Amazone
50 jaar
Overijssel
Lid geworden op: 04/05/2018 - 11:34
Offline
Berichten: 0

Een tatoeage als alternatief voor borstreconstructie

woensdag, 9 mei 2018

Daar sta ik dan voor de spiegel. Twee littekens, vurig en gezwollen van het wondvocht, op m’n platte borstbeen. Ze herinneren aan de plaats waar eerst mijn borsten zaten, zacht en blank, die behoren tot de voltooid verleden tijd. Die borsten die me vrouwelijk en verleidelijk konden laten voelen, die mijn kinderen hebben gevoed, die hun eigen rol speelden in het spel der erotiek. Okee, ze waren niet meer zo parmantig als ze ooit geweest waren, maar daarom niet minder dierbaar. Wat nu te doen?

Eerst maar eens bijkomen van de schok. Dat de kankercellen in mijn lijf hebben gegroeid, jarenlang in die uiterlijk onaangetaste borst, en hun weg hebben gevonden naar de lymfeklieren. Dat ik plotseling werd losgerukt uit mijn dagelijkse leven van gezin en werk. Lichamelijk bijkomen van de behandelingen waarin we de kanker te lijf zijn gegaan met mechanische, chemische en radiologische methoden.

Met de tijd helen de littekens. De innerlijke littekens die angst en onzekerheid, boosheid en frustratie, maar ook de ongekende energie slurpende overlevingsdrang achterlaten. En de zichtbare littekens die langzaam verworden tot platte strepen. Is dit hoe ik het laten wil? Elke keer wanneer ik mezelf in de spiegel zie kijken naar wat niet meer is?

Een afspraak met een plastisch chirurg is makkelijk gemaakt. Alle medewerking wordt verleend, want de standaard is toch dat je twee borsten aan je lijf hebt. Ik laat me voorlichten over de mogelijkheden. Inwendige protheses, buikvettransplantatie. Het kan allemaal, kosten nog moeite worden gespaard. Er zitten wel risico’s aan natuurlijk. Risico’s op afstoting, ontstekingen, verharde stukken in de borsten. En er is huid- en spierweefsel nodig van andere delen van m’n lichaam.

Het kost me niet veel tijd om te besluiten dat ik dit niet wil. De belasting voor mijn lijf en de risico’s zijn me te groot. En het voelt niet goed om het lichaam uiterlijk terug te brengen in de oude staat met twee borsten, terwijl er innerlijk zo veel veranderd is. En dat terwijl de borsten ook niet meer kunnen worden wat ze ooit waren.

Dus ga ik op zoek een alternatief. En die vind ik vrij makkelijk in een tatoeage. Op internet vind ik een paar voorbeelden. Samen met een kunstenaar/tatoeëerder maak ik een ontwerp. Een mooie afbeelding, waarin mijn littekens worden verwerkt, en die mijn lichaam verfraait. Die symbool staat voor het proces dat ik heb meegemaakt. In een aantal sessies wordt de tattoo aangebracht. Elke keer wanneer ik mezelf nu in de spiegel zie, ben ik tevreden met de keuze die ik gemaakt heb. Omdat het mijn keuze is, mijn manier van verwerken en accepteren van de werkelijkheid.

Wat ik nu nog graag wil bereiken is dat ook anderen een tatoeage zien als een volwaardige keuze ten opzichte van een borstreconstructie. Dat ze bekend zijn met de mogelijkheden en hierin ondersteund worden door hun behandelaars en omgeving. Dat er een overzicht komt van betrouwbare tatoeëerders die ervaring hebben met littekens als gevolg van borstoperaties. En dat op termijn dit alternatief vergoed wordt door de ziektekostenverzekering.
Daarom hoor ik graag van iedereen die ervaringen heeft, positief of negatief, in deze richting. Zodat we samen een geluid kunnen maken dat gehoord wordt, een beeld kunnen neerzetten dat gezien wordt en, indien nodig, een vuist kunnen maken die gevoeld wordt.

Offline
Berichten: 139

Het lijkt wel een schilderij zo mooi en prachtig! Wat een goede keuze! En wie bepaalt inderdaad dat een vrouw 2 borsten moet hebben?

Vanuit de ziektekostenverzekering zou er eigenlijk budget beschikbaar moeten komen zodat zelf kunnen kiezen wat ze willen. We zijn allemaal verschillend em dat geldt ook voor dit soort persoonlijke keuzes. Hopelijk komt het ooit zover!

Artikelen van TattooMiriam

Webloggers