partners stel jezelf hier voor....

114 berichten / 0 nieuw
afbeelding van Anoniem123
Offline
Berichten: 4302

Lieve Peter, uit je bericht spreekt zowel de liefde als het verdriet. Wreed dat het leven zo moest lopen. Jullie hadden samen oud moeten worden, maarja.... Je hebt er weinig aan, dat soort opmerkingen, want je staat nu voor de zware kluif om je verdriet te verwerken, een plek te geven (hu? Kan dat dan?). Ik weet zeker dat op een dag het leven weer leefbaar wordt. Ik hoop dat je, op je allerdiepste momenten, daar op kunt vertrouwen.....

Offline
Berichten: 1123

Peter, wat een verhaal, van harte gecondoleerd met het verlies van je vrouw.
Zo gemeen, heb je eindelijk de vrouw van je leven gevonden krijgt ze die klote ziekte en moet je al na zo'n korte tijd samen weer afscheid nemen. Ik heb ongeveer hetzelfde meegemaakt en nu ik dit schrijf kruipen de tranen me weer in de ogen.

Rouwen is hard werken, luister naar je gevoel en neem je tijd, het is nog maar zo kort geleden.

Héél even lijkt het
door de lichtval
of de wind
Héél even weet ik
dat jij je hier
bevind...

Een streling langs
mijn schouder
Een vlam die
plotseling dooft
Een vlinder die
blijft dralen
Of zit het in m'n hoofd?

Héél even besef ik
Jij bent altijd bij mij
Voor héél even voel ik
Het blijft voor altijd "wij"

~ Bron onbekend ~

Offline
Berichten: 17

Ariane schreef:
Ik zie nu pas je bericht :oops:
Je zegt het werkelijk prachtig en ik vind het heel ontroerend.

Jij hebt ADHD, ik heb Borderline.
Daarvan heb ik toen ik het net wist (een kleine 3 jaar geleden kreeg ik pas de diagnose na 30 jaar ellende) ook gezegd "Ik ben Ariane en heb Borderline. Ik ben geen Borderline".
Datzelfde zeg ik dus nu en op een paar dipjes na ga ik er op die manier mee om. Heel af en toe lukt het me niet.....

Ook ik deed er even over om jouw posting te zien. Zit aan het sterfbed van mijn vader (met Ambulo aan mijn zijde), dus de aandacht is meertijds daarbij.
Maar dank je wel voor je compliment, ik ben blij dat je iets hebt aan wat ik schrijf.
Borderline en ADHD lijken wel een beetje op elkaar. Laten we hopen dat er niet meer medische omstandigheden zullen zijn of komen die we met elkaar zouden kunnen vergelijken.
Het is goed om altijd te blijven geloven in jezelf, dat geeft je kracht. Ook de kracht om je dip(je)s te overwinnen.

Offline
Berichten: 169

Hoi Chorda, ik lees je schrijfsels vandaag pas voor het eerst, maar wat ik al bij de eerste aanblik dacht (ik zag je op het feest van K-tje) wordt hier wel bevestigd hoor! En dat is alleen maar positief :D Ik heb Ambulo zien stralen zoals ik niet eerder zag, ondanks haar altijd positieve en vrolijke blik.
Welkom hier, en blijf schrijven want het raakt mij, maar ook mijn partner wat je schrijft!

xx Sidoon (de éne Q van Q&Q :wink: )

Offline
Berichten: 17

Thanks, Sidoon.

Ik hou het even kort, want mijn vader is overleden. Zaterdag is de uitvaart (gaat een groots afscheid worden) en er moet nog zoveel geregeld worden. Ik kom nog haast niet aan rouwen toe. Kom er later ook graag nog op terug, want ik heb een gedachte die ik met jullie wil delen.

Laat ik het dus nu er op houden dat ik me opnieuw gevleid voel met jouw compliment. Ik wordt er een beetje verlegen van :oops:
En ik ben ook blij met Ambulo. Blij dat we elkaar hebben gevonden, blij dat ze naast me staat en dat ik naast haar mag staan :D En blij dat ze leeft :D!!!

En blij dat ze me geintroduceerd heeft bij de Amazones, van wie ik zulke leuke complimentjes krijg :D

Offline
Berichten: 169

Gecondoleerd Chorda...

mop
afbeelding van mop
Berichten: 230

jee, gecondoleerd
je wordt nu geleefd omdat er zoveel te regelen is.
Voor het andere is straks weer tijd.

Offline
Berichten: 720

gecondoleerd chorda en ambulo, toch naar deze situatie
sterkte in de komende periode, we horen vast nog meer van jou/jullie
leuk stel zijn jullie samen dat heb ik wel gezien

Offline
Berichten: 17

Ik weet zeker dat ik ook namens Ambulo spreek als ik jullie allemaal bedank voor de condoleances.
Fijn om zo gesteund te worden, jullie zijn allemaal lief [kiss]
Dank jullie wel

afbeelding van Anoniem123
Offline
Berichten: 4302

Gecondoleerd Chorda en Ambulo !! Heel veel sterkte !!!!

Peter, hoe gaat het met je?

afbeelding van Kellly
Berichten: 1444

Peter,
ik wil je hier ook welkom heten (ik was even met vakantie, dus loop een beetje achter)
en condoleren met het verlies van je vrouw....
zo jong en zo oneerlijk.....
wat kan ik zeggen .......
ik wilde je even laten weten dat ik je verhaal heb gelezen....
sterkte

@chorda en ambulo......gecondoleerd

afbeelding van admin
Offline
Berichten: 4389

Hallo allemaal,

sorry dat ik een lange tijd niets van me heb laten horen maar het werd me allemaal even teveel.
Komt ook nog bij dat de schoonfamilie me hebben laten vallen als een baksteen.
Marleen is begraven en er over praten is dan niet meer nodig, maar wel zeiken over bepaalde dingen tijdens de begrafenis en over de grafsteen die ze zelf had uitgezocht. Dat kon volgens hun ook goedkoper.
Nu is mijn meissie me alles waard dus daar kijk ik niet naar, haar wens was voor mij dan ook geen enkele discussie waard.
Het contact is dus nu ook nihiel en dat hou ik denk ik maar zo.
Gelukkig heb ik nog steun aan een aantal goede vrienden en mijn eigen familie en aan jullie natuurlijk.

Ik ben nu stukje bij beetje het verlies aan het verwerken en hoop het een plaatsje te kunnen geven ook al is het moeilijk en heel stil in huis.
Ik mis haar iedere uur, minuut en seconde.

In ieder geval jullie allemaal bedankt voor de steun en ik kom zeker vaker terug ook al zal dit niet dagelijks zijn. Ik leef met iedereen mee die hier op het forum zit omdat ik weet wat ze moeten doormaken en hoop dat het anders mag aflopen als bij mijn Lieve vrouw.
Het is ook oneerlijk wat er gebeurd is maar helaas was het onvermijdelijk en moet ik daar mee verder.

Offline
Berichten: 4198

Peter, wat naar dat er gedoe in de familie is. Ik hoop dat op termijn de banden toch weer zullen helen. Door verdriet doen mensen soms vreemde dingen. [troost].

Offline
Berichten: 1

Hallo allemaal,

Mijn naam is dus Jurgen 37 ja.ar en wonend in Overijssel
Ik ben de man van Syl, voor sommigen wel bekend hier.
Bij Syl is op 9 september B.K. geconstateerd, inmiddels heeft ze een amputatie ondergaan en afgelopen vrijdag is begonnen met de chemo kuren.

Ik ken Syl nu ongeveer 10 jaar, waarvan 5 jaar getrouwd, en B.K. heeft altijd een grote rol gespeeld in ons leven samen. Toen wij elkaar leerden kennen had haar moeder net een amputatie ondergaan, niet lang daarna werd het ook bij haar zus gevonden. Beiden zijn inmiddels overleden .

Ik schrijf dit allemaal zo op zodat jullie begrijpen wat ik hier zoek.
De behoefte om met andere partners te praten over dit onderwerp is bij mij heel groot, ik merk dat vrienden en kennissen dit niet met mij kunnen bespreken.

Ook hoop ik hier te ontdekken dat er ook mensen zijn die B.K. overleven mijn voorbeelden zijn niet erg goed zoals jullie kunnen lezen.

Mijn "moppie" is voor mij alles, probeer ook haar steun en toeverlaat te zijn, maar weet ook dat ik niet alles kan en weet .Dus hoop ik hier ook veel kennis op te doen zodat ik haar kan bijstaan in de chemo kuren.

Nou, dat is in het kort wat ik hier hoop te vinden. Heb al wel gezien dat hier genoeg informatie te vinden is.

Groetjes Jurgen.

afbeelding van goudblok
Berichten: 3600

Welkom Jurgen (ook al is de aanleiding natuurlijk niet zo fijn.

Je kan als je dat wilt hier onder ook een topic openen als je tips wilt of iets dergelijks.

Dat heeft ook eens iemand bij vrienden gedaan en best wel veel reacties gekregen. Soms zijn kleine dingetjes heel veel waard.

Ik denk dat er voor haar zijn en zelfs informatie zoeken al fijne dingen zijn die je voor haar kan doen.
Haar steunen is natuurlijk super belangrijk en af en toe verwennen is natuurlijk ook fijn. Zoek eens uit wat haar nog smaakt na een chemokuur en haal dat voor haar. En dan maakt het niet uit of dat komkommersap (was mijn favoriet), aardbeien (als ik daar trek in kreeg was ik op de goede weg) of een broodje gezond (moest ik niet aan denken maar mijn vriendin had zin in vette majo na de chemo) is.

Heel veel sterkte
en stel gerust je vragen.

Offline
Berichten: 4198

Van harte welkom jurgen,
Als de dood zo dichtbij komt kun je bijna niet geloven dat het ook anders kan gaan.
Heel veel amazones komen hier voor een jaar of twee en gaan dan weer verder met hun leven. Dat zijn degenen waar het goed mee gaat. En gelukkig is dat de overgrote meerderheid.
Het moet enorm moeilijk zijn om goede moed te houden in een gezin met zoveel zorgen. [troost]

afbeelding van Anoniem123
Offline
Berichten: 4302

Jurgen, welkom hier. Wat een verhaal he en wat een start hebben jullie gehad. Ik kan me voorstellen dat het dan moeilijk blijft om te denken dat het ook goed af kan lopen. Gelukkig kennen we hier voorbeelden genoeg, ook van dames met een slechte prognose (waaronder ikzelf).

Het is fijn om te zien dat er steeds meer partners zich aanmelden. Vandaag zijn er welgeteld drie bijgekomen. In je profiel bij Mijn verhaal kun je steeds een update schrijven. Dat kunnen wij dan volgen en dan kunnen we jullie steunen.

Offline
Berichten: 4198

Dees schreef:
Jurgen, welkom hier. Wat een verhaal he en wat een start hebben jullie gehad. Ik kan me voorstellen dat het dan moeilijk blijft om te denken dat het ook goed af kan lopen. Gelukkig kennen we hier voorbeelden genoeg, ook van dames met een slechte prognose (waaronder ikzelf).

Het is fijn om te zien dat er steeds meer partners zich aanmelden. Vandaag zijn er welgeteld drie bijgekomen. In je profiel bij Mijn verhaal kun je steeds een update schrijven. Dat kunnen wij dan volgen en dan kunnen we jullie steunen.

Dees Jurgens bericht is van november 2009...

afbeelding van Anoniem123
Offline
Berichten: 4302

ellenk schreef:
Dees schreef:
Jurgen, welkom hier. Wat een verhaal he en wat een start hebben jullie gehad. Ik kan me voorstellen dat het dan moeilijk blijft om te denken dat het ook goed af kan lopen. Gelukkig kennen we hier voorbeelden genoeg, ook van dames met een slechte prognose (waaronder ikzelf).

Het is fijn om te zien dat er steeds meer partners zich aanmelden. Vandaag zijn er welgeteld drie bijgekomen. In je profiel bij Mijn verhaal kun je steeds een update schrijven. Dat kunnen wij dan volgen en dan kunnen we jullie steunen.

Dees Jurgens bericht is van november 2009...

:mrgreen: :mrgreen: :mrgreen:
Hu? Hoe kan dat nou? Waren de Russen weer in the house en hebben ze een topic gelift....?

Offline
Berichten: 34

ik zit al bijna 3 weken op deze site en heb mij ook nog niet voorgesteld. Ik ben Cees,werkzaam als technisch manager bij een institutionele belegger in het vastgoed, ben 53 jaar en al 32 jaar getrouwd met Tiny(CAJO).Wij wonen in Lelystad. Bij haar is op 31 januari borstkanker en ook kcellen in de lymfeklieren vastgesteld. Wij hebben 3 kinderen in de leeftijd van 24 jaar(M), 27 jaar(J) en 29 jaar (J). Tevens hebben we 3 kleinkinderen. 10 jaar (M), 5 jaar (J) en recent is er 1 week geleden een kleindochter bijgekomen. Ondanks dat dit een site is voor "jongeren" kwamen we via mijn vrouw op deze site en ik ben ontzettend blij dat ik hier mijn verhaal kwijt kan, voel mij hier thuis tussen lotgenoten en hoop mijn ervaringen t.z.t. als partner te kunnen delen met andere partners van vrouwen die kanker hebben. Als partner ervaar je het proces toch anders dan degene bij wie het is vastgesteld en ik hoop daar een bijdrage aan te kunnen leveren. Daarom hou ik mijn ervaringen bij op deze site.Ik meldt hier aan omdat ik mij per abuis ook al op lotgenoten heb aangemeld. Momenteel zit Tiny in haar 1e chemokuur en het valt niet mee. Ik zie haar gezondheid teruglopen en ik kan niets doen dan haar steunen en allerhande zaken uit handen nemen. De warme reacties die we krijgen doen ons erg goed en helpen ons door deze periode heen.

Groeten aan iedereen

Cees

Offline
Berichten: 4198

Hoi Cees leuk dat je je hier ook voorstelt :) Ik zit ook in het vastgoed ;) en ben bijna 50. Je ziet hier echt nog behoorlijk veel mensen van rond onze leeftijd die zich hier helemaal thuis voelen dus dat zit wel goed.

Offline
Berichten: 10

Hallo allemaal,

Ik ben Roger (41) en getrouwd met Sandra (39) geen kids maar 2 lieve honden.

Na een problematische voorgeschiedenis met mijn vrouw haar rechterborst (tepelvloeien) waar een kegelexcisie voor is gedaan en ontstekingen na deze operatie ontstond voor de kerstperiode een "harde plaat/schijf" in haar borst. Op kerstavond waqs de pijn zo hevig dat ik de nightcare heb gebeld waar we na een "koeladvies" later toch langs mochten komen. Doorgestuurd naar de EHBO kreeg ze pijnstilling (Tramadol - morfineachtig medicijn) en moesten we op 1ste kerstdag terug voor echo. Zou om een abces/ontsteking gaan. Echter was de donkere vlek niet donker genoeg voor ontstekingsvocht. Daar twijfelde ze al........ na enkele bezoekjes zouden we begin maart maar eens terug komen. Echter niet van de pot gerukt en mijn vrouw naar de huisarts gestuurd die ons na telefonisch overleg met het ziekenhuis eerder heeft teruggestuurd. Toen was het Vrijdag de 13de (jaja het is waar) en moest ze opeens na een echo en lichamelijk onderzoek acuut opgenomen. Ik wis niet wat ons overkwam, voor ik het wist stond ik op de parkeerplaats en mijn vrouw al onderweg naar de operatiekamer. Rondt 19:30 telefoontje van de chirurg dat alles goed was gegaan en dat het misschien iets van vetnecrose was. Ze waren een holle ruimte tegen gekomen, maar geen ontstekingsvocht. Ze hadden stukjes weefsel weggenomen voor onderzoek. 18 Januari moesten we terugkomen. Na enige tijd wachten in het kamertje kwam de chirurg binnen met een assistente. En ik zag het al aan de uitstraling van het gezicht, slecht nieuws. En dat was zo. Het was kwaadaardig, dus borstkanker. Mijn vrouw stortte in, ik bleef vreemdgenoeg vrij rustig maar zat vol ongeloof en zakte in de bodem. Na een half uur of zo mochten we naar huis. In de parkeergarage beldde mijn vrouw haar moeder en ik wat later m'n ouders. Schoonmoeder, volledig over de toeren. Mijn ouders wat rustiger maar huilen. Ook voor mijn schoonmoeder en ouders is het niet de eerste keer. Mijn schoonmoeder verloor haar man met 48. Mijn ouders hun schoon(moeder) op ouder leeftijd en schoonzoon op 34 jarige leeftijd. Een groot aantal onderzoeken volgde. Een dubbele punctie wees uit dat de lymfeklieren niet schoon waren. De informatie die ik tot dusver bij elkaar heb is dat het een ductaal carcinoom is met de classificatie T3N4 en middelsnel groeiend (G2). Het is niet hormoongevoelig en ook niet eiwitgevoelig. Vreemd is dat het eerst om een zeldzame vorm zou gaan. Na onderzoek kwam ik uit op een inflammatoir carcinoom (gezien de verschijnselen die zich voordeden). Dit kon de oncoloog echter niet bevestigen omdat ze dan een punctie van de huid hadden moeten doen !?!?!? Wat tegenstrijdig allemaal. Verleden vrijdag 17 Februari heeft mijn vrouw de 2de chemo gehad. Ze krijgt 3 x de FEC en 3 x de DOCETAXEL, hierna zou amputatie en verwijderen van het lymfetoilet moeten plaatsvinden. Hierna 16 keer bestraling. Eventueel indien mogelijk een reconstructie samen met de amputatie. Anders na de bestralingen.

Dat is het zo ongeveer tot nu toe. Mijn vrouw gaat er kranig mee om, nu is ze op een punt dat ze er mentaal wat meer moeite mee heeft. We steunen elkaar zoveel mogelijk en zijn heel wat dichter naar elkaar toe gegroeid. Ik ben een binnenvetter en van binnen vrij onrustig geworden en veel breekbaarder, maar kan ook veel sneller uit de slof schiten als zich er wat voordoet in mijn omgeving (in verkeerssituaties of in de winkel of iets dergelijk zal ik maar zeggen)

Mijn vrouw is niet zo van het opzoeken op internet, dat in tegenstelling van mij.

Ik hoop op leuke reacties en meer nuttige info.

Groetjes Roger (en Sandra)

Offline
Berichten: 438

Hallo Roger,
Het is al laat op de avond... en dan zo'n epistel... Heftig wat jullie overkomt, zeker de zwalkende start bij diagnose. Ik hoop dat je hier steun vindt en je weg zult vinden, misschien zelfs samen met je vrouw Sandra, omdat er voor haar hier ook zoveel te halen valt... daarvoor hoef je dan niet "heel internet" af...
Als er concrete vragen zijn, die je niet via de zoekterm boven water krijgt, stel ze dan, dan helpen moderators en lotjes je wel om de juiste topics boven water te krijgen...
Sterkte...

afbeelding van Wouter vO
Offline
Berichten: 2

Nou dan nu stap 2, voorstellen.

Ik ben Wouter, ik ben 35 jaar (moet mijn profiel nog beetje bijwerken), mijn vrouw is ook 35 en wordt nu behandeld voor borstkanker. Tis een heel verhaal, en dat komt later wel.

Wij hebben 3 kinderen, Arian (9), Maaike (6) en Saskia (3). de twee oudsten gaan naar school en de jongste naar de peuterspeelzaal. Het is dus een drukte van jewelste.

Wat is er gepasseerd, en wat komt er nog....

April: Knobbeltje ontdekt
mei: diagnose invasief ductaal carcinoom
juni: Operatie, knobbeltje 1,4 cm, bloom richardson grading 9
juli/augustus: Bestralingen 33 keer in UMC
31 augustus start zij met de chemokuur en krijgt zij 6 kuren
14 december krijgt zij de laatste kuur.

Nou ja, als er vragen zijn dan hoor ik dat vanzelf.

Grt. Wouter

Offline
Berichten: 4198

Welkom hier,
wat hebben jullie een jong en druk gezin, en dan al die behandelingen. Dat is een hele kluif.
Heel veel succes met wat nog komen gaat!

afbeelding van Wouter vO
Offline
Berichten: 2

@ellenk: Dank, we zijn er nog niet, maar we komen er wel.

Offline
Berichten: 10

TyrosBoy schreef:
Hallo allemaal,

Ik ben Roger (41) en getrouwd met Sandra (39) geen kids maar 2 lieve honden.

Na een problematische voorgeschiedenis met mijn vrouw haar rechterborst (tepelvloeien) waar een kegelexcisie voor is gedaan en ontstekingen na deze operatie ontstond voor de kerstperiode een "harde plaat/schijf" in haar borst. Op kerstavond waqs de pijn zo hevig dat ik de nightcare heb gebeld waar we na een "koeladvies" later toch langs mochten komen. Doorgestuurd naar de EHBO kreeg ze pijnstilling (Tramadol - morfineachtig medicijn) en moesten we op 1ste kerstdag terug voor echo. Zou om een abces/ontsteking gaan. Echter was de donkere vlek niet donker genoeg voor ontstekingsvocht. Daar twijfelde ze al........ na enkele bezoekjes zouden we begin maart maar eens terug komen. Echter niet van de pot gerukt en mijn vrouw naar de huisarts gestuurd die ons na telefonisch overleg met het ziekenhuis eerder heeft teruggestuurd. Toen was het Vrijdag de 13de (jaja het is waar) en moest ze opeens na een echo en lichamelijk onderzoek acuut opgenomen. Ik wis niet wat ons overkwam, voor ik het wist stond ik op de parkeerplaats en mijn vrouw al onderweg naar de operatiekamer. Rondt 19:30 telefoontje van de chirurg dat alles goed was gegaan en dat het misschien iets van vetnecrose was. Ze waren een holle ruimte tegen gekomen, maar geen ontstekingsvocht. Ze hadden stukjes weefsel weggenomen voor onderzoek. 18 Januari moesten we terugkomen. Na enige tijd wachten in het kamertje kwam de chirurg binnen met een assistente. En ik zag het al aan de uitstraling van het gezicht, slecht nieuws. En dat was zo. Het was kwaadaardig, dus borstkanker. Mijn vrouw stortte in, ik bleef vreemdgenoeg vrij rustig maar zat vol ongeloof en zakte in de bodem. Na een half uur of zo mochten we naar huis. In de parkeergarage beldde mijn vrouw haar moeder en ik wat later m'n ouders. Schoonmoeder, volledig over de toeren. Mijn ouders wat rustiger maar huilen. Ook voor mijn schoonmoeder en ouders is het niet de eerste keer. Mijn schoonmoeder verloor haar man met 48. Mijn ouders hun schoon(moeder) op ouder leeftijd en schoonzoon op 34 jarige leeftijd. Een groot aantal onderzoeken volgde. Een dubbele punctie wees uit dat de lymfeklieren niet schoon waren. De informatie die ik tot dusver bij elkaar heb is dat het een ductaal carcinoom is met de classificatie T3N4 en middelsnel groeiend (G2). Het is niet hormoongevoelig en ook niet eiwitgevoelig. Vreemd is dat het eerst om een zeldzame vorm zou gaan. Na onderzoek kwam ik uit op een inflammatoir carcinoom (gezien de verschijnselen die zich voordeden). Dit kon de oncoloog echter niet bevestigen omdat ze dan een punctie van de huid hadden moeten doen !?!?!? Wat tegenstrijdig allemaal. Verleden vrijdag 17 Februari heeft mijn vrouw de 2de chemo gehad. Ze krijgt 3 x de FEC en 3 x de DOCETAXEL, hierna zou amputatie en verwijderen van het lymfetoilet moeten plaatsvinden. Hierna 16 keer bestraling. Eventueel indien mogelijk een reconstructie samen met de amputatie. Anders na de bestralingen.

Dat is het zo ongeveer tot nu toe. Mijn vrouw gaat er kranig mee om, nu is ze op een punt dat ze er mentaal wat meer moeite mee heeft. We steunen elkaar zoveel mogelijk en zijn heel wat dichter naar elkaar toe gegroeid. Ik ben een binnenvetter en van binnen vrij onrustig geworden en veel breekbaarder, maar kan ook veel sneller uit de slof schiten als zich er wat voordoet in mijn omgeving (in verkeerssituaties of in de winkel of iets dergelijk zal ik maar zeggen)

Mijn vrouw is niet zo van het opzoeken op internet, dat in tegenstelling van mij.

Ik hoop op leuke reacties en meer nuttige info.

Groetjes Roger (en Sandra)

Hallo Allemaal,

We zijn weer een aantal maanden verder en inmiddels heeft mijn vrouw na de amputatie en bestraling nog een operatie gehad omdat er een vochtholte was ontstaan. Hier heeft men de dag erna een vacuumpomp op aangesloten. Toen dit grotendeels genezen was mocht ze ongeveer een maand eerder komen voor de DIEP FLAP reconstructie (Maandag 29 Oktober)

Deze is goed verlopen en ziet er netjes uit.
Toen ik echter Donderdag 1 November bij mijn vrouw op bezoek was kwam de chirurg met haar assistente langs en ze had geen goed nieuws. Er was tijdens de operatie een verdachte (verdikt) lymfeklier gevonden thv het borstbeen. Ze hadden deze laten onderzoeken en het was een uitzaaiing. Ik ben de donderdag en vrijdag bij mijn vrouw blijven overnachten (dat kan daar gelukkig) om haar te ondersteunen. Zaterdag mocht ze naar huis. Komende woensdag 21 November krijgt ze een PET-CT scan van het gehele lichaam en vrijdag de uitslag. We worden weer gek van de spanning. Alle scenario's zijn in mijn gedachten weer aan me voorbij gegaan. Geen idee hoe we ermee om moeten gaan als we nieuws krijgen dat we niet willen horen. Mijn zus heeft haar man al met 34 moeten laten gaan aan kanker. Ik kan het echt niet aan als ik mijn vrouwtje ook jong zou moeten verliezen. Dan mogen ze mij ook een tabletje geven. :(

Ik houdt jullie deze week op de hoogte,

Liefs Roger.

Offline
Berichten: 4198

Beste Roger, wat een schokkend nieuws kregen jullie zeg. Net nu er een nieuwe start is gemaakt word je opnieuw met kanker geconfronteerd. Ik hoop zo dat de uitzaaiing tot die éne plek beperkt blijft.
Heel veel sterkte bij het wachten op de uitslag.

Offline
Berichten: 2286

Roger, wat een vreselijk nieuws en dat hadden jullie zeker niet verwacht. Ik wil jullie heel veel sterkte wensen.

Offline
Berichten: 10

Hallo allemaal,

Helaas heel slecht nieuws, gisteren de uitslag van de PET-CT scan.
Uitzaaiingen op de heup, schouder en de lever kleurde ook volledig geel.

De markers (welke weet ik niet) waren ook veel te hoog, ergens rondt de 600.

Sandra wil voor de chemo gaan (1 x per week, geen idee hoe deze nu weer heet)
Het kan beslist niet meer genezen worden en is dus levensverlengend.

Zonder chemo zou het niet al te lang duren, een prognose durfde ze er niet aan te geven.

We hebben de hele nacht alleen maar zitten janken, iets wat met name ik bij familie moeilijk voor elkaar krijg.
M'n moppie houdt zich taai en zegt dat ik door moet. Hoe in godsnaam ? Dat wil ik helemaal niet.

Ik kan me voorstellen hoe moeilijk het voor haar is te weten dat ze niet oud zal worden.
De gedachte dat je iedereen achter moet laten, vreselijk.......

Ik hoop dat we nog een tijdje van elkaar kunnen genieten.

Groet Roger en Sandra.

Offline
Berichten: 4198

Oh, wat een vreselijke uitslagen. Ik wens jullie heel veel sterkte. en tijd, want met behandelingen kun je zo veel tijd winnen, kostbare tijd.

Offline
Berichten: 4240

Roger en Sandra, heel veel sterkte voor jullie beide. Vreselijk nieuws.

Offline
Berichten: 10

Bedankt voor jullie lieve berichtjes.

Liefs Roger en Sandra.

afbeelding van banditos
Offline
Berichten: 3

Hallo ik ben Peter.

Bij mijn vrouw is eind oktober borstkanker met uitzaaingen geconstateeerd.
Afgelopen vrijdag heeft Helma de 5e chemo gehad.
De eerste dagen na de chemo gaat het altijd goed net of ze een kick heeft gehad.
Maar daarna is het drama nu helemaal na de 5e, het is voor het eerst dat ze de bijvoeding er uit gooit.
Ook kan ze moeilijk slapen, vanmiddag nieuwe slaappillen gehaalt,hopen dat het helpt omdat ze zo moe is ze ook nog misselijk, waarschijnlijk kom dat door de vermoeidheid en de chemo natuurlijk.
Na de 3e chemo te horen gekregen dat de plekken kleiner worden en het bot door de apd weer aangroeid.
Met nog 1 chemo te gaan op 1 maart hoop ik maar dat daarna het herstel snel komt.
Ik weet dat het well f kan duren maar toch.

Mvg peter

Offline
Berichten: 181

Beste Peter,

Welkom helaas bij de amazones. Wat een moeizame weg hè, zeker om er naast te staan en je zo onmachtig te voelen. Wens jullie samen veel sterkte met de laatste chemo, dan hopelijk snel naar de opbouw.

Hartelijke groet

Offline
Berichten: 34

Hallo Peter, Je zit nu in een 8baan van behandeling en emoties. Denk ook om jezelf als partner, want uit ervaring cijfer je je weg om je vrouw te ondersteunen. Blijf veel met elkaar praten en uit je gevoelens(hoe lastig voor ons mannen het ook is. Ik lees positieve berichten omtrent de tumor. Op naar de laatste chemo en sterkte samen de komende periode. Hug van mij!!

Offline
Berichten: 181

beste peter,

Ook names mij (helaas) welkom bij de amazones. Ik heb je een PB'tje gestuurd met wat extra info. Nogmaals heel veel succes en sterkte gewenst bij de laatste chemo, jullie hebben al een lange weg achter de rug. Neem het dag bij dag en probeer ook tijd voor jezelf te nemen.

Hartelijke groet,

CarpeDiem

afbeelding van banditos
Offline
Berichten: 3

helaas is mijn vrouw ten gevolge van borstkanker overleden.
hoe kut is het als je vrouw maar 49 jaar is geworden in het jaar dat ze 50 zou worden
ik zal toch verder moeten voor mijn kinderen hoe zwaar dat ook is.

Mvg Peter

banditos schreef:
Hallo ik ben Peter.

Bij mijn vrouw is eind oktober borstkanker met uitzaaingen geconstateeerd.
Afgelopen vrijdag heeft Helma de 5e chemo gehad.
De eerste dagen na de chemo gaat het altijd goed net of ze een kick heeft gehad.
Maar daarna is het drama nu helemaal na de 5e, het is voor het eerst dat ze de bijvoeding er uit gooit.
Ook kan ze moeilijk slapen, vanmiddag nieuwe slaappillen gehaalt,hopen dat het helpt omdat ze zo moe is ze ook nog misselijk, waarschijnlijk kom dat door de vermoeidheid en de chemo natuurlijk.
Na de 3e chemo te horen gekregen dat de plekken kleiner worden en het bot door de apd weer aangroeid.
Met nog 1 chemo te gaan op 1 maart hoop ik maar dat daarna het herstel snel komt.
Ik weet dat het well f kan duren maar toch.

Mvg peter

afbeelding van Ariane
Berichten: 649

banditos schreef:
helaas is mijn vrouw ten gevolge van borstkanker overleden.
hoe k*t is het als je vrouw maar 49 jaar is geworden in het jaar dat ze 50 zou worden
ik zal toch verder moeten voor mijn kinderen hoe zwaar dat ook is.

Mvg Peter

banditos schreef:
Hallo ik ben Peter.

Bij mijn vrouw is eind oktober borstkanker met uitzaaingen geconstateeerd.
Afgelopen vrijdag heeft Helma de 5e chemo gehad.
De eerste dagen na de chemo gaat het altijd goed net of ze een kick heeft gehad.
Maar daarna is het drama nu helemaal na de 5e, het is voor het eerst dat ze de bijvoeding er uit gooit.
Ook kan ze moeilijk slapen, vanmiddag nieuwe slaappillen gehaalt,hopen dat het helpt omdat ze zo moe is ze ook nog misselijk, waarschijnlijk kom dat door de vermoeidheid en de chemo natuurlijk.
Na de 3e chemo te horen gekregen dat de plekken kleiner worden en het bot door de apd weer aangroeid.
Met nog 1 chemo te gaan op 1 maart hoop ik maar dat daarna het herstel snel komt.
Ik weet dat het well f kan duren maar toch.

Mvg peter

Sprakeloos banditos/Peter......
Wat is dat snel gegaan.
Ik wens jou en jullie kinderen heel veel sterkte [troost] [troost]

Offline
Berichten: 34

Banditos, Ik wens jou en jekinderen veel sterkte toe met het overlijden van je vrouw/moeder.
Wat zullen jullie het zwaar hebben.

Offline
Berichten: 4240

Banditos, wat vreselijk oneerlijk. Gecondoleerd...

Offline
Berichten: 10

hoi hoi,

Eindelijk na wat zoek werk een forum gevonden voor partners van kankerpatienten.
Ook ik zal me eerst even voorstellen.

Mijn naam is mickel souren ben 27 jaar. In okt 2012 is er bij mijn vriendin borstkanker ondekt. Binnen 3 weken heeft ze operatie gehad, borstamputatie en lympfeklieren weggehaald, van de 12 waren er 9 met kanker. Tussen de operatie en de eerste chemo door hebben we op tijd van 4 wkn nog een ivf-procedure gehad. de chemo (6stuks) en bestraling (16 stuks) zijn bijzonder goed verlopen. Maar op het einde van de bestraling eind april dit jaar bleef ze pijn houden onder in de rug wat uitstraalde naar beneden. Na enig onderzoek en scans kregen we te horen dat ze uitzaaiing heeft. op wel 4 plaatsen, de bekken , de ruggewervel de schouder en de lever op 3 plaatsen. Ze gaan nu proberen met chemo om zolang mogelijk te rekken want beter worden zal ze niet. Maar hoelang dat dat zal duren kan niemand zeggen. onlangs heeft ze de 1e chemo weer gehad. Waar ze best veel last van heeft.

Ik ben op zoek gegaan naar een plek waar mensen je begrijpen en weten waar je over praat en hoop dat hier te vinden.

voor iedereen die in dit proces zit heel veel sterkte en steun.

Mvg Mickel Souren

Cat
Offline
Berichten: 676

Mickel, wat een klap moet dit zijn voor jullie beiden, eerst horen dat ze borstanker heeft en dan vlak erachter aan dat er ook uitzaaiingen zijn. Hier zijn meerdere partners die lezen en schrijven, maar ook de dames die hier actief zijn kunnen jou/jullie steunen. Heel veel sterkte met alles!

Offline
Berichten: 10

cat dankjewel... het is inderdaad een klap.. de oncoloog heeft ook al bevestigd dat ze niet meer beter zal worden. Alleen in welk tijdsbestek dat is kunnen ze niet zeggen.. helaas was er een groot verschil in de bekken te zien op de foto van begin mei en begin juni. vind het een fijne gedachte om het met mensen de delen die precies weten (helaas) waar je het over hebt.

Offline
Berichten: 1109

Jeetje Mickel wat heftig voor jou en je vriendin. Ik vond het al heftig om te horen dat je borstkanker hebt op zo'n jonge leeftijd en dan ook meteen uitzaaiingen.... Ik wens jullie veel kracht toe en hoop dat de behandelingen goed aan zullen slaan.
Liefs Kaatje

Offline
Berichten: 10

Ja de draaimolen blijft maar draaien ;( en het enige wat we kunnen is inderdaad afwachten of de chemo ieta doet om het zolang mogelijk stil te houden of te rekken. Beter worden dat zou niet meer gaan maar hoelang wel geen idee.. oncoloog zei " 4à 5 jaar is heel.lang.. rn als de chemo niets doet mogen we denk ik blij zijn als ze de kersr haalt..
Dankjewel voor je reactie..
hoe staan jullie hier nu in bij jullie?

gr.mickel

Offline
Berichten: 4198

Mickel, welkom hier, wat een klappen hebben jullie achter elkaar gehad. Denk je dat je er bent, ben je helemaal nergens meer.
Heel veel sterkte samen.

Offline
Berichten: 10

Nee op zon moment valt ook alles aan diggelen... maar we moeten door en zijn ondanks alles ook nig steeds positief.. maar het is soms moeilijk..
wat is/ was juluie ervaring?

Offline
Berichten: 1109

Hoi Mickel,
Toen ik de diagnose kreeg was ik compleet uit het veld geslagen. Heb me goed door alle behandelingen heen geslagen. Lichamelijk vond ik het erg meevallen gelukkig maar psychisch heb ik het heel zwaar gehad. Zowel tijdens als na de behandelingen. Maar mijn situatie is wel een hele andere als die van jullie en daarom niet erg te vergelijken. Ik kan me zo voorstellen dat het moeilijk is....

Offline
Berichten: 567

Dag Mickel, welkom hier. Heftig hoor waar jullie zo jong nog, nu doorheen gaan.

Toen ik hoorde dat het bij mij was uitgezaaid in bekken en wervelkolom, was ik ook compleet van de kaart. Bij mij zat er zes jaar tussen de diagnose bk en diagnose uitzaaiingen en ik was er inmiddels vanuit gegaan dat het niet meer terug zou komen. Ik kon het dan ook niet geloven en kreeg van die onbedaarlijke heftige huilbuien. Omdat ik niet goed meer kon bukken, lopen, bewegen heeft het een tijd geduurd voordat ik lichamelijk ook weer een beetje opkrabbelde. In mijn geval sloeg de behandeling met hormoontherapie gelukkig aan en ik ben heel lang stabiel gebleven.

Voor verhalen en herkenning zou je bij wie is wie, medische omschrijving, een selectie kunnen maken op lotgenotes met uitzaaiingen. Ik zet hier de link voor je neer. http://de-amazones.nl/wieiswie

Ook kun je bij je eigen profiel een verhaal beginnen. We zijn hier met meerdere lotgenoten met uitzaaiingen en proberen elkaar allemaal te steunen. Niet iedereen schrijft op het forum, maar bij je verhaal zouden we je kunnen volgen. Hier is een link naar de update verhalen, hier schrijven ook amazones met uitzaaiingen. http://de-amazones.nl/verhalen/feed

Sterkte en ik hoop dat deze chemo goed zijn werk doet.

Linnie

Pagina's