Petraaa's verhaal

Ik ben Petra 52 jaar, heb 2 lieve kids een dochter van 33 en een zoon van 22.
Verder heb ik een pracht van een kleinzoon van 16 en rond 10 Mei word mijn 2e kleinkind geboren, een meisje ♡.
Helaas wordt dit geluk gruwelijk overschaduwd nadat ik afgelopen vrijdag een mammografie en echo heb laten maken.
3 Gezwellen, 2 links waarvan een goed fout is (bij tepel en deuk in de borst) en de ander was een cyste, in mijn rechterborst heb ik er een en die werd ook niet vertrouwd.
Ik kon niet verder geholpen worden die dag en nu zit Pasen er ook nog tussen, dus dinsdagochtend een punctie.
Sinds de onderzoeken heb ik plotseling overal pijn zowel voor op de borst als achter op de rug...oksels, ribben e.d.
Ik wijt het aan de spanning , desondanks maak ik me alleen maar meer zorgen, ook door het feit dat ik COPD en longemfyseem heb en het mede hietdoor nog wat zwaarder maakt dan het al is.
Het wachten duurd lang en ik denk dat ik jullie niet hoef uit te leggen in welke staat ik nu verkeer, ik ben helemaal op nu....
Nog nooit is positief blijven zo moeilijk geweest, hopenlijk krijg ik morgen positief nieuws zodat ik er nog tegen kan vechten

Dank jullie wel...zulke lieve reacties en dat terwijl jullie het ook allemaal niet gemakkelijk hebben, bewonderenswaardig vind ik dat. Ik heb een halve uitslag....Het is in beide borsten kwaadaardig. De biopsies vielen tegen, veel pijn en napijn gehad. In de oksel een normale punctie maar die moet overnieuw. Morgen waarschijnlijk, dan krijg ik ook te horen welk type en zo het is. Feit is dat mijn borsten geamputeerd gaan worden als t kwaadaardig is, maar sinds ik weet dat het misschien fout is wilde ik er sowieso vanaf. Ik ben erg verward en moet proberen niet in paniek te raken, dus ik hou mijn verhalen voorlopig kort. Als ik ben bijgekomen na wat ik morgen te horen krijg hou ik jullie op de hoogte
Liefs Petra

Hee, Petraaaa....Wat een shock zeg. Inderdaad overschaduwd! Het is nu dinsdag en ben erg benieuwd wat je te horen hebt gekregen. Hopelijk waren de pijntjes inderdaad van de spanning en is het alleen in je borst. Positief blijven is goed maar je hebt net slecht nieuws gehad. Verdriet/angst/boosheid is allemaal heel logisch hoor. Het mag er ook zijn! 

Fijn dat je ons, de Amazones hebt gevonden. Hier kun je je verhaal kwijt, maar ook vele ervaringsverhalen vinden. Ik hoop dat je er wat aan zult hebben en dat je snel de uitslag zult krijgen. 

Lieve groetjes Zangeres.

Beste Petra, pas als de puncties zijn gedaan weet je zeker of het kanker is, lijkt me. Ik snap heel goed dat je nu in alle staten bent en dat positief blijven nu wel heel veel gevraagd is. Ik hoop dat de uitslagen mee zullen vallen. Dat je verder van alles voelt is ongetwijfeld stress-gerelateerd. Of je uitzaaiingen hebt, dat zal pas na meer onderzoeken duidelijk kunnen worden.

Stap voor stap is het beste advies wat er is, maar zie dat maar eens te doen als je ineens in een achtbaan zit.

Heel veel sterkte met het wachten op de uitslagen. Mijn ervaring is dat het wachten de meest moeilijke periode is. Daarna komen er behandelingen en heb je het gevoel dat er 'aan gewerkt' wordt om je weer beter te maken.

Gelukkig is het bijna dinsdag!

Veel succes!

ellenk

Lieve Petra. je leeft in een waas in deze periode van onmogelijke spanning. Niet zo gek dat je lijk protesteert en dat je overal pijn voelt. Je verkrampt denk ik.

Knuffel van mij voor jou. Ik hoop dat je snel meer zekerheid en duidelijkheid zult hebben. En dat er geen uitzaaiingen gevonden worden. dat het "alleen" borstkanker is en dat er voor jou een pasklare behandeling wordt bedacht.

Ik ben Petra 52 jaar, heb 2 lieve kids een dochter van 33 en een zoon van 22.
Verder heb ik een pracht van een kleinzoon van 16 en rond 10 Mei word mijn 2e kleinkind geboren, een meisje ♡.
Helaas wordt dit geluk gruwelijk overschaduwd nadat ik afgelopen vrijdag een mammografie en echo heb laten maken.
3 Gezwellen, 2 links waarvan een goed fout is (bij tepel en deuk in de borst) en de ander was een cyste, in mijn rechterborst heb ik er een en die werd ook niet vertrouwd.
Ik kon niet verder geholpen worden die dag en nu zit Pasen er ook nog tussen, dus dinsdagochtend een punctie.
Sinds de onderzoeken heb ik plotseling overal pijn zowel voor op de borst als achter op de rug...oksels, ribben e.d.
Ik wijt het aan de spanning , desondanks maak ik me alleen maar meer zorgen, ook door het feit dat ik COPD en longemfyseem heb en het mede hietdoor nog wat zwaarder maakt dan het al is.
Het wachten duurd lang en ik denk dat ik jullie niet hoef uit te leggen in welke staat ik nu verkeer, ik ben helemaal op.

Nog nooit was positief zo moeilijk en op dit moment lukt me dat ook niet, ik laat het op me afkomen ....als een zombie, want zo voel ik me op dit moment. Hopenlijk krijg ik morgen een postief bericht en kan ik er nog tegen vechten.