Zwangerschapsgerelateerde borstkanker

17 berichten / 0 nieuw
afbeelding van Anoniem123
Offline
Berichten: 4231
Zwangerschapsgerelateerde borstkanker

Ik heb eigenlijk geen vraag, maar wil alleen wat met jullie delen. Mijn borstkanker is ontstaan na (tijdens?) mijn zwangerschap. Nu was die zwangerschap met enorm veel moeite tot stand gekomen, IVF, ICSI en de hele toestand. De 9e behandeling was raak. Godzijdank. Ik heb de jaren van ongewenste kinderloosheid als enorm zwaar ervaren. Ik heb er zo gruwelijk veel verdriet over gehad.

Ik heb een prachtdochter gekregen. Ze is het geluk van mijn leven. Ik ben blij dat ik haar gekregen heb en daar dank ik God voor op mijn blote knieen.

Tegelijkertijd vind ik het zo ontzettend verdrietig dat precies die zwangerschap me nu ook nog kanker heeft bezorgd. Omdat de tumor niet op de echo en mammografie te zien was, heb ik er ook nog eens bijna een jaar te lang mee doorgelopen, waardoor mijn prognose niet bepaald denderend is (ongeveer 25% leeft nog na 10 jaar).

Heb ik eindelijk een kindje gekregen, moet ik knokken, zodat mijn kindje wel een mama houdt.... Ik kan daar echt gek van verdriet van worden.

Maar dan nog,... moet ik zeggen dat de geboorte van mijn dochtertje het mooiste is dat me is overkomen, ik geniet elke dag van mijn meisje en ik put ook wel extra energie uit haar aanwezigheid.

Ik hoop zo dat ik niet dood ga en dat ik haar 18 zie worden, uit huis zie gaan, zie trouwen, kinderen zie krijgen en dat we samen heeeeel oud kunnen worden......

Offline
Berichten: 4238

Hoi Dees,
Je brengt onze grootste zorg en angst onder woorden.
Ik ontdekte het toen piepertje 2 was maar liep daarvoor al sinds de zwangerschap met onverklaarbare vermoeidheid.
En ook mijn piepertje is weliswaar spontaan geboren maar diep gewenst en mijn levensgeluk bepalend.
Er zijn wel verschillende Amazones die net zo'n voortraject hadden als jij.
Mijn zorg dat het toen anders had kunnen lopen en nu weer is enorm groot.
Nog steeds mij bijna niet te bevatten.
Het enige wat ik kan zeggen is dat ik weet dat je angst hier door mij en vele Amazones wordt gedeeld.
Dat maakt het niet gemakkelijker maar misschien, hopelijk, wel wat minder eenzaam.

afbeelding van Phineke
Berichten: 208

Och lieve Dees,
Meis, ja het is soms zo moeilijk zo dubbel. Al je wensen en je toekomst dromen. Dat kan je soms zo aan vliegen allemaal. Blij met je prachtige dochter en nu knok je je eigen te pletter om te overleven. Voor je zelf en je gezin. Ja dat je daar wel eens verdrietig van bent snap ik zo goed. Heb dat zelf ook wel eens.
Lieve Dees 'n mens komt op zulke momenten tot de ontdekking hoeveel kracht hij in zich heeft. Ook jij hebt die kracht. Je vecht nog steeds. 'N mens krijgt soms heel wat op z'n bordje. Maar het is soms moeilijk meid.
Ik denk aan je en 'n dikke dikke knuffel voor je. [kiss] [kiss]
Phineke.

Ik heb je 'n PB gestuurd.

Offline
Berichten: 415

Lieve Dees, ja het is zo moeilijk! :(
Ik voel met je mee, voorzover ik dat kan, want hoe het moet zijn geweest voor jou/jullie om zo lang en met zoveel moeite te moeten wachten op je dochter kan ik maar met benadering invoelen.
En dan nu dit. :evil:
Ik weet zeker dat je de kracht zult hebben en keer op keer vinden om dit te integreren in je leven, en voor die keren dat dat zo moeilijk is, je bent hier niet alleen! We zijn en (ook) voor je!
Ik stuur je ook nog even een PB-tje.
[kiss]

Offline
Berichten: 496

heel herkenbaar, ik had zelfs moeite om me echt te binden aan mijn jongste kind... :cry:

wat ik wel ervaar, is dat ik de mijlpalen van mijn kinders veel bewuster beleef, en ik zie overal een mijlpaal in....ik weet van mezelf dat er afgelopen jaren heel veel momenten zijn geweest zie ik bewust heb zitten bekijken en helemaal in me opgenomen heb, als ik niet ziek was geweest was het aan me voorbij gegaan... snap je me

dat neemt niet weg dat dit niet opweegt tegen de ellende en de angst...
maar ja, elk lichtpuntje is er 1 toch....

hopelijk voel je je niet alleen in je angst..

grxtxjes
mamsan

Offline
Berichten: 34

mijn bk is ook tijdens een zwangerschap ontstaan. ik heb elders op het forum gelezen dat de kanker dan argressiever zou zijn. weet iemand of dit klopt en in welke mate dat is?

Offline
Berichten: 743

Dees, vreselijk om te lezen zeg....kan me goed voorstellen wat je voelt...
m.a.w. 'let's shake hands' want op het voortraject van het zwanger worden na vertoont onze ervaring veel overeenkomsten....helaas wel.

geniet van je kind, geniet geniet en geniet nog eens...!

afbeelding van Anoniem123
Offline
Berichten: 4231

susie schreef:
mijn bk is ook tijdens een zwangerschap ontstaan. ik heb elders op het forum gelezen dat de kanker dan agressiever zou zijn. weet iemand of dit klopt en in welke mate dat is?

Klopt helaas...

Offline
Berichten: 4226
mop
afbeelding van mop
Berichten: 223

Hoi Dees,

Welkom op deze site,
Wat een zorgen hé?
Heel herkenbaar,
Ik heb ook een soort borstkanker met een slechte prognose.
Eerst was ik daar heel erg verdrietig over, maar ik ben algauw gaan inzien dat ik maar beter positief kan proberen te zijn. Genieten van alle dingen, bewust leven. Meestal lukt dat ook wel, stel dat ik ook nog maar een jaar heb, dan wil ik wel proberen om dat jaar te genieten. Maar misschien heb ik nog wel 10 of ... jaar.
Gelukkig weet ik niet wanneer het zover is. Daarom heb ik dat eigenlijk ook van me afgezet. En ben nu weer lekker aan het leven, met af en toe een tussenstop in het ziekenhuis.
Ik ben wel bewuster, minder onbevangen, minder zorgeloos, allerter.
Maar ik vind het leven te waardevol om alleen maar verdrietig te zijn.
Mop

Offline
Berichten: 743

Gepikt uit bovengenoemd artikel:

Women with pregnancy-associated breast cancer (PABC) had a slightly higher risk of death even after the investigators controlled for tumor stage, size, and hormone-receptor status. "We were surprised that pregnancy stayed as a risk factor for death after all other variables were included," coauthor Lloyd H. Smith, MD, PhD, told Medscape.

Dus als ik het even vrij vertaal: "Vrouwen met zwangerschapsgerelateerde borstkanker hebben een licht verhoogd overlijdensrisico, zelfs nadat de onderzoekers de tumor gecheckt hadden op eigenschappen als stadium, grootte, gradatie en hormoongevoeligheid. De onderzoekers waren verrast te ontdekken dat zwangerschap een hoge risicofactor bleef voor overlijden, nadat alle andere variabelen in de berekening waren meegenomen, ...."

Compared with women whose cancers were not associated with pregnancy, women with PABC were significantly more likely to be black, Hispanic, or Asian (P = .0009), to be diagnosed with tumors in American Joint Committee on Cancer stage II, III, or IV (P tumors that measured 2 to 5 cm or larger (P negative for estrogen and progesterone receptors (P

"Vergeleken met vrouwen zonder zwangerschapgerelateerde borstkanker, waren deze vrouwen [met PABC] vaker van donkere huidskleur, van Latijns-Amerikaanse of Aziatische afkomst, met tumoren in stadium II, III of IV, met een grootte van 2 tot 5 cm of groter, en oestrogeen en progesteron negatief.
Ze ondergingen vaker gehele amputaties en minder vaak een borstsparende operatie.[vervolgens heb ik het aantal van 312 vrouwen met PABC die stierven aan hun ziekte t.o.v. 1393 vrouwen zonder PABC niet goed begrepen of misschien is het een typfout in het artikel, kijk maar naar de percentages tussen haakjes?]"

"Breast tissue grows rapidly during pregnancy, perhaps predisposing it to rapid tumor growth if a malignant process has already been initiated." An alternative explanation for these findings is that pregnancy may somehow affect the maternal immune system in a way that encourages tumor growth, he said".

"Borstweefsel groeit sneller tijdens zwangerschap, waardoor het dan misschien gemakkelijker wordt blootgesteld wordt aan [gevoeliger wordt voor] een snellere tumorgroei wanneer een kwaadaardig proces al is begonnen. Een andere verklaring zou kunnen zijn dat zwangerschap misschien het vrouwelijke immuunstelsel dusdanig beinvloedt dat het tumorgroei stimuleert....."

Vooral deze passages geven mij voer tot nadenken: het hormoon-negatief zijn van de tumoren, zodat je in de nabehandeling niets kunt beginnen met Anti Hormoon Therapie. Volgens mij zit het hem vooral in die hormoonongevoeligheid van tumoren die rondom zwangerschappen ontstaan.
En Amerikaanse onderzoeken kun je nooit meteen op jezelf hier betrekken....maar wel interessant...want er volgt hier vast nog een staartje op ....

NB: snel getypt dus als iemand fouten in mijn 'vertaling' ontdekt, vooral zeggen hoor.....!! :roll:

Offline
Berichten: 4226

Loesje schreef:
[vervolgens heb ik het aantal van 312 (=39% van totale groep vrouwen met PABC) vrouwen met PABC die stierven aan hun ziekte t.o.v. 1393 (=33% van totale groep vrouwen zonder PABC) vrouwen zonder PABC niet goed begrepen of misschien is het een typfout in het artikel, kijk maar naar de percentages tussen haakjes?]"
Offline
Berichten: 1446

Zo is 'ie duidelijk, Bergamot, thanks (en Loesje ook natuurlijk!)

Het zijn pittige cijfers, maar we kunnen het ook zo zien, dat volgens dit onderzoek, toch 61% van de vrouwen met zwangerschapsgerelateerde bk er NIET aan sterft.

Offline
Berichten: 743

okee, zo niet gezien, dus de totale groep PABC-vrouwen was zowiezo kleiner dan de controlegroep, ging er eigenlijk vanuit dat de verschillende groepen min of meer even omvangrijk moesten zijn om te kunnen vergelijken? Verkeerd gedacht....dus?

Offline
Berichten: 743

Roosje schreef:
Zo is 'ie duidelijk, Bergamot, thanks (en Loesje ook natuurlijk!)

Het zijn pittige cijfers, maar we kunnen het ook zo zien, dat volgens dit onderzoek, toch 61% van de vrouwen met zwangerschapsgerelateerde bk er NIET aan sterft.

Precies Roosje....en....er is nog steeds ook een groep vrouwen met zwangerschapsgerelateerde borstkanker die hormoongevoelig is en wel met HRT kan worden behandeld.

Offline
Berichten: 1446

Loesje schreef:
Precies Roosje....en....er is nog steeds ook een groep vrouwen met zwangerschapsgerelateerde borstkanker die hormoongevoelig is en wel met HRT kan worden behandeld.

En die daardoor, hoe tegenstrijdig ook :cry: , sowieso een betere prognose hebben.

Offline
Berichten: 1446

Dees,

Ik herken akelig veel in wat je schrijft :? .... Mijn proces was niet helemaal vergelijkbaar, maar het lijkt er wel op. In de 4 jaar voorafgaand aan de diagnose een hele lading miskramen gehad, en 1 kindje gekregen. Zwanger bij diagnose, en om mijn eigen leven te redden heb ik die zwangerschap af moeten laten breken.

Mijn zoontje was op dat moment 2,5 en ik was zo bang dat ik zijn eerste schooldag niet eens zou halen, laat staan 18 worden en uit huis gaan.

Ik heb geen dubbel gevoel over dat zijn zwangerschap mij misschien bk heeft bezorgd, althans niet bewust. Wel heeft hij heel lang gedacht (en niet gezegd natuurlijk....) dat ik bk had, omdat hij mijn borst pijn had gedaan...

Gelukkig heb ik sindsdien al een heleboel mijlpalen meegemaakt :D , eerste schooldag, zwemdiploma's, fietsen zonder zijwielen en nog veel meer van dat soort fijne dingen. En wordt de angst ook steeds minder.

Hoe langer de bk weg blijft, hoe beter het zal gaan. Dat neemt natuurlijk niet weg dat jij nu met deze angsten en gevoelens zit, volkomen logisch. Je zit nog zo aan het begin van het hele proces.

Ik hoop dat je herkenning vindt, en dat je hoop kunt putten uit verhalen van amazones die al verder zijn en waar het goed mee gaat.

Veel sterkte [kiss] !