En blijft weg.

Wat blijft is de enorme krater die de kanker heeft ingeslagen op ons leven. Niets meer onbevangen, nu nog dagelijks gedachten hopen dat de kanker niet terugkomt. Met een neergeslagen gevoel dat je hierop geen vat kan krijgen. En wat je ook niet krijgt.