Mijn verhaal in de Libelle

22 berichten / 0 nieuw
Offline
Berichten: 149
Mijn verhaal in de Libelle

Deze week staat mijn verhaal in de Libelle.. blz 99 de dag nadat ----- mijn borsten preventief verwijderd werden..

Liefs Jess

Offline
Berichten: 351

is het de nieuwe libelle?Ik wil hem nl kopen.

Offline
Berichten: 1778

Wat goed Jess!
Ik zal mijn moeder (die abonnee is) vragen het artikel te bewaren.

MiB
afbeelding van MiB
Offline
Berichten: 130

@ Naia kun je het (toevallig) inscannen??

Ben wel benieuwd.

En goed gedaan Jess!

Gr. Miranda

Offline
Berichten: 351

heb hem bij AH gelezen :) leuk artikel.

Offline
Berichten: 149

L42

De dag nadat…
… ik preventief mijn borsten liet wegnemen

Credit:
Tekst: Marleen Janssen

Jess (45): ‘Twee zusters doen het bed omhoog en pakken een handspiegel. Ze zijn heel rustig. Ik ben bang, maar ook gelaten. Mijn man zit naast me en knijpt mijn hand bijna kapot. De zusters halen voorzichtig het verband van mijn bovenlichaam. Hier en daar zit het vastgekleefd aan de wond, maar het doet geen pijn. Ook als ze de drains eruit halen voel ik niets. Tijdens de operatie zijn alle zenuwbanen doorgesneden. Pijnsensaties bestaan niet meer, maar mijn lichaam is van slag en zendt wel vreemde signalen uit. Soms heb ik kippenvel. Ik durf toch niet in de spiegel te kijken. Ik leg hem neer. Ik hoor dat mijn man huilt.
Ik denk dat mijn bovenlichaam zal ogen als dat van een man. Plat als een dubbeltje, maar dan zonder tepels. Ik weet dat alles is weggehaald. Dat dat ook moest, want één resterende cel kan borstkanker veroorzaken. Ik ben drager van het borstkankergen. Ik had 85% kans op borstkanker en eierstokkanker. De vraag was niet: krijg ik het? De vraag was: wanneer krijg ik het? Na de uitslag heb ik zes weken moeten wachten op de operatie. Ik ben alle dagen bang geweest dat ik te laat zou zijn.
Ik heb nooit geweten dat borsten al beginnen onder het sleutelbeen. Bij een preventieve borstamputatie wordt al het klierweefsel verwijderd. Dat is een gebied van 20 bij 35 centimeter aan beide kanten.
Als het verband eraf is, kijk ik naar beneden. Ik zuig mijn adem in. Ik zie een donkerblauw landschap met een zee aan zilverkleurige nietjes. Ik ben niet plat. Ik zie los vel. Ik zie plooien die lijken op een valse naad. Ik denk: dit komt nooit meer goed.
Ik denk ook: hier moet ik over schrijven, dit moet ik de wereld laten zien. Zodat andere vrouwen weten wat ze te wachten staat.
Mijn man fluistert dat ik de kleur heb van een donkerblauwe spijkerbroek. Hij huilt nog steeds. Ik denk aan eergisteren, toen ik nog borsten had. Ik heb in het geheim een professionele fotoshoot van mezelf laten maken. Ik heb een zwart sexy hempje aangetrokken met strassversierseltjes. Een vriendin heeft me opgemaakt en een andere vriendin heeft de foto’s gemaakt. Het is zo mooi geworden.
Ik denk aan gisteren. Toen ik met mijn man in de badkamer stond. We keken naar mijn borsten en haalden onze dochters van 17 en 19 er ook bij. Ik zei tegen de meiden: ‘Kijk, hier heb ik jullie mee gevoed’.
Het is weg. Het is verschrikkelijk wat ik zie, maar ik ben opgelucht. Ik weet dat mijn borsten me niet meer ziek kunnen maken.
De zusters laten ons alleen, maar voor ze de kamer uitlopen reiken ze me een beha aan met daarin twee zachte satijnen bollen. Het lijken ballen waarmee je op de kermis de blikken omgooit. Moet ik dit aantrekken? Om te kunnen doen alsof er niets aan de hand is? Ik moet lachen en huilen tegelijk. Het breekt de spanning. Ik zeg tegen mijn man dat ik een cadeautje voor hem heb. Ik geef hem de foto’s die van me zijn gemaakt. Hij is ontroerd. Hij brult dat hij de plaat levensgroot laat uitvergroten.
Ik trek die beha niet aan. Ik ga dit niet doen. Ik ga mezelf niet verbergen en verstoppen. Ik wil vertellen wat me is overkomen en het onbegrip wegnemen. Voor de operatie snapten mensen het al niet. Ik hád toch geen borstkanker? Wat deed ik nou moeilijk? Men vond het mijn eigen schuld, want ik had toch zelf gekozen voor de operatie. Ik zeg tegen mijn man dat ik definitief geen reconstructie wil. Er is genoeg gesleuteld aan mijn lijf. Ik zal rondlopen zonder prothese. Plat als een man, maar open en eerlijk. Ik ben de schaamte voorbij. Volgend jaar zomer zal ik topless op het strand in het zuiden van Frankrijk zitten. Mijn man zal met tranen in zijn ogen vanuit zijn strandstoel naar me kijken als ik met opgeheven hoofd het water in loop.’

[Volledige naam veranderd in nickname door moderator Maisa]

Offline
Berichten: 1123

Wow Jess, wat mooi, wat ontroerend, wat raak..............

afbeelding van Irene
Berichten: 140

Jess dank je, ik zit met kippenvel en tranen in mijn ogen, op veel stukken herkenbaar.Een mooi stuk. [kiss]

Offline
Berichten: 2286

Jess, die komt binnen zeg... [troost]

afbeelding van goudblok
Berichten: 3600

hier ook.

pffff

Offline
Berichten: 802

Ik ben erg onder de indruk van je verhaal,
echt geraakt [troost]

Offline
Berichten: 150

sniff

big red

afbeelding van Marimke
Berichten: 267

Wauw, Jess, wat een ontroerend verhaal. :(

Offline
Berichten: 149

Dank je wel, alle Credits zijn voor Marleen die geluisterd heeft en heelgoed gelusiterd heeft , en voor mij dit verhaal heeft geschreven. Zo als het is, luisterden maar meer mensen zo goed..
Dank jullie wel...
Liefs Jess

Offline
Berichten: 616

Pffff Jess,
Dit is heftig en heel mooi. Dank voor het delen!!

Offline
Berichten: 213

Heel mooi geschreven door Marleen, heel goed verteld door Jes [ok]
Zonder jouw verhaal, zonder jouw positieve instelling, had zij dit nooit zo goed kunnen beschrijven !

Offline
Berichten: 14

Pff Jess, met een brok in me keel lees ik je verhaal.
Heb diep respect voor je

Offline
Berichten: 13

Jess, bedankt voor het open en precies onder woorden willen en durven brengen van deze ervaring zoals die voor jou is!

Offline
Berichten: 944

Pffff, Jess, een heftig maar mooi verhaal. Het ontroerd me

afbeelding van Anoniem123
Offline
Berichten: 4302

Supergoed.... Het knalt er wel in, zeg.... Complimenten, Jess !!

Offline
Berichten: 164

Net jouw verhaal gelezen Jess! Ik heb wel goed naar jou geluisterd en dat is omdat ik een lotgenoot ben. Jouw verhaal raakte mij. Anders is het als ik het uit jouw mond hoor omdat je er grapjes tussendoor gooit.
Je bent nu weer jaren verder en nu ook bezig met nieuwe andere borsten maar straks wel mooi jouw borsten meiud.

Dikke kus sterk mooi mens

Offline
Berichten: 242

Lees het net pas, Jess. Diep, diep respect. Ik weet dat je inmiddels toch gekozen hebt voor een reconstructie, en ik hoop dat je de allermooiste borsten krijgt die je maar kunt hebben. Warme omhelzing van mij.