Amazone
Lid geworden op: 19/02/2009 - 20:42
Offline
Berichten: 84

Light it up!

donderdag, 19 oktober 2017

De dokter is een lieve Chinese vrouw. Ze praat met een fors buitenlands accent, soms wat lastig te volgen. Snel vraagt ze mijn voorgeschiedenis uit maar komt vrij snel “to the point”. Er zitten nog 3 vrouwen in de wachtkamer die dezelfde vragenlijst hebben ingevuld als ik. We komen allemaal voor het zelfde. De wonderdokter in Maastricht.

Ze legt snel de procedure uit: tussen de ringvinger en de pink en tussen de wijsvinger en e middelvinger wordt met een dunne naald contrastvloeistof ingespoten. Een zeer pijnlijke injectie die me bijna tegen het plafond doet vliegen. Ik moet me inhouden om mijn hand niet terug te trekken, concentreer op mijn ademhaling met mijn ogen dicht. Godsamme, wat doet dat zeer. De pijn zit m in het inspuiten van de vloeistof in de lymfebanen. Een kwartiertje wachten en daarna wordt met een speciale camera mijn hand en arm in beeld gebracht. Als binnen een paar seconden wordt pijnlijk duidelijk dat mijn lymfesysteem – of beter gezegd; wat er van over is – nauwelijks tot niet functioneel is. Normaal gesproken zie je de vloeistof tot ver in de arm omhoog lopen, bij mij is het niet meer dan een magere centimeter of 2 tot net boven de pols. Voor de rest licht er niets op. Zo donker als de nacht….Als oorzaken het lang bestaande oedeem en alle wondroosinfecties de afgelopen jaren die de boel nog verder hebben aangetast.

Daarna zitten we aan het bureau. De arts denkt dat ze de hand wat kan verbeteren. Ze heeft 2 functionele lymfebanen gevonden vanuit de hand. Een aan de buitenkant en een aan de binnenkant van de pols. “Het is hier geen Lourdes” zegt ze met een glimlach. Er bestaat een kans dat het verbetert na de ingreep en ik zie mogelijkheden, maar het kan ook niks opleveren. Het zal in ieder geval niet verslechteren. Dus of een beetje beter, of je houdt wat het nu is.

Goed. I’m gonna take a chance. Slechter wordt het niet. Hooguit iets beter. Of status quo. Dus ik heb me op de wachtlijst laten zetten. Over 2 tot 3 maanden ben ik aan de beurt. En dan is het duimen draaien en hopen dat het aanslaat

Offline
Berichten: 318

Auw Marieke! Je beschrijving is zo beeldend dat ik mijn gezicht tijdens het lezen voel vertrekken. Interessant allemaal, ik blijf het zeggen. Om dan zo te zien hoe het (niet) werkt in je arm. Ik volg je vorderingen met grote belangstelling en hoop dat de ingreep je verbetering en verlichting gaat brengen!

Offline
Berichten: 3696

Wat een teleurstelling MariekeH, zó belangrijk is het dus voor nieuwe patiënten, om niet eindeloos door te modderen maar op tijd Maastricht in te schakelen als er nog niet zoveel schade als bij jou is aangericht. Ik hoop van harte dat je hand nog wat mag verbeteren!

Offline
Berichten: 582

Jeetje, wat heb je een pijn moeten doorstaan...Maar ik duim me suf dat dit toch echt wat gaat opleveren! Wat zou dat geweldig zijn voor jou, en hopelijk voor nog veel meer vrouwen! Heeeeel veel succes en ik volg dit!
Lieve groetjes, Zangeres

Artikelen van MariekeH

Light it up!
Donderdag
Post
Grenzen verkennen
Blij.....of.... ?
Progressie
Trein

Pagina's

Webloggers