Amazone
39 jaar
Zuid-Holland
Lid geworden op: 09/10/2017 - 10:19
Offline
Berichten: 286

Een ontmoeting met de dood

donderdag, 17 januari 2019

Het ruime jaar dat ik ziek was, werd ik omringd door goede zorgen, onder andere door mijn energieke, jeugdige schoonmoeder. Maar nu is zij na een korte ziekteperiode overleden.

Ik voel me bijna schuldig dat ik mij door haar heb laten vertroetelen bij tijd en wijle, niet wetende dat zij zelf stiekem al zo ziek was. Maar tegelijkertijd ben ik zo dankbaar dat ik mij de laatste weken goed genoeg voelde om nog iets voor haar te kunnen betekenen.

Het is al vaak gezegd en geschreven: de diagnose kanker is een confrontatie met je eigen sterfelijkheid. Voor sommigen blijft het gelukkig heel lang hypothetisch en raakt die ontmoeting weer op de achtergrond van hun bestaan. Anderen hebben minder geluk. Op het forum lees ik helaas weer veel droevige berichten van vrouwen die al afscheid aan het nemen zijn. Wat opvalt is dat de meeste mensen zo ontzettend sterk en dapper zijn. Ook bij mijn schoonmoeder zag ik dat tot de laatste dagen. Goed leven is de ontmoeting met de dood aangaan, zijn aanwezigheid erkennen en desondanks, of misschien juist daardoor, volop genieten van alles wat het leven nog biedt. Ik bewonder dat en hoop dat ik, als het mij ooit gebeurt, net zo dapper kan zijn.

De dag na haar uitvaart is een rare dag. Ik heb mijn exitgesprek met de oncoloog. De behandeling zit er na meer dan 15 maanden echt op, ik ben patiënt af. Of toch niet? De tijd zal het leren. Ik voel dat ik dit jaar de dood recht in de ogen heb aangekeken, deze week heb ik hem zelfs de hand geschud. Hij kwam toch nog onverwacht en niet zoals gepland. Zijn aanwezigheid is hard en definitief, maar hij bracht ook mooie dingen. Verbondenheid in de familie, waarbij alleen liefde er aan het eind nog toe deed. Maar nu wend ik mij af. Ik zeg tot ziens. Hopelijk nog heel lang niet. Maar als het zover is, zal ik niet voor hem terugschrikken.

Offline
Berichten: 34

Mooie woorden. Elke zin is raak en dat voel ik als partner. Natuurlijk had mijn vrouw en ik deze onverwachte ziekte niet willen meemaken. Maar toch, we zijn er rijpere mensen door geworden. Niets gaat meer op de automatische piloot. We maken andere keuzes. Hopelijk is mijn vrouw genezen maar zeker weet je dat nooit. Maar zekerheid hebben we überhaupt (in ons geval als vijftigers) nooit daar waar het de gezondheid betreft. Ik hoop dat bij jou de ziekte wegblijft en je kunt genieten van het leven mede ook op basis van het proces wat je hebt moeten meemaken. Dank nogmaals voor jouw mooie en treffende woorden!

Offline
Berichten: 169

Ik had tijdens mijn behandeling, en vlak erna, althans na de chemo, geregeld gesprekken met een goede vriendin die net als ik borstkanker had gehad, maar dan 7 jaar eerder. En zij verwoordde het perfect. Ze zei: "Het was onmogelijk om de dood te negeren en weg te drukken tijdens de periode van behandeling en daarna, dus keek ik hem maar aan, knikte, en accepteerde zijn aanwezigheid. Daar werd ik een stuk rustiger van." Ik kon het alleen maar totaal en volledig beamen. Zo zie ik dat ook.

Ik zeg tegenwoordig altijd dat hoop en aanvaarding samen door een deur moeten, ook een gepikte quote, maar een goed recyclebare. Hoop alleen kweekt spanning, omdat het het tegenovergestelde van wat er wordt opgeroepen door die hoop, als het ware afwijst, dat kan en mag er niet zijn. En daarom is hoop alleen geen goede voor de gemoedsrust, hoezeer er over het algemeen ook gehamerd wordt op hoop en positivisme. Nee. Hoop is mooi, hoop en acceptatie nog beter.

Offline
Berichten: 297

Linda, gecondoleerd met het verlies van je schoonmoeder. 

Het voelt inderdaad alsof we de dood recht in ogen hebben gekeken. Gelukkig was het toen mijn tijd nog niet. En het is afwachten wanneer wel. Maar ik ga niet wachten. Ik ga er alles uithalen wat er in het leven zit! Zodat ik als het einde komt, en dat komt natuurlijk ooit, ik nergens spijt van heb! 

Leve het leven! 

Offline
Berichten: 4055

Linda, wat een mooie blog. Ja, het is fijn als het je lukt om de dood onder ogen te zien, aan te kijken, te accepteren dat hij er is. Het helpt je echt. 

Maar wat verdrietig dat je op zo'n korte termijn je schoonmoeder moest verliezen. Dan is de dood ineens toch harder dan je hoopte, en vooralook zo onherroepelijk. Fijn dat jullie als familie ook de saamhorigheid mochten ervaren. x

Offline
Berichten: 191

Mooi verwoord LindaVB, dank voor je blog. Gecondoleerd met het toch sneller dan verwachte overlijden van je schoonmoeder. 

Offline
Berichten: 286

Bedankt voor jullie lieve woorden allemaal. 

Offline
Berichten: 72

Lieve LindaVB,

Gecondoleerd, wat heb je dit mooi geschreven. En geniet, leef en heb nergens spijt van. 

Liefs,

Pascal

Offline
Berichten: 493

Gecondoleerd LindaVB, met het overlijden van je lieve schoonmamma. Dingen lopen soms zo gek. Veel sterkte de komende tijd.

 

Offline
Berichten: 154

Gecondoleerd met het verlies van je schoonmoeder en veel sterkte voor jou en je naasten.

Artikelen van LindaVB moderator

Webloggers