Kiezen voor geen behandeling

102 berichten / 0 nieuw
afbeelding van Phineke
Berichten: 208
Kiezen voor geen behandeling

Ja, er zijn mensen die kiezen voor geen behandeling. Dat lezen we hier ook op het forum. Wat beweegt iemand om tot zo'n moeilijke maar moedige beslissing te komen. Als het uitzicht op herstel klein is kan dat misschien 'n overweging zijn. Of misschien bang voor het onbekende behandel traject met alle ups en downs.
Ik noem zo maar een aantal overwegingen die bij me boven komen. Er zullen er ongetwijfeld nog veel meer zijn. Hoe ga je met dit alles om, voor je zelf, met je partner, kinderen en je omgeving. Hoe staat je omgeving tegenover je beslissing. Ben er eigenlijk benieuwd naar.
Phineke.

afbeelding van nachtvlinder
Berichten: 302

hoi phineke en de rest van de amazones natuurlijk.

een moeilijk en natuurlijk beladen onderwerp.
en natuurlijk is het ook een hele moeilijke keuze geen behandeling.

het is in mijn geval zo dat ik heel goed heb nagdacht over mijn keuze om voor geen behandelingen te kiezen, ik ben echt niet over een nacht ijs gegaan.
we hebben binnen ons gezinnetje dagen hierover gepraat, daarna met de huisarts die ons heel goed begeleid, en toen nog eens met de oncoloog een lang gesprek.
mijn prognose was van het prille begin dat ik met behandeling een kans had op genezing van nog geen 20 %
met deze % aantal hebben we dus gezamelijk gekozen om voor kwaliteit te blijven gaan en te genieten van de tijd die er voor me overbleef.
nu twee jaar verder zit ik idd met verdere uitzaaingen in het bot, maar het heeft zich in de ogen van de oncoloog heel mild gedragen, omdat ik dus niets heb gedaan.
maar bij mij komt nu de vraag heel erg op, of er andere amazones zijn, die nu met behandeling bezig zijn of zijn geweest en ervoor gekozen hebben om met behandeling te stoppen.
ik ben me ervan bewust dat bij andere amazones de haren rechtop gaan staan als ze lezen dat het met mij nu betrekkelijk goed gaat zonder behandeling terwijl jullie ervoor gaan en het niet wil aanslaan.
daarom heb ik eigenlijk lang erover nagedacht mijn verhaal en gedachtengang hier neer te zetten.

nachtvlinder

afbeelding van Phineke
Berichten: 208

Lieve Nachtvlinder, Heb veel bewondering voor je. Je bent echt iemand die staat voor wat ze zegt.
'n bijzonder mens.
Phineke.

Offline
Berichten: 204

lieve nachtvlinder,
Ook ik heb bewondering voor jou!
veel liefs kim [kiss]

Offline
Berichten: 148

nachtvlinder schreef:
...Ik ben me ervan bewust dat bij andere amazones de haren rechtop gaan staan als ze lezen dat het met mij nu betrekkelijk goed gaat zonder behandeling terwijl jullie ervoor gaan en het niet wil aanslaan.

"De haren rechtop gaan staan"... Van boosheid? Pff, dáárvan zouden mijn haren pas rechtop gaan staan. Ik vind namelijk dat niemand er iets over te zeggen heeft hoe een ander met zijn ziekte om wil gaan. Iedereen moet daarin zijn eigen hart volgen.

Ik ben blij voor je dat het vrij goed gaat.

afbeelding van nachtvlinder
Berichten: 302

dit is dus echt een enorm moeilijk onderwerp, ben ik dan echt de enige die de keuze heeft gemaakt om me niet te laten behandelen?
meiden bedankt voor jullie reacties die hebben me bijzonder goed gedaan.

nachtvlinder

Offline
Berichten: 2045

Nachtvlinder, er zijn echt veel meer mensen die deze keuze maken.
Ik zie ze dagelijks.
Ik vind het echt een hele verstandige keuze.
Behandeling is echt niet zaligmakend.

afbeelding van Rosalinde
Berichten: 372

Nee, Mika....behandeling is inderdaad niet zaligmakend, je wordt er soms echt ziek van letterlijk en figuurlijk.
Als ik naar jou verhaal kijk, Nachtvlinder, dan vind ik het zo geweldig dat je 2 jaar helemaal niet ziek bent geweest en toch uitzaaiingen had. Ik ben nu vanaf eind 2004 al aan de behandelingen en ben daar behoorlijk ziek van geweest. Maar ik kan natuurlijk niet zeggen of ik hier gezeten zou hebben als ik geen behandeling had gekozen. Overigens was de pijn niet meer te harden, er moest iets gebeuren.

Geen behandeling is ook een keuze....alleen wordt die minder gemaakt, das eigenlijk het hele eieren eten. Net als de kleur van je haar, of de lengte van je rokje ook een keuze zijn, wordt je ook daar zelfs wel eens op afgestraft. Dat doen mensen nu eenmaal graag, denk ik.

Het schijnt heel moeilijk te zijn om ieders keuze te respecteren.

afbeelding van nachtvlinder
Berichten: 302

inderdaad roos,
daar was ik ook heel lang bang voor, het afgestraft worden op mijn keuze, jullie zijn zo lief met jullie reacties geweest en phineke heeft het topic geopend waardaar ik me veilig genoeg voelde om ook te reageren.
ik kan het jullie niet vaak genoeg zeggen.

bedankt dat ik hier mezelf mag zijn [kiss] [kiss] [kiss]

nachtvlinder

Offline
Berichten: 137

Eigenlijk denk ik dat je niet kan spreken van "kiezen voor geen behandeling" want eigenlijk is het geen "keuze"
Het is kiezen uit twee kwaden.

Kijk, als je zeker weet dat er na de behandeling nog vele jaren in een redelijk goede gezondheid voor je weggelegd is, dan "kies" je natuurlijk voor die behandeling. Want je wil leven

Maar als weet dat je gaat overlijden aan een ziekte, en dat een behandeling je nooit meer kan genezen, en dat je door die behandeling misschien dan wel wat tijd bij krijgt, maar dat je dan de periode dat je nog leeft alleen maar ziek bent, kan je ervoor kiezen om van die behandeling af te zien.

Ik snapte je eerst niet Nachtvlinder, en begreep je redenatie ook helemaal niet. Ik ben erover na gaan denken, en kan je keuze nu pas begrijpen. Ik snap nu pas dat "geen behandeling" ook een keuze is, die je moet respecteren. Ik wens je dan ook alle sterkte toe.

Groetjes Moi

afbeelding van sterre38
Offline
Berichten: 150

Vlinder ik weet wel via mijn ouders iemand die geen behandeling wilde.
Ze had (heeft) botkanker in haar been
Het was amputatie of bestraling,bijde keuzes voelde voor haar niet oke
Ze had ook een zeer slechte prognose gekregen ook met een bahandeling
Zo slecht dat er over eutenasie gesproken werd,er is zelfs ooit een datum voor geprikt.
Wat ik je vertel is al enige jaren geleden,deze vrouw leeft nog,het enigste wat ze wel neemt zijn remmers kom ff niet op de naam.
ik wil niet praten over een wonder of zo,ze heeft nog altijd botkanker,en ook pijn.toch ook een keus gemaakt voor kwalitijd
ik zal mijn moeder nog eens vragen hoe het zit.

afbeelding van nachtvlinder
Berichten: 302

heel graag sterre, dat me heel goed om eens te horen dat ik niet echt alleen deze keuze heb gemaakt.
mika had dat ook al getikt.
ja voor mij was er dik twee jaar ook al een datum geprikt en zie hier ik ben er ook nog steeds :wink:

bedankt voor je reaktie

nachtvlinder

Offline
Berichten: 56

Lieve Nachtvlinder,
Ik kan me jouw keuze zo goed voorstellen. Het is inderdaad geen makkelijke keuze uit 2 kwaden. Maar je hebt tenminste wel alles duidelijk voor je zelf en je weet nooit [kiss] of je het goed hebt gedaan. Maar dat weten degene die een behandeling ondergaan ook niet.
Lieve nachtvlinder ik heb bewondering voor je en denk veel aan je.
Liefs van Egeltje

Offline
Berichten: 29

Nachtvlinder,
Ook ik heb enorm veel bewondering voor je, eigenlijk al vanaf het begin dat ik je verhaal las. Ik denk dat er enorm veel moed voor nodig is om zo'n beslissing te nemen en ik kan me heel goed voorstellen dat de mensen in je omgeving deze (vooral in het begin dan waarschijnlijk) moeilijk konden accepteren.
Ik denk inderdaad dat het belangrijk is om aan de kwaliteit van je leven te denken, en dit ook voor je omgeving.

afbeelding van admin
Offline
Berichten: 4387

Hallo Nachtvlinder,
ik heb bewondering voor je en hoop dat ik ook zo sterk kan zijn, mocht ik voor de keuze te komen staan.

Wat ik me afvraag: met geen behandeling bedoel je toch niet dat je afscheid hebt genomen van de oncoloog, of andere specialisten? Als je er voor kiest om geen (nieuwe) bestralingen of chemokuren etc. te ondergaan, dan zijn de mogelijkheden om ondersteund te worden toch niet uitgeput voor je? Ook al kies je ervoor geen behandelingen te ondergaan die de uitzaaiingen misschien kunnen stoppen of laten verdwijnen, dan ben je nog niet uitgerangeerd in de medische wereld.

Geen pijn hebben bijvoorbeeld, dat hoort voor mij ook bij kiezen voor geen behandeling. Dan krijg je wel medicijnen om de pijn en andere ongemakken te bestrijden. Je gaat niet meer voor de enkele procenten kans op herstel, maar kwaliteit van leven kan verbeterd worden met met behulp van medicijnen. Is dat bij jou ook zo, Nachtvlinder, of kies je helemaal voor (alles of) niets?

Niet zo lang geleden ging ik voor mijn eerste nacontrole naar het ziekenhuis en was nogal geschokt door de 'harde woorden' van de oncoloog, die nog eens benadrukte dat ze bewust niet op zoek gingen naar eventuele uitzaaiingen, omdat het voor mijn levensduur niet uitmaakt of ik daar nu wel of niet vroeg bij ben. Als ik uitzaaiingen krijg, maakt het niet uit of ik daarvoor wel of niet behandeld word, want ik zal daardoor niet langer of korter leven.
'k Moest wennen aan het idee, maar nu heb ik daar wel vrede mee. Daarom kan ik je begrijpen en ik sta gevoelsmatig dichter bij de keuze die jij maakte. Waarom nog een keer die ellendige chemo's? Ik had er 6 met hoge doses, was 6 x strontziek van alle gif die m'n lichaam binnenkwam. Daarna bestralingen, 33 stuks, waarvan ik nu nog steeds de gevolgen ondervind (oedeem en bewegingsbeperkingen). En dat alles onderging ik omdat 'dat de voorgeschreven behandeling was'. Toen zat ik er middenin, in de strijd om te overleven. Pas daarna nam ik de tijd om er uitgebreid bij stil te staan.
Ik denk veel na over evt. uitzaaiingen (dat komt vast omdat mijn moeder en broer ook de diagnose kanker kregen in dezelfde periode als ik, en zij hebben alle twee uitzaaiingen). Afgelopen maadag overleed mijn moeder en vandaag hebben we haar begraven.

Soms laat ik wel eens iets los over mijn ideeën over verdere behandelingen. Ik weet dat mijn familie/vrienden het niet met me eens zijn, zij vinden dat ik alles moet doen om te overleven. Die discussie moet ik dus nog aan, mocht het ooit zover komen.

Ik wens je heel veel sterkte!
Liefs,
Gosia

Offline
Berichten: 618

nachtvlinder schreef:
inderdaad roos,
daar was ik ook heel lang bang voor, het afgestraft worden op mijn keuze, jullie zijn zo lief met jullie reacties geweest en phineke heeft het topic geopend waardaar ik me veilig genoeg voelde om ook te reageren.
ik kan het jullie niet vaak genoeg zeggen.

bedankt dat ik hier mezelf mag zijn [kiss] [kiss] [kiss]

nachtvlinder

Lieve Nachtvlinder,
Over de pb hadden we het al eens over dit onderwerkp :wink: . Je hebt het hier neergezet en je ziet maar dat er geen vervelende reacties op komen......
Dit is jouw leven en dus jouw keuze. NIEMAND mag jou daarop veroordelen hoor :wink:
Ik ben trots op je, gewoon omdat je je eigen hart volgt........

Al 2 jaar verder en hopelijk worden dat er nog heel wat meer [kiss]

Offline
Berichten: 1113

Anonymous schreef:
Niet zo lang geleden ging ik voor mijn eerste nacontrole naar het ziekenhuis en was nogal geschokt door de 'harde woorden' van de oncoloog, die nog eens benadrukte dat ze bewust niet op zoek gingen naar eventuele uitzaaiingen, omdat het voor mijn levensduur niet uitmaakt of ik daar nu wel of niet vroeg bij ben. Als ik uitzaaiingen krijg, maakt het niet uit of ik daarvoor wel of niet behandeld word, want ik zal daardoor niet langer of korter leven.

Dit kan ik even niet volgen :oops: Ik heb altijd gedacht dat de behandeling bij uitzaaiingen gericht is op "rekken" waarom zou je anders behandelen?

@ Nachtvlinder
Onwijs dapper, het besluit wat je samen met je geliefden hebt genomen. Bewondering en respect is wat ik voel als ik jouw berichtje lees.
Ik duim dat je nog jaren lang kunt genieten van je gezinnetje.
Het gaat om kwaliteit en niet om kwantiteit tenslotte.

Dikke zoen,
Ikkes

Offline
Berichten: 2045

Even ter toelichting

In de oncolgie betekent geen (anti-tumor) behandeling niet, geen zorg.
Natuurlijk krijg je controle, begeleiding en supportive care van je oncoloog.
Supportive care is de ondersteunende zorg zoals pijnstilling, medicatie om eventuele andere symptomen te bestrijden.
Zoals ik al eerder zei is het zeker niet zo dat het kiezen voor geen behandeling in strijd is met wat de oncoloog zou willen.
Oncologen begrijpen (over het algemeen) heel goed wanneer een patient afziet van behandeling. Bij het voorstel van een behandeling krijgt de patient de keuze. doen of niet doen. Beide keuzes zijn gelijkwaardig. Zolang de patient zelf de keuze maakt.
Het nemen van de ene of de andere weg betekent dus ook niet dat de betrokkenheid van de oncoloog vervalt.
Het werk van een oncoloog bestaat uit meer dan chemotherapie voorschrijven...

Offline
Berichten: 1113

Dat is duidelijk Mika. Toen Mr. Ikkes uitbehandeld was, bleven we natuurlijk ook bij de hematoloog komen voor verdere begeleiding en ondersteuning.

Maar dat geen behandeling bij uitzaaiingen niet uitmaakt voor je levensverwachting lijkt me toch wat erg kort door de bocht (op zijn zachst gezegd).

Offline
Berichten: 2045

Ikkes, ik deel je mening.
Het is inderdaad niet zo dat het ondergaan van wel/geen behandeling niet uitmaakt in de levensverwachting.
Helaas blijkt dit soms wel zo te zijn maar dat zijn uitzonderingen (dan blijkt de kanker zo veel sterker dan de middelen :cry: ).
Palliatieve chemotherapie wordt wel degelijk gegeven vanwege de levensverlengende werking.
Soms wordt palliatieve chemotherapie ook gegeven om klachten die de tumor veroorzaakt te verminderen maar dat komt veel minder voor en bij borstkanker helemaal zeer zelden.

Misschien bedoelt Gosia's oncoloog dat het zonder klachten diagnostiek doen naar uitzaaiengen geen meerwaarde heeft als het gaat om er eerder bij zijn en daardoor betere levensverwachting.
Daar kan ik me iets bij voorstellen...

Offline
Berichten: 91

en dat is ook wat mijn oncoloog zegt: zoeken naar uitzaaiingen waar je nog geen last van hebt is niet zinvol omdat het A: je levensverwachting niet langer maakt en B:de kwaliteit van je leven wel kan verminderen.....als er iets gevonden wordt waar je normaal gesproken nog onwetend van zou zijn en geen last van zou hebben...

en gosia: wat een ellende in jouw familie- geen wonder dat je dat aan het denken zet over "wat als"....
Wens je veel sterkte met het verlies van je moeder.

afbeelding van nachtvlinder
Berichten: 302

hallo gosia,

ik ben niet uitgerancheerd bij de oncoloog hoor.
ik moet over een half jaartje weer terug, mits er natuurlijk iets tussen zou komen.
ik heb gekozen voor geen chemo, bestralingen hormonen etc., maar wel voor het regelmatig gezien worden door de oncoloog. ik moet wel heel eerlijk zijn dat we nu twee en een half jaar verder zijn en ik nu pas een oncoloog heb gevonden die met mij de discussie wel aangaat mij zijn visie verteld en wel open staat voor mijn beweegreden en deze tot nu toe ook respecteren kan.
wat mika en icarus schreven hebben ze gelijk in, dat vertelde mijn oncoloog me afgelopen donderdag ook.
verder heb ik wel pijnstilling anders zou ik natuurlijk niet voor kwaliteit gaan.
tot nu toe coordineerd mijn huisarts dat nog, als het nodig mocht zijn gaat hij dit in de toekomst met de oncoloog gezamelijk regelen.
ik heb nog met mijn man en zoon en zwager zitten te praten over de keuze die ik heb gemaakt in november 2004 ik heb eigenlijk toen uitgelegt waarom ik deze keuze wilde maken en eigenlijk hebben ze dit geaccepteert toen.vlinderman vertelde nog dat hij er wel effe opstandig van was, maar mijn keuze respecteerde, hij heeft het tegenover mij nooit gezegt nu als hij voor deze keuze zou komen te staan hij waarschijnlijk niet lang hoef te denken.
hij zei vanavond nog het is en blijft helemaal moeilijk hoor want stel dat iemand jou verhaal kent en denkt ik doe dat ook en deze persoon zou niet zoveel reservetijd als jou krijgen dan kunnen ze natuurlijk kwaad op jou worden :?
dat maakt me natuurlijk wel een beetje angstig want stel!!!!!!!!!!
maar zoals ik al vertelde ik ben nog steeds helemaal blij op dit moment :wink:

nachtvlinder

afbeelding van nachtvlinder
Berichten: 302

en nu sta ik nog steeds achter mijn keuze hoor [ok]

afbeelding van Madeliefste
Offline
Berichten: 83

Goed zo nachtvlinder!!!! Je komt ook nog steeds bruisend over...

Oordelen van mensen zijn sneller gemaakt dan weerlegd... helaas. Soms maak je een bepaalde keuze waarvan jij 99% denkt dat het de goede is en vervolgens praat je met iemand en die lult dan zo makkelijk over die ene %, dat je toch wel eens gaat twijfelen. Maar vergeet niet dat er ook talloze mensen zijn die wel voor behandeling hebben gekozen en zich ook wel eens afvragen of ze wel de goede keuze hebben gemaakt.

Ik heb bijvoorbeeld best wel rigoreus gekozen voor amputatie, was er ook meteen helemaal voor 100% uit, maar natuurlijk zijn er toch weer mensen geweest die aan me vroegen of het echt wel nodig was.... en dan ga je toch weer even twijfelen, maar het gaat er om dat je in je diepste onderbuikgevoel nog hetzelfde voelt als toen je de beslissing nam. En natuurlijk maakt je man/vriend het ook makkelijker/moeilijker. En als ik dat zo lees, is manvlinder een topper. Knap dat hij zijn eerste gevoel destijds niet direct met je heeft besproken, maar jou de ruimte heeft gegeven om een eigen keuze te maken... echt knap, hij is goud waard!

afbeelding van nachtvlinder
Berichten: 302

hoi madeliefste,
gisteren nog kreeg ik de vraag gesteld stel dat de artsen met een giga voorstel gaan komen waardoor je een aantal maanden kunt rekken?
nou ik heb gezegt dat ik die dingen al had aangeboden gekregen maar ik mijn overdenkingen en keuzes er weer tegenover kon uitleggen en onder :oops: :oops: kom nu effe niet op het woord, maar mijn uitleg geven over mijn denken en voelen hierover bedoel ik dus.
dan krijg ik van de onco de reactie van oke mevrouw ik geef u gelijk, maar we moeten het u aanbieden.
tuurlijk zal het zijn dat veel mensen me echt voor gek verklaren en dat ze op hun achterste poten gaan staan, ben ik me heel erg van bewust, nu nog meer dan een aantal maanden geleden.
maar ik zeg vaker aan vlinderman mijn goudklompje dus het is mijn lichaam en mijn leven en iedereen die dit niet kan el wil accepteren
amazoon had daar een goede uitspraak voor
maak van jou probleem niet mijn probleem
dus zo druk als ik me een paar maanden geleden erover maakte hoe mensen me zouden vinden dat probeer ik steeds weinig te doen, ik heb mijn energie nu voor mezelf nodig

afbeelding van Madeliefste
Offline
Berichten: 83

Ik begrijp je nachtvlinder. En is het een idee om tegen je oncoloog te zeggen dat hij je geen nieuwe voorstellen meer doet? Zodat je niet weer iedere keer toch een soort van moet gaan nadenken, terwijl je al zo'n dapper besluit hebt genomen? wellicht scheelt dat die kleine twijfelmomentjes?

En wat anderen van je vinden... tja, het is en blijft lastig om je daarvoor compleet af te sluiten. Ik vind het ook iets te makkelijk gezegd dat je je niks van anderen aan moet trekken. Was het maar zo makkelijk. Het enige dat ik wel iedere keer denk als mensen naar mijn idee iets te snel/makkelijk oordelen, is dat ze pas ECHT weten wat ze zouden doen als ze exact in hetzelfde schuitje zitten. 'Mensen' hebben niet dezelfde geschiedenis als jij, niet hetzelfde meegemaakt, niet dezelfde angsten gekend, niet dezelfde pijn geleden, IEDERE SITUATIE EN IEDER MENS IS ANDERS! Eigenlijk zouden mensen zich op sommige momenten moeten realiseren dat ze hun mening beter voor hun kunnen houden, want tja, soms heb je gewoon even niets aan een anders mening.

En wat ik merk, is wanneer ik ergens zelf heel erg van overtuigd ben en dat ook op die manier breng, de mensen in mijn omgeving daar eigenlijk altijd in meegaan. Dan is er geen ruimte voor discussie, dat is soms erg lekker!

Offline
Berichten: 205

Als je aan de zijlijn staat is het ontzettend moeilijk te accepteren dat je dierbare geen behandeling wilt. Uiteraard wil je die persoon niet ziek van de chemo of bestralingen zien, maar er komt een soort mechanisme tevoorschijn: "blijf zo lang mogelijk bij me, ik wil je niet kwijt". Emoties nemen in eerste instantie de overhand, pas later komt het verstand.... Aan de zijlijn sta je zo ongelofelijk machteloos en dan is het zo ontzettend oppassen wat je zegt en roept... het is zo moeilijk om je frustraties voor je te houden en je verstand te laten spreken: "het is zijn/haar lichaam en leven en dus de keuze van hem/haar."

afbeelding van nachtvlinder
Berichten: 302

aphrodite,
ik kan me helemaal indenken hoe moeilijk het is voor de mensen aan de zijlijn.
ook daar denk ik regelmatig aan en sta ik hier ook bij stil.
het is niet een beslissing die zomaar genomen wordt, tenminste bij mij niet.
omdat het goed onderbouwd is is er ook weinig tot helemaal geen twijvel van mijn kant dus.
ik kan idd alleen voor mezelf praten, idd mijn lichaam mijn keuze

afbeelding van nachtvlinder
Berichten: 302

op http://www.curenaturalicancro.nl kwam ik deze link tegen, ik hoop dat ik de bronvermelding nu goed heb vermeld.
ik vind er wel bevestiging in vanuit mijn eigen keuze. en ik moet heel eerlijk zijn het is een onderzoek die al dik tien jaar geleden is uitgegeven of iig vermeld.

ik wilde het toch hier erbij plaatsen, als ik nu iets doe wat niet mag hoor ik het graag van de moderaters

75% VAN DE ARTSEN WEIGERT ZELF CHEMOTHERAPIE

Uit onderzoeken en enquêtes onder Amerikaanse oncologen komt naar voren dat drie van de vier artsen (75%) elke vorm van chemotherapie zou weigeren vanwege de ondoeltreffendheid en de vernietigende effecten die deze behandeling heeft op het menselijke organisme. Dit zeggen de artsen en onderzoekers erover:

“Het grootste deel van de kankerpatiënten in dit land overlijdt ten gevolge van chemotherapie, die tumoren in de borst, in het colon of in de longen niet wegneemt. Dit aspect is al ruim een decennium lang bekend en toch gebruiken artsen chemotherapie nog steeds ter bestrijding van deze tumoren.” (Allen Levin, MD, UCSF, “The Healing of Cancer”, Marcus Books, 1990).

“Als ik kanker zou krijgen, zou ik nooit gebruik maken van een bepaalde standaardbehandeling van die ziekte. Kankerpatiënten die uit de buurt van die centra blijven, hebben enige kans om het te redden.” (Prof. George Mathe, “Scientific Medicine Stymied”, Medicines Nouvelles - Parijs, 1989).

“Dr. Hardin Jones, docent aan de universiteit van Californië is, na vele decennia lang de statistieken met betrekking tot het overleven van kanker te hebben geanalyseerd, tot de volgende conclusie gekomen: [...] wanneer de patiënten niet worden behandeld, wordt hun toestand niet slechter, of wordt deze zelfs beter.” De verontrustende conclusies van Dr. Jones zijn nooit weerlegd.” (Walter Last, “The Ecologist” vol 28, nr. 2, maart/april 1998).

Over dezelfde oncoloog schrijft Milly Schar-Manzoli: “In 1975 ging Hardin Jones naar het congres voor kankeronderzoek van de universiteit van Barkeley met schokkende stukken: een verslag van de resultaten van een door hem uitgevoerd onderzoek naar kanker dat 23 jaar had geduurd en dat in dat jaar was afgesloten. De resultaten ...: de kankerpatiënten die hadden geweigerd de officiële behandeling te ondergaan, leefden gemiddeld nog twaalf en een half jaar, terwijl degenen die zich hadden onderworpen aan chirurgische ingrepen, chemotherapie en bestraling gemiddeld binnen slechts drie jaar waren overleden.” Kothari M. L. E Metha L. A. , Ist Krebs eine Krankheit?, Rowohlt 1979.

“Onze meest doeltreffende regimes zitten vol risico’s, bijwerkingen en praktische problemen. Nadat alle patiënten die wij hebben behandeld het gelag daarvoor hebben betaald, wordt slechts een zeer klein percentage van hen hiervoor beloond met een kortstondige periode van tumorregressie, die meestal gedeeltelijk is.”
(Edward G. Griffin, “World Without Cancer”, American Media Publications, 1996).

“Veel oncologen bevelen voor praktisch elk type tumor chemotherapie aan, met een vertrouwen dat niet wordt ontmoedigd door de vrijwel constante mislukkingen.” (Albert Braverman, MD, “Medical Oncology in the 90s”, Lancet 1991, vol 337, p. 901).

“Er is geen enkel bewijs dat chemotherapie in de overgrote meerderheid van de gevallen de levensverwachtingen verlengt. Dit is de grote leugen over deze behandeling, oftewel dat er een correlatie bestaat tussen het kleiner worden van de tumor en de verlenging van het leven van de patiënt.” (Philip Day, “Cancer: Why We’re Still Dying To Know The Truth”, Credence Publications, 2000).

Abel ontdekte dat het totale, wereldwijde aantal positieve resultaten als gevolg van chemotherapie schokkend was, omdat er eenvoudigweg nergens wetenschappelijke bewijzen beschikbaar waren voor het feit dat chemotherapie erin slaagt om “het leven van patiënten met de meest voorkomende typen organische kanker op noemenswaardige wijze te verlengen”. Abel benadrukte dat chemotherapie er zelden in slaagt om de levenskwaliteit te verbeteren en beschrijft haar als een wetenschappelijke kommer en kwel en stelt dat ten minste 80% van de chemotherapie die in de wereld wordt toegepast geen enkel nut heeft. Maar ook al bestaat er geen enkel wetenschappelijk bewijs dat chemotherapie werkt, noch de artsen, noch de patiënten zijn bereid om ervan af te zien. (Lancet, 10 augustus 1991).
Geen van de belangrijke media heeft dit uitgebreide onderzoek ooit geciteerd: het is volledig in de doofpot gestopt.” (Tim O’Shea “Chemioterapy - An unproven procedure”).

“Volgens de artsenverenigingen zijn de bekende en gevaarlijke bijwerkingen van de geneesmiddelen de op drie na belangrijkste doodsoorzaak, na hartinfarct, kanker en beroerte.”
(Journal of the American Medical Association, 15 april 1998).

afbeelding van Maisa
Berichten: 3771

Nachtvlinder, er zijn wel betere medicijnen tegen bijwerkingen van chemotherapie dan twintig jaar geleden. Dat kan invloed op de keuzes hebben (zonder dat ik jouw keuze niet respecteer of zo).

Van "Dr. Simoncini" ben ik niet zo'n fan. Candida als oorzaak van kanker. Ja, ja... :wink:

afbeelding van nachtvlinder
Berichten: 302

:oops: :oops: weet ik toch, ik ken ze allemaal niet ben er niet zo in thuis en weet ook dat het best veranderd is in de loop van de tijd. ik wil hiermee ook niet speciaal iets zeggen, heb in overleg dit toch hierbij geplaatst :oops: :oops:

afbeelding van Maisa
Berichten: 3771

OK, prima dan toch :D

Offline
Berichten: 2045

Het moeilijke van deze berichtgeving is dat ze uit verschillende onderzoeken steeds 1 zin hebben gequote...
Onduidelijk is waar het onderzoek precies over gaat en of de gequote zin inderdaad weergeeft wat het onderzoek omvat...
eerlijk gezegd vind ik de stelling dat 75% van alle artsen ALLE VORM VAN CHEMOTHERAPIE zouden weigeren wel heel twijfelachtig...

In 10 jaar is er binnen de oncologie erg veel veranderd.
Toch geloof ik ten dele de strekking van sommige quotes.
Professionals zullen niet allen zomaar de behandeling volgen die ze hun patienten voorstellen.
Uit ervaring kan ik zeggen dat oo oncologen aangeven in soortgelijke situaties de behandeling niet te ondergaan.
Als het een behandeling op basis van curatie (genezing) betreft zal dit niet zo zijn maar bij palliatieve behandelingen zijn professionals mogelijk terughoudender.
Toch is het zo dat een arts geen patient zal verplichten een behandeling te ondergaan.
Er is altijd een keuze en zoals ik wel vajer zeg: ook geen behandeling is een keuze, net zo gerechtvaardigd.
Vaak vullen patienten de gedachten van de dokter in:"als de arts zou vinden dat ik het niet moet doen dan zou hij het toch ook niet voorstellen?"
Terwij de arts eerder uit een andere hoek een voorstel doet:"Ik moet mijn patient een eerlijke keuze laten maken dus ook aangeven welke mogelijkheden er zijn"
Hiermee wil ik NIET zeggen dat artsen die behandelingen voorstellen zelf deze behandelingen niet zouden ondergaan als het hun pad kruist maar...
Zeker bij palliatieve behandelingen of 2de of 3de lijns behandeling kan ik me voorstellen dat professionals eerder zullen afhaken.

afbeelding van sjakkie
Berichten: 872

Ik vind sommige citaten wel erg ongeloofwaardig... dat chemo absoluut niets zou bijdragen? Er zijn toch voldoende dames op het forum waarbij de chemo voor spectaculaire afname van de tumor heeft gezorgd. Ik vind het een nogal twijfelachtige opsomming eerlijk gezegd :-k

Verder ben ik er wel helemaal voor dat er steeds overwegingen samen met de patient gemaakt moeten worden over het nut van een behandeling. Welke dan ook.

Ennu Nachtvlinder... wellicht logisch dat je zoekt naar iets jouw beslissing kan onderbouwen, maar voor mijn gevoel heb je dat helemaal niet nodig wijffie.. :wink: Je hebt die keuze vanuit jouw gevoel genomen en dat is toch de enige echte onderbouwing die jij nodig hebt [kiss]

afbeelding van nachtvlinder
Berichten: 302

ik was niet op zoek naar zoiets, ik kreeg het gisteren per email toegestuurd.
ik heb eigenlijk nooit gezocht op internet omdat ik zelf vind dat je daar hele goeie maar ook nare dingen kunt tegenkomen.
ik geloof ook dat ik het zeker niet nodig heb hoor, het is een beslissing die idd uit mijn gevoel is gemaakt en waar ik nog steeds achter sta :wink:

afbeelding van Elisabeth38
Offline
Berichten: 13

Ik zie niet in waarom het bewonderenswaardig is als iemand kiest voor niet behandelen. Net zo min als het bewonderswaardig is als je je wel laat behandelen. Ieder bepaalt dit voor zich en daar hoeft geen oordeel aan gekoppeld te worden. Dat het een verstandige keuze is vind ik ook nogal kort door de bocht. Dat kunnen we niet weten.

Ik denk dat bij jou Nachtvlinder, toch wel sprake is van een heel bijzondere situatie die ik bij gebrek aan info ook niet goed snap. Bij uitzaaiingen is er in het algemeen in het geheel geen kans om te genezen, althans dat wordt ons verteld. De behandeling heet niet voor niets palliatief. Waar Nachtvlinder zegt voor kwaliteit te gaan en daarom zich niet te laten behandelen geldt dat bij mij, en ik neem aan bij de meesten, juist andersom. Ik kon begin januari mijn kinderen niet meer optillen en kan nu, dank zij de behandelingen, alles weer! Behandelen betekent dus in mijn geval een enorme verbetering van de kwaliteit. Ik had echt niet durven dromen dat ik me weer zo goed zou gaan voelen. dus bij de keuze voor al of niet behandelen is zeer relevant hoe vergevorderd de ziekte is en of je je er door belemmerd voelt.

Offline
Berichten: 1113

We heben het hier over uitersten.
Ik vermoed dat nachtvlinder als zij helemaal niets meer kan en dit bijvoorbeeld te behandelen is met enkele bestralingen zij dit ook wel zal doen.
Maar behandelingen ondergaan alleen omdat de oncoloog dat voorstelt is weer een ander uiterste. Ik zou de ellende van bijvoorbeeld een zware chemokuur afwegen tegen de winst die men denkt te kunnen behalen door die chemo. En hoe de beslissing dan uitpakt weet je pas als je ervoor staat.

Het is kiezen tussen twee kwaden, maar hoe je ook beslist, het blijft in mijn optiek bewonderenswaardig. Je zal maar voor de keuze staan :cry:

afbeelding van admin
Offline
Berichten: 4387

Elisabeth:ik denk dat de situatie bij nachtvlinder toch even wat anders ligt!
het is voor vlinderman en nachtvlinder een moeilijke keuze geweest

Offline
Berichten: 1004

Ik zie het niet als kritiek hoor....wat Elisabeth schrijft.
Het is haar optiek, en dat mag toch?
Ik begrijp haar standpunt ook wel......

Maar goed da's mijn mening weer dan.....

Quote:
....
Anonymous schreef:
Elisabeth:ik denk dat de situatie bij nachtvlinder toch even wat anders ligt!
het is voor vlinderman en nachtvlinder een moeilijke keuze geweest

De keuze die je maakt is altijd moeilijk en niemand zegt dat het géén moeilijke is geweest.
En waarom moet zoiets toch altijd anoniem? :shock:

Het blijft inderdaad, zoals Ikkes zegt, kiezen tussen twee kwaden.
En een ieder maakt zijn eigen afweging

afbeelding van Elisabeth38
Offline
Berichten: 13

Het enige wat van belang is, en dat wens ik nog eens te benadrukken, is dat je kritisch blijft en de juiste info verzameld over jouw specifieke situatie. Niet alleen kritisch blijven ten aanzien van de info die oncologen verschaffen maar ook kritisch ten aanzien van info die je op een andere manier verzameld, zoals op deze site.

afbeelding van nachtvlinder
Berichten: 302

ik wil eigenlijk hierop zeggen dat op het moment dat ik de diagnose heb gekregen ik helemaal blont was wat internet betreft dus ik heb in die tijd geen info zowel van internet als als op een forum.
dus mijn keuze was niet afhankelijk van de info die ik had kunnen vinden, maar echt op andere dingen gebaseerd.
ik ben pas begin van het jaar zo ongeveer in maart de eerste keer op internet gekomen en dat was twee jaar na het maken van mijn keuze.
maar je schreef dat je te weinig info had om me te kunnen snappen, die info kan je van me krijgen via pb als je er behoefte aan zou hebben.
in nee ik bekijk je reactie niet negatief.je schreef dat je niet had durfen te hopen dat je je nog eens beter zou gaan voelen, ik had niet durfen te hopen dat ik er nog zo bij zou zitten als dat ik er nu bij zit moet.
zo zie je maar weer, het is voor iedereen weer anders :wink:

afbeelding van Rosalinde
Berichten: 372

Het lullige van dit alles is dat je van tevoren niet weet wat je te wachten staat. Met of zonder behandeling.
Er zijn ook mensen die met behandeling geen verbetering zien. Je weet het nooit van tevoren met deze k.tziekte. En er is niemand die die keuze voor je kan maken, alleen jij. En elke keus is een optie. Een ding is zeker: we vechten allemaal!!!! laten we dat niet vergeten !!!

afbeelding van Maisa
Berichten: 3771

Even omhoog in verband met de reacties op een 'Amazone verhaal'.

afbeelding van nachtvlinder
Berichten: 302

voor de mensen die er behoefte aan hebben ben ik ervoor bereid hierover door te dicuseren

afbeelding van sjakkie
Berichten: 872

lieffie... ik vind je een kanjer hoor dat je dat wilt.. maar kijk je wel uit dat je er niet teveel negatieve energie in gaat stoppen.. Snap best dat je het wil laten begrijpen, maar dit soort besluiten zijn toch gevoelskwesties en over gevoel valt geen dicussie te houden [kiss]

tis geen kritiek hoor... bedoel het gewoon goed, maar voel een beetje de neiging je te moeten beschermen [skepti] Welicht volledig overbodig maar goed.... nou ja, je snapt het waarschijnlijk best wel :wink:

Offline
Berichten: 166

En ik wil graag aan de discussie meedoen, al heb ik geen uitzaaiingen voor zover nu bekend...

:o Let's talk...meningen uitwisselen, gevoelens dr over uiten...whatever... :wink:

Zilver

Offline
Berichten: 581

En nu zeg ik ff wat ik erover denk:

Ik zou deze keuze nooit, maar dan ook nooit maken. Iedereen heeft het recht om z'n eigen keuze te maken, dus ik respecteer Vlindertje's keuze, maar begrijpen doe ik het niet echt.

Persoonlijk zou ik voor m'n kinderen en m'n man alles, maar dan ook alles ervoor overhebben om zo lang mogelijk bij hun te zijn. Zelfs al was er maar 10% kans om te overleven...naar mijn mening zijn wonderen de wereld nog niet uit.

M'n man en kinderen hebben me nodig, en ik hen, voor hen doe ik alles, dus ook weer de hele mikmak mocht het toch weer fout gaan.... m'n dochters zijn nog klein en als ik hier lees dat moeders hun man en kinderen hebben moeten achterlaten breekt m'n hart, elke keer weer. Zoiets wil je toch niet!!

Als ik heel eerlijk ben zit ik niet echt te wachten op een live verslag van iemand die in haar laatste fase van haar leven zit....het grijpt me aan en ik wil niet dat een van onze Amadinnen doodgaat, ook al heeft ze er zelf voor gekozen en wist ze zeker dat het moment snel zou komen, te snel helaas........En ik word er heel depri van als ik bedenk dat het voor een hele lange tijd voorkomen had kunnen worden.

Dus neem me niet kwalijk als ik alleen in de kroeg te vinden ben en bij "leuke" onderwerpen.......

afbeelding van admin
Offline
Berichten: 4387

Niemand kiest ervoor om dood te gaan! Ook Vlinder niet! Maar soms heb je geen keuze en kies je wat voor jou het beste is en dat is bij vlinder deze keuze. Maar ik weet zeker dat als vlinder 100 zou kunnen worden dat ze daarvoor zou kiezen maar hellaas is dat niet voor haar weggelegd en kiest ze ervoor om, in kwaliteit, zolang mogelijk bij haar man en kid te blijven.

afbeelding van admin
Offline
Berichten: 4387

Quote:
Als ik heel eerlijk ben zit ik niet echt te wachten op een live verslag van iemand die in haar laatste fase van haar leven zit....het grijpt me aan en ik wil niet dat een van onze Amadinnen doodgaat, ook al heeft ze er zelf voor gekozen en wist ze zeker dat het moment snel zou komen, te snel helaas....

Juistum!

Offline
Berichten: 586

Ik begrijp beide kanten heel goed. Dat maakt deze 'discussie' ook juist zo moeilijk. Mensen worden geconfronteerd met hun eigen angsten. Pijn, verleden. Alles. (Bijna) iedereen reageert vanuit emotie en dan wordt het soms heftig. Zoals met dit.

Ik heb geen idee wat ik zou doen, als ik ooit in die situatie terecht zou komen. Zoals ik er nú over denk, zou ik álles aangrijpen. Alles. Ik heb een meisje van 9 en ik zou het tegenover haar en mezelf niet kunnen verantwoorden om niets meer te doen. Ook al is de kans klein. Maar... Iedereen is anders. Mensen zitten in andere situaties, maken andere dingen mee, hebben een andere geschiedenis en reageren dus ook anders. En dat is misschien ook maar goed. Ik weet het niet. Maar dat denk ik.

Wat wel goed is, is als je met elkaar, zoals nu misschien (ook al is het wellicht wat 'dicht op' de situatie van gisteren, van gedachten kan wisselen. Je kan praten, of liever gezegd schrijven en elkaars gedachten daarover lezen. Dat gebeurt 'in het echte leven' ook tenslotte. De manier waarop is daarin wel een groot goed, vind ik.

Op de (indirecte) vraag of iemand wel of niet 'een live-verslag van de laatste fase in zijn/haar leven' mag neerzetten op een forum, is ook geen eenduidig antwoord te geven. Ik denk dat het wel kan. Er staat niet in de 'forumregels' dat het niet mag. En die regels zijn, destijds, niet voor niets gemaakt. Worden zo nu en dan aangepast, dat weet ik. Maar ik denk, dat hier geldt, net als op televisie, als je het niet wil "zien", dan moet je er niet komen. Dat kan moeilijk als je, bijvoorbeeld, moderator bent. Dat begrijp ik. En sommigen máken dan ook de keuze om er niet te komen en dat is ook prima. En ja, het grijpt mij ook aan. Er zijn momenten dat het uiterst heftig binnenkomt. En ik wil ook, net als velen, dat er geen Amazonnetjes doodgaan, never niet, nooit niet. Er zijn er al teveel geweest. En daarnaast, roept het 'oud zeer' op, het doet pijn. Dan blijf ik (ook) weg, als dat zo is, als ik dat voel. Dan kies ik even voor mezelf.

Het punt is: er zijn geen 'goede' of 'slechte' kanten hierin. Het is emotie. Veel emotie. En dat maakt een 'discussie' verdomd lastig, zoals ik hierboven ook al schreef...
:?

afbeelding van Ayelen
Offline
Berichten: 89

Moeilijk onderwerp op zichzelf al, laat staan nu met alles wat er gaande is…Ik wil het toch niet uit de weg gaan dus laat mijn mening hierover toch achter. Met mening bedoel ik dan ook echt mijn persoonlijke mening, en absoluut geen oordeel over een ander. Eigenlijk ook geen discussie vormen van mijn kant uit, omdat ik wil waken voor het feit dat ik beland in de sfeer van een ander willen overtuiging van mijn persoonlijke mening, dat mag nooit de bedoeling zijn voor mij.

Vóór ik borstkanker had heb ik wel vaker nagedacht over hoe ik ermee om zou willen gaan als het mij ooit zou gebeuren dat ik kanker zou krijgen. Welke behandelingen wel en welke niet. En dan heb ik het eigenlijk alleen over bestralingen en de chemo, want als je geen kanker hebt dan zijn dit over het algemeen de weinige dingen die je weet. Hormoontherapie e.d. had ik nooit over gehoord, tot nu toe dan.

Ik heb helaas veel mensen zien lijden en overlijden aan kanker in mijn directe omgeving. De ene ging strijdend ten onder, de ander verlangde ernaar om eindelijk van de pijn verlost te zijn. De ene werd behandelt om te overleven, de ander werd behandelt voor de pijn, het laatste stukje makkelijker maken…

Ik heb me verdiept jaren terug in combinatie geest en lichaam. Zo ook de kracht van voeding betreffende gezondheid, of ziekte, het is maar vanuit welk punt je het bekijkt…En de medische wereld, farmaceutische industrie in combinatie met al die punten

Hoe dan ook daar heb ik voor mezelf een uitgesproken mening over die nu even niet ter zake doet. Wat wel ter zake doet is dat voor mij chemotherapie niet een behandeling is waar ik achter kan staan, voor mezelf persoonlijk bedoel ik dit dan! In eerste instantie werd er bij mij gesproken over borstbesparend opereren, bestralingen en hormoontherapie. Doordat er uitzaaiingen zijn kwam weer die chemo ter sprake. Weer opnieuw kijken naar, weer bedenken waarom ik ertegen ben en weer opnieuw beslissen wat te doen?

Voor mij is één ding duidelijk. Ik ben alleen met twee kinderen en buiten mij hebben ze niks. Geen vader die het over kan nemen, mocht ik wegvallen. Dat is een geweldig grote angst voor me die zeker de laatste tijd op de proppen komt. Maar afijn, ik moest kiezen en heb nu gekozen om dan toch de chemo te doen. Ik sta er nog steeds niet achter, en geloof me als ik zeg dat het helemaal niks te maken heeft met de bijwerkingen. Ja die zijn klote, maar dat is doodgewoon niet de reden. Hoe dan ook…

Nadia zei laatst tegen me dat wat ik ook zou beslissen, dat zij me altijd zou steunen. Ze wilde ook weten hoe het komt dat ik nog steeds tegen de chemo ben, voor mezelf maar het nu toch doorzet. Tja, simpel eigenlijk…ik wil niet achteraf moeten denken, “Had ik het toch maar een kans gegeven! Nu is het te laat”: of iets in die trant…

De situatie zoals ik die heb begrepen van Vlinder is dat er helemaal geen mogelijkheid is tot genezing. Dat het rekken naar alle waarschijnlijkheid alleen maar ellendig zal zijn, zeker door de bijwerkingen van de behandelingen. En dan vooral de woorden van Vlinderzoon: “mam ik heb je liever nog 1 maand in een goed humeur en vrolijk, dan 3 maanden ziek beroerd en een humeur als een zombie”.

Dan stel ik mijzelf weer opnieuw de vraag, wat zou ik doen als ik mijzelf in die situatie zou bevinden? Ik moet dan eerlijk zeggen dat als ik moet kiezen dat mijn twee mormeltjes een mama mogen hebben voor 1 maand, die er redelijk aan toe is, al nadert ze het einde van haar leven hier op aarde, of een mams die doodziek is door alle behandelingen en waar mijn mormeltjes drie maanden van mee moeten maken en mee moeten lijden…nee, dan zeg ik, nu op dit moment niet beseffende hoe het echt zou zijn omdat ik niet in die situatie zit godzijdank, maar mijn gedachten roepen dan nu toch: “ genoeg is genoeg, dan maar 1 maand en genieten van waar we nog van kunnen genieten!”

Ergens is het zelfs zo dat ik hoop die kracht te kunden vinden in mijzelf om dat te zeggen. De kracht om los te laten als het zover is en de kracht mijn mannetjes goede en mooie herinneringen aan hun moeder mee te kunnen geven, achter te kunnen laten. Dat is dan ook de reden dat ik Vlinder zo enorm respecteer in deze, eigenlijk meer bewonder, want het is absoluut kracht die je hebt om deze beslissingen te kunnen nemen.

De andere kant van de medaille, die begrijp ik ook, is het verdriet wat een ander voelt door de keuze’s die Vlinder maakt.

Toen Gabi (mijn vriend) in het ziekenhuis lag, weliswaar geen kanker, maar wel heel slecht eraan toe) gaf hij op. Hij koos er duidelijk voor om los te laten. Hij wilde niet verder in het lijf waar die in zat na het ongeluk. Ik heb hem vervloekt, ik heb hem zelfs gehaat. Ik heb hem gesmeekt het niet op te geven. Voor Gabi was het geen opgeven. Zoals hij mij zei, hij hield van me, hij wilde niet dood, hij wilde niet bij me weg maar hij kon niet meer…Hij gaf zelf op!

Nu ruim twee jaar verder kan ik erop terug kijken en zie ik inderdaad dat het kracht is geweest. En liefde voor zichzelf en mij. Ik vind (mijn persoonlijke overtuiging) dat de dood niet erg is voor degene die doodgaat. Het is een afsluiting van een periode en het begin van de volgende. De dood is wel vreselijk voor degenen die achterblijven, en meer nog, de wijze waarop iemand overlijd. Hoe moeilijk is het om een geliefde te zien lijden, zij of hij die zo graag wil maar uiteindelijk het lichaam het op moet geven.

Ik heb inmiddels geleerd niet te oordelen, ik heb geleerd om deze beslissingen te zien als kracht, ik heb geleerd dat hoe lang of hoe kort iemand ook bij ons kan zijn, dat het er vooral om gaat dat als je aan die persoon denkt dat er warmte en liefde in de herinneringen zit. Dat als je aan die persoon denkt dat er dan een moment is dat je een glimlach krijgt op je gezicht, ondanks de tranen die ook veelvuldig vloeien…

Wat ben ik vandaag dankbaar dat ik niet voor de keus sta waar Vlinder voor staat, want hoeveel letters ik ook schrijf, hoeveel ik er ook over na denk, voorlopig is het nog steeds een ander en toch ergens makkelijk praten voor mij…

Moon.

Pagina's