Persoonlijk verhaal van Wennie235

Bedankt voor jullie lieve reacties.

De afgelopen drie dagen heb ik het behoorlijk zwaar gehad, mede door de feestdagen. Iedereen wenst je ee gelukkig nieuw jaar en ik denk was het maar zo'n feest.....

Ik ben, voor het eerst eigenlijk, ook gewoon bang. Bang voor wat er gaat komen, hoe ik me er door heen sla, hoe ik me ga voelen en vooral (hoe gek het ook klinkt misschien) bang voor wat er met m'n werk zal gaan gebeuren.....

Ik weet het, op de eerste plaats kom ik, maar ik ben in de 21 jaar dat ik bij het bedrijf werk, nog nooit in de ziektewet geweest. De afgelopen weken vooral ook bezig geweest met zorgen dat alles goed overgedragen wordt, zodat alles door kan gaan of er niets aan de hand is. Ik vindt het eerlijk gezegd ook gewoon moeilijk dat het leven door gaat, terwijl dat van mij toch een soort van stil staat. De tijd zal het leren...

Ook vindt ik het lastig om om te gaan met de reacties van de omgeving. Met name van de mensen waarvan je gedacht had steun te krijgen, juist die mensen reageren niet. Ik weet dat het moelijk is, maar er zijn echt mensen die me (op het werk) niet eens meer aan durven te kijken. Hoe ga je daar mee om?

Gisteren pruiken wezen passen en dat is me op zich meegevallen. Zowel mijn moeder als zus waren mee en dat was heel prettig.Ook veel gelachen en pruiken opgedaan die helemaal niet bij mij pasten. De pruik is nu besteld en zal 19 janauri klaar zijn, de eerste chemo kuur is op 12 januari. 19 januari zal ik ook mijn haar kort laten scheren, ik wil niet wachten tot ik hele plukken haar in mijn bed zal vinden.

 

 

 

Offline
Berichten: 0

Ik zag erg tegen vanochtend op, om naar het werk te gaan en iedereen gelukkig nieuw jaar te wensen..... Gelukkig kwam ik gelijktijdig met een andere collega binnen en ben ik haar achterna gegaan. Ook m'n collega's wisten niet echt goed wat te zeggen, maar de knuffels spraken voor zich!

Vanmiddag naar het ziekehuis geweest, naar de fisio. Ik zal hier de aankomende tijd kracht- en cardiotraining gaan doen.

Onderzoek heeft uitgewezen dat sporten tijdens de chemo de conditie op pijl houdt en dat het de pijnklachten vermiderd. Het is het proberen waard.

 

 

Offline
Berichten: 526

Hee Wennie235, herkenbaar hoe angstig je kunt zijn voor een behandeling zoals chemo. Daar regeert men hier toch verschillend op. Als je dat zou willen zou je evt bij de kuur die je krijgt rechts boveninde zoekbalk kunnen kijken. Bv AC of TAC kuur ervaringen. Ik hoop dat het voor jou heel erg mee zal vallen joh! 

Goed dat je blijft bewegen, als dat. Lukt zou ik het zeker blijven doen! Las hier ook iets over vasten voorbijkomen tijdens chemo's.

Ja en dat negeren herken ik wel...Op het schoolplein zijn er ik geloof 3/4 ouders geweest die met mij durfden te spreken, bizar gewoon...Het maakt boos en verdrietig...Ik kan nu alleen maar denken dat ik zelf nooit zo zou willen zijn. Ik ben ook " vrienden" verloren, maar kreeg er weer nieuwe bij...

Heel veel succes de 12e!!

Lieve groetjes, Zangeres