voor altijd?

13 berichten / 0 nieuw
Offline
Berichten: 227
voor altijd?

Een vaag die me steeds bezig houdt:
Heb ik nou kanker....
of
Heb ik het gehad....

Zelf denk ik , ik heb het gewoon en zal het nooit meer kwijtraken, maar mensen om je heen zeggen: zo dat heb je weer gehad....

Offline
Berichten: 4227

Lieve Juliette, het blijft een moeilijke vraag om te beantwoorden, het antwoord weten we lang niet zeker. Op dit moment is het beste antwoord denk ik: 'ik heb kanker gehad, gaan we van uit.'

Zekerheid krijg je pas na 20 jaar (en dan is het nog geen 100%). Het houdt mij ook bezig, maar zolang ik me gezond voel, ben ik gezond. Punt uit! (tegen mezelf [burnout] )

afbeelding van nachtvlinder
Berichten: 302

mijn eerlijke mening, maar dat is dus mijn mening, je hebt kanker, en je blijft steeds dat duiveltje op je schouders meedragen dus voor mijn gevoel raak je het niet meer kwijd.
maar dat is mijn bescheiden mening over je vraag :wink: [kiss]

afbeelding van Nancy1
Offline
Berichten: 125

Ik voel het nog steeds alsof ik kanker heb. Mensen kunnen wel zeggen, zo dat heb je weer gehad, maar zo werkt het toch niet helemaal. Altijd maar die controles, altijd die angst, spanning. Ik zie het als een heel groot litteken dat nooit zal verdwijnen.

Liefs, Nancy1

Offline
Berichten: 762

"Ik ben behandeld voor borstkanker en voor zover we weten is het nu weg, máár... garantie tot aan de deur."

Dat is ongeveer hoe ik er over denk/vole en antwoord als mensen vragen. Niet om dramatisch te doen, maar omdat je het gewoonweg niet weet. En dat wordt weer eens duidelijker als je elders op het forum leest van iemand die bij "alleen maar" DCIS uiteindelijk tóch uitzaaiingen heeft :(

afbeelding van nachtvlinder
Berichten: 302

RuthF schreef:
"Ik ben behandeld voor borstkanker en voor zover we weten is het nu weg, máár... garantie tot aan de deur."

Dat is ongeveer hoe ik er over denk/vole en antwoord als mensen vragen. Niet om dramatisch te doen, maar omdat je het gewoonweg niet weet. En dat wordt weer eens duidelijker als je elders op het forum leest van iemand die bij "alleen maar" DCIS uiteindelijk tóch uitzaaiingen heeft :(

daar heb je helemaal gelijk in :?

Offline
Berichten: 618

nachtvlinder schreef:
RuthF schreef:
"Ik ben behandeld voor borstkanker en voor zover we weten is het nu weg, máár... garantie tot aan de deur."

Dat is ongeveer hoe ik er over denk/vole en antwoord als mensen vragen. Niet om dramatisch te doen, maar omdat je het gewoonweg niet weet. En dat wordt weer eens duidelijker als je elders op het forum leest van iemand die bij "alleen maar" DCIS uiteindelijk tóch uitzaaiingen heeft :(

daar heb je helemaal gelijk in :?

Jeetje, waar heb je dat gelezen dan?.......... :cry:

Ik denk dat je nooit los komt van kanker...........je kan er mee leren omgaan. En zolang het goed gaat, gaat het goed.......en daar moet je je weg dan maar in zien te vinden he :roll:

Offline
Berichten: 4252

Toch schrok ik toen een vriendin deze zomer tegen me zei:

"Ik heb een compleet versleten rug maar ik wil niet me je ruilen. Jij hebt kanker en daar kom je nooit meer van af. Uiteindelijk zul je zien dat jij ook doodgaat aan kanker."

Ik was zó perplex. Ik voel het zo niet. Het is ook niet zo. Maar omdat normaal iedereen altijd doet alsof je meteen weer beter bent was dat het andere uiterste.

Toch ken ik meerdere mensen die er zo overdenken. De oncoloog van een inmiddels overleden vader van vriendje van puberT zei het ook zo tegen die vader en moeder. Eens kanker in je lichaam is altijd kanker. Raar hé dat er zo verschillend tegenaan gekeken wordt.

Ik voel me nu niet als een kanker patient maar ik heb wel kanker gehad en bij ieder pijntje denk ik de rest van mijn leven: dit kan een uitzaaiing zijn. Het hoeft niet, het kan. Het geeft geen paniek, slechts een droge constatering. Het werkt heel raar. Je bent niet meer ziek maar je raakt het nooit meer kwijt, het gevoel dat je gewoon sterfelijk bent.

Offline
Berichten: 447

Ik sta er een beetje dubbel in................ :?

Aan de ene kant leef ik mijn leven als voor de BK en voel ik me ook zo.......actief, best blij, noem het maar op. Op sommige dagen is de BK dan een eind op de achtergrond en kan ik tegen mezelf zeggen dat het iets is wat ik heb meegemaakt en achter me heb liggen.

Aan de andere kant WEET ik dat het iets is wat bepalend is geweest voor mij. Bij ieder berichtje kan ik maar zo weer van slag raken en me realiseren dat ook ik maar zo weer "aan de beurt" kan zijn. De kanker heeft me veel gebracht maar me ook veel afgenomen....en niet alleen mijn borsten :(

Maar......nu ik dit zit te typen, denk ik dus dat het iets is wat blijft en kan ik me ook zo heel erg vinden in wat Ruth schrijft. Want zo zeg ik het ook meestal..........en dat heeft voor mij niet te maken met negatief zijn maar met reëel zijn....

Offline
Berichten: 762

Ja, ik bedoel het ook absoluut niet negatief of somber, maar gewoon nuchter en reeel ;)

Offline
Berichten: 4252

Ja zo sta ik er ook in.

Offline
Berichten: 309

Tja, mijn moeder die nu 15 jaar na 1e diagnose is, die zegt dus heel nuchter ,,ik ben borstkankerpatiente,, en dat lot heeft me getroffen, en ik zal altijd deze ziekte bij me dragen.Een paar keer is het kankerspook alweer opgedoken, maar steeds hebben de artsen weer iets om hem de nek om te draaien, zodat ik weer een paar jaartjes vooruit durf te denken. Uiterlijk misschien niet zichtbaar, maar ik word er elke morgen aan herinnerd, als de beha opgevuld moet worden. En daarna mn pilletje mag innemen,,.

Maar ze is en blijft een mooie verzorgde vrouw, die naar mijn gevoel soms veel meer van de kleine dingen geniet, dingen die menig ander mens niet eens zíet.

afbeelding van goudblok
Berichten: 3539

Ik voel het zo: "ik heb kanker gehad" maar ben nog wel kankerpatient.

Op de vraag ben je genezen?
Quote ik meestal de inmiddels overleden burgemeester: "Ik ben genezen tot de volgende controle".
Want pas als ik straks 83 ben kan ik je vertellen of ik nu kanker heb en of ik genezen ben.