op weg naar de dood

30 berichten / 0 nieuw
afbeelding van Dopey
Berichten: 627
op weg naar de dood

Misschien een rare kop boven dit bericht. Maar helaas is dit een uiting van mijn laatste route. Niet dat ik enig idee heb over hoe lang het nog gaat duren, noch over hoe (on)prettig het verloop zal zijn. Toch nadert het einde onherroepelijk. Of ik er niet of wel over nadenk, gedachten en gevoelens over het naderend afscheid kunnen soms vreemde vormen aannemen.Zo word ik 's morgens vaak wakker met de dwanggedachte om mijn koffers vast in te pakken. Ik merk dat op deze site weinig wordt geschreven over doodgaan en wat dat met een mens doet (misschien heb ik het alleen maar over het hoofd gezien). Ik zou het wel fijn vinden als er ook anderen zijn die het sterven als een waardevol gespreksonderwerp zien. Liefs, Marlies

Stoere Leeuw hostess
afbeelding van Stoere Leeuw hostess

Misschien een moeilijk onderwerp voor velen, maar zeker een waardevol onderwerp om te delen. Bijzonder dat je dat aandurft. Er zijn een paar zekerheden in het leven - geboren worden en sterven. Daar tussenin het leven. Voor de een lang, voor de ander (te) kort. 

Ik hoop in ieder geval dat je laatste route een relatief prettige zal zijn. Dat je het samen met je vrouw aan kunt gaan en dat jullie op de juiste manier afscheid van elkaar kunnen nemen.

Op zich heeft Annie er ook heel mooi over geschreven toen ze wist dat het einde naderde. Misschien heb je er wat aan haar verhalen nog eens te lezen.

Meer dan je een goed einde toewensen kan ik ook niet.

 

Offline
Berichten: 800

Ik vind het ook dapper dat je het onderwerp aansnijdt. Ik waardeer dat je er een topic over aanmaakt, ook al zal de topictitel voor sommige mensen slikken zijn. Ben benieuwd hoe andere vrouwen met uitgezaaide borstkanker het ervaren. En de mensen die nu volop in behandeling zitten. Juist toen wilde ik er eigenlijk niet mee bezig zijn.

Mijn ervaring met de dood is dat mijn vader is overleden aan dementie (2 jaar voordat ik borstkanker kreeg). En nu werk ik voor Alzheimer Nederland. Ik merk dat mensen snel roepen dat ze 'een spuitje willen' als ze zo moeten eindigen, maar ik heb dat anders ervaren. Je kunt niet oordelen hoe waardevol iemand anders leven is. Dat mijn vader niet meer kon praten en lopen aan het einde, en incontinent was, wilde niet zeggen dat zijn leven minder waard was dan die van mij. Alsof je alleen kan leven, gelukkig kan zijn, als je alles nog kunt. Je kunt denk ik ook niet voorspellen hoe je zelf de laatste jaren, maanden, dagen van je leven ervaart. En welke keuzes je dan maakt. 

Denk jij wel eens aan euthanasie, Dopey? En heb je daar met je huisarts over? Ik weet helemaal niet of het zo is, maar heb het idee dat bij uitgezaaide kanker euthanasie aan het einde de standaard begint te worden?

afbeelding van Dopey
Berichten: 627

Misschien kom ik wel heet bot over met mijn vraag. Ik merk het ook bij mij familie en vrienden die soms schrikken van mijn openheid. Vooral wanneer die ingebed ligt in een badje van al dan niet subtiele humor. Voor mij is de dood een gegeven dat we moeten proberen in te bedden in ons leven.Voor anderen is het een poging om zin te geven aan dat zelfde leven.

Iedereen doet dat op haar eigen manier. Soms kun je leren van een ander. Andere keren schrik je je misschien de pleuris van de directheid of juist van de struisvogelhouding van een ander.

Ieders eigen wijze van omgaan met het sterven is goed, hulp kan heel prettig zijn . Tegen een luisterend oor praten dat ook echt alleen maar luistert kan heel fijn zijn.

Ik vind het niet echt noodzakelijk om dit topic op de lijst te hebben. Wel vroeg ik me gewoon af of er een reden was om dit topic niet op te voeren. Kan gewoon heel 'onschuldig' zijn.

Nou ja, misschien ben ik inmiddels niet meer adequaat genoeg om juist te reageren.

Heb juist ontdekt dat mijn voorouders uit West-Malle kwamen dat moet gevierd worden

 

Stoere Leeuw hostess
afbeelding van Stoere Leeuw hostess

Naar mijn smaak is het niet bot die vraag te stellen. Ik ben van mening dat je je mag uiten. Ook in een onderwerp wat voor sommigen misschien te moeilijk is.

Offline
Berichten: 327

Ik vind het ook een lastig onderwerp, ook al is het zo verweven met het leven. Iedereen die geboren wordt, die zal ook sterven. 

De manier waarop vind ik nog wel een dingetje. Mijn moeder is 4 jaar geleden overleden aan longkanker. Die was bijna weggeteerd. Terwijl ze van te voren had gezegd dat ze dat absoluut niet wilde. Toen ik ernaar vroeg zei ze dat ze daarin haar grens verlegd had. Ze wilde leven en daarom was het goed zo. Ik vond het een goede uitleg. Voor iedereen is het anders en heel persoonlijk en intiem.

Dopey, ik vind het fijn en moeilijk tegelijk dat je er zo open over bent. Het is wep zo'n belangrijk onderwerp dat het misschien tijd is om het erover te hebben.

Toen ik de diagnose kreeg was het eerste wat ik dacht dat ik doodging. Ik was zoooo bang! Maar naar mate de tijd verstreek kreeg ik er ook vrede mee. Ik wilde en wil absoluut niet dood, maar het is zo onoverkomelijk dat je het moet accepteren. Dat heb ik gedaan. Alles los kunnen laten....zelfs het allerbelangrijkste.....mijn dochter. Het vertrouwen hebben dat het goed met haar zal komen en dat haar liefhebbende vader alles zal doen wat hij kan. Het vertrouwen dat zij het ook redden zonder mij. Ik kreeg er een bepaalde rust door.

Hoe ervaren jullie dat?

Stoere Leeuw hostess
afbeelding van Stoere Leeuw hostess

Ik heb na de gehele behandeling een heel goed gesprek gehad met mijn huisarts. Over de mogelijkheden voor euthanasy. We hebben toen afgesproken dat ik handgeschreven mijn wensen op dat gebied zou produceren en aan hem overhandigen.

Maar na dat gesprek had ik rust en vrede en was de angst voor een moeilijke doodsstrijd weggenomen. Ik heb de verklaring tot op heden dan ook niet gemaakt.

Mijn vader is overleden toen ik aan de chemo zat. Ik was met mutsje en wandelstok bij de uitvaart. Dat was op zich wel heftig ja. Maar ik heb geen moeite met Dopey haar topic. Integendeel - het is de realiteit en het mag er zijn.

Ik heb wel een document zowel bij mijn dochter als bij een vriendin liggen. Over mijn uitvaartwensen - muziekkeuze en zo. Dat heb ik gemaakt toen ik aan de chemo was.

 

Offline
Berichten: 800

Zover ik weet is er geen reden waarom er op dit moment geen topic over was. En zoals gezegd heb ik er persoonlijk, maar ook als moderator, geen moeite mee. Zeker omdat hij aangemaakt is uit eigen behoefte. Alles wat met borstkanker te maken heeft is hier bespreekbaar, dus ook dit.

Offline
Berichten: 4198

Ja, Annie heeft hier veel en genuanceerd over geschreven, lees vooral haar verhalen ook!

Nee Lucky, euthanasie is zéker niet standaard bij uitgezaaide kanker. Zoals je weet maak ik deel uit van een lotgenotengroep met uitgezaaide borstkanker en lang niet iedereen gaat op die manier.

Zelf heb ik alles geregeld maar niet vanuit het standpunt dat ik zéker euthanasie wil. Veel liever heb ik een relatief kort sterfbed waarbij wellicht palliatieve sedatie wordt toegepast als ik veel pijn heb, maar het liefst ga ik 'vanzelf'.

Omdat je je eigen route niet kunt kiezen heb ik ook euthanasie voorbereid. Voor het geval er heel veel ongemak en pijn is, en ik dat niet meer wil dragen.

Maar ik zie de vrouwen die gaan allemaal hun grenzen verleggen. Ze willen niet te veel inleveren maar doen dat vaak uiteindelijk toch omdat het leven áltijd nog kostbaarheden biedt. Tot het klaar is.

Ik denk dat het heel belangrijk is om het er meerdere malen met je huisarts en je geliefden over te hebben. En ook is het goed om te weten dat je van gedachte mag veranderen. Als je nu zus bedenkt en dat bespreekt, kun je gerust een jaar later er toch weer anders in staan. Dat is niet voor schut, maar een proces waarin je meegroeit.

Dopey, ik wens je veel sterkte op deze route.

afbeelding van Dopey
Berichten: 627

hej ellenk,

het is inderdaad heel belangrijk dat je per dag(of per week etc) bekijkt hoe je je voelt en of je wensen EN je situatie  og hetzelde zijn. Met mijn partner en de huisarts heb ik euthasie besproken en mijn laatste wil op papier aan hem gegeven. Speciaal vanwege het feit dat ik terminaal ben, zijn mijn partner en ik na bijna 40 jaar samen officieel geregistreerde partners. Zodat mijn vrouw mijn wensen kan beschermen.

Het liefst zou ik zonder tussenkomst van  een huiarts rustig doodgaan. Palliatieve sedatie zie ik (nu) niet zitten.

 

Offline
Berichten: 230

Ik vind dat sterven altijd een waardevol onderwerp is om te bespreken. We doen het in zijn algemeenheid veel te weinig denk ik. Ik merk dat mijn omgeving ook best schrikt van de directheid waarmee ik dit onderwerp soms bespreek. De diagnose kanker confronteert je nu eenmaal met het feit dat leven en gezondheid niet vanzelfsprekend zijn. Ik heb gemerkt dat de omgeving snel overschakelt naar alles wat er nog gedaan kan worden on te behandelen. Dat je er ook dood aan kan gaan mag er bijna niet zijn lijkt het wel. Nadenken over hoe je wil sterven (En volgens mij vooral over hoe niet) en dat bespreken is confronterend. Maar voor mij beter dan het wegstoppen. Maar dat zal voor iedereen anders zijn. Ik heb voor zover ik weet geen uitgezaaide kanker.  Maar door het herseninfarct ben ik na de kanker opnieuw geconfronteerd met je kwetsbaarheid en eindigheid.  

Ken je het boek slotcouplet  van Sander de Hosson? Hij is longarts en schrijft over de dilemma's van de geneeskunde bij patiënten in de terminale fase. Over kwaliteit van leven en sterven in die fase. Het is een bundel van blogs ik vond het indrukwekkend 

afbeelding van Dopey
Berichten: 627

hej Nadira,

 ik heb liever een omgekeerde bucketlist: al die dingen die je niet meer hoeft te doen. :-)

 

afbeelding van Dopey
Berichten: 627

vooral alle sociale contacten die me meer kosten dan opleveren. Vreselijk aardige mensen (kennissen, geen vrienden). Die hoef ik gewoon niet meer te zien.

Nu heb ik de afgelopen jaren al aan veel mensen, echte vrienden en familie, laten weten dat sociale gebeurtenissen voor mij meestal niet echt een pretje zijn. Dus dat had ik al min of meer geschrapt. Mensen respecteren dat ook wel.

Verder moet ik even nadenken, hoor.

Kijk jij uit naar het schrappen van 'moetjes'?

afbeelding van inkyaquamama
Berichten: 210

Hey dopey,

 

Ik ben der ook zo een die niet altijd even handig uit de hoek kan komen want ik ben nogal rechtstreeks(geworden na mijn scheiding)Humor en zwarte humor hou ik van.De dood is voor mij iets vanzelfsprekends ben er nooit bang voor geweest en nog niet ook niet nu ik kanker heb.Hoe je het eind gaat krijgen weet niemand,pijn zou ik niet willen hebben dat dan weer niet.Je kan gelukkig veel regelen en bespreken dat scheelt en dat lijkt me ook erg fijn(probeer ik ook wel eens met mijn katters maar tja die zeggen zo weinig terug ;)  )Oh en mensen schrappen daar ben ik makkelijk in geworden iedereen waar ik moe of moedeloos van word hup weg.

Dikke knuf van hier.

afbeelding van Dopey
Berichten: 627

hej Nadira,

een van de moetjes is om open te staan voor vragen maar niet altijd bereid zijn ze te beantwoorden ;-)

Offline
Berichten: 255

Tja Dopey, dat mag dat is een keuze. Maar het maakt wel dat een topic dan doodbloed, in ieder geval voor mij.... Mezelf openstellen, geen probleem. Maar een dergelijk onderwerp vraagt wel om wederkerigheid. Is dat er niet, ook goed hoor. Maar ik ben geen gekke Henkie....

 

Je vraagt hier iets, je geeft hier niets. Dat is best wel raar, vind ik. Dus tot zo ver mijn bijdrage in dit topic.

afbeelding van Dopey
Berichten: 627

ik begrijp je reactie niet goed, Nadira. Maar dat kan.

Mijn vraag betrof het stervensproces en hoe daar mee om te gaan. Misschien kunnen weer on topic gaan?

Offline
Berichten: 4198

Ik ben van mening dat Dopey geheel vrij is. Haar vragen zijn gebaseerd op het feit dat ze daadwerkelijk dagelijks allerlei zaken rondom haar dood onder ogen moet zien. Het is niet aan anderen om te bepalen waar ze wel of niet op ingaat. Als je ergens vragen over stelt dan ben je nog niet verplicht om op alle vragen van anderen in te gaan.

Offline
Berichten: 255

Ja Dopey is vrij, maar ik ook. Mezelf openstellen tav de dood, vraagt best wel wat. Als dan de een na de andere vraag met een dooddoener wordt afgedaan, dan vind ik daar wat van. En ja hoor dat mag Dopey doen. Maar ik wis mijn reacties, want ik stel mezelf niet open voor de kat z'n kut.  En dit is een reactie die beslist on topic is, dus die laat ik staan.

afbeelding van Dopey
Berichten: 627

kijk Nadira, daar zijn we het dan over eens, alleen formuleerde ik geloof ik wat netter: ik stel me ook niet open voor iedereen, vandaar dat ik ook geen antwoord op jouw vraag wilde geven.

Offline
Berichten: 255

Nadira schreef:

 

Ja Dopey is vrij, maar ik ook. Mezelf openstellen tav de dood, vraagt best wel wat. Als dan de een na de andere vraag met een dooddoener wordt afgedaan, dan vind ik daar wat van. En ja hoor dat mag Dopey doen. Maar ik wis mijn reacties, want ik stel mezelf niet open voor de kat z'n kut.  En dit is een reactie die beslist on topic is, dus die laat ik staan.

Stoere Leeuw hostess
afbeelding van Stoere Leeuw hostess

Zo jammer en zo onnodig dit. En het taalgebruik vind ik ook op zijn zachtst gezegd getuigen van weinig goede smaak.

Ik heb het gevoel dat hier eigen (ziels)pijn wordt geprojecteerd op de ander. Het kan toch niet zo zijn dat het verplicht is vragen te beantwoorden. Kwestie van eigen keuzes. "Moeten" is een vies woord........

Offline
Berichten: 187

Een waardevol onderwerp is het zeker.

Ondanks dat ik weet dat ik uitzaaiingen in mijn hersenen heb, ben ik er niet heel erg mee bezig moet ik zeggen. Ik ben me wel meer bewust van de achteruitgang en het aftakelingsproces dat onherroepelijk zal volgen op (langere - hoop ik) termijn. Ik merk nu al dat ik op sommige fronten heb moeten inleveren. Dat traject beangstigt me denk ik meer. Dat je zo afhankelijk wordt van anderen en langzaam wegkwijnt.

Toen ik pasgeleden van huisarts wisselde, vroeg ze me 'zijn er nog andere dingen die je met me wilt bespreken, die we moeten bespreken, die we vooraf moeten vastleggen'? Ik wist dat ze palliatieve sedatie of euthenasie bedoelde maar ook zij had moeite met het benoemen. Mijn vorige huisarts ging me zoveel mogelijk uit de weg, had ik het idee. Die liep er echt voor weg. Die zat bij mij in de huiskamer kort na de diagnose en had geen flauw benul wat hij met de situatie aan moest.

Ik heb mijn huidige huisarts aangegeven dat ik het gesprek met haar pas aan wil gaan op het moment dat mijn opties voor behandeling op zijn. En dat is nu nog niet aan de orde. Ik heb in mijn famlie en omgeving de laatse jaren veel sterfgevallen meegemaakt, de ene was een kort ziekbed met veel pijn, de andere was abrupt en totaal onverwacht. Ook een lange lijdensweg en aftakeling heb ik voorbij zien komen.

Als je mag en kan kiezen, dan wil je toch geen pijn en zo min mogelijk verdriet voor je omgeving die dan al een flinke periode onder hoogspanning hebben gestaan... vind ik. Bespreken dus en bespreekbaar maken ja, maar dan wel op het juiste moment. En dat moment is voor iedereen anders.

Offline
Berichten: 255

Dopey schreef:

 

kijk Nadira, daar zijn we het dan over eens, alleen formuleerde ik geloof ik wat netter: ik stel me ook niet open voor iedereen, vandaar dat ik ook geen antwoord op jouw vraag wilde geven.

 

Iets netter formuleren, wil niet zeggen dat iets ook netter IS. Anderen bevragen en zelf lekker buiten schot blijven, IS niet netjes. En dat maakt dan ook, dat ik mijn input heb verwijderd. Jakkie bah, ende zo. Je stelt niet eens open voor helemaal niemand niet, je zit alleen maar te vissen. Ik voel me bekocht, en dat heb ik toch niet zo snel. BAH!

 

Ik hoop toch, dat als ik op weg ben naar de dood ik toch ietsiepietsie netter met mensen om ga.

Offline
Berichten: 187

Moderators, kunnen we deze discussie over wat wel en niet netjes wordt gevonden buiten dit topic plaatsen a.j.b. Ik snap de standpunten over en weer maar het leidt af van het onderwerp.

Offline
Berichten: 255

kiki26 schreef:

 

Moderators, kunnen we deze discussie over wat wel en niet netjes wordt gevonden buiten dit topic plaatsen a.j.b. Ik snap de standpunten over en weer maar het leidt af van het onderwerp.

 

Mja, het valt volgens mij toch echt binnen de context van dit topic: hoe ga je om met anderen.... als je de dood nadert?

Dopey doet dat op een niet zo heel scharmante manier....

Offline
Berichten: 187

Nadira schreef:

 

Dopey schreef:

 

 

 

kijk Nadira, daar zijn we het dan over eens, alleen formuleerde ik geloof ik wat netter: ik stel me ook niet open voor iedereen, vandaar dat ik ook geen antwoord op jouw vraag wilde geven.

 

 

 

Anderen bevragen en zelf lekker buiten schot blijven, IS niet netjes.

 

 

 

Nadira, je bedoelt dat JIJ dat niet netjes vind... Je moet (heb je dat vreselijke woord weer) altijd oppassen met generalisaties en aannames.

Blijkbaar heeft Dopey bij jou een snaar geraakt. Het was mij namelijk niet eens opgevallen. Geen antwoord geven op vragen die jou gesteld worden is een keuze, ook al ben je degene die het topic opent. Daar zal Dopey haar redenen voor hebben. Wellicht helpen de reacties haar wel om haar eigen verhaal in te vullen.

Laten we ajb ophouden met bekvechten. Daar schiet niemand iets mee op.

Offline
Berichten: 255

kiki26 schreef:

 

Nadira schreef:

Inderdaad, DOPEy HEEFT BIJ MIJ EEN SNAAR GERAAKT. NET ALS IK BIJ HAAR EEN SNAAR HEB GERAAKT. ZE GAAT OVER MIJN GRENS HEEN, DOOR ZELF BUITEN SCHOT TE BLIJVEN. DAT IS GEWOON NIET HOE HET HOORT, OP EEN FORUM. JE VRAAGT IETS, EN DAN GEEF JE OOK IETS. MAAR DOPEY VRAAGT IETS EN GEEFT NIETS. DAT IS BEST WEL KWALIJK.

 

 

Dopey schreef:

 

 

 

 

 

 

kijk Nadira, daar zijn we het dan over eens, alleen formuleerde ik geloof ik wat netter: ik stel me ook niet open voor iedereen, vandaar dat ik ook geen antwoord op jouw vraag wilde geven.

 

 

 

 

 

 

 

Anderen bevragen en zelf lekker buiten schot blijven, IS niet netjes.

 

 

 

 

 

 

 

 

Nadira, je bedoelt dat JIJ dat niet netjes vind... Je moet (heb je dat vreselijke woord weer) altijd oppassen met generalisaties en aannames.

 

Blijkbaar heeft Dopey bij jou een snaar geraakt. Het was mij namelijk niet eens opgevallen. Geen antwoord geven op vragen die jou gesteld worden is een keuze, ook al ben je degene die het topic opent. Daar zal Dopey haar redenen voor hebben. Wellicht helpen de reacties haar wel om haar eigen verhaal in te vullen.

 

Laten we ajb ophouden met bekvechten. Daar schiet niemand iets mee op.

Offline
Berichten: 110

Hoi allemaal, wat jammer dat dit mooie topic zo uit de hand loopt. Laten we het inderdaad netjes houden en het respecteren als iemand een vraag niet wil beantwoorden. Ik ga even met Lucky overleggen wat de beste oplossing is om weer ontopic verder te gaan. Tot die tijd sluit ik het topic voor nieuwe reacties.

Offline
Berichten: 800

Ik kan niet meer goed zien wat er is gevraagd en niet beantwoord. Misschien ook niet zo relevant. Ik denk dat de standpunten duidelijk zijn en het geen zin heeft om dat te blijven herhalen. Omdat het voor ons nu lastig is het te splitsen, start ik zometeen even een nieuw topic waar we kunnen praten over een naderend levenseinde.

p.s. Nadira als jij er toch nog wat over wil zeggen, kun je mij dat laten weten in een privébericht? Ik heb jou een privébericht gestuurd, maar die heb je wellicht over het hoofd gezien.

Onderwerp gesloten