partners stel jezelf hier voor....

114 berichten / 0 nieuw
Offline
Berichten: 215
partners stel jezelf hier voor....

en dan zal ik het tropic openen...

ik ben misha ook wel bekend op de site als de rots(deze naam hebben de amazones me gegeven)
ik ben 35 jaar en heb helaas mijn vrouw de strijd met de draak aan moeten zien gaan in januari 2005
helaas heeft mijn vrouw (suusje) de strijd na 13 maanden op moeten geven in februari van dit jaar.
ik heb een dochtertje van bijna 2 jaartje die regelmatig hier als kiezel genoemd wordt.
mijn (ons) verhaal is te lezen hier op de site en te lang om nu even samen te vatten.
maar ik weet wel dat ik heel veel steun van de amazones heb gekregen waar ik ze nog steeds heel dankbaar voor ben.

groet misha

Offline
Berichten: 3

De tweede!!

ik ben vriendvannaia. Ik ben 31 jaar en de partner van naia, die nu ruim anderhalf jaar geleden haar diagnose heeft gekregen en sinds die tijd onder diverse behandelingen is. Ook mijn verhaal is te vinden in het partnergedeelte, en op de website die naia en ik op het net hebben gezet. Hoewel ik geen grote poster ben, lees ik wel veel en hoor ook veel verhalen van naia over het wel en wee van de amazones. Ik ben al een paar keer amazones tegengekomen in het echte leven.
Mijn ervaring is dat het opschrijven van je ervaringen en het lezen van de reacties erop door amazones en hun partners een grote steun kunnen zijn in het verwerken van alle emoties die het zijn van 'de partner van' teweeg brengen. Ondanks mijn lage schrijffrequentie voel ik mij altijd gesteund en begrepen op dit forum en daar ben ik heel dankbaar voor.

Ik kan geen enkele partner overhalen om ook op het forum te schrijven, dat moet iedereen voor zichzelf bepalen. Ik kan alleen zeggen uit mijn eigen ervaring dat de Amazones het beste is wat mij en naia is overkomen sinds het ontdekken van de borstkanker. Voor mij heeft het veel steun, begrip, plezier en levenservaring opgeleverd. Dus ik hoop dat meer partners ervoor kiezen hun ervaringen (durven) delen.

groeten, vriendvannaia

afbeelding van Spuitgast
Offline
Berichten: 2

En de derde,

Hoi allemaal ik ben Jordi.

Ik zal Misha en Vriendvannaia hun goede voorbeeld volgen door mijzelf voor te stellen. Zoals velen wel zullen weten ben ik de vriend van Marja_1. Ik heb mijzelf onder de naam Spuitgast aangemeld toen Marja voor een operatie het ziekenhuis in moest om zodoende via dit forum iedereen op de hoogte te kunnen houden. De naam spuitgast dank ik aan mijn werk als brandweerman en door de dames op dit forum werd deze naam dan ook al gebruikt als de vriend van Marja.

Ik ben op dit forum dan ook door haar terecht gekomen. Marja heeft eind 2003 te horen gekregen dat zij borstkanker had waarvoor zij een borstamputatie heeft ondergaan. Al snel bleek dat er een fout gemaakt was en dat er van borstkanker geen sprake was. Desondanks volgen nu dus wel de voor borstkanker patiënten herkenbare hersteloperaties welke op dit moment nog steeds niet zijn afgerond. Zoals vele andere Amazones heeft ook Marja haar verhaal op dit forum staan. Je kan dit verhaal lezen op de volgende pagina: http://www.de-amazones.nl/ervaringsverhalen/lotgenoten/marja_1.html

Uiteraard vind je haar ervaringen ook in andere topics :wink:

Groeten,

Jordi

afbeelding van admin
Offline
Berichten: 4389

-4e-

Natuurlijk kan ik niet achterblijven. En sluit me dan ook graag bij mijn voorgangers aan.

De meeste op het forum kennen mij wel, maar voor degene die mij niet kennen zal ik mij even voorstellen. Ik ben ATLAS en de partner van Swissy (Jawel), op het forum ben ik ook wel eens te vinden als Mr.Swissy. Ik ben 36 jaar oud en Grafisch vormgever van beroep. De naam 'Atlas' heb ik mezelf gegeven, omdat ik niet bang ben ergens mijn schouders onder te zetten. (En omdat het de naam is van mijn eigen bescheiden bedrijfje. Atlas Interactive Media).

Swissy kreeg in maart 2003 te horen dat ze borstkanker had. (Haar verhaal is ook te lezen op het forum en de website.) We zijn het internet afgestruint voor informatie over borstkanker voor jonge vrouwen, alleen konden we toen niet veel vinden. Je had de website van de BVN, waar wel wat informatie opstond, maar niet specifiek over borstkanker bij jonge vrouwen. Wel kwamen we op het VIVA-forum een topic tegen wat ooit was opgestart door Maisa. Op deze manier kwamen we ook in contact met Maisa. Gezien het feit dat het VIVA-forum op een gegeven moment zou gaan veranderen, kwamen we op het idee om een eigen website op te zetten, speciaal voor en door jonge vrouwen met borstkanker, om zo informatie te kunnen delen en ons toe te spitsen op het lotgenoten contact.

Zo gezegd zo gedaan. Op 31 augustus 2004 lanceerde we deze website met dit forum. (Ook dank aan Kees die het mogelijk had gemaakt, door de website en het forum op zijn server te parkeren). Dat het al zo snel een HIT zou worden, hadden we nooit gedacht. Dit resulteerde in Januari 2005 tot de oprichting van een Stichting. Stichting Amazones! Ik moet zeggen dat ik daar best wel een beetje trots op ben. Niet alleen op de stichting, maar zeker op de meiden die haar draaiende houden. (Maisa, Swissy, Naia, Goudblok e.a.) Ik hoop nog jaren lang samen met Kees en Jaap hiermee door te mogen gaan.

Mijn verhaal is ook te lezen in het laatste Pink Ribbon Magazine. En zal nog verschijnen op de website zelf onder "Ervaringsverhalen".

Groet, ATLAS

Offline
Berichten: 215

ff omhoog voor de aanwezige heren.... 8)

Offline
Berichten: 1

Nou ik zou me ook nog eve voorstellen , Ik ben Henk 37 heb een zoontje Emiel van 2,5 . Ik ben de partner van Ilona , haar verhaal staat ook op de site , maar helaas hebben wij de strijd in april dit jaar verloren . Was eerder nooit zo aktief op het forum , maar sinds korte tijd , heb ik toch wel steun aan de amazones, kan lekker me verhaal kwijt en jullie weten waar over je praat. Verder lekker dom zeuren in het cafe onder het genot van een biertie of een bakkie, nou dat was het wel dacht ik . nou groeten Henk. [ok]

afbeelding van admin
Offline
Berichten: 4389

He hallo,
Ik ben Ron 43 jaar en getrouwd met Nancy, vader van Britt 5 1/2 jaar en Roan 3 jaar met Down syndroom.
Nancy is opgezadelt met kanker. Er is reeds een borst besparende operatie achter de rug en we zijn vandaag (7 aug 2006) ingelicht door de internist over de te volgen medische noodzakelijkheden. Door de type gezwel, zogenaamd 3e graad, leefdtijd e.d. is een Fec kuur en bestraling afdoende om risico beperkend te behandelen.
Wat dat allemaal inhoudt is mij nog niet geheel duidelijk maar daar kom ik in de loop der tijd wel achter denk ik.
Door onze emotionele maalstroom tijdens en na de geboorte van Roan zijn wij v.w.b. het ziekenhuis en specialisten verhaal al wat opgeleidt.
Wellicht dat daardoor mij gevoelens ook wat anders liggen dan voor een gemiddelde partner. Of zoiets want echt weten doe ik dat natuurlijk niet.
Na de eerste confrontatie met kanker heb ik de eerste dagen in gedachten al een stuk of tig keer achter Nancy haar kist gelopen. Ik beschouw dit als normaal en accepteer dat dan ook. Ik heb ook aan Nancy gevraagt of ze wil nadenken over het opstellen van een testatment. Natuurlijk erg confronterend voor haar en voor mij ook wel, echter beter nu dan te laat.
We hebben Britt ook gelijk verteld wat er met Nancy aan de hand is en dus ook verteld dat er een kans is dat Nancy dood gaat.
En als je dan weet hoe simpel en eenvoudig kinderen zijn dan weet je ook hoe zij daarop reageren. Britt haar antwoord "dan zal ik mama wel missen".
En zo denk ik er ook over. Natuurlijk wil ik dat alles wat nog te volgen moet worden goed gaat. En natuurlijk wil ik nog jaren verder met Nancy.
Maar mocht het allemaal niet zo zijn zoals we wel zouden willen, ja dan ga ook ik "Nancy missen".
Kijk ik sta altijd positief in het leven. En zie in alles een goede kant.
Ook Nancy haar kanker, onze kanker.
We gaan vechten, verjagen, knokken. Maar wel met levensvreugde.

Voorlopig wil ik het hierbij laten.
Amazones, partners zet hem op.

groetjes Ron [achternaam verwijderd door moderator Maisa] uit Den Helder

Offline
Berichten: 4198

Ron fijn dat je je ook voorstelt. Wat kijk jij scherp zeg ! Tis goed om alles onder ogen te zien hoewel volgens mij Nancy er helemaal niet zo slecht voor staat. Ik hoop en bid dan ook dat jouw meest zwarte voorstelling nog heel erg lang op zich laat wachten. Maar herkennen doe ik het wel hoor. Toen ik voor de 2e keer borstkanker kreeg (had ik gelukkig al lang een testament maar dat zou iedereen met kinderen moeten hebben) heb ik een paar avonden aan de computer gezeten en alles op papier zo duidelijk neer gezet dat mijn man het ook snapt. Wie hij moet bellen waarvoor, alle financien, want die doe ik bij ons thuis, etc. etc.
Daarna, toen alles geregeld was kon ik me richten op beter worden. De eerste dagen waren voor: wat als ik doodga. Ik wist daarna dat in het slechtste geval mijn man niet in 7 sloten tegelijk zou lopen en hoefde daar niet meer over te piekeren. Toen kon ik pas de strijd aangaan.
En vooralsnog is die strijd gewonnen :lol: .

Offline
Berichten: 407

welkom Ron op het forum.
was ook effe geschrokken van die 'zwarte voorstelling'van je zoals ellenk het omschrijft.
maar bij nader inzien reageerde ik eigenlijk net hetzelfde toen ik te horen kreeg dat ik bk had...een testament heb ik al van voor ik ziek werd, maar ik weet nog heel goed dat het eerst wat ik deed is voor elke familielid(broer,nichtjes,pa..)een brief schrijven voor in geval ik de strijd niet mocht halen(gelukkig tot op heden moeten ze die nog niet lezen en ik hoop nog héél lang niet)en alles op papier gezet van wensen en wat gedaan moest worden ivm huis,hond,rekeningen e.d.
en daarna heb ik men dagboek geschreven dat ik de strijd ging winnen.. :)
fijn dat je samen gaat verjagen,vechten en knokken en met levensvreugde...ik wens jullie dan ook heel veel sterkte,kracht en moed voor de komende maanden.
auke

Offline
Berichten: 215

ik gooit hem weer eens een keertjuh omhoog.
er zijn helaas de laatste tijd weer veel nieuwe dames bij gekomen en ik ga er van uit dat aan deze dames ook een partner kan zitten.
dus kom op heren...gooi dat macho gedrag even opzij en laat je hier eens zien.... 8) één van de redenen dat ik hier geschreven heb is herkenning voor anderen...misschien helpt het je op weg.....

misha

afbeelding van admin
Offline
Berichten: 4389

Voor een artikel in het Pink Ribbon Magazine dat in oktober verschijnt (en waarvan de opbrengst geheel naar de bestrijding van borstkanker gaat) ben ik op zoek naar mannen wiens vrouw/vriendin borstkanker heeft (gehad). Wil je jouw verhaal vertellen? Mail dan naar

of bel: 06-21111792.

Offline
Berichten: 1

Hallo allemaal,

Ik ben de vriend van Queenie en ik zal binnenkort ook mijn eigen account aanmaken.

Ik ben 27 jaar en ben inmiddels al 8 jaar samen met Queenie. We hebben ons twee jaar geleden een eigen huisje gekocht en waren druk bezig met ons droomhuisje in orde te maken.

Maar helaas hebben ze een paar dagen voor kerstmis 2007 borstkanker ontdekt bij Queenie. Drie weken daarna hebben ze haar borst verwijderd en meteen een tissue expander geplaatst in 1 operatie.
Vervolgens heeft ze 6 chemokuren (TAC) in haar lichaam gekregen. Haar tumor bleek oestrogeen, progesteron en Her2neu gevoelig en daardoor krijgt ze nu ook een (anti)hormoontherapie, herceptin en de fijne zoladex spuit.

Helaas heeft Queenie een heel erge allergische reactie gegeven op de herceptin, waardoor ze nu gestopt zijn met de arimidex en herceptin. Het is nu even afwachten of deze reactie nu wegtrekt en dan gaat men kijken welke eventuele alternatieven er nog zijn....

Door al deze behandelingen is het voor ons niet mogelijk meer om kinderen te krijgen (dus dat krijg je er dan ook "gratis" bij). Nu hadden we nog geen sterke kinderwens, maar het gevoel is toch heel *piep*. :( Vooral ik had het daar heel moeilijk mee. Niet dat we stonden te springen om een kind, maar de keuze is nu voor ons gemaakt. Misschien wilden we over een paar jaar toch graag aan kinderen beginnen en dat kan niet nu meer...

Maar het belangrijkste was/is dat mijn Queentje beter zou worden!!! Er waren wel een paar mogelijkheden om later alsnog kinderen te krijgen, maar de risico's daarvan voor Queenie waren in mijn ogen veel te groot. Het was dus eigenlijk een makkelijke keuze om dat hoofdstuk af te sluiten, maar het deed toch een beetje pijn :cry:

Om dat "verlies" toch een beetje te compenseren hebben we vorige maand een lieve puppy gekocht! Je ziet haar op de avator van Queenie staan :D Queenie heeft dan ook afleiding en we hadden altijd al graag een hond willen hebben.

Ik had het idee dat ik iets moest doen en heb daardoor ontzettend veel gelezen over borstkanker en behandelmethodes. Ik vond het zo vreselijk voor Queenie en het rotte is dat je als partner zo machteloos bent. Ik heb uiteraard veel naar haar geluisterd, haar verwend, zo goed als mogelijk geprobeerd te steunen etc, maar toch....Ik merk vaak aan haar dat ze zo ontzettend bang is en dan voel ik me echt heel rot dat ik die angst niet kan wegnemen :( Ze moet haar eigen lichaam weer leren te vertrouwen en dat vertrouwen zal zich maar heel langzaam herstellen, denk ik...Maar we hebben dan ook alle tijd! :wink:

Ik wil hierbij iedereen (amazones, partners, vrienden, familie, etc) heel veel sterkte wensen met hun strijd tegen deze vreselijke ziekte!!

Edit: paar kleine aanpassingen

Offline
Berichten: 789

Hai vriend van Queenie,

welkom bij de amazones (al was je hier natuurlijk liever niet :?)
Als ik het zo lees doe je het hartstikke goed als partner zijnde. Dat je haar angst niet kan wegnemen is voor jou (en voor veel mannen, denk ik) moeilijk te verteren, maar belangrijkste is dat je er voor jouw Queenie bént.
Ikzelf heb dat als meest prettig ervaren met mijn partner, dat ik tegen hem aan kon liggen, even weg kon schuilen in zijn armen. En dan waren mijn angsten niet weg, maar ik voelde me wel veilig en niet alleen.
Heel veel sterkte met alles, het valt om de drommel niet mee, zeker ook voor de partners niet.

Offline
Berichten: 4

Ik heb mijn eigen account aangemaakt (niet echt origineel, maarja)

Offline
Berichten: 4198

Van harte welkom vriend van Queenie.
Moeilijk tijden gehad al en nog niet klaar samen.
Wat lief dat je er zo voor haar bent en was. Maar ook voor jou is het toch heel wat allemaal.
Mijn lief en ik zijn al jaren verder maar soms merk ik het ineens aan hem. Hoe diep het hem heeft geraakt, en hoe diep de angst zit.
Het is goed dat jij ook van je af praat of schrijft denk ik. Dan ontwikkel je je samen en blijft niet één van beiden stil staan.

afbeelding van Phineke
Berichten: 209

Welkom vriend van Queenie,
Wat goed van je dat je je verhaal schrijft. Het is voor partners vaak zo moeilijk om met dit alles om te gaan. Zij voelen zich dan ook vaak machteloos, precies zoals je het beschrijft.
Blijf schrijven en vooral samen praten dat is zo belangrijk.
Heel veel sterkte voor jou en Queenie.
Phineke

Offline
Berichten: 5

Hallo, ik ben Jan. 39 jaar. 8 Jaar getrouwd met Gerda (37 jaar).
We hebben een zoontje van 7, Jelle.
Momenteel zit Gerda in haar laatste fase van haar leven.Ik heb hier m'n verhaal neergezet:
http://forum.de-amazones.nl/viewtopic.php?t=11681

Ik heb "geraakt" als naam uitgekozen omdat ik best geraakt ben.
Maar ik weet ook dat de wonden uiteindelijk zullen genezen, ook al zullen het altijd littekens op m'n ziel blijven.
Ik moet ook sterk genoeg zijn, want dat Jelle z'n moeder kwijt raakt is al verschrikkelijk genoeg voor hem.

afbeelding van Anoniem123
Offline
Berichten: 4302

Jeetje, Jan...... Wat moedig dat je je hier nu voorstelt... Poeh, tja, dat je geraakt ben, is nog een understatement. Je leven is totaal anders geworden dan je ooit gedacht had. Ik hoop dat jullie nog veel fijne momenten samen mogen beleven, zodat Jelle en jij daar op de moeilijke momenten op kunnen teren.

Ik hoop dat je hier je ei kwijt kunt. Schrijf lekker van je af !!!

afbeelding van David
Offline
Berichten: 8

Hallo Allemaal,

Even de introductie: Ik ben David 43 jaar, partner van Jet 40 diagnose uitzaaiingen, niet te genezen - primaire bron Borst)

Al weer enige tijd terug toch de moed gehad om een partner verhaal op de amazones te zetten. Ik had wel even de behoefte wat van me af te schrijven. Ik voel me nu al weer een tijdje een heel stuk beter en kan toch de sterke partner voor Jet zijn. Met haar gaat het ook beter na een pijnbestrijding bestraling sessies. We hebben meer last van de omgeving (zeer onredelijk van ons) op dit moment.

Ben je een weekje weg ligt er weer een stapel kaarten waarvan een paar met teksten als ¨ik zal je nooit vergeten¨. Jet en ik hebben besloten om de eerste die nu nog ¨geniet ervan¨ of sterkte zegt wat aan te doen ;). Wat kan een leven veranderen. Hoe onbelangrijk zijn andere verhalen op dit moment. Ik kreeg vandaag een hele uitleg hoe erg de gebrokken enkel van iemand wel niet was, en wat een impact dit gehad had als, ja ALS ze net van plan waren geweest om een verre vakantie te maken. Ja, echt heel erg denk je dan ......
Gelukkig zijn er ook hele postieve zaken. Opa&Oma komen vaker en langer waardoor ons kleintje ook erg blij is. Hulp, steun en vriendelijke reactie uit onverwachte hoek. Buurvrouw die bijvoorbeeld een lekkere pan eten komt brengen na een lange sessie in het ziekenhuis. Samen Lekker een filmpje kijken op de notebook tijdens de APD sessie met een koptelefoon op. Zo wordt een zware sessie toch ook weer positief.

Het zal erg allemaal wel bijhoren. Op dit moment genieten we lekker van SInterklaas met ons kleintje en haar 5de verjaardag die eraan komt in december!

David

afbeelding van Anoniem123
Offline
Berichten: 4302

Hoi David, welkom hier !!!! Pfffff,.... wat een story en in wat voor een foute film zitten jullie... Gewoon K... Maarja,... het blijkt reality-TV te zijn en jullie blijken de hoofdrol te spelen en ja,.... dan wordt dat dus je leven (en van wat ik ervan gezien heb, blijkt het óók leefbaarder te zijn dan mensen zich voor kunnen stellen). Ik herken wel dat mensen zeggen: "Geniet ervan" en ik kan me zo goed voorstellen dat dat irriteert (hoewel ik het hier ook wel schrijf aan mensen). Je wilt zo graag nog iets positiefs te melden hebben... (en dat komt natuurlijk vooral voort uit mijn onmacht...).

We denken aan jullie !!!!

Offline
Berichten: 4198

Welkom hier. Als ik je zo lees zitten jij en Jet in ieder geval op één lijn. Dat is erg fijn. Schrijf hier gerust vaker!

Offline
Berichten: 789

Hai David, welkom bij de amazones.
Zoals Dees zegt is het inderdaad een hele foute film.
Gelukkig zijn er ook mooie momenten, hoe klein die misschien ook zijn.
Hebben jullie een fijne sinterklaasavond gehad ?

Offline
Berichten: 17

Hallo, ik ben Chorda.

Afgelopen augustus ontmoette ik Ambulo op een campinkje in het oosten. Ze stond voor haar tentje en ik torende met mijn rugzak boven haar uit. We raakten aan de praat over borstkanker. Het was mij meteen opgevallen dat zij daarmee te maken heeft gehad (en wie Ambulo kent weet waarom). Mijn moeder heeft het ook gehad en ik heb haar daar veertien jaar geleden aan verloren. De volgende dag liep ik naar huis met Ambulo’s zoen op mijn wang en haar mailadres in mijn agenda.
En ach, hoe gaat dat verder. Mailwisselingen natuurlijk, en de afspraak om elkaar nog eens te ontmoeten. En het bleef niet bij die ene afspraak. Als Ambulo in topics over haar Lief schreef, ging dat dus over mij 8) :)

Ik voel mezelf hier een beetje aan de zijlijn staan. Ik heb met veel ontzag de verhalen gelezen van partners die met hun vrouw rechtstreeks in die ellendige kankermolen terecht zijn gekomen. Die martelgang heb ik niet doorlopen en ik hoop dat dat zo blijft. Ambulo is sterk, ze heeft het zwaarste allang gehad en er zijn geen problemen. Maar ja, je weet het nooit met die rottige ziekte. Stel je voor wat er allemaal kan gebeuren als er plotseling toch uitzaaiingen zouden zijn? Ik zou haar kunnen kwijtraken. Zou dat een reden zijn om nu niet aan een relatie met haar te beginnen? Geen moment over getwijfeld. Door hoe zij omgaat met haar borstkanker zag ik hoe zij in het leven staat en dat vond ik zo prachtig dat ik meteen voor de bijl ging. Die kanker was bijzaak, het was het plaatje dat haar karakter kleurde.

Ambulo vertelde me dat er single vrouwen zijn die twijfelen over hoe ze na de borstkanker nog of weer aan een partner moeten komen. Wat vertel je hem (of haar)? En wanneer? Er komt een moment dat het litteken ter sprake moet komen. Ambulo had het makkelijk met mij; ik begon er zelf over, ik heb die drempel voor haar geslecht. Dat zal lang niet iedereen in zo’n situatie overkomen, maar ik denk er het volgende over:
Al ben je nog zo verliefd, als hij (of zij natuurlijk) zou weglopen voor je litteken, zou weglopen voor jouw verhaal, dan is het niet de partner voor jou. Degene die je nodig hebt is degene die jou mooi vind om wie je bent en die jouw litteken al koestert nog voor de eerste aanraking. Wie wil er nou een gave huid, terwijl een litteken een verhaal verteld. Jij hebt wat te vertellen, jij hebt wat meegemaakt in je leven, jouw lijf vertelt dat verhaal, vertel het met trots, vertel het als een Amazone.

Ik ben niet zo’n grote poster, maar ik hoop zo af en toe actief te kunnen zijn. Bijvoorbeeld door mee te lopen met de Damloop.

Ik hoop jullie allemaal nog vaak en levenslang te zien.

Offline
Berichten: 2286

Welkom Chorda, ook ik heb al het één en ander over jou gehoord.
Helemaal hoteldebotel in love...:wink: het is jullie gegund.

Offline
Berichten: 789

Hai Chorda,

welkom nu ook op het forum :wink:
Ik been geen hardloopster, dus de kans is klein dat ik je daar eens zal treffen, maar wie weet wat er nog meer op stapel staat.
Meanwhile: geniet van het leven én de liefde. Jullie zijn een onwijs leuk stel :D

Offline
Berichten: 4240

He wat leuk! Ambulo's Chorda op de site :D . Welkom en heel veel geluk in de liefde samen!

Offline
Berichten: 4198

Chorda, wat leuk dat je nu ook wat schrijft hier. Ik hoorde natuurlijk al wat via Ambulo over je maar heb je nog nooit ontmoet.
Dat komt vast nog wel.
Welkom hier!
Ellenk

Offline
Berichten: 944

Chorda schreef:
en ik torende met mijn rugzak boven haar uit.

Das nou niet zo heel errug moeilijk natuurlijk [bigsmile][bigsmile]

Maareh, welkom hier Lief van Ambulo [ok]

Offline
Berichten: 17

MarinaB schreef:
Das nou niet zo heel errug moeilijk natuurlijk [bigsmile][bigsmile]

Maar ik keek niet over haar heen (en zij niet onder mij door) [ok][ok]

Offline
Berichten: 944

Chorda schreef:
MarinaB schreef:
Das nou niet zo heel errug moeilijk natuurlijk [bigsmile][bigsmile]

Maar ik keek niet over haar heen (en zij niet onder mij door) [ok][ok]

[bigsmile] Nee, dat is jullie mazzel geweest :wink:

afbeelding van Ariane
Berichten: 649

Welkom Chorda!

Dit wat je geschreven hebt raakte me enorm:
Al ben je nog zo verliefd, als hij (of zij natuurlijk) zou weglopen voor je litteken, zou weglopen voor jouw verhaal, dan is het niet de partner voor jou. Degene die je nodig hebt is degene die jou mooi vind om wie je bent en die jouw litteken al koestert nog voor de eerste aanraking. Wie wil er nou een gave huid, terwijl een litteken een verhaal verteld. Jij hebt wat te vertellen, jij hebt wat meegemaakt in je leven, jouw lijf vertelt dat verhaal, vertel het met trots, vertel het als een Amazone.

Bij mij is een kleine 2 weken geleden een borst geamputeerd en ik was bang dat mijn partner daar problemen mee zou krijgen.
We zijn een kleine 5 jaar samen.
Ik ben 59 en hij is 54; dat bracht bij mij de angst dat hij, mede door het litteken, de hele situatie misschien niet aan zou kunnen.
Helaas heb ik namelijk ook veel geestelijke littekens en daar kunnen we niet omheen.
Mijn angst was gelukkig ongegrond; hij heeft het eerder gezien dan ik en zegt ook dat het niet om mijn borsten gaat, maar om de persoon die ik ben en die ik blijf, ondanks een amputatie.
Ik ben Ariane en heb kanker (gehad hopelijk) en ik ben geen kanker.

Lieve groet,
Ariane.

Offline
Berichten: 17

Hoi Ariane,

Wat zal het een opluchting zijn dat je je zo onnodig zorgen hebt gemaakt. Hoe jouw man ermee omgaat vind ik de enige juiste manier. Je hoort m.i. naast je partner te staan en je steunt haar. Er zullen misschien mensen zijn die schoonheid en liefde met elkaar verwarren, maar het gaat er toch om dat je met elkaar lacht én met elkaar huilt.
Ik kan me wel van alles voorstellen bij jouw onzekerheid, hoor. Het is nogal een aantasting van je lijf. En je borst is ook fysiek zo’n symbool voor het ontvangen van de liefde van je partner. Hoe mooi zo’n chirurg (mammakleptomaan, dichtte ik eens aan Ambulo :) ) het litteken ook maakt, het blijft een amputatie van je vrouwelijkheid.
Ik realiseer me door jouw reactie dat wat ik schreef natuurlijk net zo hard geldt voor vrouwen met een partner. Dat je hem een nieuw lijf moet tonen, een lijf dat je zelf allesbehalve als ‘nieuw’ zult kunnen ervaren, eerder als ‘voorzien van enige sporen van slijtage’. En dat verkoopt toch een stuk minder goed dan ‘zo goed als nieuw’. Maar ik kan me niet voorstellen dat iemand zijn partner de rug zou toekeren vanwege zo’n ‘slijtageplekje’.

Ik vind het mooi dat je zegt “Ik ben geen kanker”. Ik heb ADHD en toen ik daar net mee geconfronteerd werd leek het ook wel alsof alles in mij ADHD was, pas langzaam ontdekte ik weer mezelf. Nee, je bent geen kanker, maar de ervaring van die kanker maakt wel deel uit van wie je nu bent. Laat die ervaring een groei van je karakter betekenen, zodat je toch wint uit wat je verloor.

Sterkte,
Chorda

afbeelding van Anoniem123
Offline
Berichten: 4302

Chorda, wat ben jij lief zeg !!!

Offline
Berichten: 17

Dees schreef:
Chorda, wat ben jij lief zeg !!!

We aim to please :D :D :D

Offline
Berichten: 789

Chorda schreef:
Nee, je bent geen kanker, maar de ervaring van die kanker maakt wel deel uit van wie je nu bent. Laat die ervaring een groei van je karakter betekenen, zodat je toch wint uit wat je verloor.

Zo'n mooie uitspraak Chorda. En zo mooi als het lukt natuurlijk.

afbeelding van Kellly
Berichten: 1444

wat mooi omschreven inderdaad;
om te proberen toch iets te winnen uit een verlies
dat is inderdaad de kunst
en welkom natuurlijk Chorda

Offline
Berichten: 802

chorda, wat heb ik van jullie verliefdheid genoten tijdens de voorstellingen. Als Ambula over je praatte werd ik blij en vrolijk. Wat mooi dat jullie elkaar ontmoette daarzo in het Oosten.
Veel geluk hè :lol:

Offline
Berichten: 17

Lieve Amazones allemaal,

Dank je wel voor het hartelijke welkom en de complimenten. Dit is mijn eerste forumervaring. Erg prettig om je in zo'n warme schoot geworpen te weten, daar zit vast nog een zonnige toekomst aan vast :D

afbeelding van admin
Offline
Berichten: 4389

Ook ik wil mij even voorstellen Ik ben Peter en de man van Marleen die de strijd helaas op 15-4-2009 heeft verloren tegen borstkanker.
ongeveer een maand of 3 geleden heeft ze mij geattendeerd op deze site en ze was van plan er ook haar verhaal te doen.
Helaas heeft ze dit niet meer kunnen doen daar de uitzaaingen in een 1 keer zeer explosief om zich heen grepen.

Bij haar is in december 2006 borstkanker geconstateerd en na een borstbesparende operatie, 6 tac chemokuren en 33 bestralingen zag het er in 2007 weer hoopvol uit dat ze zou winnen.
Ze bleef wel moe maar dit was "normaal" volgens de specialisten.

In mei 2008 ging alles nog voorspoedig volgens de artsen en we durfden weer voorzichtig plannen te maken voor de toekomst.

Eerst maar eens lekker op vakantie naar egypte en in september naar een landal huisje in drente.
Tussendoor heb ik haar nog ten huwelijk gevraagt en dit zou plaats gaan vinden in Juli 2009 (Dus in de toekomst)
In juni 2008 kreeg ze een hoestje en dit werd via een bronchittes longontsteking volgens de Arts. eind september werd er een longfoto gemaakt omdat het nog niet helemaal weg was en daarna was er die verschrikkelijke uitslag.
Uitzaaiingen in de longen, longbrug, lympheklieren en op haar ribben.
Meteen een spoedafspraak bij specialist en eind oktober zou alles bekent zijn inclusief het behandelplan.

We zijn daarna meteen naar het gemeentehuis gegaan om de trouwdatum te vervroegen naar 10 november 2008.
twee weken ervoor spoedopname in het ziekenhuis uitzaaiingen zaten nu ook in haar hooft en het was de vraag of dit nog te behandelen was.
Gelukkig werkten de 5 bestralingen goed en kwam ze dat weer te boven en zaterdag 8 november mocht ze het ziekenhuis weer verlaten.

10 novenber was de mooiste dag van ons leven.

Daarna weer chemo behandelingen met de nodige ziekenhuis opname's
en na chemo 4 zag het er hoopvol uit het nam op alle fronten af en we zouden er waarschijnlijk een jaar of wat bijkrijgen samen.
Helaas mocht dit niet zo zijn want wat er van voren afging kwam er twee keer zo hard in het ruggenmerg bij en 4 weken erna was de hoop op overleven er in 1 keer uitgeslagen door de neuroloog.
nog wel 5 bestralingen op het ruggemerg gehad maar het was alweer actief in het hooft.

We hebben de strijd dan ook op moeten geven.

Gelukkig heeft ze weinig pijn hoeven te doorstaan door de uitstekende zorg in het hospice CALANDO te dirksland waar ze op 15 april om 15.40 is overleden
5 maanden en 5 dagen na ons huwelijk in de leeftijd van 35 jaar.
Ze is en was een fantastische vrouw en ik zal haar nooit vergeten.

Peter

Offline
Berichten: 4240

Peter, gecondoleerd met het overlijden van je vrouw, zo kort geleden nog. Wat hebben jullie een hoop te verstouwen gekregen.

afbeelding van Anoniem123
Offline
Berichten: 4302

Hoi Peter,
Helaas welkom hier. Helaas omdat je achterblijver bent en je vrouw aan kanker bent verloren...

Fijn dat je ons gevonden hebt en hopelijk kunnen we je leven een stukje gemakkelijker maken, al kunnen we niet meer bieden dan een luisterend oor (nouja, via internet, is dat dan een lezend oog)....

Misschien wil je een weblog bij gaan houden bij weblogs partners/familie... Dan heb je je eigen hoekje en kunnen we je gemakkelijker volgen.

Offline
Berichten: 2286

Peter, gecondoleerd.
Wat een verhaal zeg...en zo kort geleden nog maar.
Ik wens je veel sterkte en schrijf hier alles van je af als je daar behoefte aan hebt.

Offline
Berichten: 17

Jemig, Peter, wat een intens triest verhaal. Dit zijn toch dingen die niemand zou mogen meemaken; zoiets wens je nog je ergste vijanden niet toe.
Vanuit de grond van mijn hart gecondoleerd. Ik hoop dat je hier op het forum, tussen alle lotgenoten, steun en kracht zult vinden om het verlies en de leegte te boven te komen.
Wat ben ik blij voor je dat jullie zijn getrouwd. Dat moet een stralend en warm lichtpuntje zijn geweest in die kille, duistere tijd. Koester die herinnering.

Heel veel sterkte.

afbeelding van admin
Offline
Berichten: 4389

Dat we nog getrouwd zijn was inderdaad een lichtpuntje in de trieste tijd.
Het is een bijzondere vrouw die tot de laatste dag vrolijk bleef en alles heel goed verdroeg.
Ik ben blij dat zij mijn vrouw wilde zijn en ik mis haar heel erg maar de tekst die ze zelf heeft uitgezocht voor op de grafsteen geeft mij veel steun.

"Tussen de tranen van verdriet, schuilt de glimlach van de herinnering."

Ze is "Mijn Alles" en dit blijft ze ook.

Offline
Berichten: 17

Peter schreef:
"Tussen de tranen van verdriet, schuilt de glimlach van de herinnering."

Wat een prachtige tekst!!!

Peter schreef:
Ze is "Mijn Alles" en dit blijft ze ook.

Ze is de zon achter jouw wolken.

Offline
Berichten: 789

Peter, welkom bij de amazones.
Heel veel sterkte toegewenst met het verlies van je vrouw.

afbeelding van Ariane
Berichten: 649

Welkom Peter en gecondoleerd met het verlies van je vrouw.
Heel veel sterkte en koester de mooie herinneringen.....

afbeelding van Ariane
Berichten: 649

Chorda schreef:
Ik vind het mooi dat je zegt “Ik ben geen kanker”. Ik heb ADHD en toen ik daar net mee geconfronteerd werd leek het ook wel alsof alles in mij ADHD was, pas langzaam ontdekte ik weer mezelf. Nee, je bent geen kanker, maar de ervaring van die kanker maakt wel deel uit van wie je nu bent. Laat die ervaring een groei van je karakter betekenen, zodat je toch wint uit wat je verloor.

Sterkte,
Chorda

Ik zie nu pas je bericht :oops:
Je zegt het werkelijk prachtig en ik vind het heel ontroerend.

Jij hebt ADHD, ik heb Borderline.
Daarvan heb ik toen ik het net wist (een kleine 3 jaar geleden kreeg ik pas de diagnose na 30 jaar ellende) ook gezegd "Ik ben Ariane en heb Borderline. Ik ben geen Borderline".
Datzelfde zeg ik dus nu en op een paar dipjes na ga ik er op die manier mee om. Heel af en toe lukt het me niet.....

Offline
Berichten: 524

Hallo Peter,
Wat een verhaal zeg. jeetje wat hebben jullie veel meegemaakt.
Heel veel sterkte met het verlies van je vrouw en welkom hier.

Offline
Berichten: 4198

Peter,
Van harte welkom hier. Wat is er veel gebeurd in jullie leven in zo'n korte tijd. Woorden van troost schieten tekort zegt men dan. Maar het is wel waar. Dat jullie nog getrouwd zijn is ontroerend mooi. Maar man, wat had dit anders moeten lopen. [troost]

afbeelding van admin
Offline
Berichten: 4389

Bedankt allemaal voor de reacties. Ik heb zeker het idee dat het anders had moeten lopen.
Gelukkig heb ik drie en een half jaar van mijn lieve vrouw mogen genieten. Ik heb haar leren kennen in oktober 2005 maar was gelijk verkocht en wist ik dat zij de ware voor me was.

Gelukkig heb ik haar altijd kunnen steunen in de strijd en we konden samen lachen en huilen.
Ik weet dat zij dat ook met mij had want dit heeft ze mij nog de avond voordat ze overleed aan mij verteld en hoopte dat ik in de toekomst weer gelukkig zou worden. Op dit moment weet ik nog niet hoe de emoties lopen door elkaar vaak tranen en daarna weer de lach van de herinnering.

Groetjes Peter

Pagina's