'Bloggen helpt tegen depressieve symptomen bij borstkanker'

7 berichten / 0 nieuw
Offline
Berichten: 778
'Bloggen helpt tegen depressieve symptomen bij borstkanker'
afbeelding van Maisa
Berichten: 3835

+1!
En vooral deze quote is mooi:

Quote:
The women assigned to PCO found their websites particularly valuable for telling the stories of their cancer experiences, expressing emotions, and reducing how much information they had to repeat for family and friends.

Met een blog hoef je niet 20x hetzelfde te vertellen aan iedereen (die overigens oprecht meeleeft, maar al die telefoontjes zijn zo vermoeiend).

Offline
Berichten: 60

Goh, daar kan ik me nou helemaal niks bij voorstellen :lol: :^o [-X :roll: :wink: (even lol met smilies testen)

Tijdens de chemo hield ik een groepsmail bij. Ik maakte daarvoor heel bewust steeds een keuze: wat wil ik vertellen, op welke manier, hoe wil ik dat mensen op me reageren? Reden van de groepsmail was inderdaad niet al die telefoontjes op momenten dat ik het helemaal niet aan kon om met mijn eigen verhaal geconfronteerd te worden. Bovendien kon ik via de digitale weg veel meer de regie in de hand nemen: ik liet mensen eigenlijk al weten hoe ik met de dingen omging en hoe ik het beleefde voordat ik ze sprak, waardoor ze aan konden sluiten bij mijn belevingswereld in plaats van de enge vragen naar het ergste die ik anders nogal eens kreeg. Ander voordeel vond ik dat het mensen ook de kans gaf om er voor me te zijn op een veel laagdrempeligere manier dan me aan te spreken: mailtjes sturen en kaartjes. Ook mensen die niet in mijn directe kring zaten, maar in de cirkel eromheen, zoals waardevolle collega's, voelden zich zo vrij om me te blijven volgen. Dat vond ik zó waardevol!

Offline
Berichten: 874

Ja, precies wat Naan zegt.
Ik vind het ook vooral fijn om niet tig keer hetzelfde te hoeven te zeggen. En het maakt de drempel voor mensen lager om zelf naar mijn situatie te vragen. Het is makkelijker voor hen om te beginnen over iets dat ik heb geschreven, dan blanco vragen hoe het gaat, merk ik bij veel vrienden en familie.
Maar echte zorgen schrijf ik er ook weer niet teveel op. Ik wil niet dat iedereen te bezorgd raakt ofzo. :-s

Offline
Berichten: 778

Ja, ik herken het ook. Naast bloggen op deze site, ben ik ook op Facebook heel open over mijn behandelingen en proces. Ik hoor van veel mensen dat ze dat bijzonder vinden, terwijl het bij mij heel natuurlijk voelt. Ik ben echt blij verrast om hoeveel reacties ik steeds krijg, inderdaad ook van mensen die ik normaal niet zou spreken (bv oud-collega's en nichtjes). Ik ervaar dat echt als heel waardevol! Overigens herken ik ook wat Ridoux schrijft, dat ik wel de neiging heb om vooral positieve berichten te plaatsen. Als er wat negatiefs is heb ik de neiging om dat pas te melden als het achter de rug is en het weer beter gaat.

Offline
Berichten: 874

Ja Lucky, dat heb ik ook, omdat ik mensen niet onnodig ongerust wil maken over iets dat misschien alleen maar een momentopname van een probleem was. Ik wil niet zeggen: "Ik voel me rot" en dat dat dan na een uur weer vorobij is, maar dat het bij iedereen blijft hangen alsof dat mijn continue staat is. Haha.
Ik vind het ook fijn dat juist sommige mensen die ik normaal weinig spreek, door mijn weblog toch erg betrokken zijn. Grappig om te merken hoe sommige mensen van wie je het niet verwacht, heel open en geinteresseerd kunnen zijn, en sommige mensen waarvan je altijd dacht dat ze dichtbij je stonden, het onderwerp (bijna) niet aan durven te snijden. Al maakt de blog dat dus wel iets gemakkelijker. Zeker omdat ik ook over al mijn uitstapjes enzo schrijf, en daar durven ze dan wel op te reageren. :)
Een weblog tikken (met foto's erbij) duurt bij mij meestal echt wel best een tijdje (vooral de foto's uitzoeken), dus soms schuif ik dat continu voor me uit omdat ik er geen tijd voor heb of wil nemen. Dan voelt het toch weer een beetje als een moetje. Zo ook vandaag, haha. :)

Offline
Berichten: 778

Haha, ja, de uitjes. Ik postte gisteren een foto van een biertje en kaasplankje op een terras met de melding "Het goede leven, het kan weer!" en kreeg 57 (!) likes en 15 reacties. Iedereen vond het geweldig dat ik na de 8 weken ziek van de AC-kuur weer eens op het terras zat. Ik zei al tegen mijn man: dat kan alleen ik, 57 likes krijgen omdat ik een biertje drink, haha.