waarom ik? denken aan oorzaak

175 berichten / 0 nieuw
Offline
Berichten: 205

Wie weet is kanker wel een welvaarts ziekte.

Denk aan alle moderne technologie om ons heen. Verkeer dat steeds groter en uitgebreider wordt met de nodige vervuiling van dien, en vervuiling in het algemeen, inentingsprogramma's, nou je je weet wel alle welvaart waar we mee te maken hebben.
Maar ja mensen worden tegenwoordig wel ouder, 200 jaar geleden werden mensen minder oud.

Wie zal het zeggen, wat de oorzaak is :-k

Offline
Berichten: 762

't is sowieso een welvaartsziekte. Allochtone vrouwen krijgen het véél minder vaak dan wij. Totdat hun kinderen goed ingeburgerd zijn, dan lopen de percentages opeens op. Toevallig is daar de laatste tijd in de media nogal wat aandacht aan besteed.
Ruth

afbeelding van admin
Offline
Berichten: 4388

Ik denk inderdaad dat het met allerlei zaken te maken heeft. Andere pillen, gemanipuleerd voedsel, beesten die onnatuurlijk vetgemest worden en die wij dan weer eten, etc.

Ik sluit mij trouwens wel aan bij de gedachte dat het allemaal shoude woude coude is. Natuurlijk is het belangrijk dat de wetenschap zich hier mee bezig houdt om in de toekomst iets aan dit probleem te doen. Maar voor nu moeten we het er maar mee doen en er het beste van maken.

afbeelding van Maisa
Berichten: 3771

Mezwi schreef:
Ik heb dit forum gelezen en wil hier even op reageren. Ik reageer even puur op de basisvraag en meng mij wel verder in de gesprekken als ik een mailtje krijg dat ik mij onder mijn nickname aan kan melden.

Nog iets anders, Mezwi: we kunnen je niet mailen als we je niet kennen :wink: De naam Mezwi is nog niet geregistreerd. Je kunt je aanmelden via 'registreren', rechtsboven in je scherm.

Maisa
moderator

Offline
Berichten: 148

Lieve mensen,

even ter introductie: een tijdje terug al heb ik (Leenke uit A'dam, 32 jr.) me geregistreerd op dit forum, maar tot op de dag van vandaag heb ik niets gepost. Wel heb ik het e.e.a. gelezen. Dat laatste vind ik niet gemakkelijk, waarschijnlijk omdat ik nog in een onzekere fase verkeer; dat ik borstkanker heb weet ik al wel - dinsdag 7-11 zijn mijn linkerborst en de eerste okselklier verwijderd en maandag aanstaande krijg ik de uitslag - maar meer weet ik nog niet. Mijn petje af voor jullie allen, dat jullie het zo op kunnen brengen er hier met elkaar over te praten. En wat mooi dat dat jullie tot steun is!

Gisteren had ik het er met mijn vriend over dat ik op maandag 16-10 hoorde dat het fout zat en dat ik vandaag (18-11) eigenlijk nog steeds weinig weet. Het duurt zolang! :? En ook realiseerde ik me dat ik eigenlijk - op een geïrriteerde linker tepel, en wat napijn en fysieke hinder door de amputatie na - al die tijd niet concreet ergens last van heb gehad...
Tot nu toe blijkt de angst voor mogelijke doemscenario's het zwaarst. Gelukkig lukt het me grotendeels die angst voor dat wat er nog niet is, maar wat er alleen mogelijkerwijs gaat komen, opzij te zetten. Ik voel me immers fysiek heel OK!

Tot hier de introductie. Nu een reactie op het topic, de oorzaken van (borst-)kanker. Mij valt op dat de wetenschap in veel gevallen niet weet waardoor iemand kanker krijgt. Persoonlijk denk ik dat geestelijke factoren hierbij een grotere rol spelen dan publiekelijk wordt verondersteld.
Mijn tumor bijvoorbeeld zie ik hoofdzakelijk als een fysieke manifestatie van onverwerkt verdriet. De ziekte zit bij mij niet in de familie, ik ben jong, beweeglijk, slank, altijd kerngezond geweest en ik eet (zeker de laatste jaren) verantwoord. Wèl zijn er talloze momenten geweest waarop ik mijn verdriet niet kwijt kon. Verdriet. Om wat? Moeilijk zo even te te zeggen. Echter, de manier waarop ik mij als kind, tiener en jong volwassene verdrietig kon voelen, was heel heftig, en anders dan bij leeftijdsgenoten. Niet even weg te moffelen onder de noemer 'puberdipje'. Ik kon dat verdriet niet kwijt. Al heb ik verre van een slechte jeugd gehad, ik bevond me niet in een omgeving waarin bewust aandacht aan werd besteed aan dat kanaliseren van gevoelens. Een jaar of 10 jaar geleden ben ik op zoek gegaan naar de onduidelijkheden in mijzelf. Ik wilde ze ontrafelen. Dat heeft zijn vruchten afgeworpen: de laatste jaren gaat het heel goed met me. En precies nu komt die afschuwelijke ziekte eruit. Schokkend, maar voor mij ook te verklaren. Ik zie het zo dat de negativiteit nu echt aan het licht komt, zo helder als glas, in de vorm van een dikke vette tumor.

Behalve dat ik me zo goed mogelijk probeer over te geven aan de wijsheid van de artsen in het ziekenhuis en aan hun behndelingen, probeer ik ook aan de hand van visualisaties en andere oefeningen de ziekte een halt toe te roepen. In die oefeningen probeer ik die 'verdriets-energie' alsnog bewust te kanaliseren en kwijt te raken.

Misschien kunnen jullie weinig met mijn verhaal, maar ik wilde het toch graag kwijt. Ik houd me veel met spiritualiteit bezig en kom mede daardoor tot bovenstaande opvattingen. Dit betekent echter niet dat ik meen te weten hoe 'het dus zit'. Mijn waarheid is die van jullie niet. Ik wil jullie alleen graag vertellen dat ik er troost uit haal het zo te zien en te beleven.

Ik wens jullie allemaal het allerbeste toe. Houd moed en probeer plezier te hebben, hoe moeilijk dat soms ook is. Wees bovenal niet bang! Angst is het grootste kwaad. "Je ziel neemt niets en niemand je af, hè meid!" schreef een kennis me. Dat zeg ik tegen jullie ook!

Veel liefs en een fijn weekend, Leenke

afbeelding van Maisa
Berichten: 3771

Hoi Leenke,

Welkom op het forum! Lees wat je wilt lezen, schrijf waar je behoefte aan hebt. Zeker als je zelf nog niet weet wat je nog te wachten staat, kan het heel moeilijk zijn om verhalen van anderen te lezen met wie het misschien minder goed gaat. Ik hoop dat je een goede uitslag zult krijgen!

Fijn dat je zoveel steun hebt aan gedachten over spiritualiteit en visualisaties. Of een tumor echt veroorzaakt wordt door onverwerkt verdriet, vind ik moeilijk aan te nemen (mijn mening en niet meer dan dat). Het gekke is namelijk dat je na borstkanker gaat zoeken naar een oorzaak. Maar als je geen borstkanker had gekregen, had je er misschien niet vaak meer aan gedacht...

Veel sterkte met de moeilijke fase waar je nu in zit! Hopelijk valt het allemaal (relatief) mee.

Offline
Berichten: 762

Hoi Leenke,
Het is misschien jouw waarheid, de mijne is het niet. Maar daar gaat het niet om, ik wou eigenlijk alleen even zeggen dat ik vind dat je het zo heel mooi en duidelijk verwoord hebt! Goed geschreven!

En veel sterkte voor de komende tijd. Wachten op uitslagen is vreselijk en het onbekende wat volgt ook..
Ruth

Offline
Berichten: 415

Leenke schreef:
Mijn tumor bijvoorbeeld zie ik hoofdzakelijk als een fysieke manifestatie van onverwerkt verdriet. De ziekte zit bij mij niet in de familie, ik ben jong, beweeglijk, slank, altijd kerngezond geweest en ik eet (zeker de laatste jaren) verantwoord. Wèl zijn er talloze momenten geweest waarop ik mijn verdriet niet kwijt kon. Verdriet. Om wat? Moeilijk zo even te te zeggen. Echter, de manier waarop ik mij als kind, tiener en jong volwassene verdrietig kon voelen, was heel heftig, en anders dan bij leeftijdsgenoten. Niet even weg te moffelen onder de noemer 'puberdipje'. Ik kon dat verdriet niet kwijt. Al heb ik verre van een slechte jeugd gehad, ik bevond me niet in een omgeving waarin bewust aandacht aan werd besteed aan dat kanaliseren van gevoelens. Een jaar of 10 jaar geleden ben ik op zoek gegaan naar de onduidelijkheden in mijzelf. Ik wilde ze ontrafelen. Dat heeft zijn vruchten afgeworpen: de laatste jaren gaat het heel goed met me. En precies nu komt die afschuwelijke ziekte eruit. Schokkend, maar voor mij ook te verklaren. Ik zie het zo dat de negativiteit nu echt aan het licht komt, zo helder als glas, in de vorm van een dikke vette tumor.

Heel herkenbaar!
Maar dan ga ik weer twijfelen: De laatste jaren hebben mensen juist méér dan ooit de gelegenheid gekregen zichzelf te zijn, zichzelf te onderzoeken en dat was vroeger wel anders! Ook de oorlog en de kampen (mijn stiefmoeder heeft in een Jappenkamp gezeten) lijken me een stressfactor van jewelste, met veel onverwerkt verdriet. Bovendien kregen de mensen vroeger niet zoveel gelegenheid om dit alles te verwerken. Komt er daardoor ook extra kanker voor bij deze generatie?
:?
Snapje, dan denk ik weer, ik weet niet of mijn/ons onverwerkte verdriet een rol speelt. Vroeger was het leven in dát opzicht harder en zat men veel meer klem in conventies die geen ruimte lieten voor uiten/verwerken van verdriet..

Ik geloof wél in een individuele invulling van de oorzaak van ieders eigen kanker. Het kan een gevoel van begrip/aanvaarding en actie om de ziekte (positief) te lijf te gaan bevorderen, zoals jij doet, Leenke.
En dat is altijd goed! :D

Offline
Berichten: 148

Babo schreef:
...Maar dan ga ik weer twijfelen: De laatste jaren hebben mensen juist méér dan ooit de gelegenheid gekregen zichzelf te zijn, zichzelf te onderzoeken en dat was vroeger wel anders! Ook de oorlog en de kampen (mijn stiefmoeder heeft in een Jappenkamp gezeten) lijken me een stressfactor van jewelste, met veel onverwerkt verdriet. Bovendien kregen de mensen vroeger niet zoveel gelegenheid om dit alles te verwerken. Komt er daardoor ook extra kanker voor bij deze generatie?
:?
Snapje, dan denk ik weer, ik weet niet of mijn/ons onverwerkte verdriet een rol speelt. Vroeger was het leven in dát opzicht harder en zat men veel meer klem in conventies die geen ruimte lieten voor uiten/verwerken van verdriet..

Ik geloof wél in een individuele invulling van de oorzaak van ieders eigen kanker. Het kan een gevoel van begrip/aanvaarding en actie om de ziekte (positief) te lijf te gaan bevorderen, zoals jij doet, Leenke.
En dat is altijd goed! :D

Hoi Babo, bedankt voor je reactie. Net als jij geloof ik dat het in vroeger tijden, of in tijden van oorlog, onmogelijk was/is om alle verdriet dat men voor zijn kiezen krijgt, te verwerken. Ik denk echter niet dat dit per definitie tot kanker moet leiden. Ik denk niet dat ieder onverwerkt verdriet kanker moet betekenen. Ieder mens reageert anders. Voor de duidelijkheid: het was mijn bedoeling mijn persoonlijke verklaring voor mijn ziekte te geven, en deze niet te veralgemeniseren.

Wat ik wel geloof, is dat kanker een welvaartsziekte is. De ziekte komt veel voor in de westerse wereld, waarin we - zeker tegenwoordig! - talloze keuzemogelijkheden hebben. Al kun je objectief stellen dat wij het hier veel beter hebben dan in de derde wereld, ik denk dat de mensen die hier doodongelukkig zijn, dat oprecht als zodanig beleven. Ze zijn daarmee niet "slapper" dan noodlijdende mensen in de derde wereld.
Soms denk ik wel eens vagelijk dat mensen uit de derde wereld, of mensen van hier, die buiten hun schuld in vreselijke situaties terechtkomen, op een bepaalde manier minder "ruimte" hebben voor kanker... Maar meer dan een vage gedachte is dit niet.

Offline
Berichten: 148

Maisa schreef:
...Het gekke is namelijk dat je na borstkanker gaat zoeken naar een oorzaak. Maar als je geen borstkanker had gekregen, had je er misschien niet vaak meer aan gedacht...

Hoi Maisa! Nee klopt, dan had ik er niet op deze manier naar gekeken. Maar, is het niet heel menselijk dat je n.a.v. de dingen die op je pad komen, gaat nadenken over het waarom ervan? Persoonlijk ervaar ik dat er in mijn geval puzzelstukjes op hun plaats lijken te vallen. En dat gaat - inderdaad - met terugwerkende kracht.

afbeelding van admin
Offline
Berichten: 4388

Leenke schreef:
Hoi Babo, bedankt voor je reactie. Net als jij geloof ik dat het in vroeger tijden, of in tijden van oorlog, onmogelijk was/is om alle verdriet dat men voor zijn kiezen krijgt, te verwerken. Ik denk echter niet dat dit per definitie tot kanker moet leiden. Ik denk niet dat ieder onverwerkt verdriet kanker moet betekenen. Ieder mens reageert anders. Voor de duidelijkheid: het was mijn bedoeling mijn persoonlijke verklaring voor mijn ziekte te geven, en deze niet te veralgemeniseren.
............
Wat ik wel geloof, is dat kanker een welvaartsziekte is. De ziekte komt veel voor in de westerse wereld, waarin we - zeker tegenwoordig! - talloze keuzemogelijkheden hebben. Al kun je objectief stellen dat wij het hier veel beter hebben dan in de derde wereld, ik denk dat de mensen die hier doodongelukkig zijn, dat oprecht als zodanig beleven. Ze zijn daarmee niet "slapper" dan noodlijdende mensen in de derde wereld.

Leenke, over het bovenste, ja, inderdaad, dat is natuurlijk zo!
En over het onderste..ik heb ook weleens zoiets gedacht.

Offline
Berichten: 719

ook ik vraag me wel eens af "waarom er zoveel vrouwen borstkanker krijgen" voor mezelf weet ik het wel, heb er nooit aan getwijfeld dat mij "de eer"te beurt zou vallen, gelukkig voor mij maakt het wat makkelijker te accepteren.( en nee ik heb het in mijn hoofd echt niet opgezocht)
ook ik heb een stressvol leven achter de rug, veel problemen etc etc, maar tegelijkertijd een vechter (kwam dus ook nu van pas)
maar ik twijfel er niet aan dat het aan de welvaart ligt, de lucht die we inademen, het eten wat we in de winkel kopen en waar toch iets aan toegevoed wordt om het houdbaar te houden
als ik een pak melk koop wil ik eigenlijk niet dat die melk in pak nog 10 dagen houdbaar is, en zo zijn er talloze voorbeelden te noemen, en misschien zijn borstcellen wel zeer bevattelijke cellen, who knows

Offline
Berichten: 719

feit blijft dat veel te veel vrouwen borstkanker krijgen en het is toch bewezen dat bij vrouwen uit bv turkije en marokko veel minder borstkanker voorkomt of dit te maken heeft met het feit dat ze meer kinderen krijgen en voeden of dat het te maken heeft met dat deze mensen vaak nog voedsel eten wat niet is geconserveerd en uit fabrieken komt

afbeelding van admin
Offline
Berichten: 4388

waarom ik niet? dat kan je ook denken toch?er zijn zoveel vrouwen die t krijgen, ,dus waarom zou jij het niet treffen? ik ook op mn 25e al.. ben nu 37, overal uitzaaiingen nu..ik baal er ook heel erg van,en snap ook niet waarom.waarschijnlijk veel te veel stress in mn pubertijd gehad, toen ik zo erg gepest werd en alles steeds misging...

Offline
Berichten: 618

Hoi Gast,

Toen het mij overkwam op mijn 22e dacht ik niet waarom niet? Ik had het immers al...........de vraag waarom kwam sneller bij mij op......!
Maar zoals jij het bekijkt kan het natuurlijk ook........1op de 9 vrouwen krijgt het he.......veel te veel :cry:

Ik wil je heel veel sterkte wensen!

Offline
Berichten: 415

Van de site medicalfacts.nl

Quote:
17. August 2005,

Uit onderzoek blijkt dat stress beschermend werkt tegen borstkanker door een verlaging van de oestrogeenspiegels, zo blijkt uit onderzoek dat online is gepubliceerd door het BMJ.Een Deense prospectieve cohort studie van Naja Rod Nielsen et al. volgde 6689 vrouwen op die deelnamen aan de Copenhagen City hartstudie. In 1981 werd de deelneemsters gevraagd om hun stressniveau in te schatten. 18 jaar later wilden de vorsers ook eens gaan kijken wat het effect was geweest van die stress op het optreden van borstkanker. Tijdens de follow-up bleek bij 251 vrouwen de diagnose borstkanker te zijn gesteld.

Het kwam als een verrassing dat vrouwen met een hoog stressgehalte, maar half zoveel kans op borstkanker hadden als vrouwen met weinig stress. De associatie bleek vooral duidelijk bij vrouwen die hormoontherapie kregen. Hoge endogene concentraties van oestrogeen staan bekend als een risicofactor voor borstkanker. Een verlaging van de oestrogeensynthese als gevolg van chronische stress kan, zo stellen de onderzoekers, een verklaring zijn voor de lagere incidentie bij borstkanker.
Bron: MedNet/BMJ/Medisurf.be

:shock: :?:
Een (voor mij althans) hele nieuwe kijk op de (oor)zaak....
het bewijst in ieder geval dat er totaal geen eenduidige oorzaak is aan te wijzen... :?

Offline
Berichten: 1004

De BMJ is wel een toonaagevend blad, wat niet zomaar wat publiceerd...
:shock: :-k ......

Offline
Berichten: 4201

Dit is wel heel erg interessant zeg ! En spreekt dus alle verwachtingen tegen. Grappig. Het blijkt maar weer eens duidelijk dat we nog heel ver van het kennen van de oorzaken verwijderd zijn.

Offline
Berichten: 916

Maar hoe kijken ze er nu tegen aan? Het is wel iets van augustus 2005.

afbeelding van Victoria
Offline
Berichten: 1

borstvoeding ? na 30 eerste kind krijgen ??

In Nederland elke 8-te vrouw in Rusland elke 20-ste vrouw geeft borstkanker, wel eerste kind tussen 20-25 en jaar borstvoeding !!!
Mijn gevaal: eerste kind op 35 en 4 mnd borstvoeding, sportief, rook en drink niet, geen overgewicht, stress
mijn zus: eerste kind op 28 1jaar,3mnd borstvoeding, rook en drink, stress
Ik heb een borstkanker, zij-niet
waaroom???
ben enige in mijn familie met kanker :(

Offline
Berichten: 1108

Is soms moeilijk he Victoria. Ik ben in onze familie op mijn tante na (maar zij kreeg het pas op oudere leeftijd) ook de enige. Het moeilijke met vergelijken is altijd dat je zo weinig weet van wat echt telt. En helaas weet de wetenschap dit ook niet. Vaak hoor je kreten of worden stukken onderzoek aangehaald. Maar zonder concrete cijfers erbij zegt dit allemaal heel weinig. [troost]

Offline
Berichten: 177

Hier ook hoor! Drink niet, rook niet, beweeg, eet gezond, drie kinderen gehad op 28, 30, 32 jarige leeftijd, alledrie enige tijd borstvoeding gehad. Wel lange tijd de pil geslikt. Maar dat doen zoveel anderen toch ook?
Ben bang dat het nog even duurt voordat we antwoord op de waarom vraag krijgen..... Zijn het de hormoontoevoegingen in het vlees geweest? Het gemanipuleerde voedsel? Niet genoeg broccoli gegeten? Geen zuurzak boom in de tuin? Vitaminetekort? Als ze me zeggen dat ik op mijn hoofd moet gaan staan jodelen met broccolistengels in mijn oren en vitaminepillen in mijn neus, dan doe ik dat! Maar dan moet wel bewezen zijn dat het werkt! Zucht..... Sorry.... Moest er even uit.

Offline
Berichten: 37

I.p.v. waarom ik, kan je je net zo goed afvragen: waarom ik niet?

Offline
Berichten: 617

L1zzie schreef:
Als ze me zeggen dat ik op mijn hoofd moet gaan staan jodelen met broccolistengels in mijn oren en vitaminepillen in mijn neus, dan doe ik dat!

Plaats je het filmpje dan wel hier???????????????? :mrgreen: Sorry ik zag het al helemaal voor me vooral jodelen met vitaminepillen in je neus.... :wink:

Pagina's