Stapje terug????

18 berichten / 0 nieuw
Offline
Berichten: 293
Stapje terug????

Hallo,

Ben nu weer 3 x 4 uur aan het werk, maar merk gewoon dat ik het werk dat ik normaal doe(plannen) absoluut niet kan. Tis net een gatenkaas of grote wattenbol boven in mijn bol!! :cry: En ik voel meteen de stress als een molensteen om mijn nek hangen.
Ik krijg nu de mogelijkheid gelukkig om een andere functie te gaan vervullen maar het voelt als falen :? En ik baal als een stekker!!!!
Shit, shit shit, ik dacht dat het zo goed ging, maar nu blijkt toch dat ik toch nog wel beperkingen heb. En ik weet ook niet hoelang dit allemaal gaat duren.
Wie herkent dit???
Zijn er meer die hun eigen werkzaamheden niet meer kunnen uitoefenen???
Groeten,
een klein beetje bedroefde Muriel. :(

afbeelding van sjakkie
Berichten: 872

Hoe lang ben je al weer aan de slag? Ik merkte wel dat ik er weer in moest groeien.. Ik plan ook (ben orderbegeleider) en het duurde toch wel een aardige tijd voor ik het gevoel had alles weer op de rit te hebben, ondanks dat ik tussen alle behandelingen ook nog gewerkt heb (in een uitgeklede functie).

Offline
Berichten: 293

hoi Sjakkie,
Ik plan voor een kinderdagverblijf. Dus ook heeeeel veel telefoon van ouders die willen wisselen, uitbreiden en noem maar op.
Ik ben tussen bedrijven door ook op het werk geweest maar niet gepland. Er is nu nog een plaatsvervangster en die stopt eind april.
Ik ben vanaf 2 januari weer aan het opbouwen op loonwaarde basis.
en nu dus 3x 4 ik moet naar 3 x 8.
Zit nog wel aan Herceptin en die ~valt~ook ene keer beter dan de andere keer moet ik zeggen. Hoop dat ik daar in augustus/september klaar mee ben.
Hoelang heeft het bij jou geduurd voor dat je alles weer onder controle had??

Doei
Muriel

afbeelding van sjakkie
Berichten: 872

Ik heb 19 januari de laatste chemo gehad. Ik ben op de woensdag nog vrij, als een soort van adempauze in de week. Vanaf april ga ik weer 5 dagen werken. Het plannen zelf gaat sinds een deze week pas echt goed... kan mijn orders ook weer onthouden voor de verandering :roll:
Telefoon wordt nog deels tegengehouden, er moet echt rechtstreeks naar mij gevraagd worden anders gaat het naar een ander toe. Dat ben ik nu langzaam mee aan het opbouwen. Klanten hebben snel door dat je weer vol aan het werk bent.

Ik heb wel de stress van het denken het niet aan te kunnen van me af moeten schudden hoor... de druk is bij voorbaat al genoeg om je compleet van je stuk te krijgen. Heb duidelijk gemaakt aan collega's dat ook mijn koppie een flinke dauw heeft gekregen van de behandelingen. Dat ze maar iets meer geduld moesten hebben met me en wat meer ondersteunende controle moesten houden.. Dat heeft goed geholpen. Stress was er af en toen ging het eigenlijk steeds makkelijker. Je moet weer vertrouwen in je eigen kunnen krijgen.

Offline
Berichten: 293

Wouw!!!!!!!!!19 januari laatste chemo en nu al weer 4 dagen aan het werk???????????????? Tjee, ik moet toch echt smiddags nog even naar bed hoor!! En huishouden is ook nog op een laag pitje.!!!
Sjonge, welke pillen slik je. :lol:

afbeelding van sjakkie
Berichten: 872

Muriel schreef:
Wouw!!!!!!!!!19 januari laatste chemo en nu al weer 4 dagen aan het werk???????????????? Tjee, ik moet toch echt smiddags nog even naar bed hoor!! En huishouden is ook nog op een laag pitje.!!!
Sjonge, welke pillen slik je. :lol:

:lol: ik kan absoluut niet tegen thuiszitten... ik slik niks [bigsmile]
ik ben redelijk makkelijk overal doorheen gewandeld lichamelijk gezien dan.. ik denk dat dat al enorm scheelt.

Offline
Berichten: 293

Nou petje af hoor!!! Voel me nu wel een beetje een doos en het voelt al zo als falen. :? Hoop toch dat ik hier nog lotgenotes vind die hetzelfde als mij hebben, want volgens mij (hoop ik stiekum :oops: ) ben jij wel een heel bijzonder geval. :shock:
Doei
Muriel.

afbeelding van mini
Offline
Berichten: 345

Muriel schreef:
Tis net een gatenkaas of grote wattenbol boven in mijn bol!! :cry: En ik voel meteen de stress als een molensteen om mijn nek hangen.
Ik krijg nu de mogelijkheid gelukkig om een andere functie te gaan vervullen maar het voelt als falen :? En ik baal als een stekker!!!!
Shit, shit shit, ik dacht dat het zo goed ging, maar nu blijkt toch dat ik toch nog wel beperkingen heb. En ik weet ook niet hoelang dit allemaal gaat duren.
Wie herkent dit???

Muriel, dat herken ik heel goed. Maar dan pas achteraf. Ik zie nu pas in dat ik aan het begin van mijn reïntegratie de lat voor mezelf veel te hoog legde en daardoor eigenlijk iedere keer als ik van mijn werk kwam teleurgesteld was in mezelf. Ik kon me niet concentreren en in een vergadering moest ik echt alles opschrijven, anders was ik het een half uur later al weer vergeten. Er zijn momenten geweest dat ik huilend thuis kwam (maar dat mocht niemand weten, want ik was tenslotte heel stoer) Ik zou dat nu anders doen, denk ik. Maar ja, da's achteraf makkelijk gezegd, he? :wink:
Overigens ben ik nog niet fulltime aan het werk hoor, en mijn concentratie en geheugen zijn ook nog niet zoals ' vroeger'. En eerlijk gezegd vraag ik me af of dat wel ooit weer wordt zoals het was. Maar ik heb voor mezelf een werkbare vorm gevonden.

afbeelding van sjakkie
Berichten: 872

Muriel schreef:
Nou petje af hoor!!! Voel me nu wel een beetje een doos en het voelt al zo als falen. :? Hoop toch dat ik hier nog lotgenotes vind die hetzelfde als mij hebben, want volgens mij (hoop ik stiekum :oops: ) ben jij wel een heel bijzonder geval. :shock:
Doei
Muriel.

[jamaar] je bent geen doos en je bent ook niet aan het falen... pasterop hoor! Iedereen is anders. [kiss]

Mijn arbo-arts sloeg steil achterover van mij, dus ik zal inderdaad wel het bijzondere geval zijn :wink:

Offline
Berichten: 293

Pfff gelukkig, lees net reaktie Mini, ligt toch niet aan mij!!!
Vond het al zo gek. Ben zo positief en het gaat(nu even ging) zo lekker en dan pats-boem, toch even niet.!!
Mini zag dat jij diagnose in 2005 had?? Wanneer ben jij begonnen met werken dan??Zit je nu nog niet op oude niveau.
Weet wel dat iedereen anders is, maar op mijn werk denken ze dat het ook heel veel onzekerheid is, maar weet voor mezelf dat dit niet het geval is!! Krijg van onzekerheid toch geen hoofdpijn lijkt me :? Maar tegelijk zeggen ze ook , dat ik teveel van mezelf verwacht, dus ook de lat te hoog leg :?
Ben notabene nog met Herceptin bezig, en iedereen kan roepen Dat is toch een medicijn??? Ja, dat wel, maar je blijft toch in dat stomme ziekenhuis kleppen, met allemaal ellende om je heen. De ene met uitzaaiengen hier, andere uitzaaiengen daar en daar lig je dan tussen positief te wezen en maar te hopen dat jou dat niet gaat over komen.
Dus je bent nog lang geen patient af bedoel ik maar!!!Of niet dan!!!!
Lijkt nu wel of ik somber ben, maar valt wel mee hoor!!! Lekker weekend en we krijgen zonnetje erbij en dan is Murieltje zo weer op de been.
En dan heb ik volgende week hopelijk duidelijkheid wat er nu op mijn werk gaat gebeuren, maar ben bang dat dit nog wel een paar traantjes zal gaan kosten. :? Nou ja, hoort erbij zullen we dan maar zeggen.
Doei
Muriel

afbeelding van mini
Offline
Berichten: 345

Muriel schreef:
Mini zag dat jij diagnose in 2005 had?? Wanneer ben jij begonnen met werken dan??Zit je nu nog niet op oude niveau.

Mijn diagnose was inderdaad eind 2005. Mijn laaste Taxol van in juli 2006. In augustus ben ik toen op AT basis weer gaan werken ( ik wilde zoooooooooo graag weer aan het werk, gek werd ik van het thuiszitten). Dat heb ik langzaam opgebouwd naar 2 x 6 uur. In september ben ik met H&B begonnen en heb ik mijn werkuren niet verder uitgebreid. Toen H&B was afgelopen ben verder gaan uitbreiden. Ik hoop per 1 april weer fulltime (=36 uur in mijn geval) te werken. Ik merk overigens wel dat zeker ook mijn reisuren erg vermoeiend zijn. Ik werk niet echt naast de deur en heb per werkdag een kleine 4 uur reistijd.

Offline
Berichten: 762

Lieve Muriel,
ik had in juli 2006 mijn laatste chemo, sinds november ben ik 2 x 3 uur aan het werk, ben nu ook nog bezig met Herstel en Balans, en pas in april ga ik mijn uren verder uitbrieden (soms blijf ik wel ns stiekum iets langer, hoor). Nu doe ik vooral lichamelijk zwaar werk (bloemiste), maar het kan bij drukte in de winkel met daartussendoor veel telefonische bestellingen af en toe toch behoorlijk hectisch worden. In het begin trok ik dat absoluut niet, zodra er veel klanten waren sloeg ik "dicht". Ik deed ook vooral bestellingen klaarmaken, omdat ik de druk van klanten nog niet zo goed aankon, laat staan dan ook nog tussendoor de telefoon oppakken en weten wat er speelt, terwijl je maar een paar uur aanwezig bent.
Dat alles gaat nu langzaamaan een stuk beter, en het uitbreiden van mijn uren zit 'm nu echt in het opbouwen van "uithoudingsvermogen". ( De hele dag staan, zware boeketten vasthouden, concentratie -ook bij vermoeidheid- vasthouden).

Het kost gewoon tijd, veel meer tijd, dan dat we vantevoren denken.... :(

Succes!!
Ruth

Offline
Berichten: 293

Hoi
Ik lees dat veel van jullie met Herstel en Balans bezig zijn.
Dat hebben wij hier niet :cry: :? Moet dan weer buiten de plaats.
Wat houdt dit precies in?????

Offline
Berichten: 762

Ikzelf volg - niet echt Herstel en Balans- een revalidatie programma voor borstkankerpatienten van het AvL. Is net iets anders.

Voor wat het programma van Herstel en Balans inhoudt en de locaties: http://www.herstelenbalans.nl óók in Gelderland, maar ik weet niet hóe dicht bij jou......

Offline
Berichten: 415

Muriel schreef:
Hallo,

Ben nu weer 3 x 4 uur aan het werk, maar merk gewoon dat ik het werk dat ik normaal doe(plannen) absoluut niet kan. Tis net een gatenkaas of grote wattenbol boven in mijn bol!! :cry: En ik voel meteen de stress als een molensteen om mijn nek hangen.

Shit, shit shit, ik dacht dat het zo goed ging, maar nu blijkt toch dat ik toch nog wel beperkingen heb. En ik weet ook niet hoelang dit allemaal gaat duren.
Wie herkent dit???
Zijn er meer die hun eigen werkzaamheden niet meer kunnen uitoefenen???
Groeten,
een klein beetje bedroefde Muriel. :(

helaas heel erg herkenbaar... :(
zodra ik het éven wat drukker heb glij ik onderuit... :evil:
iedereen zegt , doe het rustig aan... maar waarin dan nog?
sociaal leven= vrijwel weg. kind en relatie essentieel. huishouden= chaospreventie geworden. ik werk nu weer 3x6 (van de 3x8) maar ik had deze afgelopen twee weken een interne opleiding. dat voel ik meteen en dat valt vies tegen. bah... shit
:cry:

Offline
Berichten: 406

heel herkenbaar Muriel..en ik ben pas 5 maanden nadat de behandelingen gestopt zijn weer 1/2 tijds gaan werken..
werk sinds januari 5x4u (nov+dec.maar 7 dagen gewerkt,wegens nog veel verlof op te nemen),en sinds dan was het werken,slapen,elk weekend uitrusten(of proberen te poetsen) want geen zin/energie meer om wat te doen en het sociaal leven ...tja welk sociaal leven..
het werk op zich ging redelijk goed(ben vpk),maar werkte bijna altijd vroeges (7-11) en moest s'middags sowieso gaan liggen van vermoeidheid,met als gevolg,later gaan slapen,vroeg weer op...vicieuze cirkel die ik nog amper kon doorbreken en ik er een beetje onderdoor.ik heb de eerste 2 maanden echt gebaald!
als het iets drukker werd dan merkte ik dat heel goed,dat ging me niet goed af..nu na 2 maand 1/2 gaat dat beter..
probeer s'middags nu minder te gaan liggen,zodat ik ook vroeger naar bed toe moet van vermoeidheid..en dat heeft wel een goed effect.
ondertussen doe ik op eigen vraag wel 1x/week ook late,zodat ik nog is een dagje heb om uit te slapen.
in april begin ik weer full time,maar ben er wel bang voor..
auke

afbeelding van Yolande
Offline
Berichten: 18

Ook ik zit met veel twijfels over werkhervatting. 5 februari 2007 was m'n laatste chemo et ik ben nu gestart met Herceptine. Ik zou erg graag op 1 juni halftijds hervatten (= 19 u/week) en dit 3 à 4 maanden volhouden om dan weer voltijds gaan te werken. Veel mensen (ook lotgenotes) verklaren me voor gek dat ik zo snel al weer aan het werk wil, en ik ben nù ook nog erg moe in de namiddag, maar het is toch 2,5 maanden voor het zover is ? Ik weet niet of ik overmoedig ben of naïef. Ik wil echt wel niet hervatten om x aantal tijd later toch weer te moeten thuisblijven. Het helpt niet dat m'n baas 2 jaar geleden prostaatkanker had, hij werd geopereerd en stond na 3 weken alweer terug op kantoor, stoor hoor !! Het blijkt nu dat hij niet kan/wil geloven dat ik de tijd die ik thuis ben (dat zal dan 9 maanden zijn) echt nodig had om te herstellen. Wat ook niet helpt is dat ik alleenstaande ben en nog een zoon van 19 heb die studeert. Dat kost aardig wat centjes en ook dat is voor mij een punt van overweging :roll: . Let op : ik zeg hier niet dat geld belangrijker is dan m'n gezondheid, maar ik dènk toch dat als ik een man had met een goed salaris, ik meteen maar zou kiezen om definitief halftijds te werken en dat kan ik me nu niet veroorloven...

Offline
Berichten: 1768

Yolande schreef:
Ik zou erg graag op 1 juni halftijds hervatten (= 19 u/week) en dit 3 à 4 maanden volhouden om dan weer voltijds gaan te werken. Veel mensen (ook lotgenotes) verklaren me voor gek dat ik zo snel al weer aan het werk wil, en ik ben nù ook nog erg moe in de namiddag, maar het is toch 2,5 maanden voor het zover is ?

Yolande, ook ik heb uit financiële overwegingen prioriteit gelegd bij mijn werk.
Ik was kostwinner en we hadden net ons eerste huis gekocht...
Door al snel te gaan werken had ik wel weinig energie over voor sociale contacten en dergelijke. Ook revalidatieprogramma's zoals Herstel&Balans heb ik niet gedaan omdat ik het niet kon combineren met mijn werk. Maar goed, dat is een keuze die je dan maakt.

In december heb ik mijn chemo afgerond, eind maart had ik mijn laatste bestralingen en toen ben ik ook gelijk weer aan het werk gegaan (eerst opbouwen natuurlijk). In juni was ik weer fulltime aan het werk. Heb dat later helaas een aantal keer moeten terugbrengen tot 80% in verband met bijwerkingen van de Herceptin en de hormoonkuur, maar al met al is het redelijk gegaan. Ook op dit moment werk ik 80% in verband met vermoeidheid. Ik heb wel het geluk dat mijn werkgever zich over het algemeen genomen vrij flexibel opstelt.

Ik ben overigens begonnen met 8 uur per week, toen 12 etc. Om direct 19 uur te gaan werken lijkt me best wel heftig...