Persoonlijk verhaal van Coller

Vorige week woensdag opnieuw geopereerd. Toch een okselkliertoilet ( wie verzint zo'n benaming ). Navraag wees uit dat bestraling in mijn geval geen optie was.
Ik moet zeggen dat het me meegevallen is tot nu toe. Door de drain had ik geen last van zwelling en dat was wat bij de eerste operatie bij mij zoveel pijn gaf. Het is wel onhandig, dat gehannes met zo'n slangetje en een heuptasje. De kids waren erg geïnteresseerd en daar was ik niet zo blij mee. Meestal betekend interesse bij van die kleintjes namelijk niet alleen kijken maar vooral: AANZITTEN!
Gelukkig mocht het ding er vanochtend al uit. Hopelijk slaap ik dan ook wat beter. Ik heb drie kussens van verschillende formaten en stevigheid in bed om me heen verzameld maar ik kan mijn draai niet vinden.

Morgen heb ik weer een afspraak bij de oncoloog. Om wat meer details te bespreken en concrete afspraken te maken. De eerste kuur ( van 6 TAC) krijg ik niet deze week, maar de week daarna.
Gisteren weer enorm zitten te googlen. Ik ben erachter gekomen dat een van de soorten chemo die ik krijg, afgeleid is van mosterdgas! Nou, zegt manlief, als het Gewone Franse of zoete mosterd is gaat het nog. Als het maar geen pittige is of van die grove met stukjes! Tja, als het over jezelf gaat mag je dat soort geintjes maken vind ik.
Deze week ook de eerste afspraak bij een "marmottenshop"!
Ben erg benieuwd. Eigenlijk zie ik het nog niet zo voor me.
Ik met een pruik?
Het is natuurlijk wel lekker om op te gaan in de massa als je even de stad in gaat of boodschappen gaat doen. Met een kaal koppie zal dat niet makkelijk gaan, al doe je nog zo je best met mutsen en sjaals. Waarschijnlijk wen je er wel aan en heb ik in principe schijt aan wat anderen denken.
Maar een wijze vrouw zei ooit: "Als je je niet goed voelt, zorg dan in ieder geval dat je er goed uitziet!" En daar geloof ik toch wel in, dus vandaar: kom maar op met die marmot!