Lid geworden op: 11/03/2018 - 11:46
Offline
Berichten: 25

Het verhaal van isalan

Mijn verhaal

Omdat ik hier begonnen ben met mijn verhaal wil ik het ook afsluiten. Ik heb (tot nu toe maar volgens de oncoloog verkopen ze geen verzekering tegen deze vreselijke ziekte) heel veel geluk gehad. Tumor 1.9 cm, dcis 1.4 cm . De tumor graad 1 en Dcis graad 2.

Behandeling borstbesparende operatie en 21 bestralingen die dinsdag gaan beginnen. Wel wat onzekerheid door deze behandeling maar de oncoloog heeft door middel van adjuvant online en andere simpele voorbeeldjes (graad 1 is bv op Aruba wat betreft deling) 

Dus ik heb weer wat rust en probeer weer verder te gaan met mijn leven. Omdat ik toch nog wel angstig ben af en toe zal ik niet veel meer meelezen op de amazones. 

Ik wens iedereen heel veel sterkte in haar eigen situatie en besef heel goed dat de meesten er minder goed vanaf komen dan ik. Bedankt voor jullie belangstelling. 

Online
Berichten: 152

Heel veel succes, Isalan!

Offline
Berichten: 42

Sterkte met de bestralingen Isalan. En neem de tijd om alles weer rustig op te bouwen daarna!

Offline
Berichten: 3766

Heel veel succes. Geniet van je verdere leven en laat je plezier het winnen van je zorgen. x

Eindelijk na twee lange weken de uitslag...

Chirurg was niet ontevreden. Hij had een tumor weggehaald van 1.9 cm ipv 1 cm. Het schijnt bij invasief lobulair van tevoren ook slecht te zien te zijn. Ook wat onrustige cellen verwijderd maar dat was vlgs mij nog dcis. Poortwachter wel schoon ! tumor was graad 1.

Nu op naar de bestralingen. De grens van verder behandelen ligt op 2 cm dus dat is er nog maar net onder. Ik heb chirurg verteld dat ik dit toch wel eng vind maar hij zei dat dit in een team besproken is en als ik zijn vrouw zou zijn ook hij ook niet verder zou laten behandelen. Tenslotte is chemo en hormoontherapie ook niet niks. 

Over een week belt de chirurg terug om te vragen of hij alsnog een afspraak moet maken bij de oncoloog. Waarschijnlijk ga ik hier voor mijn geruststelling toch een keer mee praten. 

Nu toch nog even laten bezinken....

Offline
Berichten: 959

Ik kan me goed voorstellen dat je met deze uitslag twijfelt. Dat je meer zekerheid wilt. Lijkt me verstandig, al is het maar voor je gemoedsrust, om een keer met een oncoloog alles goed door te praten.

Mijn grootste tumor (ik had er 3) was 5,5 cm. Dus deze keuze - onzekerheid was er voor mij niet. Gewoon behandeling met alles erop en eraan.

Ik hoop dat je gerustgesteld kunt worden en er dan ook echt vrede mee hebt.

Offline
Berichten: 25

Ik ga zeker een afspraak maken bij de oncoloog, bedankt voor het meedenken Stoere Leeuw ! 

Online
Berichten: 152

Meer informatie verzamelen zodat je daarna een weloverwogen keuze kunt maken is hartstikke goed toch?

Dat hij zijn vrouw erbij haalt geeft wel meer vertrouwen, misschien.

Succes met je moeilijke keuzes!

Wachten...

Was ik in de eerste week na de operatie nog zo opgelucht dat het achter de rug was, nu deze afgelopen tweede week wordt de spanning steeds erger. Dinsdag, na 15 dagen pas , de uitslag....

Zoveel pijntjes, de spanning zit in mijn hoofd maar niet in mijn lichaam ! Steken in mijn schouder, dit had ik al in mindere mate voor dit hele gedoe ook al, pijn in mijn rug op een plek waar ik dit nooit heb, in het midden, pijn in mijn lies terwijl ik helemaal niet sport op het moment, hoofdpijn pffff blush Het litteken van de SWK is ineens wat opgezwollen en er zitten twee bobbeltjes vlak naast terwijl er niets gevoeld was en er niets op de echo te zien was. Oh en op het rapport staat dat er een aankleuring in het tumorgebied maar ook een achtergrond aankleuring asymmetrisch, das toch ook niet goed !

Als ik al jullie verhalen lees moet ik me schamen voor mijn geklaag, ik weet nog niet veel en tot nu toe is het ‘ meegevallen ‘. Maar aan de andere kant, wat ben ik beter dan een ander.

Maar, wachten is vreselijk. Nog twee lange dagen frown

 

 

 

Offline
Berichten: 959

Wachten is vreselijk. In mijn ervaring eigenlijk het ergste onderdeel van de lange behandeling. Jij hebt helemaal niks om je voor te schamen. Je schrijft van je af wat je voelt en dat zijn terechte en logische gevoelens. Natuurlijk geeft wachten op de uitslag spanning. 

Ik hoop dat aan je wachten gauw een einde komt en dat je een zo gunstig mogelijke uitslag gaat krijgen.

Knuffel van mij voor jou.

Offline
Berichten: 25

Dankjewel stoere leeuw, helaas begrijpen jullie door jullie ervaringen het beste wat we doormaken Xx

Online
Berichten: 152

Heel herkenbaar dat vreselijke wachten! Het lijkt eeuwen te duren. Hierdoor heb je meer dan genoeg tijd om dat lichaam dat je in de steek heeft gelaten eens flinkt te bevoelen. Ineens heb je overal kleine pijntjes en de schrik slaat toe. Je angst gaat een loopje met je nemen en voordat je het in de gaten hebt, is het einde zoek.......

Helaas heb je er helemaal niets aan. De uitslag staat vast, ongeacht of je je er heel druk om maakt of niet. Lastig hé?!

Probeer wat afleiding te zoeken. Misschien dat het dan even makkelijker wordt. En zodra je behandelplan en uitslagen bekend zijn, dan een psycholoog of zo zoeken. Dan heb je begeleiding in dit alles. Want dit alles is nogal wat om te verwerken. 

Heel veel succes en sterkte!

Omdat ik ook de verhalen van anderen lees wil ik toch ook meer over mijzelf vertellen. 

In februari mag ik voor de derde keer voor het bevolkingsonderzoek. Ik dacht net dat het fijn was dat ik niets gehoord had toen ik zag dat de huisarts gebeld had. Toch doorverwezen maar de breast clinic. Ik maak me niet druk want het eerste bevolkingsonderzoek was ik ook geweest en toen was het een onschuldige kyste.  

Eerst weer mammografie en daar zegt degene die de foto maakt dat ze het knap vindt dat ze mij doorgestuurd hebben wang zij ziet niets op de foto. Daarna echo, ook bijna niets te zien maar uiteindelijk toch een biopt genomen en gezegd dat ik er toch wel ernstig rekening mee moet houden dat ik borstkanker heb.

Week later afspraak bij de chirurg. Ja hoor borstkanker .... Invasief lobulair carcinoom wat op mammo en echo slecht te zien is, als het klein is niet te voelen dus door voor een mri.

Vrij snel de mri gehad en later weer naar de chirurg. Nu komen de zenuwen pas echt ! Het is een tumor van 1 cm, borstsparende operatie en poortwachtersklier verwijderen. Het is 100 % hormoongevoelig en her2 negatief. Ik lees dit zelf in mijn dossier dus maak mezelf gek. Ik lees ook dat bloom en Richardson niet gemeten is dus weet ik eigenlijk nog niets.

Operatie nu achter de rug en vanmorgen heb ik zowaar mijn pleisters eraf durven halen blush

Nu ben ik dus aan het wachten op de uitslag, net als een mens haal ik me van alles in mijn hoofd. Naar de kapper ga ik maar niet, stel je voor dat ik chemo moet...

Ik heb heel veel bewondering en respect voor jullie allen, wat moeten jullie doorstaan yesheart

Offline
Berichten: 3766

100% hormoongevoelig is goed! en zo'n kleine tumor is ook fijn. dus ik ben voorzichtig optimistisch voor je. Succes!

Offline
Berichten: 959

Ik hoop dat de uitslag van het weefselonderzoek gunstig is!

Online
Berichten: 152

Succes, Isalan!