ellenk's verhaal

Onze zoon, Vic Willems, staat volgende week in de finale van de Grote Prijs van Nederland.

Hij hoopt op de eerste prijs van de jury. Maar de publieksprijs is ook tof!

Mobiel stem je via deze link:

https://community.groteprijsvan.nl/#/wedstrijd/singersongwriter.2016/1131

Op een vaste pc stem je via deze link: https://community.groteprijsvan.nl/#/wedstrijd/singersongwriter.2016

 

thnx :)

Gestemd!

' Ik zoek naar raadsels in kleine gebaren'. Wat een prachtige filosofische zin!

en 'We zoeken de moed om te verdwalen'.  Ook al zo' nadenkertje.

Wat mooi! Heerlijke stem heeft je zoon, met die zachte g zoals ik hem zelf ook heb....en dromerige, peinzende teksten. Echt mooi.

En eh, gestemd natuurlijk :)

yes...hahaha...nu moet ie zeker winnen cheeky

 

Velen zijn verbaasd dat ik pas van januari 2006 bij de Amazones ben.

Maar dat is niet zo raar:

Stichting Amazones is pas opgericht in januari 2005. De site was een half jaar daarvoor sinds de zomer van 2004 in de lucht.

Dus ik draai mee vanaf een jaar na de oprichting.

Daarna ging ik, ik denk ergens midden 2006 de Amazine helemaal uitdenken samen met Maisa, formeerde een schrijversteam, en toen durfde Maisa los te laten en gingen we draaien: ik deed de eindredactie en schreef mee. Ergens begin 2007 kwam ik in het bestuur. Tot..... ik denk eind 2011? maar dat weet ik niet meer zeker. Ik deed mee aan de organisatie van de Amazone-powertour en Beats for Boobs (feest 5-jarige bestaan Stg. Amazones), een wandelmeeting en een Amazone-boogschietdag. Vergaderde veel met de andere bestuursleden, Pink Ribbon en BVN en nou ja: in ieder geval heb ik prachtige tijden beleefd!

 

Hallo,

Ik heb even je profiel bekeken na je reactie bij mij.

Wat een weg heb je al bewandeld zeg.. Hoe is het verlopen met je ouders? Ik lees dat beide ook de diagnose kanker kregen. Misschien wil je het daar helemaal niet over hebben. Dan zeg je het maar hoor!

Ik wens je heel veel sterkte en kracht toe voor nu en in de toekomst!

Groetjes Parel

Fijn Ellenk en dank je wel. Dat je nog heel lang je bijdrage mag leveren.

lieve groet, Fiep

Ha Ellen, ik ben in juni 2010 in het bestuur gekomen en wij hebben nooit samen vergaderd. Volgens mij ben jij tot februari 2010 ofzo bestuurslid geweest.

Prachtige tijden, ook voor mij hoor! 

Ik heb dan wel niet in het bestuur van de amazones gezeten, aan de wieg gestaan van de amazine , maar ook ik ben al heel lang lid van de amazones. En met veel plezier, veel hartverwarming door het lotgenoten contact.  Bijzonder dat digitaal contact ook tot persoonlijke ontmoetingen en zelfs tot vriendschap kan leiden. 

Helaas dus toch een "oude rot" Ellenk. Wel fijn om te lezen dat je ondanks je ziekte al zo lang hier bent. Kan mij voorstellen dat dit kracht aan anderen geeft!! HUG!!

Bijzonder dat er vanuit een gedeelde ziekte zoveel goeds kan worden gedaan dus. Ik verbaas en verheug me daar telkens weer over als ik hier op de site rond wandel. 

Echt heel fijn dat dit er is. Ik heb me in de eerste dagen na mijn diagnose hier aangesloten en was onmiddellijk op een onnavolgbare manier getroost, het heeft echt een betekenis voor mijn welbevinden.

Dank aan jou en iedereen die zich inzet voor deze site!

 

Een voorbeeld voor anderen!! Dank je wel, EllenK!!

Op een of andere manier geeft het me kracht om te lezen hoe "lang" want wat is eigenljk lang, sommige Amazones al op dit forum zitten. Ellenk , bedankt wat je voor de Amazones hebt betekend in het verleden maar ook in de toekomst!!

Feestje:

ik ben in januri 2006 bij de Amazones beland op zoek naar bijwerkingen van de Arimidex: dit ben nu 10 jaar hier ;).

Weird!

Wat een jubileum....

Maar ik ben verbaasd dat pas 10 jaar is, ik dacht dat jij al een oud-gediende was toen ik hier voor het eerst kwam kijken.

Maar we gaan dus maar voor de volgende 10 jaar.

Op naar de volgende 10 jaar dan maar!

 

Feestje? Ja toch wel hoor!!!

Ik ben de laatste tijd dol op een feestje, dus deze kan er ook wel bij. Dat er nog maar vele jaren mogen komen. 

Joepie! Je bent dus al jaren onderdeel van een goed volkje! Dat moet wat met je gedaan hebben. Ik ben blij met jou en natuurlijk ook de anderen van het lotgenotenvolkje.

 

Alweer 10 jaar?? Ik hoop nog lang je reacties hier te mogen meemaken. HUG!!

Yes, mijlpaal!!!

Goh, ben jij echt pas van januari 2006? Nou, we gaan voor zeker nog een volgend jubileum. Liefst nog veel meer. 

x

Sluit me bij Fiep aan! Felicitaties uiteraard niet helemaal (helemaal niet) op zijn plek, wel de wens dat het nog heel lang gaat duren.

Je bent er nog steeds!! Fijn voor ons.smiley

En ik wens dat je er nog minimaal 23 jaar bij bent heartIets met 77 was het volgens mij.

 

Oh en wat ik nog helemaal niet gemeld had hier.

Ik heb nadat ik ben gestopt met mijn bedrijf om een flinke sabbatical te houden voor studie eigenlijk al bijna direct weer werk gevonden.

Dat was niet de bedoeling maar het paste als een handschoen.

Ik werk inmiddels twee dagen per week op een advoctenkantoor in Eindhoven en heb daar al een vaste aanstelling gekregen :)

De combinatie is werkelijk ideaal en dus heb ik ja gezegd.

Een heel inspirerende omgeving. Ik ga fluitend werken en kom zingend thuis en ik leer er enorm veel en ik mag al heel veel betekenen daar.

Maisa heeft me aangemoedigd om verder te leren. Hier heeft het alvast toe geleid.

 

Dank je wel lieve Ellen voor je reactie bij mijn verhaal.

Zo inspirerend Ellen!

studeer, werk en geniet!

Geweldig, Ellen. Had het al ergens anders gelezen, maar leuk dat je het hier ook meldt!

En nog gefeliciteerd met je 20-jaar-na-diagnose-mijlpaal!

You go, girl!

XXX

Wat? Sabbatical? Hoe was dat spreekwoord ook weer met die vrouwenhand en paardentand?
Nou ja, deze handschoen past perfect om jouw hand! Het is dat ik al juridische bijstand heb, maar anders.....

Dat is heel fijn voor je ellenk . Mooie combinatie werk/studie en wat fijn dat je een vaste aanstelling hebt gekregen. Zo zie je maar wat op je pad komt. HUG!!!

20 jaar.

Deze zomer is het twintig jaar geleden dat ik voor het eerst borstkanker kreeg. Dat wilde ik toch even met jullie delen :)

En ik ben er nog steedsyes.

Wat een zegen, ook wat een geluk.

Ik kreeg het nog een tweede keer maar ook die keer ben ik al weer twaalf jaar voorbij.

Met alle grote verliezen van dit jaar weet ik iedere dag opnieuw dat ik dankbaar mag zijn dat ik er ben, en niet alleen ben ik er, maar ik ben superfit (wel 20 jaar ouder, dat dan weer wel ;) ) en ik doe allemaal dingen die ik graag wil doen.

Mooi is dat!

 

Groetjes en tot het volgende jubileum ;)

Jeetje, Ellenk, deze had ik gemist!
Proficiat met deze 20 jaar 'na diagnose'. Ik ben blij dat jij er bent en jij jij bent :)
Liefs uit Utrecht.
 

Veel succes morgen. Heb je mijn pb al gelezen. Of zit je nu alleen nog maar achter de boeken? 

Ik denk dat ik het maar eens ga vieren ja, dat is een goed idee :).

Annie, ik heb donderdag nog een tentamen maar daarna wat meer tijd. We spreken af :)

 

XXX

Ellen, wat een fijn bericht!

Het is inderdaad een zwaar jaar en daarom `moet` je dit ook zeker vieren en mogen wij heel dankbaar zijn.

Kusss kiss

 

 

Er zijn vogels en er zijn geluksvogels. En jij hoort tot nu toe tot de laatste soort. Wat fijn, wat mooi, wat onverwacht, wat een levenscadeau want met je vader, je moeder, je hebt als geluksvogel best kwetsbare vogeltjes moeten verzorgen en nog. Maar jij doet het met liefde, kracht en slimheid. Jij moet naar je volgende jubileum.

ik pb je binnenkort om wat af te spreken in een van mijn komende drie pauzeweken. Na elke kuur 1 pauzeweek , twwe weken aan, een af dus. Of ben je de komende 9 weken op vakantie. Ik wil jou graag even in levende lijven zien en voelen, over je studie horen, je zangkoor, je zoons ontwikkeling enz enz. 

 Tot gauw

Ik ben heel blij voor je, en hoop het mee te mogen maken,  ;)

. Hup naar de volgende 20 jaar en wie weet hebben ze dan iets gevonden, zodat niemand meer overlijd aan deze kut ziekte .

Ga je het vieren?  Altijd leuk feestjes xxx :)

Maisa,

Morgen zou je 42 zijn geworden. Vandaag maakte ik op jouw verzoek geld over aan de BVN t.n.v. de Commissie Amazones, en ik schreef erbij op verzoek van Maisa.

Zo lijkt dit dan een van de laatste dingen te zijn die ik nog voor jou kan doen.

Bijna dan.

Iedere keer als ik de website open dan branden er vier kaarsen op de openingspagina, door jou aangestoken bij het samengaan van de Amazones met de BVN, 29 januari was dat. Het lijkt gisteren en tegelijkertijd is dat al lang geleden. Je wilde niet zoenen toen want je was in je 'vatbare' periode. Ik dacht toen al ^*() de vatbare periode maar ik hield me in. En daarna was het te laat. Die kaarsjes wil ik dan vastpakken, net alsof ik je zo nog een beetje zou kunnen vasthouden.

Maar steeds ook bij het zien van die kaarsjes, dan denk ik, dit is jouw erfenis. Dit liet je na voor de Amazones, en die erfenis blijft niet vanzelf in stand. Langzaam maar zeker, ik begon daar al een poos geleden opnieuw mee, heet ik nieuwe Amazones weer welkom want ze zijn zo welkom hier. Ook voor hun moeten de Amazones een warm huis en een warm hart bieden.

Dus, voor zover dat in mijn mogelijkheden ligt, zal ik in ieder geval online, mijn best doen om samen met vele anderen op jouw erfenis te passen.

x

ellenk

Elke keer als ik inlog verwacht ik een berichtje van Maisa en het is zo verdrietig dat er nooit meer een bericht zal verschijnen. 

En ja, ook ik zal mijn best doen om haar erfenis niet te verkwanselen.

Liefs Ollie

heartkissheart

Ik proost vanavond met een lekker pilsje op Maisa haar verjaardag. Het voelt voor mij nog zo onwerkelijk dat ik haar niet meer om advies kan vragen, een knuffel kan geven of gezellig kletsen...

Ik ben vandaag ook, samen met jullie, in gedachten bij haar.

Ze heeft haar 42 tigste verjaardag niet meer met haar gezin en fam. mogen vieren, wat ik haar nog zo gegund had. Maar gelukkig de vijfde lustrum verjaardag van Amazoon wel. De diepe indruk die ze heeft achter gelaten, ook bij mij, echt ongekend. Zowel hier als elders.

Laten we haar erfgoed DE AMAZONES in ere houden door deze site goed te onderhouden met onze berichten, info en steuntjes.

Heel vaak zag ik haar naam staan in rode letters onderaan het forum, dan was ze online.

Ik vond het zo'n bijzonder en lief mens, wat zal ik haar missen.

Ellenk,

Ze was een heel bijzondere vrouw en ze heeft ons een hele grote erfenis nagelaten.

Ook ik zal haar nooit vergeten.

XXX 

Ellenk, ik dat dat velen met jou deze gedachte van Maisa  in stand zullen houden en hier draait het ook om op deze site. In moeilijke tijden wordt je hier opgevangen en met veel steun omringt. Dank daarvoor!!

Zo eind 2014 is het weer eens erg druk.

En waarom deze keer dan?

Ik heb al tig jaar een eigen bedrijf samen met mn broer en we hebben dit najaar besloten daarmee te stoppen. We zijn er klaar mee. Is dat raar? Ja en nee.

Broer doet het werk al 38 jaar en dat is best lang.

Zelf doe ik het ook al weer 28 jaar en mijn geest zoekt altijd weer nieuwe uitdagingen.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Die vond ik in een rechtenstudie die ik met veel plezier doe en ik ben nu halverwege en helemaal gegrepen door het recht. Dus vanaf januari ga ik een poosje niet werken maar keihard studeren om zo snel mogelijk af te studeren.

Tenzij ik een leuke juridische baan vind, dan gaat de studie weer in de vertraging en ga ik tegelijkertijd praktijkervaring opdoen én studeren.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Ondertussen bedenk ik van alles wat ik kan doen in de uren dat ik niet werk. Ik heb áltijd full time gewerkt dus ik denk dat ik heel veel tijd krijg maar dat is natuurlijk niet waar ;)

Behalve studeren huishouden en voor mijn moedertje zorgen denk ik soms voorzichtig aan een nieuwe reconstructie omdat mijn huidige borsten erg scheef zijn uitgepakt en bovendien is de rechterborst keihard.

Maar zoals gewoonlijk zal ik het wel weer zonde van mijn tijd vinden :)

Ach ja, zo lang ik andere dingen nog veel belangrijker vind zal het ook wel niet zo dringend zijn.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Verder zit onze eigen studenT met zijn band in de finale van De Grote Prijs van Nederland. Ze zitten bij de laatste zes bands en 20 december treden ze op in de Melkweg in Amsterdam. Weer zo'n mijlpaal om te mogen meemaken. En vreselijk spannend voor deze moeder die deze band natuurlijk de allerbeste van allemaal vindt.

Stemmen voor de publieksprijs mag ;) : http://www.groteprijsvan.nl/deelnemer/valour-up-twice/, ze staan op 1 op dit moment :)

 

Ik wens alle Amazones hoopvolle warme feestdagen toe en een fijn 2015.

 

xxx

Dat is best groot nieuws als je al 28 jaar in het vak zit! Maar kan me voorstellen dat je zin hebt in nieuwe uitdagingen. Ik wens je veel plezier met je studie en dito baan als je er aan toe bent.

 

Geweldig Ellen, dat je nieuwe wegen inslaat en een nieuwe uitdaging aangaat. Wat zal dat wennen zijn na al die jaren in de zaak. Ook wij wensen je mooie en fijne feestdagen toe. HUG!!

Hoi Ellen, wat mooi dat je nieuwe uitdagingen aangaat, naast de uitdaging van je part-time rechtenstudie, die je al had! Ik vind het heel knap dat je op latere (sorry voor het woord :) ) leeftijd gewoon nog weet te kiezen voor wat je echt wil, zoveel mensen gaan maar gewoon door en door en door, gewoon omdat dat nou eenmaal het gemakkelijkst is.
Ik zit de muziek van de band van je zoon te luisteren, het klinkt goed, ik houd wel van dit soort muziek! (En ik ga erg vaak naar optredens van bandjes). Om te stemmen moet ik natuurlijk ook de andere vijf even beluisteren... ;-) 
Fijne feestdagen alvast!!
Lieve groeten,
Ridoux

Wat fijn om weer wat van je te lezen! En wat een grote verandering, na 28 jaar stoppen met jullie zaak. Dat zal wel enorm wennen zijn, ik denk dat je echt wel heel veel vrije tijd erbij krijgt hoor! Alleen ook dat went na een tijdje dus dan lijkt het ineens minder te zijn. Inderdaad, wat Truus schrijft is natuurlijk een heel praktische: de reconstructie laten doen tijdens je studie en dan solliciteren met de borst(en) vooruit! laugh

Wat een ontwikkelingen Ellen. Maar zo te lezen is de tijd er rijp voor. Zowel voor de verkoop van het bedrijf, jouw zoektocht naar een baan waar je rechtenstudie resultaten tot hun recht kunnen gaan komen. En dan nog een mogelijke reconstructie. Je hebt veel om over na te denken, dat vult al behoorlijk wat tijd op.

Ik vind het echt zo mooi en geweldig goed hoe jij bezig bent. Je bent een voorbeeld voor velen hier die richting zoeken na weer vol in het leven terecht te zijn gekomen na alle behandelingen.

Geniet van de feestmaand en geniet van elkaar en vooral ook van je zoon met zijn band.

Heel veel succes, echt knap hoor, studeren, mij lukt het amper om een bericht te lezen, haha, en trots, zeker, iedere moeder is toch trots. Je zou dan wel nu de recontructie kunnen doen, straks werk je weer en dan heb je weer allerlei redenen om het niet te doen.

Hele fijne feestdagen, liefs Truus

Zo, daar zitten we dan, in moulin des comtes.

Google maar eens, en bedenk dan dat het in het echt nog mooier is dan op de foto's.

In de loop van de week komen ook Ambulo en haar man nog aangewaaid en zijn hier ineens 3 Amazones met hun partners.

Annazone - onze gastvrouw - Ambulo en ik.

Drie compleet verschillende vrouwen die één ding delen.

En nu dan twee :) : wandelend vakantie vieren in rust in ruimte en vrijheid

Het is hier goed!

Het is hier echt prachtig. Ellen heeft niks teveel gezegd.

En wat leuk om juliie hier tegen te komen. Er was helemaal niks aan gepland, maar deze minireunie is heel speciaal :-). Precies zoals je zegt, drie heel verschillende vrouwen die één ding delen. En dat schept een band.

We genieten van de natuur, rust en ruimte én jullie goede gezelschap. Ja, het is hier goed!

 

Het lijkt mij ook zo heerlijk daar: inderdaad rust & ruimte en het eten ziet er op fbfoto's ook zo lekker uit! Heel veel plezier toegewenst!

O, wat ben ik jaloers, ;) Ik wens jullie een hele mooie tijd, veelliefs truus.

Wat een leuke minireunie!

Fijne tijd Ellen.

Liefs Ollie

Wat leuk Ellen. En ja, zo'n mooie plek om vanuit te gaan wandelen en ook weer uit te rusten. Heerlijk! Leuk dat ambulo ook met partner komt. Die houden ook zo van wandelen. Heb het heel goed samen, maar daar twijfel ik eigenlijk geen moment aan. Updateetjes met fotootjes zijn welkom om even mee te genieten.

Geniet ervan Ellen. Het lijkt mij erg mooi daar!

Irene,

Vandaag is zo'n dag dat Irene de hele dag in mijn gedachten is.

Irene, lieve zorgzame stoere Irene, die al weer een poos geleden overleed na een periode van ziek zijn. Het voelt nog zo kort geleden maar het is toch al weer 2,5 jaar terug dat ze zomaar uit ons leven verdween.

Haar man woont vanaf nu offcicieel samen met zijn nieuwe partner. Ze ziet er leuk uit op de foto's en ik ben blij dat hij zijn geluk aan het hervinden is.

Irene wist ook heel zeker dat het zo zou gaan: "Ernst is geen man om alleen te blijven". Ze wilde dat hij door zou gaan en wist dat hij dat kon.

Toch treur ik vandaag. Om Irene, want zíj wilde juist zo graag door met Ernst, om Ernst omdat hij haar moest laten gaan. Om het gemis.

Binnenkort ga ik op vakantie bij Anneke. Jij, Irene, zou dat zeker super gevonden hebben. Ik vermoed dat Anneke en ik ergens een moment gaan zoeken om jou te herdenken. Niet dat we daar een moment voor nodig hebben want herdenken doen we toch wel, en misschien is inderdaad er geen moment maar alleen een omhelzing, maar toch.

Lieve Irene, ik mis je en wilde dat dat zo niet hoefde te zijn.

 

Voor altijdheartEllen

Wat gaat de tijd toch snel. 2,5 jaar geleden al weer. Ook ik heb het schaaltje dat Irene bij een etentje gaf op mijn bureau staan. En ook gek, Amazones die ik volg en die overlijden, die haal ik niet van mijn lijst af...... Net alsof ik ze dan definitief 'verwijder' c.q. uit mijn gedachten schrap.

En Ellenk, Irene was je zo dierbaar, ik zag haar ook altijd als jouw speciale vriendin. Ik vind het bijzonder dat je haar samen met Anneke binnenkort gaat herdenken. En dat je haar mist........

Ik omhels en knuffel je even, lieve lieve lieve Ellenk!

Het keramieken, gele doosje wat Irene aan me gaf tijdens het laatste etentje, staat nog steeds in de vensterbank in de keuken. Gegereld denk ik aan haar, aan de flater die ik sloeg toen ik aan haar vroeg, wie is Irene? Ze moest er gelukkig hartelijk om lachen, de tijd gaat snel, het voelt als gisteren.

Lieve Ellen, ik wens je een goede tijd bij Anneke, samen herdenken is troostend.

Liefs Ollie

Ook ik had toen iemand, we kregen tegelijk chemo, ik preventief en hij palliatief, door de ziekte hebben wij elkaar gevonden, door de ziekte, hebben we ook afscheid moeten nemen, alhoewel, voor mij blijft hij in mijn hart. Door de ziekte hebben we een tijd gehad, die we zeker nooit gehad zouden hebben. En het klinkt misschien vreemd, maar wat ben ik blij dat ik die tijd met hem gehad heb. En missen ja, zoals helaas ook ander mensen. Maar hij blijft voor mij iets speciaals. Knuffel truus

Lieve Ellen. Ze was ook zo jouw lieve stoere, buitenlandse maar toch ook zo echt hollandse vriendin. Dat jij vaak aan haar denkt, aan haar mooie updates, haar leven nog vol geluk met haar lief , daar zo dicht bij de natuur, ja dat begrijp ik heel goed.

Ook ik denk regelmatig aan haar. Ik lees ook regelmatig terug in haar verhaal om posthume nog gebruik te kunnen maken van haar ervaringsdeskundigheid. Haar virtuele stem even te horen.

Lieve ellen, mooie tijd samen met anneke.
Irene zal zeker over jullie samen zijn waken!

Zo herkenbaar Ellen, ik kende Irene niet maar heb wel gelezen bij haar ' in herinnering'. Ook het etentje met Irene heb ik gelezen en de foto ' s gezien bij meetings.

Het was denk ik een geliefde amazone.

Ik heb dat met Twinsy, die nog maar vier maanden geleden overleden is, maar oh wat mis ik haar soms.

Twinsy en ik hadden dezelfde angsten ondanks dat het heel goed met ons ging, meestal hadden we tegelijk controle en dan pepten we elkaar op via FB of Mail.

Dankzij Twinsy ben ik over mijn grote angsten heen gegroeid . Toen het echt slecht met haar ging en ze wist dat ze uitbehandeld was werd ze een heel ander mens. Zo rustig en zo flink.

Toen ze wist dat ze niet lang meer te leven had schreef ze me; weet je wat het mooiste is Ellen, ik heb er vrede mee, het is zo hoe God het wilt.

Wat hebben die woorden mij getroost en geholpen om die vreselijke angsten kwijt te raken. Zij kan het, dan moet ik het ook kunnen als het zo ver is.

Pijn doet het Ellen om mensen zo te missen.

knuffel, Ellen.

Twee weken geleden zocht een nichtje van mij contact met mij. Ze is zes jaar jonger dan ik en slikt al jaren MS medicatie met hormonen. Ze werd dan ook goed gecontroleerd en helaas bleek er deze keer toch wat mis.

DCIS verspreid over een groot gebied. Fijn omdat het een voorstadium is, niet fijn omdat amputatie de enige optie is.

Nu ligt zij in het ziekenhuis en wordt morgen geopereerd. Amputatie met directe reconstructie. Het is naar. Ze heeft al genoeg op haar bord en toch komt dit er gewoon nog bovenop. Ze is bloedzenuwachtig maar ook heel dapper en ik ben trots op haar.

Of het door de familielijn komt of door de medicatie zullen we nooit weten zolang de erfelijke factor op ons DNA niet gevonden wordt maar borstkanker is nooit fijn dus wat maakt het uit.

Er is weer veel ziekte om ons heen. Mijn zus haar schoonmoeder (63) overleed afgelopen week aan de gevolgen van darmkanker en gisteren de vader van die schoonmoeder, dus zij hebben het zwaar.

Helaas is mijn moeder ook niet fit. Haar bloed is niet goed (tumormarker licht verhoogd en dat in combinatie met het feit dat ze zich echt niet goed voelt) en dus gaat ze weer wat onderzoeken krijgen. Ze zegt dat ze niet bang is maar ze is heel bang. Ik zie het aan alles. We doen allemaal ons best maar de angsten zijn niet weg te nemen.  Gelukkig krijgt ze redelijk snel de eerste uitslagen binnen. Laten we maar hopen dat ze goed zijn.

Mijn nichtje zoek ik dan donderdag even op. Voor haar is een narcose ook weer net iets vervelender dan voor een ander. Ik hoop  zo dat het meevalt!

 

Goed dat je alsnog aangemeld hebt, Ellenk. Het is klip en klaar dat het erfelijk is.

Maar wat is het weer schrikken, ineens duikt die kanker in alle hevigheid weer om je heen op. Iedereen veel knuffelen, uitwaaien, de hond aaien, alles helpt om dicht bij elkaar te zijn.

Ik denk aan je!

Dat met die Hebonstudie ging eerder fout. Ik heb hem nu alsnog ingevuld.

Wij doen niet mee aan de Hebonstudie.

Mijn nichtje haar operatie ging goed :) Ik ga haar morgen of overmorgen opzoeken.

Ik merk dat het me toch raakt. Ik werd om 2.00 uur wakker vannacht en slapen daarna, hó maar.

Ik moest vanmiddag overwerken maar heb toch met Maas (onze puppy) en ons mam een flinke wandeling kunnen maken in de zon en de wind. Dat was fijn!

Zo meteen lieve vrienden over de vloer en dan vroeg naar bed.

Wat zwaar allemaal voor jullie gezin en naasten, heel veel sterkte!

 

Sterkte Ellen! 

Het is om wanhopig van te worden, het stapelt zich op en het lijkt ero p alsof er geen einde aan komt.

Ik laat het erfelijkheidsonderzoek nog eens overdoen omdat ik nu niet meer geloof dat er geen erfelijkheidsfactor aanwezig is.

Voor je moeder hoop ik op goede uitslagen na het onderzoek en voor je nichtje veel sterkte.

Die rotkanker ook.

Liefs Ollie

In jullie familie houdt het ook niet op Ellen.

Nee, het zieke, verdrietige, het zorglijke neemt alleen maar toe. Gelukkig gaat het met jou goed, ben jij sterk en slim. Jij kan wat betekenen voor mams ( acharm toch weer ) en nichtje. ( niks wordt haar bespaard!)

Tja hoe ouder jij wordt ( sorry) hoe vaker je hiermee te maken gaat krijgen. Dus zorg ook goed voor jezelf en blijf studeren , dat geeft je veel tegenwicht. Hou je ons op de hoogte?

O, wat zwaar is dit allemaal voor jou. Fijn dat je nichtje naar je toekwam. Jij weet als geen ander wat het is. Jullie kunnen elkaar steunen. Iets anders zit er niet in. De tijd zal het leren. Wat zwaar ook voor je moeder. Het komt wel allemaal tegelijk.

Ik wens je heel veel sterkte de komende tijd.

Oef, dat is zwaar. Soms is het allemaal best wel een beetje veel. Ik hoop voor je nichtje op een goede uitslag. Sterkte.

liefs Inge

Jullie familie wordt zwaar getroffen zonder aangetoonde erfelijke factor. Doen jullie eigenlijk mee aan de Hebonstudie?

Veel sterkte voor je nichtje en voor je moeder, die zo fit aan de borstkankerbehandelingen begon en sindsdien steeds is gaan kwakkelen. Ik hoop dat de onderzoeken meevallen, maar alleen al het feit dat ze die moet ondergaan is zwaar voor een vrouw van haar leeftijd.