hoe steun geven?

11 berichten / 0 nieuw
afbeelding van admin
Offline
Berichten: 4387
hoe steun geven?

Hallo,

Wat een indrukwekkende site met allerlei ervaringen. Zelf heb ik een vraag. Bij een moeder van een goede vriendin van mij is borstkanker geconstateerd. Ik weet niet goed hoe ik daar mee om moet gaan. Moet ik haar nu juist heel veel bellen/mailen of moet ik haar even met rust laten, zodat ze wat dingen op een rijtje kan zetten? Kan iemand mij advies geven? Alvast bedankt!

Groetjes,
Renate.

Offline
Berichten: 275

Hoi Renate,

goed dat je onze site gevonden hebt... misschien kun je eens kijken bij het "vrienden" stukje. Daar staan ervaringen van andere vrienden van mensen met borstkanker.
Als ik persoonlijk moet antwoorden, zou ik zeggen...vooral veel belangstelling blijven tonen! Dat doet zo ontzettend goed. Als je vriendin het niet wil, dan geeft ze dat vast wel aan.

Groetjes,
Doinja

afbeelding van Lautje
Berichten: 133

Hi Renate,

Wat moet dat voor de moeder van je vriendin een vreselijke periode zijn, we weten er helaas alles van. Kan me goed voorstellen dat het voor jou moeilijk is om je positie te bepalen. Je kunt al gauw het gevoel krijgen dat je "stoort" of "teveel bent. Ik denk dat het gewoon het verstandigst is om het te vragen aan de betreffende persoon of desnoods aan haar dochter. Zij kunnen toch het best aangeven of ze even met rust gelaten willen worden om alles te laten bezinken. Uit ervaring weet ik dat het krijgen van een lief kaartje ook al heel veel goed doet....

Succes Renate!

Lautje

Offline
Berichten: 1768

Hoi Renate,

Ook ik denk dat het heel persoonlijk is of mensen op aandacht zitten te wachten of niet. Ikzelf zat er bijvoorbeeld absoluut niet op te wachten, zeker niet aan het begin. Had alle energie nodig voor mezelf..... Ik vond het wel heerlijk om kaartjes en e-mails te krijgen. Het lijkt me inderdaad het beste om even te "vissen" bij de betrokkenen, want ik ken ook genoeg mensen die het wel heerlijk vinden/vonden om telefoontjes en bezoek te krijgen.

Ik vind het lief dat je deze vraag stelt! Veel mensen weten zich geen houding te geven en laten daarom maar helemaal niets van zich horen....

succes ermee!

groetjes van naia

Offline
Berichten: 618

Ik sluit me bij de andere dames aan. De mensen kunnen vaak zelf het beste aangeven of ze/ en vooral waar ze behoeft aan hebben. Dat is heel persoonlijk. Interesse is altijd fijn, maar op sommige momenten komt het niet echt uit, dat kun je altijd gewoon vragen. En inderdaad een kaartje is altijd fijn om te krijgen! :wink:

afbeelding van Maisa
Berichten: 3771

Hoi Renate,

Wat goed dat je deze site hebt gevonden en hier je vraag stelt. Het is inderdaad heel persoonlijk, zoals hierboven al aangegeven. Zelf vond ik het prettig om 'aandacht en steun' te krijgen waar ik niet direct zelf op hoefde te reageren, dus kaarten en mails had ik liever dan telefoon of bezoek. Maar inderdaad, vraag het liever dan dat je niets van je laat horen. En als je niet weet wat je moet zeggen, kun je DAT ook zeggen. Ik vond het prettiger als mensen lieten merken dat ze het erg voor me vonden dan als ze niets van zich lieten horen.

afbeelding van goudblok
Berichten: 3539

Ja 100x liever hoorde ik "ik weet niet wat ik moet zeggen" dan mensen die je mijden of niets van zich laten horen (om wat voor reden dan ook).

Offline
Berichten: 766

Hallo Renate,
Het feit dat jij je af vraagt hoe je moet reageren, geeft al aan dat jij erg begaan bent met je vriendin en haar moeder. De vraag die je ons stelt, zou je ook je vriendin kunnen voor leggen. Haar moeder zal vermoedelijk nu in de maalstroom van onderzoeken, uitslagen, behandelingen enz. terecht komen. En niemand kan nu zeggen hoe zij zich gedurende die periode zal voelen of waar zij behoefte aan zal hebben. Pijl het via je vriendin van tijd tot tijd. En spreek gewoon uit dat je niet precies weet hoe je ermee om moet gaan. Als je dat niet durft, dan kun je in elk geval een kaartje sturen. Da's, zoals al eerder geschreven, beter dan helemaal niets laten horen.
Gab61

ps Goed dat je het vraagt Renate.

Offline
Berichten: 119

Misschien ten overvloedde. Kom niet alleen langs maar vraag of je iets kan doen. Ik ben zo iemand die het moeilijk vond hulp te vragen, gelukkig had ik lieve vrienden die gewoon kwamen helpen. Soms ben je te moe voor echt pontificaal bezoek. Maar als iemand je komt helpen heb je meer rust en automatisch momenten om even te kletsen zonder dat je "leuk"hoeft te doen. 2 vliegen in 1 klap dus.

Offline
Berichten: 16

Ook ik wil hier nog even op reageren. Ik vond het voordat ik zelf borstkanker had gekregen, altijd heel erg moeilijk om bij mensen op bezoek te gaan die bijv. kanker hadden gekregen. Sinds ik zelf het heb gehad, weet ik dat het niet uitmaakt wat mensen zeggen, als ze maar iets van zich laten horen. Ik vernam soms ook aan mensen, dat ze niets wisten te zeggen en dan begon ik zelf maar hoe het met mij ging. Dan zag ik gewoon opluchting bij diegene. Ik ben nu zelf ook veel gemakkelijker geworden in het naar andere mensen benaderen en ook veel attenter geworden in kaartjes sturen, want ik heb zelf ontzettend veel post gekregen in de periode. Zeer hartverwarmend.

afbeelding van RenateB78
Offline
Berichten: 1

Bedankt voor alle tips en adviezen. Ik heb er veel aan gehad!

Groet,
Renate.