Persoonlijk verhaal van Anma

Een jaar geleden stond mijn wereld op zijn kop,de mijne die van mijn familie
Hadden we een hele emotionele kerst achter de rug met het idee dat het de laatste zou kunnen zijn.
Een jaar geleden stond ik aan het begin van een reis met alleen de bestemming bekend en niet via welke tussenstops ik daar aan zal komen.
Een jaar geleden was ik boos en verdrietig, lamgeslagen en niet meer mijzelf en werd ik geleefd door bezoekjes van betrokken mensen werd ik blij van kaartjes die mensen mij stuurde en woonde ik tijdelijk bij mijn ouders.

Nu een jaar verder zit de kerst er weer op en net als altijd heb ik er niks mee
1e kerstdag heb ik gevierd met mijn familie en ’s middags werd ik terug gebracht door mijn broertje. Net als vorig jaar alleen dit keer niet met mijn halve huisraad, alleen met een paar boodschapjes.
Het afgelopen jaar heeft me met harde hand geleerd dat je niks zelf bepaald, je mag elke keer kiezen tussen 2 kwade
Keuzes waar geen mens voor wil komen te staan maar die je moet maken.
En sommige worden gewoon voor je gemaakt en mag/moet je het gewoon ondergaan.
Het afgelopen jaar heeft me veel geleerd over familiebanden en vriendschappen sommige banden zijn versterkt en andere zijn verwaterd.
En het rare is ook dat gebeurd gewoon… nou ja raar het lijkt me duidelijk dat je in deze situatie alles anders afgewogen wordt van mijn zijde maar ook bij anderen.
Want hoe ik ook probeer gewoon te blijven, niks is meer gewoon.

Ik ben blij dat ik een jaar verder ben, zonder al te veel kleerscheuren.
Natuurlijk met de nodige lidtekens op mijn lichaam en nog meer op mijn ziel
Heen en weer geschud door emoties van boos, verdrietig, bang, blij, lamgeslagen, dankbaar en verbolgen en niet te vergeten gelukkig.
Gelukkig met het feit dat ik me over het algemeen niet ziek voel, niet te veel pijn heb, dat ik nog steeds in mijn eigen huisje woon, dat ik nog steeds rond kom, dat er zoveel mensen zijn die om mij geven, dat ik op een bepaald vlak nog steeds van betekenis ben, dat ik weer een reisje heb kunnen maken ook al was het veels te kort, en natuurlijk gelukkig met het feit dat het voor het eerst het er op lijkt dat de kanker zich even rustig houd.

Ik hoop en wens voor iedereen een schitterend mooi en liefdevol en gezond 2010