Persoonlijk verhaal van Coller

Afgelopen vrijdag, 25 januari, heb ik te horen gekregen dat er in de lymfeklier die verwijderd is een microuitzaaiing is gevonden. Ik ben borstbesparend geopereerd met een sentinel node procedure.
Nu moet ik dus opnieuw onder het mes voor een okselkliertoilet en daarna ontkom ik ook niet aan chemo en bestraling.
Op die bestraling was ik ingesteld maar de rest niet!!!
Ik voel me nu zo'n 10 dagen na de eerste operatie weer goed, kan de kids weer tillen, het doet niet meer pijn als ze tegen me aan zitten.... en nu moet het nog een keer

Ze zijn nog zo klein: jongetje van drie en een half, en een tweeling (jongen en meisje) van anderhalf jaar.
Ik ben normaal gezien de menselijke klimpaal annex trampoline. Ze klitten ook heel erg aan me, ben in huis een echte zwaan kleef aan.
De eerste dagen na de operatie kon ik de kleintjes niet uit bed tillen en op schoot ging ook niet echt omdat ik behoorlijk gezwollen was.
De kleintjes begrepen er niks van! Ze vroegen toch duidelijk: "Mama pakke? " maar ik kon ze echt niet tillen, we werden er alledrie verdrietig van. Onze grote was me samen met Papa op komen halen uit het ziekenhuis, hij heeft de wond gezien en begreep wel dat dat pijn deed. Hij was echt heel voorzichtig met me, zo lief!

Ik zie er tegen op !
Weer een operatie en die chemo....
Mijn lief doet heel veel en mijn moeder en schoonmoeder staan ook altijd klaar om de kindjes op te vangen maar ik vond dat nu al een inbreuk op onze privacy. Vooral mijn lief heeft het er moeilijk mee.
Hoop dat ik snel terecht kan voor het eerste gesprek bij de oncoloog en dat de datum van de tweede operatie ook snel bekend is, ik wil weten wat er gaat gebeuren, waarom en hoe!
Het blijft voelen alsof ik in een hele foute film zit....