Te weinig begrip op de werkvloer voor vermoeidheid en andere klachten na kanker

17 berichten / 0 nieuw
Offline
Berichten: 88
Te weinig begrip op de werkvloer voor vermoeidheid en andere klachten na kanker

Interessant artikel op de homepage: 

https://borstkanker.nl/nl/nieuws/werkgever-scoort-onvoldoende-voor-begrip-ex-kankerpati-nten

Hierbij een stukje:

Begrip op de werkvloer voor ex-kankerpatiënten kan beter

Nederlandse werkgevers, leidinggevenden en collega’s hebben te weinig begrip voor werknemers die in het verleden kanker hebben gehad. Volgens ex-kankerpatiënten die na hun behandeling nog steeds kampen met vermoeidheid en andere klachten wordt er te weinig rekening met hen gehouden op werkvloer. Ze geven hun werkgevers en collega’s een rapportcijfer 5,4. Dit blijkt uit onderzoek van de Nederlandse Federatie van Kankerpatiëntenorganisaties (NFK) onder 3600 ex-kankerpatiënten. 

Er wordt nu een campagne gestart om meer bewustzijn te creëren voor de late gevolgen van kanker. Borstkanker Vereniging Nederland werkt hier aan mee.

Hoe hebben jullie de terugkeer naar werk ervaren? En wat zijn jullie ervaringen op dit moment?

Wat vinden jullie van de campagnesite? https://kankerenwerk.nl/

Offline
Berichten: 255

Ik heb bij terugkeer naar werk alleen maar begrip ervaren. En nog steeds. Heb ik ook al aangegeven bij BVN. Maar zij wensen alleen maar de negatieve kant te belichten. Wat erg jammer is. Want goed nieuws is blijkbaar geen nieuws.

Stoere Leeuw hostess
afbeelding van Stoere Leeuw hostess

Ik heb ook volop begrip ervaren. Alle medewerking om uren te maken naar mijn kunnen. En alle hulp bij UWV - werkgever bood me een arbeidsdeskundige die meeging naar de UWV onderhandelingen. Daardoor is alles soepel en pijnloos verlopen met het uiteindelijk afkeuren.

Offline
Berichten: 469

Hoewel ik bij de liefste werkgever van Nederland werk en ik zeker weet dat men het goed met mij voorheeft, ervaar ik wel heel erge moeite om uit te leggen hoe het met me gaat, waar ik last van heb en waarom ik dingen op een bepaalde manier moet doen om overeind te blijven. Dat kost me bij tijd en wijle veel energie.

Uiteindelijk is voor het bedrijf goed wat voor mij goed is, niemand heeft er iets aan als ik mezelf voorbij loop (integendeel). Ik zou het heerlijk vinden als iedereen daar wat meer idee bij had, dus ik juich toe als er aandacht besteed wordt aan de nasleep van kanker.

Voorlopig moet ik het doen met mezelf voorhouden: 'Het maakt niet uit of anderen het snappen, als ik het maar begrijp.' En zo veel mogelijk proberen uit te leggen. Want ik begrijp best dat het moeilijk is om je voor te stellen en te begrijpen hoe het is om dit te ondergaan en mee te maken. Het is namelijk best heel complex, zowel fysiek als mentaal.

Ik maak op dit moment een kleine presentatie voor mijn directe collega's over mijn vermoeidheid en cognitieve klachten en de strategieën die ik gebruik om hier mee om te gaan. Deze strategieën leer ik in het traject 'Niet rennen maar plannen' bij de ergotherapeut.

Offline
Berichten: 627

het is ook lastig. Want terwijl "wij" proberen aan te geven waar wij problemen mee hebben op de werkvloer, zijn er ook mensen op diezelfde werkvloer die hun eigen specifieke problemen hebben. Daar moeten wij natuurlijk ook rekening mee houden.

Wat ik maar wil zeggen is, dat ik het beter zou vinden als iedereen op elke werkvloer zich wat soepeler en begrijpender zou opstellen ten opzichte van elkaar. Dan hoeft niet elke "probleemgroep" apart benoemd te worden.

Neem mij nou, ik ben bipolair, kankerpatient en heb een autismespectrumstoornis. Ik zit al jaren in de wao, maar aan welke specifieke regeltjes zou die arme werkgever moeten voldoen om mij een optimale werkomgeving te bieden? Gewoon: wat soepelheid en een beetje begrip. Of is dat te makkelijk?

Offline
Berichten: 626

Ik kan er aan de ene kant niet goed over meepraten, omdat ik eigen baas ben. Aan de andere kant heb ik juist veel ervaring als werkgever om mensen met specifieke problemen bij mijn bedrijf te laten werken. Heb ook een keer een dame die borstkanker en leukemie had gehad laten integreren.

In mijn ogen is het voor de werkgever een kwestie van de communicatie open houden, goed luisteren waar ze tegenaan lopen, en met een beetje out-of-the box denken is bijna alles makkelijk op te lossen. Wel is het zo dat ik bij sollicitatie er al op let of mensen zelfkennis hebben. Ik kan me voorstellen dat die er nog niet goed is net na behandeling. Mensen weten zelf ook nog niet waar ze plotseling te moe van kunnen worden oid. Dat maakt het wel extra lastig. Een puzzel die je samen moet oplossen dan.

Wat ik dan wel weer herken is dat heel veel mensen denken dat er helemaal geen gevolgen zijn. Behandeld is behandeld. En klaar, kun je weer door met je leven. Dus je moet het wel zelf aangeven (als werknemer).

@Jolien: heel interessant: niet rennen maar plannen. Misschien leuk om daar een apart topic over aan te maken? Strategieën om om te gaan met late gevolgen van borstkanker oid? Ik kan ook de strategieën die ik geleerd hebt bij de therapie tegen vermoeidheid delen.

Offline
Berichten: 264

Ik ben net 3 weken weer 3 dagen per week 2 uurtjes aan het werk. Tot nu toe reageren zowel mijn werkgever als mijn collega's goed. Ben wel benieuwd hoe lang nog. Na een tijdje vinden ze het vast genoeg, ondanks dat het zich niet laat afdwingen. 

Niet rennen maar plannen, dat klinkt goed. @ Jolien, als je iets meer wilt vertellen dan graag. Het klinkt interessant!

Offline
Berichten: 28

Ik riep altijd dat ik er goed van af was gekomen. Kreeg van mijn werkgever alle ruimte om te reintegreren hoe ik dat zelf wilde. Ik werkte weer 20 uur. Een half jaar geleden (2,5 jaar na de behandelingen) heb ik een borstreconstructie gehad en het lijkt wel of hierna de pijp helemaal leeg is. Tijdens deze reintegratie is het helemaal mis gegaan. Ik werk nu 10 uur en ik heb nu een redelijke goede balans werk - privé, maar hoe nu verder? . De schade is groter dan ik wilde accepteren (vermoeidheid, concentratie- en geheugenprobemen, snel overprikkeld en oedeemarm). Ik ben nu met een psycholoog in gesprek om te ontdekken wat nog mogelijk is en met name om de vermoeidheid te verminderen. Ik snap best dat dit voor een werkgever een lastige situatie is. Ik weet al niet wat realistisch is, hoe moeten zij het dan weten.

Offline
Berichten: 255

Misschien dat je de hulp van een reintegratiecoach kan inschakelen? Dat heeft mijn werkgever mij destijds aangeboden, en daar heb ik heel veel aan gehad.

In het verleden stond op deze site een video van Re-turn, werkkracht bij kanker. Daar kwam mijn reintegratiecoach ook vandaan.

Offline
Berichten: 469

Ginger73 schreef:

 Ik weet al niet wat realistisch is, hoe moeten zij het dan weten.

Ja Ginger, dat heb ik ook vaak gedacht, dat is ook zo. Ik verkeek mezelf ook steeds op mijn veranderde grenzen. Het wordt wel steeds beter. Ik heb zelf erg veel aan de ergotherapeut, met name ook om mijn energie te verdelen en zo beter in te spelen op mijn vermoeidheid en cognitieve klachten. 'Niet rennen maar plannen' heet mijn traject, ik ben er via de medisch psycholoog terecht gekomen. Het is retepraktisch, dat is zo fijn, gewoon echt hulpmiddelen, niet alleen maar praten, maar echt: hoe pak je het aan, met heel duidelijke instructies. Het is met name ook erg fijn om houvast te hebben, omdat inderdaad de werkgever het ook niet weet en soms dingen van je wil die niet aan te raden zijn. Het is prettig als je zelf dan helder hebt waar je op moet letten. Ik kan me daardoor zekerder opstellen tegenover mijn collega's. @Lucky, ik zal er eerdaags een topic over openen.

Offline
Berichten: 28

Ik ben blij met jullie tips. Ze zijn heel waardevol. Dat geeft me weer wat moed.

Vanmorgen bij mijn werkgever het voorstel gedaan van een coach van re-turn. Dit gaan ze (nog) niet doen. In plaats daar van wordt nu een arbeidsdeskundige onderzoek aangevraagd, en afhankelijk van wat daar uit komt worden verdere stappen gezet.

Niet rennen maar plannen klinkt ook heel zinvol. Ik heb al gegoogled en zie dat dit in het ziekenhuis waar ik onder controle sta ook wordt aangeboden. In maart moet ik weer op controle dan ga ik dit ook zeker bespreken.

Offline
Berichten: 626

Ja, daarmee verwoord je precies wat denk ik het probleem is Ginger! Ik denk ook dat bijna alle werkgevers wel begrip hebben bij de eerste reintegratieperiode, zeker als het een (langzame) stijgende lijn omhoog is. Maar je kan opeens een terugval krijgen en dan zelf niet meer weten waar je grens ligt, en dat is veel lastiger. Voor jezelf en voor de werkgever.

Ik hoorde dus op de dag dat dit nieuws uitkwam een interview op de radio van een man die in dezelfde situatie zat. En hij zei iets interessants: dat hij geleerd heeft dat de klap van de hamer die wij kunnen krijgen heel tijdelijk kan zijn. Dat als hij even instort dat niet altijd wil zeggen dat de rest van de dag weggegooid is. Hij kan ook weer een opleving krijgen. Nu heb ik dat gevoel zelf niet echt, maar ik ga er toch op letten en open staan voor het idee. Hoe dan ook is mijn ervaring met vermoeidheid na kanker wel dat het grillig is. Maar dat wil dus ook zeggen dat het opeens een stuk beter kan gaan :). Zei ze hoopvol :).

Mya
afbeelding van Mya
Offline
Berichten: 2

Beetje laat wil ik toch nog even reageren. 
Tijdens mijn ziekte en reintegratie was er super veel begrip. Ik zat vrij snel weer op mijn normale uren. Maar nu de werkdruk toeneemt en ik het niet echt meer kan bijbenen is er van begrip weinig over. Ik ben nu toch beter, alles is toch weer normaal? Ik heb het een paar keer besproken dat ik dan wel weer alle uren werk maar dat dat niet wil zeggen dat ik weer helemaal de oude ben. Nou, dat is tegen dovemansoren. Jammer hoor. Meer begrip zou fijn zijn.

Mya
afbeelding van Mya
Offline
Berichten: 2

En dan zie ik nu pas dat dit een onderwerp van januari 2018 is en niet van 2019 :( 

Offline
Berichten: 198

Hoi Mya, 

Dat geeft toch niet? Dat is juist het idee: de onderwerpen zijn op verschillende momenten weer interessant voor nieuwe mensen. Wat vervelend dat je weinig begrip ervaart voor je situatie. Is het iets dat je met een bedrijfsarts of een vertrouwenspersoon kan bespreken? 

Hartelijke groet, 

Linda 

Offline
Berichten: 3979

Hoi Mya, sommige onderwerpen worden na 5 jaar weer uit de kast gehaald! Zo loopt dat hier. Wat ik wil zeggen: dit is dus echt een risicofactor voor een burn-out. Dat je nu aan een stuk door boven je macht werkt. Ik zou echt eerst met je huisarts overleggen en daarna met de bedrijfsarts en niet afwachten. Dat je niet meteen op volle kracht door kunt stomen is echt een bekend probleem na kanker en daar kunnen ze niet zomaar overheen walsen.

Ik ben heel snel heel hard gaan werken maar ik deed echt iedere dag om een uur en om half 7 een dutje, anders trok ik het niet. Het middagdutje skipte ik na een half jaar, het avonddutje (kind voor de tv ;)) pas na 1,5 jaar en toen ging ik ook totaal vol aan de bak. Ben je wel aan het sporten? Want dat helpt enorm om ook fysiek je oude kracht te hervinden.

Offline
Berichten: 626

Ik worstel hier ook nog steeds mee. Je houdt toch een beeld van jezelf dat je meer dan fulltime aan de slag kan, maar je lijf geeft signalen dat dat wellicht toch niet altijd klopt. Nu heb ik aan de ene kant het voordeel eigen baas te zijn, dus ik zorg voor m'n eigen begrip, zeg maar :). Aan de andere kant heb je de verantwoordelijkheid voor personeel en zorgen voor inkomsten, dus zo makkelijk is het in de praktijk ook niet. 

Ik heb mezelf sinds 1 januari op 32 uur per week gezet ipv 40 uur. Het idee is dat ik ruimte hou om overwerk (of persoonlijke omstandigheden) aan te kunnen. Is 3 weken goed gegaan en nu ben ik weer aan het hollen. Maar laten we dat een week met overwerk noemen.

Mijn advies is dus om net iets onder je kunnen te gaan werken, zodat je slagkracht overhoudt voor hogere werkdruk of tijdelijk overwerk.