MRI - als ik hier anderen mee kan helpen!

6 berichten / 0 nieuw
Offline
Berichten: 5
MRI - als ik hier anderen mee kan helpen!

Hallo allemaal!

Zoals de titel al zegt, als ik anderen er mee kan helpen en met name de vrouwen die opzien tegen de onderzoeken. Ik heb mij hier 2 weken geleden aangemeld, op die dag ging ik vol vertrouwen na een jaar jeuk aan mijn rechtertepel naar het zh en kwam terug met een flinke zorgwekkende knobbel in mijn linkerborst als uitslag ( op de voorstelpagina staat mijn verhaal).

Sindsdien is het allemaal heel rumoerig verlopen, biopsie maandag ging niet door, de uitnodiging mri kwam niet op gang, omdat ik wegen angst/paniek/claustrofobie het allemaal helemaal niet zag zitten en mijn huisarts overbezet is. (Niet haar schuld, blijkt dat de andere arts plotseling en langdurig uitgevallen is). Uiteindelijk was het gisteren dan zover....mri. Met de huisarts besproken de avond ervoor, om te slapen en te levelen, al te beginnen met Oxazepam....en toen zat ik dus om 3u 's nachts nog steeds klaarop wakker. Fijn dan....

'S ochtends ook mijn pil genomen en wederom deed het niets! Even overlegd en een uur voor het onderzoek 2 oxazepam genomen en....niks....in de wachtkamer begon ik mij al niet goed te voelen en toen ik naar binnen werd geroepen werd het nog erger. De grote deur met WARNING en rode lamp en nare geluiden, maakten het niet beter. 

Maar toen kwam de arts bij mij zitten en ze was heel lief en ik gaf aan wat er aan de hand was. Ze zei, kom eerst maar even kijken en als het niet gaat, gaat het niet! Precies wat ik wilde horen en nodig had. Ik kwam achter die zogenaamde enge deur en daar stond een ruime kolom, die aan allebei de kanten open is, niks donkers of nauws aan (en ik ben echt claustrofobisch!) en je gaat er ook nog eens via je voeten in. Comfortabel lag het niet, maar voor een kwartier prima te doen! En de laboranten vroegen een paar x heel belangstellend 'gaat het nog?' Ook de geluiden vond ik meevallen, maar die had ik van te voren al gehoord via de site van het ziekenhuis en de koptelefoon met muziek maakte veel goed.

Al met al, denk ik, waarom maakte ik mij hier zo druk om (uitslag is veel enger indecision). Nu de biopsie nog, maar zie daar nu niet meer zo tegen  op. Volgende week woensdag gaan we ervoor en dan maar duimen dat het allemaal behandelbaar is. 

Mijn ervaring als overspannen patient met ook nog eens een angst-en paniekstoornis, het is te doen. Laat je niet gek maken, het is nodig en het is even niet anders. Keep your head upheart!

Offline
Berichten: 576

Fijn Chavol, dat het zo is meegevallen. Ik ben ook zo'n stresskipje. En weet: vaak is de stress vooraf erger dan op het moment. Toen ik borstkanker kreeg had ik ook last van paniekaanvallen, dus dat ziekenhuis was echt niet makkelijk voor mij. Maar daar kon ik wel denken: dit zijn mensen die gewend zijn aan paniek en zelfs overgeven (ik heb een fobie voor overgeven), dus als ik ergens een paniekaanval mag krijgen en mensen het niet raar vinden is het hier wel. Dat hielp.

Oh bedenk me net dat ik er een blog over heb geschreven op deze website:
https://de-amazones.nl/nl/weblogs/voorbeeld-onderwerp-1/vertrouwen

Wanneer krijg je uitslag?

Offline
Berichten: 5

Hey Lucky, wat herkenbaar is jou verhaal. Ik was dus al overspannen en nu bleek ik ook nog een knobbel in mijn borst te hebben....dat doet de angst en paniek geen goed nee. Ik ben ook vreselijk bang om over te geven! Ik kan ook niet normaal overgeven....het komt met luide oerkreten van onder uit mijn tenen, terwijl er tranen over mijn wangen biggelen en ik (incontinent als ik ben na 2 kinderen) met een beetje geluk ook nog in mijn broek plas blush......man, wat voel ik mij dan sexy!wink

Ik krijg 18 oktober de uitslag, heb gisteren de biopsie gehad, dus dat laat nog even op zich wachten. Ze hebben eigenlijk al aangegeven dat ik van het ergste scenario uit moet gaan, maar vraag mij wel af wat ze daarmee bedoelen? Is het onbehandelbaar? Dat zou namelijk mijn ergste scenario zijn met nog 2 jonge kinderen.....pfffff.....wel spannend allemaal dit.

Offline
Berichten: 1199

ChavOl sterkte met het lange wachten - dan duren de dagen lang!

Offline
Berichten: 576

Het beste (en moeilijkste ;)) is om daar niet op vooruit te lopen. Je kunt je zóveel in het hoofd halen. Mijn ervaring is dat bij de diagnose ook een behandelplan komt, en dat eigenlijk fijner voelt dan de onzekerheid tussen 'je moet er rekening mee houden dat het borstkanker kan zijn' en de diagnose.

Ik zie dat ik er niet eens heb verteld, maar mijn paniekstoornis is die zomer ziekenhuis in en uit overgegaan. Het kan je dus ook nog eens wat brengen.

Nu maar even fijn afleiding zoeken.

Offline
Berichten: 5

Dank je Stoere Leeuw! 

Die afleiding gaat wel aardig met 2 kinderen gelukkig laugh. Paniek en angst weg? Wauw ik teken ervoor! Lijkt mij heerlijk Lucky!