Blogs

Een aantal Amazones houdt hier een blog bij over hun leven met en na borstkanker. Je leest hier wat ze meemaken, waar ze tegenaan lopen, welke (nieuwe) inzichten ze met je willen delen, etc.

Wil je reageren op een blog? Klik dan op de titel. Je kunt alleen reageren als je bent ingelogd.

Meer weblogs vind je in het weblogarchief >>

chemo

zaterdag, 6 november 2004

Zo, zit midden in mijn eerste chemokuur......en wat valt die mee zeg!
Ongelooflijk, wat een geluk heb ik. Woensdag 3 nov. ging ik voor mijn eerste AC kuur.....en ik zag er best wel tegenop. Niet tegen de behandeling op zich maar tegen de gevolgen ervan. Nou had ik tegen de behandeling dus meer op moeten zien, want ik ben dus bijna niet te prikken. Het duurde dus ook ruim 2 uur!! voordat het infuus erin zat. Heb ik dat? Allerlei mensen hebben de revue gepasseerd, van zusters tot broeders die allerlei truukjes uit gingen halen. Kloppen, afbinden, slaan, vuist maken, warm water, warme doeken enz....maar niets hielp. Uiteindelijk moest er een arts bijkomen (goh, nu al????) maar die arts stond te opereren. Toen hebben ze mijn eigen oncoloog gecontacteerd, die kwam naar boven en die heeft het uiteindeljk voor elkaar gekregen. He he....het infuus zat (weliswaar aan de binnenkant van mijn bovenarm maar toch)

De rest is meegevallen. Ik ben niet ziek geweest (tot nu toe)
Wel een beetje "rare" maag en ontzettend moe, maar als dit alles is hoor jij mij niet klagen. Ik voel me goed.......en heb me voorgenomen om vanaf maandag een paar uurtjes per dag te gaan werken. Op vrijwillige basis hoor, mijn werkgever en collegaas vinden het prima en ik heb er zin in! Ik ben nu al vanaf half sept. thuis, mijn zoon zit hele dagen op school. Ik ga me vervelen en dat wil ik niet. Bovendien leidt het ook de gedachten weer eens op iets anders. Alles draait maar om de kanker, die ziekte, en dat ben ik ook even zat. Eigenlijjk wil ik gewoon weer mijn leven van voor de diagnose terug. Ik weet wel dat dat niet kan......maar ik wil het toch proberen.

Lid geworden op: 30/10/2004 - 16:23
Offline
Berichten: 144

mijn verhaal

vrijdag, 5 november 2004

Zo goedemorgen allemaal,
Dit is wel heel snel hoor, complimenten aan de site en aan Atlas!
Ik ben dus Christa, geboren in 1963 en mijn oudste kat heet Lucky, vandaar de nickname.....(sorry, kon zo snel niet iets beters verzinnen)

Ik zal in het kort mijn verhaal vertellen. Begin sept. 2004 ontdekte ik tijdens het douchen een bobbeltje in mijn linkerborst. Vreemd, dacht ik, dat zat daar toch nooit? Even rechts voelen, nee, daar zat niks. Nu ben ik niet zo snel in paniek, moest de week daarop ook ongesteld worden.....dus even afgewacht. Maar na 10 dagen zat het er nog, toch maar de huisarts gebeld. Die stuurde me door naar het Ikazia ziekenhuis (Rotterdam) voor een mammo en een event. echo. Er werden ook meteen 4 puncties genomen. Nou, 3 dagen later, op 16-09 kreeg ik de gevreesde uitslag. Borstkanker, kwaadaardig op meerdere plaatsen in mijn linkerborst (min. 2) en de enige radicale oplossing was amputatie plus geheel okseltoilet.
Ik dacht dat ik gek werd! Ik werd opstandig en boos, wilde er niets van horen en weten, ik wilde alleen maar naar huis. Weg uit dat ziekenhuis, weg van die man die mijn borst eraf wilde halen en die ook nog eens zei dat ik kanker had!

Op 29-09 ben ik geopereerd. En dat viel me zo mee. Ik had me in de tussenliggende tijd goed georienteerd, veel gesproken en gelezen met en over lotgenootjes dus ik was redelijk op de hoogte. Ik had me goed voorbereid, thuis alles geregeld (ik ben alleenstaand met een zoon van 15). Ik heb totaal geen pijn gehad, de wond is (op mijn verzoek ivm een event. reconstructie) keurig netjes van binnenuit gehecht, dat is een heel dun streepje nu. Ik ben na 5 dagen naar huis gegaan, met 1 drain.

Na de operatie kreeg ik goede uitslagen. De lymfeklieren uit de oksel waren schoon en de snijranden van de borst ook! Fantastisch, dacht ik. Ik kan weer gewoon verder met mijn leven. Maar nee.....als nabehandeling (preventief, zeggen ze) krijg ik toch een chemokuur (AC kuur) en een hormoonkuur (het was hormoongevoelige kanker) Met de chemo ben ik op 3-11 begonnen.
Daarover vertel ik straks meer....

Lieve groetjes
Christa

Lid geworden op: 30/10/2004 - 16:23
Offline
Berichten: 144

Devenda

zondag, 19 september 2004

Er zullen vast nieuwe mensen bijkomen... Dus ik zal heel kort even herhalen wat ik eerder heb verteld:

Ik ben 35, moeder van 2 prachtige dochters van 3 en 7. Half augustus kreeg ik te horen dat ik borstkanker had. Ik had al een tijdje afvloed uit de tepel, maar dacht er aanvankelijk niets van. Toen ik toch naar de huisarts ging, stuurde hij me 'voor de zekerheid' naar het ziekenhuis voor een foto, maar hij dacht net als ik aan chronische borstontsteking. Niet dus: kankercellen in een aangetroffen tumor, in de afvloed én in de lymfen, waar ze ook een punctie hebben gedaan.
8 september is mijn rechterborst geamputeerd en zijn mijn okselklieren verwijderd. Er bleken uiteindelijk 3 tumoren in de borst te zitten, de grootste 1,5 cm. 4 okselklieren zijn aangetast. Morgen moet ik weer naar het ziekenhuis voor foto's van botten, lever, hart en longen. Donderdag weer een uitslaggesprek en ik ben er doodsbang voor.

Het is stom... Ik dácht dat het allemaal wat beter ging. Rond de operatie ging het prima. Nu merk ik dat ik waarschijnlijk gewoon een beetje afgeleid was. De borst weg, dat was lekker concreet. Deze nieuwe onderzoeken maken me weer superonzeker, want stél dat ze iets vinden... Stél...
Daar piekerde ik vannacht dus weer over en dan lig ik héél stil om mijn vriend niet wakker te maken, want die heeft z'n rust zo nodig, want alles ligt op zijn bord nu en het wordt nog veel moeilijker dan het al is. :?

Vanmiddag wilden we nog even weg: lekker met de meiden en de hond het bos in. Wandelen en genieten van mooi weer, :D want morgen zal daar wel niet veel van komen.

Lid geworden op: 14/09/2004 - 09:46
Offline
Berichten: 191

Devenda is nieuw

dinsdag, 14 september 2004

Hallo allemaal,

Ik zit nog een beetje te bibberen terwijl ik dit eerste berichtje intyp, maar denk dat het toch wel goed is. Ben bang aan de ene kant, voor alles wat ik lees, en heb aan de andere kant ook informatie/begrip nodig. Weet ik het...

Goed: mijn verhaal is nog maar drie weken oud. Of eigenlijk vier maanden. Ik ben 35 en moeder van twee meisjes van 3 en 7. Voor de zomer had ik wat afvloed uit de borst. Ik dacht er niets van: chronische borstontsteking, dacht ik. Ontsteking had ik al eens eerder gehad. Zou wel weggaan. Na de vakantie was het er nog. Naar de dokter. Die gaf me gelijk: zou wel borstontsteking zijn. Toch even een foto...
Mis dus: Die foto was 3 1/2 week geleden. Twee dagen later borstpunctie en klierpunctie. 5 dagen daarna huisarts: kanker in borst én lymfen. Nog eens twee weken later: ik lig in het ziekenhuis en ben m'n borst en mijn lymfklieren zijn weggehaald. Donderdag weer naar het ziekenhuis voor uitslag en vervolg. In elk geval chemo.

Ik zeur niet: als het hiermee zou kunnen stoppen, prima! Doe ik het voor. Iedereen roept hoe sterk ik ben en flink en zo, maar ík denk: het is nog maar net begonnen. Ik ben bang. Bang voor mezelf, bang voor mijn meisjes, bang voor slechte uitslagen die misschien nog zullen komen...

Lid geworden op: 14/09/2004 - 09:46
Offline
Berichten: 191

Pagina's

Webloggers