leven met borstkanker (hoe moet je dat doen?)

18 berichten / 0 nieuw
afbeelding van nachtvlinder
Berichten: 302
leven met borstkanker (hoe moet je dat doen?)

oke dus,
ik heb borstkanker met uitzaaingen, ik leef mijn leventje met goede en slechte momenten.
klopt best er zijn vaker slechte momenten dan goede, maar dat neemt niet weg dat ik blij ben met iedere dag die ik nog samen heb met mijn man en mijn zoon.
nou de tekst van hierboven, ik loop er al een aantal dagen mee, hoe moet je volgens de mensen leven met borstkanker?
gewoon big smile op je gezicht en zeggen dat je oh zo happy bent, of mag je ook best laten merken dat je genoeg ervan hebt?
ik weet het dus effe niet hoor, ik weet ook niet of ik die vraag hier goed heb geplaatst, als het de verkeerde plaats is sorry, verplaatsen jullie hem dan daarheen waar hij wel thuis hoord?

Offline
Berichten: 1004

..................volgens de mensen?............... :shock:

afbeelding van nachtvlinder
Berichten: 302

ja mensen dat zijn die wezens die om je heen lopen :lol:

Offline
Berichten: 1004

Jajaj dat begrijp ik......

Maar je doet het toch niet..... volgens de mensen? :shock:

Je doet hoe jij denkt dat het moet. Met soms een schop onder je kont en soms een schouderklop.
Daar moet je voor "open" staan.... dat helpt je denk ik alleen maar om verder door te kunnen....

Iemand die je steunt.
Iemand die je af en toe een halt toe roept.
Iemand die zegt dat je het goed doet.
Maar ook met iemand die je zo af en toe die "schop" geeft :wink:

En verder......tja .....probeer je leven toch zo "zonnig" mogelijk te maken... :-k Makkelijker gezegd dan gedaan. Ik weet ut....

Maar ja je vroeg ut zelf.... [bigsmile] [troost]

afbeelding van Anoniem123
Offline
Berichten: 4231

Ik denk dat er maar 1 manier is en dat is door trouw aan jezelf te blijven. Mensen begrijpen dat niet altijd, want ze willen je graag optimistisch, strijdlustig en happy zien, maar ik denk dat je zelf de rekening betaalt als je je anders voordoet dan dat je bent.

Ik ben vanaf het begin erg open geweest, ook over mijn angsten en twijfels en ik merk dat het bestwel gepikt wordt. Ik krijg uit mijn directe omgeving veel steun en de mensen, die ik zo af en toe tegenkom, ja, die zeggen soms erg domme dingen (bijna altijd over de zus van de nicht van de overbuurvrouw...... en als het dan stilvalt, is ze overleden en anders, .... zeggen mensen dat ik daar maar een voorbeeld aan moet nemen,.... Duuuuuuuhhhhhhh :shock: ). Geeft niet, ik moet er wel om lachen...

Offline
Berichten: 227

de mensen dicht om je heen willen graag alles van je horen, dan begrijpen ze beter wat ze voor je kunnen doen. En in jouw geval zullen dat wat kleinere goede momenten en wat meer r*t momenten zijn...
en die mensen ver weg?? die horen je niet want die kunnen vaak niet echt luisteren.
Lieve vlinder maak je hart leeg zodra je daar behoefte aan hebt, je zal zien dat alles dan veel makkelijker gaat!!!!

[kiss] [kiss] Juliette

afbeelding van Tarayana_2041
Offline
Berichten: 116

Tja....Ik denk dat je vraagstelling idd goed is. Hoe MOET je leven met borstkanker? Je hebt geen keus tenslotte je zult wel MOETEN!

Er zullen altijd mensen om jeheen zijn die niet snappen wat je hebt en denken dat het zo'n vaart niet loopt. Die het niet begrijpen als je in en intens verdrietig bent en die denken...mens wat zeur je nu je leeft toch nog??

Er zullen ook altijd mensen om je heen zijn die wel begrijpen hoe je je voelt, die snappen dat je ook flink veel slechte dagen hebt en je zullen steunen.

Hoe moet je leven met borstkanker?

Huil als je huilen wilt
Lach als je lachen wilt
Geniet als je genieten wilt
Maar bovenal blijf jezelf met al je ups en downs, met je angsten en twijfels.

Hoe meer ik tik hoe meer ik ga twijfelen over hoe dit berichtje overkomt. Misschien moet ik er eerst nog een beetje langer over nadenken. Tis tenslotte nog hartstikke vroeg... :wink:

Offline
Berichten: 797

Nachtvlinder,

Was er maar een makkelijke formule voor die omgevingsfactoren en vooral die ondoordacht opmerkingen. :shock: Mensen hebben geen idee wat je doormaakt. :?
Ja kan volgens mij alleen maar je eigen plan trekken in hoe je verder wilt gaan met je leven na de diagnose.
En hoe die mensen erop reageren komt echt pas op de tweede plaats.
Dat jij zo goed mogelijk in je vel zit, en dat je weet wat je aan je dierbaren hebt is veel belangrijker.
Liefs Marieta

Offline
Berichten: 788

Nachtvlinder, hoezo leven volgens de wensen van de mensen ?
Ben je nou helemaal belatafeld ?

Volgens mij is niets zo belangrijk als jezelf zijn.
Als je ook nog eens een masker op moet zetten en je anders voor moet doen dan je bent kost dat alleen maar heel veel onnodige energie, want volgens mij zit je jezelf inwendig dan helemaal op te vreten. Althans, ik wel.

Dus wat doe ik ? Ik ben mezelf ! Ik ben een vrij optimistisch persoon, leef vaak opgewekt, maar natuurlijk heb ik ook momenten dat het mij ook teveel wordt.
En dan laat ik dat gewoon weten.
Aan buitenstaanders door gewoon te vertellen wat ik voel (nee, ik kan nu effe niet positief zijn, ik baal als een stekker) en door tegen manodje te zeggen dat ik het een ongelooflijke *$*$#^#@$zooi vind en mijn tranen te laten gaan.
En soms ben ik ook behoorlijk knorrig. Maar na een tijdje vind ik zelf dat het wel weer genoeg is geweest en geef ik mezelf een schop onder m'n kont (wat momenteel wat lastiger is met dat been wat dienst weigert :lol: ).

Mijn situatie is niet de jouwe, ik heb nu heel tijdelijk veel last en niet dagen, weken, maanden, jaren zoals jij.
Misschien zou ik dan toch ook wel anders reageren, omdat je het zo ontzettend zat wordt allemaal.

Maar lieve Nachtvlinder, wees alsjeblieft jezelf en doe niets om de schijn op te houden, ook niet voor vlinderman.

[kiss]

Offline
Berichten: 4238

Ja, ik wil er toch nog wel iets aan toevoegen.

Als je wat mankeert dan schrikken de mensen en willen je graag helpen.
Als het wat langer duurt dan wennen ze er aan.
En als het nog wat langer duurt dan vinden ze het niet meer zo leuk.
Je zou bijna het gevoel krijgen dat ze denken: ben je nou nog niet dood ?
Het klinkt heel cru maar ik heb het dichtbij zien gebeuren.
Kanker of een andere ziekte kan vlug of langzaam verlopen.
Maar als het lang duurt, of je hebt een ziekte/gebrek dat niet meer herstelt waardoor je behoorlijk minder kunt dan laten heel veel mensen je in de steek.

Ik vind het zelf ook wel eens moeilijk om jaar in jaar uit alleen maar van een vriend van ons te horen dat het weer wat slechter gaat. Soms wil je zó graag horen dat het weer wat beter is en zit je zelf niet lekker in je vel en kun je het slechte nieuws niet aan. Dat is niks vergeleken bij die ander die ziek is, maar soms vind ik het echt wel moeilijk om altijd meelevend en meeluisterend te zijn.

En dan geef ik mezelf een schop onder mijn kont en dan is het weer goed. :wink: . Dan luister ik én ik bedenk iets leuks wat we wel kunnen doen en dan is het meteen weer gezellig. Want zolang het leuke en het moeilijke samen gaat is het voor allebei leuk. Die vriend bedenkt zelf ook altijd weer wat leuks. Samen draag je de verantwoordelijkheid voor een leuke vriendschap.

Maar makkelijk is het niet.
Als er iemand ziek is komen alle relaties om zo iemand heen onder druk te staan en moet je soms knokken en soms ook loslaten.

afbeelding van Phineke
Berichten: 208

Nachtvlinder,
Tja, heb er over nagedacht hoe ik mijn gedachte hierover zal neer zetten.
Het leven met borstkanker met uitzaaingen, het heeft in ieder geval mijn leven erg veranderd. M'n relatie met m'n mannetje en kinderen heeft zich erg verdiept. Intenser is ze geworden. Ook met vrienden, en dat is inmiddels 'n heel klein clubje van "Die Hards" geworden. Mensen komen en gaan in je leven. Het heeft teleurstellingen gegeven maar ook vele verrassingen. En bij die mensen kan ik me zelf zijn, gewoon vertellen hoe het met me gaat, hoe ik me voel, m'n goeie en beroerde dagen.
Vele zijn inmiddels verder gegaan in het leven. Zo gaat dat. Ik heb daar zelf niet zo'n moeite mee. Mijn mannetje daar in tegen wel.
Er zijn ondanks deze ellendige ziekte toch veel goede dingen in mijn leven gekomen.
En die gene waar voor je uit eindelijk alleen maar 'n "interresant geval" in hun kennissen kring was zijn alweer passee! Het is misschien 't verkeerde woord maar 't "selecteerd" zich van zelf uit.
Het leven met borstkanker, daar in heb ik geen keus. Ik leef mijn leven met alles wat er bij komt. Ik blijf me zelf, en wie er niet zo goed mee om kan gaan daar kan ik weinig aan veranderen. Ik ben nu de laatste tijd ook gestopt met aan die mensen maar steeds uit te leggen hoe 't zit. Het is inmiddels genoeg vind ik zelf.
Wat over is gebleven zijn de mensen die er echt toe doen. Die met mij m'n lach en m'n traan kunnen delen. En dat is het belangrijkste voor mij.

Offline
Berichten: 227

Wat hebben jullie dit allemaal ontzettend mooi omschreven, ikzelf heb dan wel (voor zover ik nu weet) geen uitgezaaide borstkanker, maar ivm. de erfelijkheid weet ik dat het eens terug zal keren. Ik ben al wel veel mensen kwijt waarvan ik dacht dat het goede en bijzondere vrienden waren......zodoende trek ik me ook aan jullie woorden op.....

Offline
Berichten: 586

Het is ontzettend goed omschreven zo! Veel is al gezegd, maar waar ik me voorál bij aansluit, is dat het niet 'volgens de mensen' moet, maar volgens jou! Jij bent daarin belangrijk, in hoe je leeft na je diagnose. Gun jezelf de goeie dingen, érg belangrijk, en wees duidelijk in wat je wilt, want de mensen die gebleven zijn, zeg maar én er echt toe doen, die willen graag weten wat ze kunnen doen, áls er iets nodig is.

Wat ik zélf ook aan het leren ben (ik heb naast de bk, die ik had, ook een vaatafwijking (een soort vaattumoren) die zomaar kan opsteken en op allerlei plaatsen al kan zitten, maar we weten niet waar. Een soort tijdbom dus, want als het op de verkeerde plek komt, is het heel snel afgelopen met me) is om in het "nu" te blijven, zo veel mogelijk. Je kán niet (ver) vooruit kijken want je wéét niet hoe (ver) vooruit eruit ziet. En ver vooruit kan ook over een paar weken zijn, he, dan bedoel ik niet over een aantal jaren. En dat dat makkelijker gezegd is, dan gedaan, dat begrijp ik érg goed! Beter dan je denkt nog misschien ;). Maar het brengt een soort van 'rust'. Voor zover dat kan in jouw situatie, dat realiseer ik me ook wel.

Ik vind het lastig om het op te schrijven, want ik wil dat het goed overkomt, wat ik schrijf... Als je verduidelijking nodig hebt, laat het weten he?!!? ;)

En verder, ja, sluit ik me echt aan bij de rest, want het is, zoals gezegd, heel goed opgeschreven! Ik vroeg me af, heb je begeleiding (qua psycholoog of iets)? Er zijn wat dat betreft best wel wat mogelijkheden en ja... wie weet, is dat wat. Ik had daar zelf erg veel baat bij, en nóg... Maar goed, wat voor de één werkt, hoeft voor de ander niet te werken.

[kiss]

Offline
Berichten: 205

volgens de mensen....

je bedoelt denk ik de mensen die geen borstkanker hebben

zoals ik

en ik ga niet zeggen aan iemand met borstkanker, hoe zij of hij daarmee moet leven

dat zou te bizar zijn

[kiss]

afbeelding van nachtvlinder
Berichten: 302

dat bedoelde ik dus echt niet hoor :oops:

Offline
Berichten: 205

Trouw
Blijf trouw aan jezelf, met je fouten, je krachten,
Je eenzaamheid soms, je emoties, je moed.
Aan dat, wat alleen maar in jou uit kan groeien:
In wisselend klimaat met wat kwaad en wat goed.

Blijf trouw aan je denken, verlangen en voelen,
Aan uiten, aan warmte, aan stilte en muziek.
Want jij bent als mens als geen ander op aarde,
In jou is de wereld, bijzonder, uniek.

Blijf trouw aan jezelf, aan je lachen, je zingen,
Je vallen, je opstaan, je inzet, je pijn.
Aan dat, wat bij jou hoort, je warmte, je verlangen,
Waardoor je in alles herkenbaar kunt zijn.

Blijf trouw aan je denken, je zwakte, je aarzelen,
Je hoop en je waarde, je angst, je muziek.
Want jij bent als mens, die gewoon van belang is
In zijn en bestaan, zo verrassend uniek.

Blijf trouw aan jezelf, bouw een hut in de wereld,
Waarin je kunt wonen, kunt schuilen voor het kwaad,
Je warmen en wapenen, in hoop en begrijpen,
Wanneer men je pijn doet, in liefde en haat.

Blijf trouw aan je wezen, aan zwakten en krachten,
En speel heel alleen voor jezelf wat muziek,
Want jij bent een mens om zoveel van te houden,
In jou is de wereld, bijzonder, uniek.

~onbekend~

Offline
Berichten: 205

:shock: :?

sorry, is het misplaatst ofzo? :?

zal ik het weghalen uit jouw hoekje? :oops:

had het ooit al geplaatst op deze site (anoniem) en was van mening dat het nu wel weer van toepassing zou zijn....

geen punt, kan het zo weghalen, hopelijk niemand gekwetst....
:oops:
belangrijker is:

hoe gaat het nu Nachtvlinder? [kiss]

afbeelding van nachtvlinder
Berichten: 302

:shock: tuurlijk niet laat staan aub, kom iedere dag effe lezen hier dus niet weghalen :lol:
ik heb in mijn hoeje geschreven anders wordt het een doorelkaar en dan zijn de modereeters niet zo heel erg blij denk ik, maar wel lief dat je het effe vraagt :lol: [kiss]