Reconstructie met TMG-flap (binnenbeenspier)

7 berichten / 0 nieuw
afbeelding van DeenDeen
Offline
Berichten: 5
Reconstructie met TMG-flap (binnenbeenspier)

Toch maar even een nieuw topic aangemaakt, omdat ik in mijn eigen zoektocht weinig ervaringen kon vinden over een reconstructie met een TMG-flap (binnenbeen + gracilis spier). Ik ben op 29 april geopereerd, nu dus 3 weken en een dag geleden en heb een preventieve mastectomie (beide borsten) en een directe reconstructie gehad met vet en spier uit mijn binnenbeen. Ik heb een BRCA-1 gen en heb daarom gekozen voor een preventieve operatie. 

Ik woon in Denemarken en ben daarom in Kopenhagen geopereerd. Zij doen normaal eigenlijk enkel DIEP-flappen of TMG-flappen met een verticaal litteken (een soort T - een streep in de lies en een verticale streep richting knie), maar doordat ik weinig huid-transplantatie nodig had (vanwege primaire reconstructie) kon de TMG-flap gedaan worden met een horizontaal litteken (alleen een streep in de lies).

De operatie

Borstkanker.nl beschrijft de reconstructie als volgt: 

Een huid- en spierlap (Transverse Myocutaneous Gracilis lap) waarbij huid, vet en de gracilis spier van de binnenzijde van het dijbeen worden gebruikt. Deze methode kan alleen worden toegepast bij de reconstructie van kleinere borsten. Het litteken geeft vaak betrekkelijk veel klachten, bijvoorbeeld bij fietsen. 

De operatie verliep op zich prima en de geplande duur was in principe 8 uur met 7 chirurgen (2 oncologen, 5 plastische chirurgen). Mijn operatie heeft 12 uur geduurd doordat mijn linkerborst twee keer opnieuw aangesloten moest worden. Door mijn lage bloeddruk en hartslag hadden mijn vaten het moeilijk en het bloedvat wat ze aan wilden sluiten verkrampte steeds. Daardoor 4 uur extra gepruts aan mijn linker borst. 

Ze hebben tijdens de operatie een stuk huid en de gracilis spier uit mijn binnenbenen gehaald en deze samen opgerold tot een borst + deels reconstructie tepel. In totaal is er 300 gram weefsel uit beide benen gehaald (mijn originele borsten waren 315 en 340 gram, dus bijna perfect!). 

Na de operatie

Ik kwam op 11 uur 's avonds weer terug op mijn eigen kamer en werd de eerste nacht om het uur wakker gemaakt. De volgende ochtend moest ik direct staan - hetgeen vrij lastig is wanneer je enkel mag staan en liggen (hoe kom je uit je bed als je niet mag zitten?!). Gepaard met een paar morfine tabletten kregen ze me uiteindelijk met 2 man om 12 uur op mijn benen :-) 

Op dag 3 's ochtends kon ik zelf uit bed en een paar stappen in mijn kamer zetten en 's middags kon ik rustig over de gang lopen. Op dag 4 kon ik zelfstandig beneden naar de ziekenhuiswinkel. Ik mocht na 5 dagen naar huis. 

Na 3 weken ben ik inmiddels van alle pijnstillers af. Ik kan traplopen, ongeveer 30 minuten lopen, maar ben nog wel vrij moe. De huid op mijn binnenbenen voelt strak - alsof je een te klein fietsbroekje aan hebt, welke je niet uit kunt trekken. Mijn PC heeft er vertrouwen in dat het gevoel in dit deel op den duur terug gaat komen, dus dat is nog even afwachten! 

Ik merk bij het bewegen weinig van het feit dat ik nu aan beide benen een spier mis. Sommige bewegingen voelen soms even 5 seconden wat onwennig, maar de andere spieren hebben (naar mijn weten) alles automatisch overgenomen. 

Het resultaat

Het litteken op mijn been ligt iets onder mijn lies - direct in de lies was volgens mijn PC niet mogelijk vanwege infectierisico (de regio was niet schoon genoeg ;-) ) - en loopt door tot het midden van mijn bilplooi. In de bil ligt het litteken wel in de plooi en is dus nauwelijks zichtbaar. Ik kon als donorplekken kiezen tussen DIEP en TMG en ik was eigenlijk vrij tevreden met mijn buik. Als ik een beetje sport is mijn buik vrij snel plat, weinig storende vet-opslag en als ik in de toekomst zwanger wil worden, was ik toch wat bang dat er iets met het litteken gebeurd. Daarentegen was ik niet zo blij met mijn binnenbenen (die kwabjes..) en mijn PC beloofde me dat ze mooie nieuwe binnenbenen zou kunnen maken. En mooi... dat zijn ze! Ik ben zo blij met het resultaat op mijn benen. Ze zijn aan de binnenkant nu rechter en dunner - precies zoals ik hoopte! 

Het litteken op mijn borst noemde mijn PC een "lollipop": rondje waar de tepel zat en een streep naar beneden. De vorm van mijn rechter borst is bijna gelijk aan mijn borst hiervoor en ziet er erg "borst-achtig" uit. Mijn linker borst (de zielige die 3x opnieuw moest) heeft het duidelijk zwaarder te verduren gehad en is een stukje kleiner en wat meer "ballon-achtig" van vorm. Ik heb nooit grote borsten gehad en ze zijn nu dus ook niet groot: ik gok een B-cup (misschien de linker een grote A). 

Omdat het nog maar kort geleden is, kan ik nog geen uitsluitsel geven over het uiteindelijke resultaat. In september mag ik weer terugkomen en gaan we kijken hoeveel lipofilling nodig is om de linkerborst weer op hetzelfde niveau te krijgen als de rechter :-) 

 

Al met al dus super tevreden! Ik houd jullie op de hoogte hoe het gaat wanneer ik weer mag sporten en fietsen (met name fietsen, omdat er dus op borstkanker.nl staat dat fietsen lastig is). Mocht je vragen hebben, schiet me gerust een berichtje! 

Offline
Berichten: 4116

Wat interessant om te lezen zeg. In 'mijn tijd' kenden ze deze manier van reconstructie nog niet. Het lijkt me heel fijn om geen littekens op de buik te hebben. Erg benieuwd naar het resultaat over een jaar .

Offline
Berichten: 325

Bedankt voor je uitgebreide verslag! Voor mij is een reconstructie uit buikvet niet mogelijk, deze operatie zou wellicht wel kunnen. Maar ik vind het toch wel heftig klinken. Ik ben benieuwd hoe het je verder vergaat met het herstel. Heel veel succes en ik hoor het graag over een tijdje. 

Offline
Berichten: 171

Goed om dit verslag te lezen! Dank.

Offline
Berichten: 752

Bedankt voor het delen! Fijn voor iedereen die het nog moet meemaken. Goed om te horen dat je tevreden bent.

afbeelding van DeenDeen
Offline
Berichten: 5

LindaVB moderator schreef:

 

Maar ik vind het toch wel heftig klinken.

 

Dat vond ik eigenlijk ook, daarom had ik in eerste instantie voor een DIEP gekozen, maar ben vanwege de kleinere littekens en de plaats toch van gedachte veranderd.

Ik kan nu na 6 weken inmiddels weer fietsen, al was de eerste keer wel eng en naar, omdat je met het zadel precies op de littekens gaat zitten. Je kunt eventueel een fietsbroekje onder je gewone broek aandoen, dan schuurt het niet. Na die eerste keer gaat het inmiddels weer als vanouds. De littekens zijn nog wat stug, dus het voelt wel wat geforceerd soms, maar zeker niet pijnlijk of naar. 

Waar ik vooral heel verbaasd over ben, is dat mijn benen geen krachtverlies hebben. Ik was best bang dat ik mijn benen opnieuw moest leren gebruiken, omdat ze aan beide kanten een spier hebben weggehaald, maar daar merk ik niks van. Ik kan alleen mijn benen nog niet ver uit elkaar (mijn eerste youtube-yogales was hilarisch), maar ik had ook al niet zulke flexibele heupen voor de operatie ;-) 

Offline
Berichten: 4116

Wat goed om te lezen. Bij mij haalden ze een rugspier weg en daar heb ik ook nooit wat van gemerkt. Raar he?