Persoonlijk verhaal van Glimke

8. Is uw seksleven veranderd?

‘Is uw seksleven veranderd?’ is een van de vragen op de check-list in het ziekenhuis. Ehm, ja.
Dat borstkanker mijn seksleven waarschijnlijk zou veranderen, wist ik uit de dikke bijsluiter. Mijn vagina zou opdrogen door de antihormonen. Mijn libido zou kelderen dankzij de chemische overgang. De chemo zou me te misselijk en te moe maken voor gevinger of gevoos. Wilde ik nog iets van een seksleven overhouden (en dat wilde ik), dan moest ik daar energie voor reserveren. Energie en waarschijnlijk wat glijmiddel.
Ik werd dan ook een beetje kwaad toen mijn vriend niet reageerde op een arm om zijn middel of pets tegen zijn kont. Hij had geen zin in gezoen als we elkaar weer zagen en hield in bed maar een halfslachtige erectie overeind. Stond ik dan, in m’n netkousen. Ik deed toch verdomme m’n best?

Waar ik geen rekening mee had gehouden, was het effect van mijn kanker op zijn seksdrive. Dat begrip kwam pas, toen ik ging doorvragen. De spanningen over onderzoeken en uitslagen die mijn hoofd en lijf af en toe lamleggen, had hij ook. Het slechter slapen, snel afgeleid en hangerig zijn, eigenlijk vooral willen Netflixen en verder niks: herkenbaar. Seks staat op dat soort dagen ook niet bovenaan mijn wensenlijst.
En o ja, hij heeft opeens een kale vriendin. Niet zomaar kaal, nee, kankerkaal. Lange tijd was alleen de berg pillendoosjes in de badkamer het tastbare bewijs dat ik ziek was. Nu zie ik eruit alsof ik binnenkort dood ga. Wat waarschijnlijk ook zo is, maar eerst konden we dat soms nog vergeten. Mij lukt dat alleen nog als ik lang genoeg niet in spiegels of ramen kijk.
Ik ruik ook anders, zegt hij. En ik smaak anders, de dagen na de chemo. Wist ik niet. Door de opvliegers zweet ik meer en vaker, en nog steeds niet in bloemengeur. Als zelfs mijn feromonen hem vertellen dat ik niet meer dezelfde vrouw ben, wat maak ik dan nog voor kans?

‘Is uw seksleven veranderd?’ is een van de vragen in het ziekenhuis. Ja dus, maar meestal vul ik ‘helemaal niet’ in, om te voorkomen dat ik mijn seksleven met de verpleegster moet bespreken in een kamer vol onbekenden en met mijn vriend of een vriendin naast me. Maar het antwoord is ja. En meer dan glijmiddel, deo en leuke jurkjes, heb ik geduld, begrip en veel goede gesprekken nodig om daar goed mee om te gaan.

 

Offline
Berichten: 177

Oh Glimke. Ja. Het is veranderd. En ik kan het me nu zo goed voorstellen, hoe het voor de partner is, omdat jij me daar met dit stukje scherp inzicht in geeft. Nog los van hoe het voor jou is.

Ik hoop zo dat dat met je vriend lukt, geduld, begrip, en goede gesprekken.

Dikke zoen.

Offline
Berichten: 330

Wat een rauwe weergave van de werkelijkheid. En zo vreselijk onderbelicht. Daarom zijn dit soort verhalen zo belangrijk! Daarom wil ik je bedanken voor het delen! 

Ik hoop dat er voor jullie goede gesprekken en gepaste hulp beschikbaar wordt gesteld! 

Offline
Berichten: 48

Heel herkenbaar ook voor mij als partner! Ik ben wel blij dat wij er samen gelukkig goed over kunnen praten en ik zelf het gesprek hierover ben aangegaan met mijn vrouw. Over wat mijn verwachtingen zijn, wat voor mij niet noodzakelijk is (plastisch gezegd de penetratie) en wat wel kan qua intimiteit. Bij mij overheerst toch de trots die ik heb voor mijn vrouw. Alle behandelingen doorstaan, het toch ondanks alle bijwerkingen van de Letrozol, positief en stevig in het leven blijven staan, de houding het glas is half vol. Daar ben ik zo trots op dat sexualiteit hoe belangrijk ik dat toch nog steeds vind, niet meer uit penetratie hoeft te bestaan. We hebben deze reis samen gemaakt en samen moeten we dealen met die nieuwe situatie. Ik vond en vind het wel belangrijk dat ik me als partner van duidelijk uitspreek/uitsprak.

Offline
Berichten: 72

Zo herkenbaar. Natuurlijk is het sexleven veranderd. Ik noem.mijn vagina nu een zandbak. Ik denk dat we er allemaal onze draai in moeten vinden.

Offline
Berichten: 16

Mooi om jouw kant van het proces te horen tempori parce, bedankt voor het delen. Zo ver als jij bent, ben ik nog niet.

Pasje, voor mij was het nieuw. De eerste chemo's leken mijn libido alleen maar te verhogen. Dat kon dus blijkbaar ook. De serie nu maakt mij minder geïnteresseerd en als ik dan wel zo ver ben, blijkt m'n vagina niet te hebben opgelet. Ik mis zorgeloosheid en ongeremdheid misschien nog het meest.

Offline
Berichten: 234

Ja de ongemakkelijkheid van die vragenlijst vragen. Wat zeg je wel en wat niet. Mooi verwoord door jou Glimke, het is heftig. 

Offline
Berichten: 4198

ooooooooooooooo ja zeg, wat een herkenning .... breek me de bek niet open. Het is moeilijk, voor allebei, en al dat gepraat erover helpt ook al niet. pffffff