Persoonlijk verhaal van Coller

Annazone schreef:
Ik herken dat zo, dat niet het gevoel hebben dat je kanker hebt. Terwijl andere mensen wel zo naar je kijken: zij heeft kanker (dat voelde ik gisteren bij de modeshow ook af en toe). En als ik dat dan merk, dan denk ik 'ben ik nou gek of dom dat ik dat zo niet voel? Zit ik iets te ontkennen of zo'? Ik (en jij blijkbaar ook) heb ergens diep in me overtuiging dat die kanker al weg is. Het lullige is: dat had ik de vorige keer ook...
Na ja, het zal onze positieve instelling wel zijn. En daar is echt HELEMAAL NIETS MEE MIS!!!

Precies niks mis mee!
De reality check komt vanzelf wel weer de dagen na de chemo.... hahaha
Ik kan me er over verbazen dat ik dat een week later al weer kan "vergeten".
Als mijn eten me weer smaakt en de energie weer terug komt, laat ik de ellende vrij makkelijk los.
En als dat op enig moment lastiger wordt of zelfs niet meer lukt, heb ik het tot dusver in ieder geval mooi in de pocket!

De tassen zijn ingepakt, de scheppen, netjes en laarzen staan klaar in de gang. We gaan naar zee!
Heerlijk uitwaaien. Warme chocolademelk drinken. Knoeien met zand en water.
En dan 's avonds een houtblok op het vuur, hapje en drankje en dan rummycub spelen..... voor geld! Haha

Tot vrijdag, kus,
Coller