Persoonlijk verhaal van Coller

Het weekend was fijn.
Gezellig, lief had vanaf vrijdag al vrij dus lekker samen thuis met z'n vijfjes. Ik voel me alleen zo schuldig ten op zichte van hem. Hij doet echt alles! En ik helemaal niks!
Ik ben zo belachelijk moe. Eigenlijk is moe niet eens goed omschreven, het is meer dan moe. Totale afwezigheid van energie. Ik wil vanalles maar het gaat echt niet. Het frustreerd me enorm. Ik hoor mezelf zuchten als de kinderen even niet meewerken en daar baal ik van. Zij kunnen er toch niks aan doen?
Ik kan er natuurlijk ook niks aan doen maar toch. Ik kan me er ook niet zomaar bij neerleggen.
Volgens mij had ik hier bij de eerste kuur nog niet zo'n last van.......