Persoonlijk verhaal van Coller

Gisteren zonder haar (met een sjaaltje) naar de stad! Met mijn beste vriendinnetje aan mijn zijde ging het prima. Ik merk dat ik hier in het dorp nog al eens medelijdende blikken krijg als ik met alleen een mustje of sjaaltje op ga wandelen. De mensen die we tegen kwamen in de kroeg wisten allemaal wat er aan de hand is dus dan hoef je ook niks uit te leggen. Het was een heerlijke avond, net zoals vroeger. Lekker kletsen met een glaasje wijn en een hapje erbij. Discusieëren over van alles en nog wat. En zo hard lachen dat andere mensen in het café zich naar je gaan omdraaien ! Helaas woont ze in Berlijn en zien we elkaar nog maar 2 of 3 x per jaar. Vooral nu mis ik haar vaak en zij heeft het ook soms heel moeilijk als we aan de telefoon praten. Ze heeft een eigen zaak en ook een kleintje dus het is gewoon niet mogelijk om vaker of langer hier naar toe te komen. Maar goed we hebben genoten en bellen en Hyven verder.......

Vanmorgen met onze grote ter kennismaking naar de basisschool! Het is een echte dorpsschool, intiem en gezellig. Pieke was onder de indruk van al het moois, split level lokalen met boven een grote poppenhoek, heel veel knutselmateriaal, de gymzaal, het podium, het speeltoestel op de speelplaats, enzovoorts. Hij heeft er echt zin in maar zal nog moeten wachten tot na de zomervakantie. Hij denkt trouwens dat ze hem meteen gaan leren lezen! Ik heb hem besmet met het leesvirus..........

Morgen om 8.30 uur moet ik weer in het AZM zijn. Eerst bloedprikken dan een uur later een afspraak met de oncoloog. Ik ga vragen voor andere medicijnen tegen de misselijkheid, het moet volgens mij beter kunnen. Het is niet zo dat ik een hele week boven een emmertje gehangen heb maar ik heb me wel heel slecht gevoeld. Vooral 's morgens, in de loop van de dag werd het steeds beter. Ze heeft bij de eerste afspraak ook aangegeven dat er veel verschillende medicijnen tegen de misselijkheid zijn en dat het vaak even zoeken is om het juiste middel te vinden. Eens zien wat ze zegt. Om 10.00 uur word ik weer verwacht in het "kuuroord".
Hahaha, heb ik eigenlijk hele andere beelden van in mijn hoofd: ergens boven op een berg in Zwitserland ofzo zit ik dan met een dekentje over mij benen in een dekchair, een mooi boek om te lezen, een lekker hapje en drankje naast me op een bijzet tafeltje en het zonnetje schijnt natuurlijk ook.
Ach ja, ik ga de dagen aftellen tot ons midweekje aan zee, daar verheug ik me echt op, nog 14 nachtjes slapen.............