Petraaa's verhaal

Het is gebeurd, mijn pasgeboren kleindochter Amayïsha heeft me vergezeld tot bijna aan de Ok ik liet haar handje los en een ongekende kracht kwam over me. We zijn nu een paar dagen later, geen borsten meer maar wel 2 'mooie' littekens. Dit doet gek genoeg t minste pijn van alles en de confrontatie viel ook reuze mee.
De kneuzingen, verdikte spieren, bloeduitstortingen zijn wel erg pijnlijk. Ook schommeld de saturatie en heb ik 2 draines. Ik lig nog steeds in t ziekenhuis en per dag wordt bekeken of ik naar huis mag als t verantwoord is.
En ja ik heb zeker mijn droevige en emotionele momenten zoals nu dat ik dit opschrijf.....

Petraa fijn dat het achter de rug is. Nu lekker opknappen, laat je maar goed verwennen ook stgraks als je weer thuis bent.

Ontroerend verhaal van je kleindochters handje, kan me voorstellen dat dat je kracht gaf.

Heel veel beterschap, Petraa!!! Hopelijk herstel je snel met niet al te veel pijn! Wat mooi, dat je kleindochter je hand zo vasthield...Kan er ook ontroert van raken, hoor!

Sterkte met alles! Zangeres.

Nog een paar dagen en dan is het zover.
Maandag 8 Mei worden mijn borsten geamputeerd, smorgens krijg ik nog een poortwachtersklieronderzoek.
Ik zie er tegenop en nig niet eens om t feit dat ik mijn borsten kwijtraak maar meer om t feit dat ik COPD heb icm narcose.
Ik ben zo bang......

Dank jullie wel, @Zangeres: Nee ik ga geen borstreconstructie doen, de narcose wil ik sowieso zo kort mogelijk houden en waarschijnlijk volgen er dan nog meer operaties, allemaal teveel risico's voor mij.
Ik heb vandaag de anesthesist gesproken en hij heeft me ietwat gerust gesteld en gezegd dat als ze het niet aandurven ze er ook niet aan beginnen.
Morgen een 7daagse kuur prednison en maandagochtend vernevelen.

@Stoere Leeuw: Mijn schoonzusje blijft bij me tot aan de operatie kamer als ze bij de onderzoeken mag zijn. Ze is nog elke keer meegegaan en heeft af en toe ook flink pijngeleden als ik weer eens haar hand fijnkneep, een biopt was zeer pijnlijk.
Na de operatie zal ze er ook zijn samen met mijn zoon, mijn dochter komt zondag maar moet maandag weer naar huis vanwege de kinderen, denk niet dat ik haar na de operatie nog zal zien. Ben benieuwd waar ik trek in krijg want ik mag vanaf 12 uur snachts niks eten maar honger zal ik zeker hebben.

Nogmaals dank allebei voor jullie lieve berichtjes, na de operatie zal ik mijn verhaal weer updaten zogauw het kan.
Heel veel liefs Petra

Hee, Petraaa, veel sterkte as maandag. Ik neem aan dat je bij een anesthesist bent geweest en je longproblemen hebt kunnen vertellen. Ik duim dat t allemaal mee zal vallen. Ga je voor reconstructie ook of alleen amputatie? Heel veel succes!

Zangeres

Logisch dat je bang bent. Dat kan ook niemand echt wegnemen. narcose is altijd eng. Het is toch loslaten en je overgeven aan de artsen. Voor jou nog een stukje enger vanwege je COPD. maar ook dat komt echt goed. je hele geschiedenis is bekend en ze houden er op alle manieren rekening mee.

In 2013 zijn bij mij ook beide borsten geamputeerd en het is me in wezen reuze meegevallen. ook ik had eerst 's morgens poortwachters-onderzoek. Het was vooral veel wachten. Het onderzoek zelf stelt weinig voor.

Neem iemand mee waar je fijn mee kunt praten dan gaat de tijd lekker snel. na de ingreep wilde ik vooral iedereen die me lief is zien en knuffelen. En ik had reuze trek in een boterham met kaas.

Veel sterkte maandag - en heb er vertrouwen in - het komt goed!

Ik ben Petra 52 jaar, heb 2 lieve kids een dochter van 33 en een zoon van 22.
Verder heb ik een pracht van een kleinzoon van 16 en rond 10 Mei word mijn 2e kleinkind geboren, een meisje ♡.
Helaas wordt dit geluk gruwelijk overschaduwd nadat ik afgelopen vrijdag een mammografie en echo heb laten maken.
3 Gezwellen, 2 links waarvan een goed fout is (bij tepel en deuk in de borst) en de ander was een cyste, in mijn rechterborst heb ik er een en die werd ook niet vertrouwd.
Ik kon niet verder geholpen worden die dag en nu zit Pasen er ook nog tussen, dus dinsdagochtend een punctie.
Sinds de onderzoeken heb ik plotseling overal pijn zowel voor op de borst als achter op de rug...oksels, ribben e.d.
Ik wijt het aan de spanning , desondanks maak ik me alleen maar meer zorgen, ook door het feit dat ik COPD en longemfyseem heb en het mede hietdoor nog wat zwaarder maakt dan het al is.
Het wachten duurd lang en ik denk dat ik jullie niet hoef uit te leggen in welke staat ik nu verkeer, ik ben helemaal op nu....
Nog nooit is positief blijven zo moeilijk geweest, hopenlijk krijg ik morgen positief nieuws zodat ik er nog tegen kan vechten

Dank jullie wel...zulke lieve reacties en dat terwijl jullie het ook allemaal niet gemakkelijk hebben, bewonderenswaardig vind ik dat. Ik heb een halve uitslag....Het is in beide borsten kwaadaardig. De biopsies vielen tegen, veel pijn en napijn gehad. In de oksel een normale punctie maar die moet overnieuw. Morgen waarschijnlijk, dan krijg ik ook te horen welk type en zo het is. Feit is dat mijn borsten geamputeerd gaan worden als t kwaadaardig is, maar sinds ik weet dat het misschien fout is wilde ik er sowieso vanaf. Ik ben erg verward en moet proberen niet in paniek te raken, dus ik hou mijn verhalen voorlopig kort. Als ik ben bijgekomen na wat ik morgen te horen krijg hou ik jullie op de hoogte
Liefs Petra

Hee, Petraaaa....Wat een shock zeg. Inderdaad overschaduwd! Het is nu dinsdag en ben erg benieuwd wat je te horen hebt gekregen. Hopelijk waren de pijntjes inderdaad van de spanning en is het alleen in je borst. Positief blijven is goed maar je hebt net slecht nieuws gehad. Verdriet/angst/boosheid is allemaal heel logisch hoor. Het mag er ook zijn! 

Fijn dat je ons, de Amazones hebt gevonden. Hier kun je je verhaal kwijt, maar ook vele ervaringsverhalen vinden. Ik hoop dat je er wat aan zult hebben en dat je snel de uitslag zult krijgen. 

Lieve groetjes Zangeres.

Beste Petra, pas als de puncties zijn gedaan weet je zeker of het kanker is, lijkt me. Ik snap heel goed dat je nu in alle staten bent en dat positief blijven nu wel heel veel gevraagd is. Ik hoop dat de uitslagen mee zullen vallen. Dat je verder van alles voelt is ongetwijfeld stress-gerelateerd. Of je uitzaaiingen hebt, dat zal pas na meer onderzoeken duidelijk kunnen worden.

Stap voor stap is het beste advies wat er is, maar zie dat maar eens te doen als je ineens in een achtbaan zit.

Heel veel sterkte met het wachten op de uitslagen. Mijn ervaring is dat het wachten de meest moeilijke periode is. Daarna komen er behandelingen en heb je het gevoel dat er 'aan gewerkt' wordt om je weer beter te maken.

Gelukkig is het bijna dinsdag!

Veel succes!

ellenk

Lieve Petra. je leeft in een waas in deze periode van onmogelijke spanning. Niet zo gek dat je lijk protesteert en dat je overal pijn voelt. Je verkrampt denk ik.

Knuffel van mij voor jou. Ik hoop dat je snel meer zekerheid en duidelijkheid zult hebben. En dat er geen uitzaaiingen gevonden worden. dat het "alleen" borstkanker is en dat er voor jou een pasklare behandeling wordt bedacht.

Ik ben Petra 52 jaar, heb 2 lieve kids een dochter van 33 en een zoon van 22.
Verder heb ik een pracht van een kleinzoon van 16 en rond 10 Mei word mijn 2e kleinkind geboren, een meisje ♡.
Helaas wordt dit geluk gruwelijk overschaduwd nadat ik afgelopen vrijdag een mammografie en echo heb laten maken.
3 Gezwellen, 2 links waarvan een goed fout is (bij tepel en deuk in de borst) en de ander was een cyste, in mijn rechterborst heb ik er een en die werd ook niet vertrouwd.
Ik kon niet verder geholpen worden die dag en nu zit Pasen er ook nog tussen, dus dinsdagochtend een punctie.
Sinds de onderzoeken heb ik plotseling overal pijn zowel voor op de borst als achter op de rug...oksels, ribben e.d.
Ik wijt het aan de spanning , desondanks maak ik me alleen maar meer zorgen, ook door het feit dat ik COPD en longemfyseem heb en het mede hietdoor nog wat zwaarder maakt dan het al is.
Het wachten duurd lang en ik denk dat ik jullie niet hoef uit te leggen in welke staat ik nu verkeer, ik ben helemaal op.

Nog nooit was positief zo moeilijk en op dit moment lukt me dat ook niet, ik laat het op me afkomen ....als een zombie, want zo voel ik me op dit moment. Hopenlijk krijg ik morgen een postief bericht en kan ik er nog tegen vechten.