Amazone
39 jaar
Zuid-Holland
Lid geworden op: 09/10/2017 - 10:19
Offline
Berichten: 334

Blogs van LindaVB moderator

Tijd is een kostbaar goed 

dinsdag, 2 juli 2019

Vaak kom je pas aan het verwerken van een periode toe, wanneer je deze hebt kunnen afsluiten. Ik ervaar het zelf, nu een half jaar na de laatste behandeling, wel zo. Er ontstaat een nieuw “normaal”, en hoewel er af en toe nog wel wat gepiekerd wordt, durf ik steeds meer te geloven dat het achter mij ligt. 

Nooit meer dezelfde

donderdag, 18 april 2019

Het was de afgelopen tijd volop in het nieuws: het feit dat veel (ex-)kankerpatienten na de behandeling met allerlei gezondheidsproblemen worstelen, en dat de zorg op dit gebied soms ook tekortschiet. De uitgebreide aandacht voor dit onderwerp gaat gelijk op met mijn eigen situatie. Het herstel stagneert en op sommige fronten hobbel ik voor mijn gevoel zelfs achteruit. Ik word er niet vrolijk van.

Namaslay! Over draken en zo.

dinsdag, 5 maart 2019

Na de roerige anderhalf jaar die wij als gezin achter de rug hebben, betrapte ik mezelf er een paar weken geleden op dat ik af en toe echt onuitstaanbaar was. Mijn man, die van nature echt de geduldigste niet is, verdroeg het voorbeeldig. Maar eigenlijk werd ik daar soms nog chagrijniger van. Want als hij mij serieus zou nemen, zoals vroeger, had hij er zeker korte metten mee gemaakt. Ik merkte ook dat hij bepaalde zorgen voor mij achterhield, omdat hij vond dat hij mij niet teveel kon belasten. Niet fijn: ook hij heeft het aardig voor zijn kiezen gehad.

De steile weg omhoog

woensdag, 13 februari 2019

7 weken na mijn laatste capecitabinekuur en een maand na het overlijden in de familie, is het min of meer gewone leven weer volop aan de gang. Ik werk, weliswaar op mijn eigen tempo met wat pauzes, bijna heel de week: af en toe bij een klant en veel vanuit mijn eigen studeerkamertje. Pak het huishouden weer verder op en werk een beetje aan mijn conditie. Voor de buitenwereld lijkt het heel wat, die stralende krullenkop en weer wat kleur op mijn gezicht. En het is waar, er zitten hele goede dagen bij. Maar ook hele slechte. Gelukkig was ik hier op voorbereid.

Een ontmoeting met de dood

donderdag, 17 januari 2019

Het ruime jaar dat ik ziek was, werd ik omringd door goede zorgen, onder andere door mijn energieke, jeugdige schoonmoeder. Maar nu is zij na een korte ziekteperiode overleden.

Ik voel me bijna schuldig dat ik mij door haar heb laten vertroetelen bij tijd en wijle, niet wetende dat zij zelf stiekem al zo ziek was. Maar tegelijkertijd ben ik zo dankbaar dat ik mij de laatste weken goed genoeg voelde om nog iets voor haar te kunnen betekenen.

Vliegen zonder vangnet

donderdag, 27 december 2018

Vrijdag 21 december was mijn laatste kuurdag met capecitabine. Ik heb acht aanvullende kuren gehad op de volledige dosis, en daar was mijn oncoloog erg blij mee. Afgezien van de zere voeten en veel benauwdheid, ben ik er redelijk doorheen gerold. Mijn studie heb ik moeten staken, maar het werken ging prima. Natuurlijk was ik erg blij en opgelucht. Als het goed is, zit mijn behandeling erop.

De kleine dingen

donderdag, 29 november 2018

Het is een ontzettend cliché, maar in het afgelopen jaar heb ik gemerkt dat het écht de kleine dingen zijn die het verschil maken.

Toen ik net ziek was, kwamen mensen met grote gebaren. Mijn woonkamer werd door vrienden en familie geschilderd en toen ik midden in de chemo 15 jaar getrouwd was, betaalde de familie mee aan een mooi feest met al onze naaste familie en vrienden. Geweldig natuurlijk.

Stasis

maandag, 19 november 2018

Meer dan een jaar na de diagnose is het eind van mijn behandeling bijna in zicht. 21 december neem ik mijn laatste capecitabinepil, een prachtige symbolische datum: als de dagen gaan lengen, word ik hopelijk weer beter.  

Under construction

maandag, 5 november 2018

Deze week ben ik voor het eerst naar de plastisch chirurg geweest. Ik mag pas op zijn vroegst in juni aan de reconstructie, maar het leek mij wel een goed idee om even een oriënterend gesprek te hebben. Hij raadt in mijn geval de rugspiermethode in combinatie met een siliconenprothese aan. Alleen siliconen is niet mogelijk en mijn buik heeft te weinig vet. Evt. kan ik in het academische ziekenhuis ook met een reconstructie met volledig eigen weefsel laten doen uit de dij, maar dat zou wel een wat ingrijpendere operatie zijn en ook anatomisch wat lastiger worden.

Aan de andere kant van de tafel

maandag, 22 oktober 2018

Hoewel ik nog steeds bezig ben met kuren, zit ik ineens aan de andere kant van de tafel. Een heel dierbaar familielid heeft onlangs te horen gekregen dat ze kanker heeft. De behandelingen zijn dermate ingrijpend en bieden zo weinig kans op langdurig succes, dat ze waarschijnlijk van de behandeling afziet en op korte termijn zal komen te overlijden.

Pagina's