Blogs

Een aantal Amazones houdt hier een blog bij over hun leven met en na borstkanker. Je leest hier wat ze meemaken, waar ze tegenaan lopen, welke (nieuwe) inzichten ze met je willen delen, etc.

Wil je reageren op een blog? Klik dan op de titel. Je kunt alleen reageren als je bent ingelogd.

Meer weblogs vind je in het weblogarchief >>

voel me steeds beter

donderdag, 18 november 2004

Hallo Amazones,
Ik voel me toppie! Ongelooflijk he? Jammer alleen dat het weer niet zo wil meewerken, maar ja......een mens kan niet alles hebben natuurlijk!

Misschien komt het wel door de antibioticakuur die ik gehad heb voor die ontsteking in de wond. Ik had ruim voor mijn eerste chemo griep gehad en daar tobde ik ook nog steeds mee. Maar ook dat gaat nu een stuk beter, antibiotica is volgens mij overal goed voor! Ik weet het niet, maar ik voel me goed, zo goed zelfs dat ik gistermiddag niet eens heb geslapen. Heb ik vanmorgen wel goed moeten maken door wat uit te slapen, hahahaha. Toen mijn zoon naar school ging wist ik niet hoe snel ik weer naar bed moest. En ik heb nog heerlijk een anderhalf uur erbij gepakt, kan mij het schelen!

Ik ga zo toch nog maar even naar buiten. Ik zat te wachten tot het droog werd hier in Rotterdam, maar dit is een buitje voor de hele dag geloof ik.
Dus pluutje mee en gaan!

Groetjes van een blije
Christa

Lid geworden op: 30/10/2004 - 16:23
Offline
Berichten: 144

voel me goed!

dinsdag, 16 november 2004

Vandaag een topdag! Ik voel me zo goed....heerlijk. Het is net zoals je schreef Goudblok, de tweede week is blijkbaar ook voor mij de minste. Ik voel me gewoon bijna weer de oude.

Ik ben wel even gestopt met werken want ik had wel in de gaten dat ik inderdaad mezelf in acht moet nemen. Ik ben geloof ik iets te hard van stapel gelopen. Of het komt door die ontsteking.....kan ook natuurlijk. Ik moest aan de woorden van Shitty denken: ***Shitty schudt met haar vingertje**** hahahahaha. En of ze gelijk had!

De haaruitval zet gewoon door geloof ik. Ik borstelde vanmorgen mijn haar....oei oei oei. Nou heb ik vrij veel en dik haar, en ik verlies altijd wel haren....maar dit is overdreven. Heb me voorgenomen als het echt doorzet (ja ja, stiekum hoop ik nog steeds dat het niet doorzet, terwijl ik eigenlijk wel beter weet :oops: ) om het eind van de week dan maar in 1x radicaal af te laten scheren. Mijn pruik heb ik al in huis, en ook buffy's dus wat dat betreft.

Ik ga zo even lekker naar buiten. Een frisse neus halen en meteen wat boodschapjes halen.

Ik wil jullie allemaal nog bedanken voor alle meelevende en opbeurende woorden, dat deed me echt goed! Zal proberen niet teveel te klagen hoor, want ik heb eigenlijk helemaal niets te klagen. Ik lees hier zoveel verhalen van dames die het veel en veel minder getroffen hebben als ik, die nog jonger zijn en volop in de kleine kids zitten.

Spreek juliie laterrrrrrrrrrr

Groetjes
Christa

Lid geworden op: 30/10/2004 - 16:23
Offline
Berichten: 144

wondcontrole geweest

maandag, 15 november 2004

Zo, ik ben vanmorgen voor wondcontrole geweest in het ziekenhuis.
De chirurg was tevreden en ik mag 3 weken wegblijven. Ik moet wel 3x daags de wond blijven spoelen, en het zal 4 tot 6 weken duren voordat de wond zich zal sluiten. Het duurt lang, zei hij, maar als het eenmaal geneest gaat het hard. Ik hoop het maar........

Verder voel ik me vandaag gelukkig een stuk beter dan gisteren. Niet meer zo down en ietjes minder moe. Heb wel vanmiddag nog ruim een uur geslapen. En ik ben net even naar buiten geweest om een paar boodschapjes te doen. Dus het gaat langzaam maar zeker de goede kant op met me :wink:

Had ook nog iets positiefs. Ik heb sinds 1-11 een nieuwe huisarts en daar ben ik vorige week natuurlijk geweest ivm die ontsteking. Mijn oude huisarts (daar ben ik toen geweest met het knobbeltje) heeft nooit meer iets van zich laten horen. Ook niet na de amputatie, helemaal niets. Niet eens een keertje gebeld, en dat vond ik erg raar. Vanmiddag ging de deurbel en stond mijn nieuwe huisarts voor de deur. Hij wilde weten hoe het met me ging! En dat vond ik echt zo netjes, dat waardeerde ik zeer en dat heb ik hem ook verteld. Kleine moeite, groot plezier!

Lid geworden op: 30/10/2004 - 16:23
Offline
Berichten: 144

beetje down

zondag, 14 november 2004

Gisteravond ben ik een poosje naar een verjaardag geweest. En ik was kapot, versleten. Die moeheid, dat moeie gevoel, dat vind ik nog het moeilijkst geloof ik. Ik voel me net zo'n oude trut. Ik zat daar op een stoel en voelde langzaam mijn oogjes dichtvallen...hahaha. Dus ik ben dit keer maar verstandig geweest en heb het voor gezien gehouden. Ik had natuurlijk al van meerdere kanten op mijn donder gekregen want iedereen vind dat ik teveel doe. Dat ik vergeet dat ik "ziek" ben, dat ik er te makkelijk over denk. Maar weet je? Dat is echt niet zo, ik wil gewoon mijn leven terug! Ik wil mijn leven terug van voor de borstkanker!
En dat schijnt niemand te begrijpen. Ik wil niet dat de borstkanker mijn leven gaat beheersen of erger nog, overheersen. Zijn er meiden onder jullie die dit ook hebben?

Verder voel ik me vandaag een beetje down. Ik denk dat het komt omdat de grote haaruitval is begonnen. Het zijn nog geen plukken die ik eruit haal maar ooooooooh.............wat verlies ik veel haar (met borstelen en als ik mijn vingers er doorheen haal.) Je weet dat het gaat gebeuren, maar toch......Al mijn pluspuntjes (zoals ik dat altijd noem) verdwijnen. Niet dat ik er veel had hoor. Maar ik stond toch wel bekend (en ik was er ook trots op) om mijn grote borsten en mijn geweldige kop met haar. Nou die borsten.......dat is er nog maar 1, en dat haar verdwijnt nu ook. Over een paar dagen besta ik alleen nog maar uit protheses. Het is maar goed dat ik alleenstaand ben. Ik geef licht in het donker en de mooie dingen aan me liggen op het nachtkastje! Komt dit ooit nog goed?

Lid geworden op: 30/10/2004 - 16:23
Offline
Berichten: 144

ziekenhuis gelegen

vrijdag, 12 november 2004

Lieve Amazones,
Sorry, ben even weggeweest! Hahaha....heb weer een paar dagen in het ziekenhuis gelegen. Mijn wond was ontstoken.... zo erg dat deze opnieuw opgengemaakt moest worden om alle bagger en rotzooi eruit te kunnen halen. Gadver....wat stonk die zooi! Waarschijnlijk doordat ik aan de chemo ben is het extreem toegenomen doordat je weerstand nul komma nul is. Ik mocht vandaag weer naar huis. Ik zal morgen een uitgebreid verslag geven. Wilde alleen even laten weten waarom jullie me niet "lazen", maar ik ben er weer!

Lid geworden op: 30/10/2004 - 16:23
Offline
Berichten: 144

chemo

zaterdag, 6 november 2004

Zo, zit midden in mijn eerste chemokuur......en wat valt die mee zeg!
Ongelooflijk, wat een geluk heb ik. Woensdag 3 nov. ging ik voor mijn eerste AC kuur.....en ik zag er best wel tegenop. Niet tegen de behandeling op zich maar tegen de gevolgen ervan. Nou had ik tegen de behandeling dus meer op moeten zien, want ik ben dus bijna niet te prikken. Het duurde dus ook ruim 2 uur!! voordat het infuus erin zat. Heb ik dat? Allerlei mensen hebben de revue gepasseerd, van zusters tot broeders die allerlei truukjes uit gingen halen. Kloppen, afbinden, slaan, vuist maken, warm water, warme doeken enz....maar niets hielp. Uiteindelijk moest er een arts bijkomen (goh, nu al????) maar die arts stond te opereren. Toen hebben ze mijn eigen oncoloog gecontacteerd, die kwam naar boven en die heeft het uiteindeljk voor elkaar gekregen. He he....het infuus zat (weliswaar aan de binnenkant van mijn bovenarm maar toch)

De rest is meegevallen. Ik ben niet ziek geweest (tot nu toe)
Wel een beetje "rare" maag en ontzettend moe, maar als dit alles is hoor jij mij niet klagen. Ik voel me goed.......en heb me voorgenomen om vanaf maandag een paar uurtjes per dag te gaan werken. Op vrijwillige basis hoor, mijn werkgever en collegaas vinden het prima en ik heb er zin in! Ik ben nu al vanaf half sept. thuis, mijn zoon zit hele dagen op school. Ik ga me vervelen en dat wil ik niet. Bovendien leidt het ook de gedachten weer eens op iets anders. Alles draait maar om de kanker, die ziekte, en dat ben ik ook even zat. Eigenlijjk wil ik gewoon weer mijn leven van voor de diagnose terug. Ik weet wel dat dat niet kan......maar ik wil het toch proberen.

Lid geworden op: 30/10/2004 - 16:23
Offline
Berichten: 144

mijn verhaal

vrijdag, 5 november 2004

Zo goedemorgen allemaal,
Dit is wel heel snel hoor, complimenten aan de site en aan Atlas!
Ik ben dus Christa, geboren in 1963 en mijn oudste kat heet Lucky, vandaar de nickname.....(sorry, kon zo snel niet iets beters verzinnen)

Ik zal in het kort mijn verhaal vertellen. Begin sept. 2004 ontdekte ik tijdens het douchen een bobbeltje in mijn linkerborst. Vreemd, dacht ik, dat zat daar toch nooit? Even rechts voelen, nee, daar zat niks. Nu ben ik niet zo snel in paniek, moest de week daarop ook ongesteld worden.....dus even afgewacht. Maar na 10 dagen zat het er nog, toch maar de huisarts gebeld. Die stuurde me door naar het Ikazia ziekenhuis (Rotterdam) voor een mammo en een event. echo. Er werden ook meteen 4 puncties genomen. Nou, 3 dagen later, op 16-09 kreeg ik de gevreesde uitslag. Borstkanker, kwaadaardig op meerdere plaatsen in mijn linkerborst (min. 2) en de enige radicale oplossing was amputatie plus geheel okseltoilet.
Ik dacht dat ik gek werd! Ik werd opstandig en boos, wilde er niets van horen en weten, ik wilde alleen maar naar huis. Weg uit dat ziekenhuis, weg van die man die mijn borst eraf wilde halen en die ook nog eens zei dat ik kanker had!

Op 29-09 ben ik geopereerd. En dat viel me zo mee. Ik had me in de tussenliggende tijd goed georienteerd, veel gesproken en gelezen met en over lotgenootjes dus ik was redelijk op de hoogte. Ik had me goed voorbereid, thuis alles geregeld (ik ben alleenstaand met een zoon van 15). Ik heb totaal geen pijn gehad, de wond is (op mijn verzoek ivm een event. reconstructie) keurig netjes van binnenuit gehecht, dat is een heel dun streepje nu. Ik ben na 5 dagen naar huis gegaan, met 1 drain.

Na de operatie kreeg ik goede uitslagen. De lymfeklieren uit de oksel waren schoon en de snijranden van de borst ook! Fantastisch, dacht ik. Ik kan weer gewoon verder met mijn leven. Maar nee.....als nabehandeling (preventief, zeggen ze) krijg ik toch een chemokuur (AC kuur) en een hormoonkuur (het was hormoongevoelige kanker) Met de chemo ben ik op 3-11 begonnen.
Daarover vertel ik straks meer....

Lieve groetjes
Christa

Lid geworden op: 30/10/2004 - 16:23
Offline
Berichten: 144

Devenda

zondag, 19 september 2004

Er zullen vast nieuwe mensen bijkomen... Dus ik zal heel kort even herhalen wat ik eerder heb verteld:

Ik ben 35, moeder van 2 prachtige dochters van 3 en 7. Half augustus kreeg ik te horen dat ik borstkanker had. Ik had al een tijdje afvloed uit de tepel, maar dacht er aanvankelijk niets van. Toen ik toch naar de huisarts ging, stuurde hij me 'voor de zekerheid' naar het ziekenhuis voor een foto, maar hij dacht net als ik aan chronische borstontsteking. Niet dus: kankercellen in een aangetroffen tumor, in de afvloed én in de lymfen, waar ze ook een punctie hebben gedaan.
8 september is mijn rechterborst geamputeerd en zijn mijn okselklieren verwijderd. Er bleken uiteindelijk 3 tumoren in de borst te zitten, de grootste 1,5 cm. 4 okselklieren zijn aangetast. Morgen moet ik weer naar het ziekenhuis voor foto's van botten, lever, hart en longen. Donderdag weer een uitslaggesprek en ik ben er doodsbang voor.

Het is stom... Ik dácht dat het allemaal wat beter ging. Rond de operatie ging het prima. Nu merk ik dat ik waarschijnlijk gewoon een beetje afgeleid was. De borst weg, dat was lekker concreet. Deze nieuwe onderzoeken maken me weer superonzeker, want stél dat ze iets vinden... Stél...
Daar piekerde ik vannacht dus weer over en dan lig ik héél stil om mijn vriend niet wakker te maken, want die heeft z'n rust zo nodig, want alles ligt op zijn bord nu en het wordt nog veel moeilijker dan het al is. :?

Vanmiddag wilden we nog even weg: lekker met de meiden en de hond het bos in. Wandelen en genieten van mooi weer, :D want morgen zal daar wel niet veel van komen.

Lid geworden op: 14/09/2004 - 09:46
Offline
Berichten: 191

Devenda is nieuw

dinsdag, 14 september 2004

Hallo allemaal,

Ik zit nog een beetje te bibberen terwijl ik dit eerste berichtje intyp, maar denk dat het toch wel goed is. Ben bang aan de ene kant, voor alles wat ik lees, en heb aan de andere kant ook informatie/begrip nodig. Weet ik het...

Goed: mijn verhaal is nog maar drie weken oud. Of eigenlijk vier maanden. Ik ben 35 en moeder van twee meisjes van 3 en 7. Voor de zomer had ik wat afvloed uit de borst. Ik dacht er niets van: chronische borstontsteking, dacht ik. Ontsteking had ik al eens eerder gehad. Zou wel weggaan. Na de vakantie was het er nog. Naar de dokter. Die gaf me gelijk: zou wel borstontsteking zijn. Toch even een foto...
Mis dus: Die foto was 3 1/2 week geleden. Twee dagen later borstpunctie en klierpunctie. 5 dagen daarna huisarts: kanker in borst én lymfen. Nog eens twee weken later: ik lig in het ziekenhuis en ben m'n borst en mijn lymfklieren zijn weggehaald. Donderdag weer naar het ziekenhuis voor uitslag en vervolg. In elk geval chemo.

Ik zeur niet: als het hiermee zou kunnen stoppen, prima! Doe ik het voor. Iedereen roept hoe sterk ik ben en flink en zo, maar ík denk: het is nog maar net begonnen. Ik ben bang. Bang voor mezelf, bang voor mijn meisjes, bang voor slechte uitslagen die misschien nog zullen komen...

Lid geworden op: 14/09/2004 - 09:46
Offline
Berichten: 191

Pagina's

Webloggers