Uitgezaaide borstkanker lever en botten

6 berichten / 0 nieuw
afbeelding van Lin36
Offline
Berichten: 1
Uitgezaaide borstkanker lever en botten

Hoi allemaal,

 

Dit verhaal gaat niet over mezelf maar over mijn overleden moeder. Zij is vorige week overleden aan uitzaaiingen in haar botten en lever nadat ze 10 jaar geleden borstkanker heeft gehad. Ze is toen bestraald en heeft chemo gehad. Daarna Tamoxifen en Anastrazol geslikt. 
Ze heeft daarna 10 goede jaren gehad. Tot afgelopen februari. Zij brak toen spontaan haar arm tijdens iets optillen. In maart kreeg zij allerlei scans en foto's en toen kwam naar voren dat ze uitzaaiingen had vanuit haar borstkanker. Het zat in haar lever en botten. Gelukkig was de kanker hormoongevoelig en zat er nog genoeg goed leverweefsel. Volgens de arts was t goed te behandelen. Ze startte 2 weken later met Palbociclib icm Letrozol. Na dit 2 weken geslikt te hebben was ze enorm moe en kreeg ze slechte eetlust. De oncoloog verklaarde dat dit kon komen door de Palbociclib. Ze moest ermee stoppen. Maar de vermoeidheid en slechte eetlust bleef. Uit de bloedtest bleek dat haar leverwaarden erg verhoogd waren. Ze moest weer starten met Palbociclib. Sinds half april lag ze alleen maar te slapen en at bijna niks. Ook leek ze geel en had ze een opgezette buik. Ze is vorige week maandag opgenomen en de scans waren niet best. De uitzaaiingen waren erg gegroeid, vooral in de lever maar ook meerdere lymfeklieren. Afgelopen donderdag is zij overlden.

Mijn moeder was altijd zo vitaal en deed alles nog. Ze mocht maar 71 worden. Mijn vader is vorig jaar overleden. Ikzelf heb net een baby van 7 maanden oud, die nu geen opa of oma meer heeft. De ouders van mn vriend wonen in Zuid Amerika dus die zal ze ook niet vaak zien.

De band die ik met mn moeder had was zo goed. Ze was mn beste vriendin. Ik woonde eigenlijk meer bij haar dan in mn eigen huis. Ze was echt mijn maatje. Dus ik zit er aardig doorheen.. 

mijn vraag aan jullie is:

Hoe kan t zo snel gaan? Terwijl dit volgens de artsen goed te behandelen was? Ze breekt haar arm en binnen 3 maanden overlijdt ze. Was het zo agressief? Konden de artsen dit niet zien?

 

Sorry voor mijn lange verhaal. 
 

Bedankt alvast voor jullie reacties. 
 

Liefs Lin. 

Offline
Berichten: 179

Op je vraag kan ik geen zinnig antwoord geven. Ik vraag me af OF er wel een zinnig antwoord op is. Soms leven mensen nog een goed leven met uitzaaiingen van borstkanker, vaak jaren. En soms gaat het zoals bij je moeder - razendsnel. Misschien is het een idee een gesprek aan te vragen met haar oncoloog. 

Ik wens je heel veel sterkte, het is ook wel erg veel om voor je kiezen te krijgen. Ik kan je alleen adviseren gesprekken aan te vragen, misschien via de huisarts. Bij mijn huisarts is dat wel snel te regelen, ik weet natuurlijk niet hoe dat in andere praktijken gaat.

Maar essentieel voor jou lijken mij gesprekken met een deskundige over rouwverwerking. Je zit nog in de periode van ontzwangeren, dan hakt dat er extra in.

Sterkte en ik hoop dat je je rust kunt herpakken. Geef het tijd, geef jezelf tijd.

 

Offline
Berichten: 500

Hoi Lin, 

Gecondoleerd met het overlijden van je moeder. Wat ontzettend naar dat het ineens zó snel ging. 

Hoewel borstkanker in heel veel gevallen goed behandeld kan worden, blijft het een nare, onvoorspelbare ziekte. Niet bij iedereen slaan de medicijnen bij uitzaaiingen goed aan. 

Als je toch graag wat meer duidelijkheid wil hebben over hoe het nu precies met je moeder is verlopen, zou ik inderdaad een gesprek met de oncoloog aanvragen, zoals Stoere Leeuw zegt. 

Ik wens je heel veel sterkte. 

Hartelijke groet, 

Linda

Offline
Berichten: 61

Gecondoleerd Lin.  Het kan inderdaad heel snel gaan. Ook bij mijn moeder met uitzaaiingen in de hersenen, ging het heel snel. Zo snel dat het nauwelijks te bevatten is. Zij kreeg last van haar voet en 2,5 maanden later was ze er niet meer. Een vitale vrouw die elke dag nog 30 km ging fietsen, ze was 84. Een gesprek met de oncoloog leverde niets op, ik kreeg geen info en dan blijf je toch met vragen zitten. Ik heb het er nu, 3 jaar later, nog vaak heel moeilijk mee.

Offline
Berichten: 4267

Kanker is een onvoorspelbare ziekte. Ik leef nu 4,5 jaar met uitzaaiingen, maar ben altijd bang voor zo'n switch van slome tumoren naar heel agressieve.

ik stel het even heel simplistisch voor:

tot nu toe moet ik af en toe een andere lijn en daar reageer ik dan op. De zwakkere cellen gaan dood, maar de slimste kankercellen overleven. Zo wordt de kanker steeds iets slimmer en steeds beter in staat om de middelen die de groei afremmen te omzeilen. Als er in het begin, zoals bij je moeder, al heel slimme cellen bij zitten dan kunnen die dat meteen. Daarnaast vermenigingen kankercellen zich veel sneller dan gewone gezonde cellen. Dus als er nu ineens bij haar van die agressieve cellen zaten die alles overwinnen dan kan het dus zo snel gaan.

Normaalgesproken is het type borstkanker wat je moeder had nog een poosje heel goed behandelbaar maar de tumoren veranderen steeds en dan kan er dus ineens zo'n progressie volgen dat iedereen erbij staat en ernaar kijkt en niks meer kan doen.

Heel veel sterkte. Ik kan me voorstellen dat je je heel alleen voelt, nu er geen opa's en oma's meer (in de buurt) zijn. Soms ontmoet je in de loop van de tijd een tante opnieuw of oudere mensen in de buurt die voor je kind toch die rol kunnen en willen vervullen, maar voor nu is de rouw nog zo overspoelend, als ik je zo lees, dat daar nog geen ruimte voor is. Blijf je met je man en kind wel leuke dingen doen?

Offline
Berichten: 277

Ja de onvoorspelbaarheid is het allernaarste van kanker. Zo snel als bij je moeder ging het ook bij mijn lotje, met hetzelfde uitgangspunt, nog goed te behandelen en waarschijnlijk nog jaren. Aan de andere kant verhalen van lotjes die nog jaren leven met kwaliteit van leven. Het is oneerlijk, onzeker en ook verdrietig.