afbeelding van Inge Koster
Lid geworden op: 06/04/2018 - 09:11
Offline
Berichten: 2

Het verhaal van Inge Koster

Mijn verhaal

Op 21 september 2017 had ik de afspraak op de röntgenafdeling voor de mammo en echo. Die maandag was ik met een knobbeltje dat ik recht gevoeld had naar de huisarts geweest. Ze voelde en zei dat het niets ergs was maar omdat ik ongerust was ze me door zou sturen. Ik was nog erg optimistisch om dat ik dacht ik ben 40 en mij overkomt het niet.  Met een goede vriendin van mij ging ik naar het ziekenhuis en ik voelde me nog redelijk giechelig na de mammo. Eenmaal op de echo tafel kwam de arts binnen en toen kwam de onverwachte mokerslag. Mevrouw rechts is alles goed maar we hebben links iets gezien en dat is foute boel. Dus gelijk verdooft en van bijde kanten hoopten genomen en met spoed opgestuurd naar het lab. Gelijk doorgestuurd naar de mama- polie. Daar is alles goed en rustig uitgelegd door de verpleegkundige. Wat was ik blij dat ik mijn vriendin mee had zeg pfff. De chirurg heeft netjes uitgelegd hoe hij wilde opereren en daarna kon ik naar huis. Maar jeetje wat voelde ik me alleen. S'middags kreeg de definitieve uitslag al en ja het was foute boel. Op 2 november de dag voor de operatie moest er nucleaire vloeistof ingespoten worden in de tumor. Helaas ging dit niet goed en koos de vloeistof de verkeerde plek. De verpleegsters op die afdeling luisterde niet naar me en zette het kruisje verkeerd. 3 november de dag van de operatie zenuwen gieren door mijn strot en daar lig je dan op de ok. De chirurgen komen binnen en ik vertel gelijk maar wat er is gebeurd en geloven kon ze het niet maar na 45 minuten heen en weer lopen en bellen kwam ze met het verlossende woord dat de operatie uitgesteld werd en dat ik later op de dag aan de beurt zou zijn. Niet echt verlossend dus maar goed ik zou geopereerd worden. Leuk is anders want ze brachten een soort ijzeren vislijntje met weerhaakjes in mijn borst in en dat deed verrekte veel pijn. Maar goed na de operatie voelde ik me toch wel opgelucht dat dat ding eruit was. Helaas bleek er in de poortwachtersklieren microscopisch kleine uitzaaiingen te zitten en moest ik naast bestraling ook chemo krijgen. Gelukkig zit dit er nu allemaal op en komt straks alleen de hormoon kuur nog voor 7.5 jaar. Ik zie daar wel tegen op omdat ik tot nu toe van eigenlijk alles last heb van bijwerkingen. 

Zo het is een heftig verhaal maar voor het eerst heb ik het eens uitgeschreven.

Offline
Berichten: 159

Herkenbaar dat je gaat voor ene borst en in de andere borst kanker blijkt te zitten. Gelukkig waren mijn okselklieren schoon en hoefde ik geen chemo.

Wat een heftige tijd heb jij gehad! Hoe gaat het nu met je? Ben je al klaar met de chemo? Waar zit je nu in je behandelproces?

Ik slik sinds oktober Tamoxifen en heb weinig last van bijwerkingen. Wel heb ik last van gewrichtspijn en spierpijn. En af en toe een opvlieger. En ik ben wat meer bitchy maar dat kon ik wel goed gebruiken. Waar heb jij last van?

Offline
Berichten: 59

Hoi Inge welkom hier. Wat een achtbaan hè. En als je het dan allemaal op een rijtje zet realiseer je je dat het best heftig is geweest. Gelukkig heb je al veel achter de rug nu. Hormoontherapie wordt door iedereen weer anders ervaren.  Maar is wel beter te doen dan chemo en bestraling hoor. Je went er aan is mijn ervaring.  De opvliegers ervaar ik als meest vervelend naast wat stijve gewrichten vooral in de ochtend. En af en toe kramp in kuiten en voeten.  Maar sinds ik magnesium slik gaat dat stukken beter.