Persoonlijk verhaal van Coller

De reactie van Pieke vanmorgen, op mijn kale bolletje:
"Hé mama, je hebt net zo'n haren als Papa! Ga je je nu ook iedere dag scheren? "
Miel zei niks, keek wel een beetje vreemd en wilde even voelen. Bij het aanraken van de stoppeltjes moest hij vreselijk giechelen, zo schattig!
En Puckje pop zei verbaasd: "Mama, haar weg? " en "Kou? " toen ik een mutsje opzette. Echte tut moeder die ik ben, smolt ik natuurlijk weer helemaal weg.

Vanochtend de vuurdoop! met marmot op naar de stad......
We kwamen een vroegere collega tegen. Ze had echter alleen maar oog voor de babes met hun mooie nieuwe Allstars. We hadden elkaar ook al heel lang niet gezien, zij weet niet hoe mijn haar er uit zag. Blijkbaar zie je dus echt niet dat het een pruik is.
Dat zei Lief gisteren ook al: "Als ik niet beter wist, zou ik denken dat je naar een andere kapper bent geweest!"
Ik ben namelijk wat kapsel en kapper betreft niet zo avontuurlijk, soms ietsje korter en een paar highlights maar veel gekker moet het voor mij niet worden. Al met al een geslaagde ochtend, de kids allemaal nieuwe Allstars en Mama een wat zekerder gevoel over die marmot op haar hoofd

Morgen ga ik het eens met een sjaaltje uitproberen.
Ik heb met mijn vriendinnetje uit Berlijn afgesproken. Lekker met z'n tweetjes zonder kids. Koffie met taart. Beetje wandelen door het park. Tapas met wijn. Misschien nog een dansje wagen ergens, we zullen zien hoe ik het volhoud.
Ik slaap niet best namelijk, veel last van opvliegers, nu al
Per nacht word ik 2 of 3 keer wakker, krijg ik het ontzettend heet, kan echt niet in mijn bed blijven. Even wat drinken, kussen omdraaien en weer verder slapen. Helaas lukt dat verder slapen niet altijd even goed.

Dank jullie allemaal voor de lieve woorden, ik vind jullie lief!
Vanuit het zonnige zuiden stuur ik zonnestraaltjes jullie kanten op.
En een kus, Coller