Persoonlijk verhaal van Stoere Leeuw

Gisteren de uitvaart in Zoetermeer, in besloten kring, ze had ook verder niemand en haar lat-vriend ook niet. We waren met ons vijven en dat maakt het erg intensief en schrijnend.

Maar het ophalen van de katten vond ik eigenlijk moeilijker. Achteraf gezien had ik niet mee haar woning in moeten gaan. het voelde zo fout daar binnen te zijn en haar katten te "ontvoeren". Het is anderhalf uur rijden en de katten hebben de hele weg alles bij elkaar gejammerd. En ik? Ik heb vrolijk de hele weg mee zitten janken.

Nee dat had ik niet zo moeten doen, het verscheurde mijn ziel haar woning in te gaan, in gedachten zag ik haar uit de keuken komen met gebakken eitjes voor me. We heel maf, ook bij het heengaan van tante dacht ik aan gebakken eitjes, als ik daar logeerde kreeg ik die altijd bij aankomst.

Klaarblijkelijk ben ik iemand om eitjes voor te bakken - malle overeenkomst.

Haar vriend heeft me de afgelopen weken totaal leeggezogen. Ik heb op een gegeven moment de telefoon een dag niet opgenomen, even adem - pauze. Ik hoop dat hij zich herpakt en mij meer met rust laat. Voor de katten zorgen we met alle liefde, maar vriendlief hoef ik er niet gratis bij. Misschien hard, maar ik wil verder met mijn leven, op een positieve manier. En hij zit vol bitterheid, ik laat hem meestal maar praten. Ik kan niet zo denken als hij. Ik WIL ook helemaal niet zo denken.

 

Offline
Berichten: 4259

Stoere leeuw,

Ik hoop dat de katten zich snel thuis zullen voelen bij jou.

Verder geef je aan dat je ruimte nodig hebt.

Ik hoop dat je dat - met liefde - ook aan vriend duidelijk kunt maken.

Spreek desnoods een maximum af van 1x per week dat je contact wilt hebben en dat je dat op termijn ook af wilt bouwen.

Anders raak je verstrikt in iets waar je niet in wilt zitten en dat lijkt me voor jou echt heel onwenselijk.

Het leven is al lastig genoeg zonder mensen die je leeg zuigen.

Veel sterkte met het verlies van je vriendin en met het opbouwen van een band met de katten wens ik je veel succes.

liefs

ellenk

Offline
Berichten: 89

Eens met Ellenk. Je hebt veel gegeven de laatste tijd. Nu weer goed op jezelf passen. Ik kan ook niet (meer) goed omgaan met verbitterde mensen. Maar ik realiseer me wel dat zij gewoon een ander karakter hebben of veel hebben meegemaakt, waardoor ze anders reageren op leed dat hen overkomt. Hun verdriet is gelijk aan dat van ons, gaat net zo diep. Alleen de reactie is anders.

Als ik mezelf even goed inprent dat ik blij ben dat het mij overkomen leed mij niet verbitterd, maar ook veel gebracht heeft, kan ik er al iets beter mee omgaan. Een eerlijk gesprek aangaan met de persoon in kwestie, wil ook wel eens lucht geven. Uitleggen dat je anders in elkaar zit. Maar dat lukt me niet altijd. Dan neem ik ook even afstand van zo'n persoon.

Pas goed op jezelf, neem de tijd om de dood van je vriendin te verwerken.

liefs, Berendina