Verwerken van emoties

16 berichten / 0 nieuw
Offline
Berichten: 23
Verwerken van emoties

ik weet niet of dit de juiste plek is op het forum, maar misschien kunnen jullie ervaringen helpen.

Hoe hebben jullie alle emoties die in het begin van het traject loskomen verwerkt? Ik maak dit nu voor de tweede keer meer en heb nu al meer gehuild dan dat hele jaar de vorige keer.

het ene moment gaat het goed, maar dan is weer woede en angst en jaloezie (op anderen die gezond zijn) en een gevoel van oneerlijkheid

en het lange wachten... vandaag opnieuw de mamapoli gebeld waarom ik pas volgende week kan terugkomen. Gelukkig kon ik langskomen en was een begripvolle arts die me morgen (vanmiddag is het algemene overleg) terugbelt.

 

Offline
Berichten: 4152

Zeker een tweede keer is het heel zwaar.

Ik vind het echt heel verstandig als je er hulp bij zoekt bij jou in de buurt. Ik weet zo niet waar je woont maar je hebt bijvoorbeeld het Helen Dowlinginstituut (wel wachttijden overal!). Soms heb je gewoon een professional nodig om al die gevoelens te helpen verwerken. Je hoeft het echt niet alleen te doen.

En stort vooral je hart uit hier.

Sterkte en veel succes.

Offline
Berichten: 16

Hoi Mopy,

zelf heb ik vorig jaar de diagnose gekregen toen ik 37 was. Heb jonge kinderen. Ik zag maar 1 uitkomst en die was niet goed. Heb mezelf uiteindelijk aangemeld bij het Helen Dowling instituut, want het beheerste mijn leven. Ik zit nu midden in de behandelingen en moet zeggen dat het langzaam stukje bij beetje beter gaat. Misschien is dit ook iets voor jou. Kan het in elk geval zeker aanraden.

Heel veel succes de komende tijd.

Offline
Berichten: 4152

En dan nog wat: ik vind de gevoelens die je omschrijft echt totaal normaal hoor. Het zou toch ook heel raar zijn als je er fluitend doorheen ging. Borstkanker is een levensbedreigende ziekte, je krijgt allerlei rotbehandelingen, je hebt kans op restklachten. Het is nogal wat allemaal. Dat kun je er niet even bij doen en dat je dan boos jaloers verdrietig etc. bent is eigenlijk wel oké, want dat betekent ook dat je die gevoelens toelaat. Dat is best knap want velen van ons verdringen zo het een en ander, maar dan moet je er in een later stadium alsnog mee dealen. Dus wat ik wil zeggen, is dat ik denk dat het je het eigenlijk al best goed doet.

Offline
Berichten: 4152

Veel succes vandaag!

Offline
Berichten: 23

Het is zeker waar van dat wegdrukken emoties, dat heb ik de vorige keer gedaan en loop daar nu sinds juni voor bij een psycholoog. Ik hoop dat zij me nu ook kan helpen (ze is net nu met vakantie, 1 oktober staat de volgende afspraak).

Misschien moet ik ook die emoties allemaal laten komen.

Vandaag werd ik weer gebeld door ziekenhuis, oncologie neemt zsm contact op voor afspraak. Als ze maandag niet bellen, bel ik zelf. Alle uitslagen zijn binnen, dus plan kan klaarliggen!

Offline
Berichten: 4152

Ik ga er vanuiit dat jouw casus nog wel in een multidisciplinair team besproken moeten worden en dat dat de reden is dat je nog even moet wachten, maar gewoonlijk is zo'n overleg zeker 1x per week. Dus maandag bellen ;).

Offline
Berichten: 214

In het noorden heb je het behouden huys,  vergelijkbaar met Helen Dowling. En in bijna alle ziekenhuizen heb je medisch psychologen die je kunnen helpen of verwijzen . Bespreek het vooral met je huidige psycholoog. Het is echt heel normaal dat je zo emotioneel bent.  Heb je inmiddels een  behandelplan?

afbeelding van Leentje76
Offline
Berichten: 9

Dikke digitale knuffel voor jou.

Neem de tijd. Laat het toe. Heel normaal! Goed om hulp te hebben/zoeken. En geef goed aan in het zh hoe het je aanpakt.

Heel veel kracht gewenst!

Offline
Berichten: 23

We hebben voor de kinderen een afspraak voor de kinderpsycholoog in het ziekenhuis gepland. En ik zie mijn eigen psycholoog (waar ik sinds juni bij loop voor de onverwerkte emoties van de vorige keer) volgende week. Ze was een paar weken op vakantie, net nu. Zij is niet gespecialiseerd in kankerpatiënten, dus ik kijk even aan of ik bij haar blijf. We hebben wel een klik.

Het behouden Huys vond ik op Google ja, mocht het dichter bij huis niet lukken, dan ga ik daar zeker eens naar informeren. Mindfulness voor kankerpatiënten spreekt me wel aan.

En ik heb gisteren ook alle emoties er in se regen in het bos uitgegooid. Dat voelt lekker!

Offline
Berichten: 778

Ik denk ook dat het goed is dat je er wat mee doet.

Ik weet niet of ik onverwerkte emoties heb. Ik ben tijdens de behandelingen heel bang geweest voor het ziek zijn, stond er minder bij stil dat ik er echt aan zou kunnen overlijden. Gaandeweg kwam dat wel. Mij heeft geholpen om naar een kankerinloophuis te gaan. Gewoon bij hun schilderclubje, waar het zijdelings ter sprake kwam. Na 2 jaar heb ik een therapie gehad voor vermoeidheid na kanker. Voor het stukje onverwerkte emoties verwerken adviseerden ze te schrijven. Is dat wat voor jou? Hier op het forum zoeken we nog mensen die een blog willen bijhouden. Laat maar weten als je daar interesse in hebt.

Offline
Berichten: 320

Mopy, ik wou even zeggen dat ik echt vind dat je het supergoed doet! 

Offline
Berichten: 173

Ik heb het overwogen, om hulp te zoeken. Omdat de angst, in de periode dat alle behandelingen achter de rug waren, hevig op zette. Maar er toch weer van af gezien, had me opgegeven voor een cursus mindfullness maar het dan toch niet gedaan.

Op dit moment heb ik me ziek gemeld op mijn werk, er komt ontzettend veel vermoeidheid uit, het doorgaan tijdens en na de behandelingen, uit noodzaak want anders geen geld, wreekt zich nu. Als ik wel hulp had gehad was ik misschien ook op de mogelijkheid om bijstand aan te vragen gewezen. Maar goed, het is wat het is, nu dan maar proberen om het ziek zijn en de tijd die dat oplevert, te gebruiken voor mijn herstel, al is het dan nu pas.

Ik heb enorm veel geschreven tijdens de behandelingen, en ook online gezet, hier en bij kanker.nl, en dat schrijven, plus de reacties daarop, hielpen mij ongelofelijk goed. Zo hield ik de vinger aan de pols van mijn eigen emoties rondom het hele gedoe, zonder erdoor verzwolgen te worden. En nu schrijf ik weer ontzettend veel, maar dan over andere dingen. De kanker komt als een personage van tijd tot tijd, eigenlijk wel heel vaak, voor in mijn verhalen. 

Daarnaast ging ik, en ga ik, heel erg veel naar buiten, nu al helemaal omdat we een hond hebben. Naar buiten en schrijven; dat redt mij.

Offline
Berichten: 23

Lief van je... kan ik vandaag wel even gebruiken.

Over een blog, daar zit ik ook aan te denken. Als ik me over een paar dagen wat beter voel, ga ik me daar eens in inlezen!

Offline
Berichten: 23

Annetjula, ik lees jouw berichtje pas na mijn post. Naar buiten ja, dat lijkt mij ook enorm te helpen. Wat een fijne tips en het gevoel dat ik niet alleen ben!

Offline
Berichten: 4152

AnneTjula, wat ontzettend naar dat je vermoeidheid er nu zo uit komt (en fijn dat er nu een ziekteuitkering kan zijn!). Ik hoop dat je de moed vindt om er weer uit te klauteren. Het is een lange weg, als je eindelijk omgevallen bent. Liefs, Ellen

p.s. naar buiten gaan is ook mijn absolute redding, als ik dat niet kon ....