Even voorstellen, ik ben Kyara

3 berichten / 0 nieuw
Offline
Berichten: 1
Even voorstellen, ik ben Kyara

Hallo allemaal, 

Ik ben Kyara en sinds kort gediagnostiseerd met Inflammatoir mammacarcinoom met uitzaaiingen naar de lever en botten. 

Ik ben 52 jaar, moeder van 4 kinderen en heb een lieve partner. 

Verder hebben we een eigen bedrijf en ben ik daarnaast de trotse bezitter van 5 paarden, 2 herdertjes en geiten en kippen. 

We wonen op een boerderijtje aan het eind van de wereld. Hier geniet ik van mijn hobby's.

Drie van onze kinderen zijn al uitgevlogen en 1 ervan heeft mij oma gemaakt. Heerlijk om mee te mogen maken. 

Onze jongste van 18 woont nog thuis. 

 

Ik hoop van jullie te leren hoe jullie kanker combineren met een druk gezin, werk en dieren. Ook voel ik me erg onzeker, want wat is mijn verwachting? Was dit het nu of is er nog leven na deze diagnose? 

En, om even met de deur in huis te vallen, hoe gaat het op het intieme vlak met je partner? 

Dit vind ik persoonlijk een erg moeilijke want mijn hoofd krijst kanker en dan houdt alles op!

Zo zijn er nog talloze zaken die mij bezighouden maar op dit moment teveel om op te schrijven. Ik zal eens door het forum bladeren. 

Lieve lotgenoten, ik hoop van jullie te horen. 

 

Liefs xxx Kayra 

Offline
Berichten: 4116

Van harte welkom hier. Je hebt nogal wat te horen gekregen in korte tijd. Heel heftig.

Zelf heb ik sinds 3,5 jaar uitzaaiingen in botten, lymfeklieren en later ook in de lever. Na een heel zware chemo, 2 jaar geleden ben ik afgekeurd maar ik heb inmiddels ondervonden dat uitgezaaide borstkanker geen langzaam aflopende lijn hoeft te zijn. Het gaat soms niet goed en dan ineens weer heel goed. Momenteel ben ik echt heel erg fit juist en loop ik een lange afstandswandeling waar ik enorm van geniet. Ik zie het feit dat ik afgekeurd ben dan ook maar als mijn vroegpensioen. Stokoud worden we immers niet.

Fit blijven, welke behandeling je ook hebt, veel bewegen, goed en gezond eten, het zijn allemaal dingen die me heel goed helpen om zo fijn mogelijk door het leven te gaan. En ik doe veel de dingen waar ik van hou, muziek, kunst, natuur.

Hoe lang je nog hebt en hoe jouw proces zal gaan, dat kan niemand je zeggen al zijn er wel verschillende vormen van borstkanker die een wat andere prognose geven. Daar kan je oncoloog je wel wat over vertellen neem ik aan. Toch zijn het prognoses gebaseerd op statistieken en jij bent geen statistiek maar een mens dus kan het voor jou persoonlijk dan alsnog anders uitpakken.

Zelf heb ik bij de diagnose heel veel geregeld. (financiële zaken en dergelijke) zodat ik dat daarna los kon laten. Ik zit veel minder op het regelvlak nu maar ben vooral bezig met hoe ik het nu in wil vullen.

Intimiteit is een probleem, ten eerste fysiek omdat ik zo'n droge slijmvliezen heb dat dat niet 'normaal' kan. Maar kort na zo'n diagnose staat je hoofd er ook niet naar. Dat lijkt me heel normaal. Het kan gelukkig wel weer herstellen, maar belangrijk is dat je niet teveel van jezelf eist nu. Blijf elkaar vooral knuffelen en geef elkaar veiligheid en : praat erover, allebei, wat het met je doet, wat je mist, hoe je steun zou kunnen ervaren over en weer, hoe moeilijk dat ook is.

Een gespecialiseerde psycholoog (bijvoorbeeld Helen Dowlinginstituut) kan je heel goed helpen bij het 'kankergekrijs'. Ze werken vaak samen met habtonomen (althans in Nijmegen was dat zo). Het zorgt ervoor dat je weer contact met je lijf durft te maken.

en boven alles: geef jezelf te tijd. Je hebt een enorm shock doorgemaakt en daar kun je niet met je verstand door een beslissing in één keer weer uit zijn. Wees lief voor jezelf.

Offline
Berichten: 325

Hoi Kyara, 

Wat een heftig nieuws heb je gekregen. Ik hoop dat je nog heel lang van je fijne leven met je gezin en de dieren kunt genieten, en dat het boven verwachting aanslaat bij je. 

Om je vraag over intimiteit heel kort te beantwoorden: ik heb dat ook een hele tijd gehad. Dat ik in bed alleen nog maar daarover kon denken. Maar dat acute gevoel slijt ook weer. Nou is jouw situatie wel anders, want ik werd curatief behandeld.  Wat Ellen zegt, hou verder de lijnen open met je partner en dan komt het hopelijk weer, zeker als de behandeling ook zijn werk doet en je wat meer vertrouwen mag hebben. 

Heel veel sterkte met alles. 

Hartelijke groet, 

Linda