Persoonlijk verhaal van lisdodde

Een stap vooruit en die terug.

Ik voelde me gisteren, eigenlijk eergisteren, al wat minder worden en later op de ochtend, nadat ik een bericht had gepost op "mijn profiel" ging het verder achteruit, koud, overstuur, depressief en alleen maar huilen. Mijn man was gisterochtend even weggeweest en toen hij terugkwam trof hij mij compleet overstuur en onophoudelijk huilend aan. Ik wist met mezelf geen raad en zag het plotseling helemaal niet meer ziten. In een soort blinde paniek contact opgenomen met de mammapolie. Maar eerlijk is eerlijk, ook vanuit eerdere contacten, daar schiet je niet veel mee op. En dat snap ik ook wel. Na ruggespraak met de dienstdoende arts werd mij geadviseerd te stoppen met de hormoonkuur letrozol, Deze slikte ik nu een week.

Van alle ellende gisteren om 17.00 uur naar bed gegaan, de enige plek waar ik dan nog wil zijn. Van morgen om 07.30 uur opgestaan. Toch maar een pammetje genomen. Om half tien had ik een afspraak met de fysio. Op mijn tandvles er naar toe. Mijn man had vroeg in de ochtend al een mail gestuurd naar mijn arts in het AvL. Deze belde mij prompt vanochtend. ( Wat ben ik blij met het AvL!!) Wij spraken af inderdaad nu de letrozol staan te laten. Morgen begin ik met de bestralingen en daarna kom ik bij haar in het AvL om te bespreken hoe verder.

Nu gaat het weer een beetje beter, ben aan het koken en breien. Letterlijk dus de "draad weer oppakken" Maar wel weer een waarschuwing, het kan goed gaan, maar dus ook zomaar een tegenslag en dat valt me rauw op de maag.

Bedankt voor de lieve reacties, voor mij belangrijk voor mijn herstel.

Offline
Berichten: 4238

Lisdodde, mag ik eerlijk zeggen wat ik vind?

Je het de pammen afgebouwd én bent bezig morfine af te bouwen en dan wijst men naar de letrozol? Dat gaat er bij mij serieus niet in.

Waarom kunnen deze verschijnselen niet aan het afbouwen van liggen? Die conclusie was wel heel snel getrokken zeg. De situatie was wel heel acuut maar hoe voel je je nu? Je hebt én weer een pam genomen en 1 dag geen letrozol kan het verschil niet maken.

Ik snap wel dat er iets moest gebeuren maar wil je toch vragen om als straks de bestralingen achter de rug zijn en het afbouwen van de andere medicatie klaar is, om dan opnieuw met je oncoloog in overleg te gaan om het nog een keertje te proberen.

Maar dan wel als de rest stabiel is. Het is zó jammer als je een hormoongevoelige tumor hebt dat je dan de letrozol laat liggen.

Ik wens je voor nu veel succes bij de bestralingen en hoop dat je op een rustiger moment er nog eens met je artsen voor kunt gaan zitten om te kijken wat er mogelijk is.

Liefs,

ellenk

 

Offline
Berichten: 526

Ja, volgens mij doet stoppen met morfine rare dingen met je, evenals bij het gebruik, trouwens ( ik zag mieren lopen op het plafond en schrok elke 5 minuten wakker van ?? Niks??

Ik vind het heel rot voor je dat je je zo naar voelde...Volgens mij al eerder aangekaard; waarom stoppen met oxazepam als je toch nog angst/paniek/verdriet voelt...Het kan je juist helpen deze periode door te komen. Niet zo streng zijn voor jezelf ( hoor mij nou, ik doe het bij mijzelf ook...) 

Lastig om precies de schuldige pil aan te wijzen denk ik, het hebben van borstkanker is nou ook niet bepaald tof voor je psyche dus dat werkt ook niet echt mee.

Ik ga niet zeggen wat je moet doen, zolang je je er maar goed bij voelt, maar neem wel het verhaal van EllenK mee in je overwegingen. 

Heel veel succes met je bestralingen!!

Dikke knuffel!

Zangeres

Offline
Berichten: 181

LIeve Lisdodde, ik weet niet zo goed wat ik moet zeggen, vind het vooral zo rot voor je. Ik hoop dat er een evenwicht ontstaat, en dat je elk moment/iedere dag dat het wel goed gaat goed onthoudt. En inderdaad, proberen tijdens de paniek conclusies te trekken, dat zouden zomaar niet de juiste kunnen zijn. 

Heel veel sterkte.

Offline
Berichten: 8

Er zijn al veel wijze woorden gezegd, ik sluit me daarbij aan. Zeker ook wat Ellenk zegt. Sterkte, kracht en wijsheid toegewenst! 

afbeelding van annie_2
Berichten: 855

Lisdodde, het gaat op en neer he. En dat valt niet mee!

Ik vroeg mij af of jij onder begeleiding afbouwd met morfine en je kalmeringsmiddel. Dat lijkt me nl verstandiger dan zelf aanmodderen. Want misschien ga je te hard, moet je kleinere afbouwstapjes nemen. Of juist nu even nog niet stoppen. Ook al snap ik heel goed dat je ervan afwil.

Verder ben ik het ook met Ellenk. eens : een te snelle conclusie volgens mij dat het aan het anti-hormoon zal liggen. 

Eerst nu maar de bestraling. Daarna weer verder bespreken. 

afbeelding van patris
Offline
Berichten: 17

Wat super goed dat je je naar de fysio hebt gesleept, je hebt de (veer)kracht om verder te kijken. You go girl

Suc6 morgen!

Offline
Berichten: 89

Ik schrik van jouw verhaal Lisdodde. Je hebt al veel adviezen van andere Amazones gehad waar je over na kunt denken. Ik denk dat het belangrijkste is dat je het niet alleen hoeft te doen. 

Het moeilijke is denk ik dat bij jou twee medische gebieden bij elkaar komen: de kant van de psyche en de medicatie daarvoor (oxazepam) en de lichamelijke kant (hormoontherapie). En dan hangt de morfine er een beetje tussenin denk ik, zeker als het gebruik richting afhankelijkheid gaat.

De verschillende doktoren moeten met elkaar overleggen over jou! Je krijgt de medicatie van verschillende artsen voorgeschreven, zij moeten contact met elkaar opnemen als jij je niet goed voelt!! De ene arts weet iets van bijwerkingen bij het afbouwen van oxazepam en morfine. De andere arts weet alles van het starten met hormoontherapie en te verwachten bijwerkingen. Ik merk dat ik er een beetje boos van word. Je staat er onnodig alleen voor, is mijn bescheiden mening.

Zo, dat moest er even uit.......wink

Sterkte met het overdenken van alles.