Persoonlijk verhaal van Sampai jumpa

Ik heb tot nu toe alleen gelezen wat anderen vertelden. Dat gaf mij steeds opnieuw kracht en steun op mijn eigen pad. 

Nu voel ik behoefte om mijn verhaal te delen en mogelijk daarmee  andere vrouwen te kunnen ondersteunen.

Ik wist begin vorig jaar binnen 3 dagen dat ik borstkanker had. Op dinsdag voelde ik  n knobbeltje, op woensdag ging ik naar de huisarts en op vrijdag hoorde ik na n mammografie, echo en punctie dat ik zo goed als zeker borstkanker had. De maandag daarna werd het met 100% zekerheid gezegd.

Het bleek lobulaire borstkanker en100% hormoongevoelig. De poortwachtersklier en n andere waren niet schoon.

Mijn rechterborst werd geamputeerd en alle okselklieren werden verwijderd. Ik koos er heel bewust voor om geen reconstructie te laten doen. Mede dankzij gerichte fysiotherapie en veel oefenen kon ik na 2 maanden weer voorzichtig met 2 uur per dag aan t werk. Na 9 maanden was ik weer volledig (40 uur) aan t werk. 

Nog steeds ben ik heel tevreden met mijn besluit om geen reconstructie te laten doen. Ik draag n losse prothese en doe daar alles mee. 

Ik heb gelukkig steeds mijn eigen keuzes kunnen en mogen maken gedurende het hele traject samen met mijn man, vrienden en familie, artsen en collega's.  Zowel privé als in de behandeling als in mijn werkhervatting. Dat heeft voor mij erg veel meerwaarde gehad en mee ervoor gezorgd dat ik nu kan zeggen dat ik weer  gelukkig en optimistisch in het leven sta. 

Daar  draagt zeer zeker het feit dat ik zo goed als geen last van bijwerkingen ervaar van de amputatie, de verwijdering van de klieren en de anti hormoontabletten, aan bij.

Het had ook heel anders kunnen verlopen.....

 

Offline
Berichten: 73

Ben blij voor je dat het allemaal voorspoedig is verlopen. Ik hoop dat je zo verder kunt gaan.

afbeelding van Sampai jumpa
Offline
Berichten: 1

Dankjewel. Ik hoop dat anderen die net  de diagnose borstkanker  hebben gekregen,  door mijn verhaal beseffen dat het  niet altijd het meest negatieve scenario hoeft te worden.  

Offline
Berichten: 271

Dank je wel voor het delen van je verhaal. En fijn dat je hier steun vond in moeilijke tijden

Offline
Berichten: 10

Beste Sampai,

Wat fijn dat het nu goed met je gaat!

Ik zit momenteel in een soortgelijk traject. Kleine tumor, Invasief lobulair en 100% hormoongevoelig. Poortwachtersklier uitzaaiingen.

Ik kon BB geopereerd worden en moet maandag naar oncoloog voor verdere behandelplan.

Wat heb jij verder voor behandelingen gehad?

Dank alvast!

gr Kitty

afbeelding van Sampai jumpa
Offline
Berichten: 1

Hallo Kitty,

Allereerst heel veel sterkte. Het valt niet altijd mee, maar ik hoop dat je stap voor stap het traject kunt doorlopen. Nu dus tijd voor t behandelplan en als ik t goed begrijp nog herstellen van de borstsparende operatie.  

Je vraagt naar mijn behandeling. 

Wel, na de borstamputatie en de verwijdering van alle okselklieren gebruik ik antihormoontabletten (tamoxifen) en krijg ik 1 keer per jaar een infuus met zoledroninezuur. Dat is een bisfosfonaat ter versterking van de botten en tevens belemmert het evt kankercellen in de groei. Overigens heb ik dat zoledroninezuur ook nodig voor m'n osteoporose.        ( Staat los van de kanker).

Mijn oncoloog adviseerde  overigens meteen om een  mamaprint te laten doen. Daaruit  bleek dat chemo voor mij geen meerwaarde zou hebben. Misschien n tip voor jou om maandag  de oncoloogk te vragen of voor jou een mamaprint zinvol is. .... 

Verder oefen ik veel. Na de operatie kreeg ik in t ziekenhuis meteen oefeningen die ik moest doen om te zorgen dat  m'n arm en schouder niet stijf zouden worden. Eenmaal wat opgeknapt van de operatie ben ik gestart met oncologie fysiotherapie om de beweeglijkheid van m'n arm verder te trainen én weer wat kracht op te doen. Dat heb ik ongeveer 1/2 jaar 2 keer per week gedaan. Toen nog ongeveer 1 maand 1 keer per week. Daarna ben ik zelf bij een sportschool gestart om zo te zorgen dat m'n arm en conditie op peil blijven. Ook wandel ik regelmatig. Ook voor m'n osteoporose is bewegen belangrijk. 

Tevens heb ik in t begin 1 keer per week  manuele lymfedrainage gehad Nu nog 1 keer per 3 weken.  Dat omdat ik wat vocht vasthield op de plek van de amputatie rond t litteken en omdat  m'n arm zwaar en dik aanvoelt. Hij is niet echt dik maar t voelt soms wel zo. Ook masseer ik zelf dagelijks m'n arm en het littekengebied.

Al met al vind ik dat ik niet mag klagen.  Dagelijks n antihormoontablet en zelfmassage, 3 wekelijks manuele lymfedrainage door oedeem fysiotherapeut, jaarlijks n infuus zoledroninezuur en verder veel bewegen. Ik kan en doe verder weer alles wat ik ook voor de diagnose deed.

Ik hoop van harte dat jij dat over n poos ook kunt zeggen. Sterkte.

Lieve groet Sampai jumpa.