Persoonlijk verhaal van andreah

Door allerlei zaken ben ik vandaag de weg even kwijt. Alleen maar huilen.
Steeds maalt dat zinnetje door mijn hoofd, je bent je eigen rots in de branding. Alleen vandaag voelt het als een kalkstenenrots die steeds verder afbrokkelt in een kolkende rivier. Kan me over geven aan die rivier of me toch maar vasthouden aan dat kalkstenen rotsje, met de hoop dat die morgen weer van zwaar graniet is. Ga daar maar vanuit. Zo maar even een bakkie bij een vriendin doen en vroeg mijn mandje in.