Wat is raadzaam?

5 berichten / 0 nieuw
afbeelding van admin
Offline
Berichten: 4387
Wat is raadzaam?

Hallo allemaal,

Via deze weg hoop ik toch wat meer inzicht te kunnen verschaffen.
Allereerst zal ik even wat uit schetsen om het e.e.a. te verduidelijken.

Vier jaar geleden na de bevalling van mijn zoontje kwam er direct allemaal bloed uit mijn rechterborst i.p.v. melk.
De artsen hadden dit nog niet eerder meegemaakt en er hebben dan ook wel 4 artsen tegelijk er naar staan kijken. Er zijn kweken afgenomen waar allemaal niets is uitgekomen. Uit voorzorg is er antibiotica voorgeschreven.

Sinds die tijd voel ik op een bepaalde plek in die borst dan ook iets groeien en tot op heden heb ik daar nog weinig aandacht aan geschonken omdat de artsen dit ook niet dit deden gezien mijn relatief jonge leeftijd. (destijds 22 jaar)

Afgelopen december heb ik rectaal veel bloedverlies en buikpijn gehad, conclusie een op dit moment goedaardige poliep die is verwijderd. Normaliter komt deze vaak bij mensen van boven de 50 jaar voor.
Vanwege dit gegeven wilde mijn MDL arts dat ik naar klinisch genetica zal gaan om mijn risico op kanker te laten onderzoeken.

Uit dit onderzoek is een familiair verhoogd risico voor borst- en eierstok kanker naar voren gekomen. (een tante is er rond haar 30ste achter gekomen en niet veel later overleden en nog een andere tante iets na haar 40e en dan niet te spreken over alle andere vormen van deze ziekte binnen de familie).

Wat betreft mijn darmen is het iets van alleen op mijzelf slaat en hiervoor zal ik geregeld onderzocht moeten worden om te kijken of er niets kwaadaardigs voor terug komt.

Sinds een paar maanden voel ik ook de plek in mijn borst enorm groeien en sinds enkele weken doet deze plek ook geregeld pijn. Er lijkt van binnen ergens druk op te komen staan waardoor iets lijkt af te knellen. Daarnaast jeukt de borst soms ineens of schieten er pijnscheuten naar mijn tepel.

Ik ben naar de huisarts gegaan en ook hij vond de verdikking niet helemaal goed voelen.
Hierop ben ik naar oncologie doorverwezen en daar heb ik een echo gehad.
Zij kon direct mijn verharde plek voelen en zag op de echo dat ik enorm verdikt klierweefsel daar heb zitten.
Ze vind dit en mijn familiare belasting reden om mij laagdrempelig te blijven volgen, op dit moment lijkt het allemaal goed er uit te zien.
Haar bevindingen stuurt ze door naar de huisarts en daar moet ik dit verder bespreken. Mochten er andere klachten voor doen of groeit het ineens enorm snel moet ik weer naar hen bellen.

De radioloog vindt mijn leeftijd (26 jaar) en dat ik nu ineens pijn heb juist een goed teken, terwijl dit mijns inziens zo niets zeggend is. Wat zijn nu juiste stappen om te ondernemen om uit te sluiten dat het op dit moment echt goedaardig is? Het lijkt mij namelijk als leek zijnde dat je door extra verdikt klierweefsel ook lastig kunt kijken op een echo? Dan kan ik dit meenemen in het gesprek van de huisarts.

Alvast bedankt voor jullie reacties!

Met vriendelijke groet,
Makamba

Offline
Berichten: 236

Hallo Makamba,

Wat een angstige symptomen en onzekerheid waar jij mee te maken hebt. Een forum neemt de plaats niet in van een bezoek aan de arts. Goed dat je je laat opvolgen.
Wat betreft jonge borsten: die zijn inderdaad vaak gekenmerkt door klierweefsel van hogere densiteit, waardoor een mammografie minder duidelijk is. Een echo is daarom net aangewezen bij jongere vrouwen. In dat opzicht, denk ik dat je goed werd onderzocht.
Maar elke beeldvorming (of het nu een echo, mammo of MRI betreft) heeft zijn beperkingen en er is geen beeldvorming die 100% alles kan zien. Het lijkt mij raadzaam, als je er zelf geen vertrouwen in hebt, om het toch na te vragen aan de arts. Vraag de arts of er misschien ook een MRI kan gedaan worden? Vraag de arts of een mammo misschien een meerwaarde kan hebben? Als hij weigert, vraag hem/haar waarom.

Jonge leeftijd en/of pijn hebben, wil niet zeggen dat alles ok is - hoewel ik je niet nodeloos ongerust wil maken. Er zijn hier veel jonge vrouwen, en soms gaat kanker gepaard met pijn in de borst.
Hopelijk wordt je gerustgesteld. Hou je ons op de hoogte?

Lieve groetjes, smim

Offline
Berichten: 178

Ik weet het niet....
Maar wat ik lees is dat jij er niet gerust op bent. Dus ik ben het zeker eens met smim... naar de (huis-)arts en vraag om meer zekerheid.
Je kunt aan hen vragen welk onderzoek nog meer helderheid kan geven. Een MRI, een biopt?
De radioloog heeft op basis van de echo gezegd dat het er goed uitziet nu. hij/zij weet meer dan jij.. dus VRAAG alsjeblieft waarom dat zo is.
De vragen die je hier stelt; stel ze aan je arts!! ECHT... we moeten dat met z'n allen veel meer doen. Het is jouw lijf, jouw leven.
En misschien heeft ie gelijk.. is er niks.. maar spreek alsjeblieft je angst uit en laat hem uitleggen waarom hij dat denkt. Vraag hoe het eruit ziet als het wel kanker zou zijn. Noem zelf het beestje bij de naam en laat hem vertellen wat het verschil is tussen klierweefsel en kankerweefsel.
Toen ik de echo kreeg, zei de radioloog "het is geen cyste"... ja duhuh... Wat dan wel vroeg ik... Hij zei: "weefsel"..
Dus ik weer doorvragen "tumorweefsel?".... "ja" zei hij.... Nog meer doorvragen "kwaad- of goedaardig".....
Hij: "dat kan alleen de patholoog uitwijzen omdat we een punctie doen".
Oke.. helder... (ik wist toen zelf aan de vorm te zien dat het om kwaadaardig ging).

Waar het om gaat: Je behandelaars zijn er voor jou.. Jij niet voor hen. Al je zorgen, angsten, gedachten... leg ze bij hen neer TOTDAT jij gerust en voldoende geïnformeerd bent.
Zij weten niet dat jij nu met zoveel in je hoofd zit. Daar denken zij niet bij na... Dat is ook voor iedereen anders.

Sterkte en ik hoop snel dat je onrust (binnen een toch al onrustig toekomstbeeld) minder kan worden.

Offline
Berichten: 189

Makamba, helemaal eens met Draak en Smim, nog een toevoeging alleen: schrijf je vragen van te voren op, neem ze door met vrienden dan wel familie die daar voor open staan, feedback van anderen zorgt altijd voor meer denkkracht en meer of beter geformuleerde vragen, en neem het lijstje mee, en vink je vragen af. Het helpt mij enorm. Als ik niks opschrijf kom ik minder dan de helft van wat ik wil weten, te weten.

Verder: ik klap nogal dicht als ik een arts tegenover me heb die op enig moment blijk geeft van ongeduldigheid, irritatie, of die mijn bevindingen via internet bagatelliseert, wegwuift, me op mijn kop geeft omdat ik überhaupt op internet kijk, over me heen gaat met: "daar moet u niet aan denken, dat is niet belangrijk", of meer van dergelijke rode vlaggen. Als je zo iemand tegenover je krijgt: vraag een andere arts. Dat ga ik nu doen, omdat ik dit hebt meegemaakt met mijn oncoloog, en nu het gigantische verschil voel met de chirurg, die ongelofelijk empathisch is, me serieus neemt, de tijd neemt. Helemaal goed. Maar hij is uitzonderlijk, helaas.

En dan nog een laatste ding: bij pijn MOET de arts iets doen. Veel mensen weten dat niet, ik weet dat omdat mijn ex arts is, en die heeft me dat verteld. Doe er je voordeel mee.

Heel veel sterkte met met de dingen die je nu gaat doen.
Lieve groet, Anne

Offline
Berichten: 4239

Hi Makamba, wat bedoel je met een 'familiair verhoogd risico' op borst- en eierstokkanker? Is dat puur op basis van jullie familiegeschiedenis of ben je BRCA of andersoortig gendraagster?

Ik heb ook zo'n harde plek, wordt bij mij gemammood, maar daarop zien ze enkel een grote witte blob. (Het is al gebiopteerd en al en gewoon gezond, maar erg dicht) Ik houd zelf vooral mijn oksel in de gaten en daar voel ik niets.

Aan elk soort onderzoek zitten zoals Smim al zei beperkingen, niets is 100%. Maar een combinatie of afwisseling van onderzoeken (die je toch krijgt vanwege familiaire belasting) kan dan een goed idee zijn?