Amazone
Lid geworden op: 30/03/2008 - 14:27
Offline
Berichten: 443

Het verhaal van Artemis

Mijn verhaal

Vier op een rij.

Half februari heb ik mijn jaarlijkse pet-ct scan gehad. Ook deze keer kreeg ik te horen dat ik nog steeds ziektevrij ben! Ik ga inmiddels mijn vierde ziektevrije jaar in na de diagnose uitzaaiingen. Ben ik nu genezen? Nee, helaas is ziektevrij niet hetzelfde als genezen in de wereld van kanker. Was het bij de primaire borstkanker in 2007 nog zo dat de onzekerheid minder werd naarmate de tijd verstreek merk ik dat het nou precies andersom is. Naarmate ik verder na de diagnose ben vind ik de scans steeds spannender want zal de kanker wegblijven en voor hoelang? Toch durf ik de teugels een beetje te laten vieren door te switchen van medicijn. Ik gebruikte Lucrin en Letrozol maar had daar veel bijwerkingen van en dan met name gewrichtspijnen. Op mijn verzoek weer aan de Tamoxifen en de Lucrin laten staan in de hoop dat ik inmiddels in de overgang ben. Wel spannend hoor want blijkbaar deden de Lucrin en Letrozol hun werk en never change a winning team! 

Offline
Berichten: 86

Gefeliciteerd Artemis. Ik ben heel blij voor jou.

Ik ben ook curatief bestraald op een botuitzaaiing.  Ook nog steeds ziektevrij, bijna 3 jaar na de diagnose. Ik ga me juist steeds iets zekerder voelen! Heel, heel soms is er een duiveltje dat zegt:'Ja en jij denkt dat je 80 wordt met uitgezaaide borstkanker! Waarom jij wel en een ander niet.....?' Maar dat duiveltje duw ik weg.

We aanvaarden in dank de positieve berichten tot nu toe!

Offline
Berichten: 959

Wat heerlijk Artemis! Kan me voorstellen dat het dubbel voelt om de medicatie aan te passen. Ik hoop dat de volgende scans ook ziektevrij aangeven!

Gefeliciteerd dat het zo goed gaat!

Offline
Berichten: 3766

Wat geweldig fijn, vier op een rij. En ja, wat spannend dat je toch van medicatie wisselde! Ik hoop je over een jaar weer te lezen, en dan met vijf op een rij. x

Online
Berichten: 151

Wat super dat je nog steeds ziektevrij bent! Op naar de 90 jaar!

Offline
Berichten: 114

Wat een goed en fijn nieuws! Volgend jaar gewoon wéér zo'n bericht!

(Bij mij hebben ze via mijn bloed gekeken of ik voldoende in de overgang was, vanwege wel of geen Lucrin)

Offline
Berichten: 114

Wat een goed en fijn nieuws! Volgend jaar gewoon wéér zo'n bericht!

(Bij mij hebben ze via mijn bloed gekeken of ik voldoende in de overgang was, vanwege wel of geen Lucrin)

Ik kom hier niet zo vaak meer maar ik wil dit nieuws toch graag met jullie delen. Anderhalf jaar na de vorige scan is er begin februari een nieuwe pet-ct scan gemaakt waarop wederom niets te zien was! De kanker is nog steeds weg. Ziektevrij heet dat. Nou weet ik dat dat allemaal niet zo heel veel zegt bij uitgezaaide kanker, zeker na het lezen van de blog van Ellenk en voelt het een beetje dubbel omdat ik wél goed nieuws heb gekregen. Ik ben zo blij dat de twee botuitzaaiingen bij mij toen curatief bestraald zijn anders had het er bij mij misschien ook wel heel anders uitgezien. Het dringt ook nog niet helemaal tot mij door. Twee jaar na de diagnose uitzaaiingen nog steeds kankervrij. Toch durf ik de teugels nog niet te laten vieren omdat ik weet dat de kanker zomaar genadeloos terug kan slaan....

Offline
Berichten: 3766

Oh Artemis, wat een fijn en goed nieuws. geniet ervan en ik hoop dat dit zo de rest van je leven mag blijven duren! xxx

Offline
Berichten: 366

Wat een fijn nieuws, Artemis! 

Offline
Berichten: 573

Heel goed nieuws!!!! Wat fijn!! Ook tof dat je dit met ons deelt, we houden hier ook van goed nieuws!

Zangeres

Offline
Berichten: 959

Wat fijn Artemis dat het zo goed gaat. Houwen zo!

Offline
Berichten: 4191

Fijn Artemis! Je bent een van de nieuwe generatie die zo hopelijk langdurig ziektevrij blijft. 

Offline
Berichten: 114

Fijn te lezen Artemis, geniet!

Offline
Berichten: 32

Fijn om te horen! Juist na het nieuws van Ellenk is het fijn om deze dingen te lezen!

Pet-scan.

Twee weken geleden heb ik de eerste pet-scan, ruim acht maanden na de bestralingen en aanvang hormoontherapie gehad. Afgelopen vrijdag daar de uitslag van gekregen...er was niets meer te zien op de scan!!!

Wat was ik zenuwachtig. Zo'n eerste scan ná de behandelingen om te kijken " waar we nu staan" zoals mijn internist dat zei. Wat wás ik blij én verrast met deze uitslag. Dit had ik niet durven hopen. Het voelt alsof ik er tijd bij heb gekregen. Kan het nog steeds niet bevatten.

Zo blij dat ik mij niet af heb laten schepen met "protocollen" toen de tweede uitzaaiing tevoorschijn kwam. Óók curatief bestralen was ook de mening van mijn internist en radiotherpeut en wat hebben ze er tegen moeten praten!

Mijn internist heeft al eerder gezegd dat ik ziektevrij ben maar na de uitslag van deze scan ben ik pas echt overtuigd. Nou maar hopen dat de hormoontherapie zijn werk doet en het voor lange lange tijd stabiel blijft!!!

Offline
Berichten: 366

Wat een mooi nieuws heb je gekregen!!! Ik hoop dat je lang kan nagenieten van deze prachtige uitslag.

Offline
Berichten: 86

Gefeliciteerd Artemis! Geniet van deze prachtige boodschap!

Offline
Berichten: 573

Fantastisch nieuws!! Dat horen we hier graag!!!

Offline
Berichten: 4191

Oh Artemis, wat een fijn bericht! Ben blij met & voor jou en dat je maar lang ziektevrij mag blijven op de hormoontherapie  :) 

Offline
Berichten: 114

Wow, wat een goed bericht zeg! 

Offline
Berichten: 573

Wat goed Artemis! super om te lezen, gefeliciteerd!!

Offline
Berichten: 3766

Ik las je berichtje op het forum Artemis. Akelig is het toch, dat wachten tot het weer fout gaat. en tegelijkertijd stilletjes hopen dat de kanker jou nu voorlopig links laat liggen.

Ik hoop dat je snel duidelijkheid krijgt en dat het mee valt!

liefs

ellenk

Ziektevrij...

Begin mei heb ik mijn eerste controle na de diagnose uitzaaingen en de behandeling (curatieve bestraling) daarvan gehad. Ik had een "pracht" van een bloedbeeld zoals mijn internist dat zo mooi kan zeggen en er was geen aanname voor "rare" dingen.

Omdat ik nog steeds erg moe ben en toch ook wel bijwerkingen ondervind van de hormoontherapie en dan met name gewrichts-en spierpijn, vond mijn internist het raadzaam om een revalidatieprogramma te gaan volgen.

Er werd een mammacareverpleegkundige bij geroepen om uit te zoeken waar ik bij mij in de buurt terecht kon voor zo'n programma. De internist deed in het kort verslag van mijn ziekteverleden en klachten en nam toen het woord ziektevrij in de mond...

Ziektevrij...wat klinkt dat mooi...maar ik heb uitgezaaide borstkanker...???

Deze uitspraak kwam een beetje als donderslag bij heldere hemel...ik ben welliswaar op beide (zichtbare) plekken curatief bestraald maar...met uitgezaaide kanker word je toch niet beter?

Toch merk ik dat dit weer zo'n strohalmpje is waar ik mij aan vastklamp. Ik wil het eigenlijk niet...bang dat dit weer valse hoop is maar alles is al zo onzeker in kankerland en een beetje hoop is dan zóóó welkom!

Offline
Berichten: 573

Dat zou mooi zijn Artemis. En al word je met uitzaaiingen misschien niet beter en blijf je toch altijd onzeker, dit klinkt wel hoopvol hoor.

Een pracht van een bloedbeeld en geen 'rare' dingen is met uitzaaiingen natuurlijk ook helemaal niet verkeerd. Ik zou me daar maar aan vasthouden: Een prachtig bloedbeeld en geen rare dingen !

Toeval? (bestaat niet?)

Bij de primaire bk en de jaren daarna heb ik een paar uitspraken gedaan die zijn blijven hangen. Nu zeven jaar later mét botuitzaiingen denk ik "was dat  toen wel toeval?"

Een week voor mij kreeg een collega de diagnose longkanker. Hij was toen begin vijftig. Omdat wij in het zelfde schuitje zaten hebben we toen veel met elkaar gepraat. Ik weet nog dat hij zei:" Artemis, ik word niet oud". Waarop ik zei:" ik moet de vijftig nog maar zien te halen".

Zeven jaar geleden was ik alleenstaand. Het leek mij vreselijk om "alleen" dood te gaan. Sinds drie jaar heb ik een lieve vriend.

Tijdens mijn 5e jaarlijkse apk zei een collega dat het vast spannend bleef zo'n controle. Normaal vind ik zo'n controle wel meevallen maar dit was vijf jaar na de diagnose, toch wel een soort van magische grens én ik had net mijn vriend ontmoet. Ik weet nog dat ik tegen haar zei dat ik normaal zo'n controle wel mee vind vallen maar dat het naar mijn idee allemaal veel te mooi ging.

Inmiddels bijna 46 jaar heb ik botuitzaaingen.sad

Offline
Berichten: 366

Ik vind het zo verschrikkelijk erg voor je, Artemis. Ik hoop dat je nog heeeeeeeel lang stabiel mag blijven en de dag kan plukken met je lieve vriend. 

Offline
Berichten: 573

Ik geloof niet zo in toeval meer Artemis. En dat je met 45 jaar uitzaaiingen hebt, is natuurlijk waardeloos. Dat vind ik zelf ook. En toch weet ik inmiddels ook dat het leven nooit zo loopt als je zou verwachten. Zelfs met uitzaaiingen kun je nog een hele poos leven. En laten we hopen net zo lang tot er iets is gevonden dat echt helpt de ziekte chronisch te maken. 

Dikke knuffel voor jou, 

liefs, Linnie

Lente

Morgen is het 21 maart, het begin van de lente. Zomaar ineens is het besef daar weer. Hoeveel lentes zou ik nog meemaken? Ik wil er niet al teveel mee bezig zijn maar sinds ik weet dat ik uitzaaiingen heb, overvallen zulke gedachten mij toch regelmatig. Het is immers geen knopje dat je maar even uit kan zetten.

Ik zweef een beetje in niemandsland. Mijn uitzaaiingen zijn curatief bestraald. Hoor ik daarmee bij de overlevers of ben ik toch ongeneeslijk? De meningen van de specialisten zijn daar over verdeeld. De één gaat er nog vanuit dat ik wél 95 word, de ander is wat terughoudender. 

Zoveel onzekerheid brengt die kl#tenziekte weer met zich mee. Net toen ik dacht dat ik er af was en mijn leven weer had opgepakt stak het zijn kop weer op.

Offline
Berichten: 765

Moeilijk he Artemis. Ik heb dat heel erg. Word zo blij van de lente en dan is daar meteen de schok: hoeveel lentes ga ik nog zien, en hoeveel kan ik nog actief in de tuin bezig zijn... En dat moet ik dan weer van me af laten glijden. Niet vooruit janken, maar ja dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan soms. 

Wanneer heb je weer een controle? Ik schuif je graag naar de groep overlevers met nog 50 lentes te gaan! :-)

Teuntje
afbeelding van Teuntje

Lastig hoor ,we gaan van seizoen naar seizoen!! Maar hoeveel seizoenen nog ???

Dat weet niemand, probeer zoveel mogelijk te genieten van het nu !

Lieve groet Teuntje

Offline
Berichten: 573

Ja...Herkenbaar! Zingen ze " lang zal ze leven " en dan denk je...? Hoe lang dan??

Ik heb geen wijze raad, kan je alleen maar virtueel omarmen en hopen dat de dokter die zei dat je 95 wordt, gelijk heeft!!!

 

Offline
Berichten: 3766

xxx

afbeelding van annie_2
Berichten: 880

Je bent nog de schok aan het verwerken Artemis. Dan zijn dit soort gedachten zo op de voorgrond. Heel herkenbaar en begrijpelijk. Maar er komt weer een andere tijd, dan schuiven ze weer meer naar de achtergrond en komt er weer meer ruimte TE LEVEN.

Ik heb al meer lentes mee mogen maken dan ik voor mogelijk heb gehouden Artemis. Dat hoop ik voor jou ook. En zeker nu je toch ' curatief ' op die twee botuitzaaiingen bestraald bent. Maar zekerheid , dat kan je niet krijgen, nooit , ook niet na lange tijn schoon na primaire tumor. Dus:

Probeer elke dag te maken tot een echte LEEF dag. Want dat is wat telt, DE DAG VAN VANDAAG. En vandaag ziet het er hier al heel fris, jong en mooi uit. Dat wordt hier lekker een stuk wandelen op deze mooie eerste lentedag!

Offline
Berichten: 573

Lastig he Artemis. En het allerlastigste is misschien wel, niemand weet hoe het zal lopen. Niemand. Terwijl je daar juist zo'n behoefte aan hebt, aan die zekerheid.

Na een voorstadium bleek ik uitzaaiingen te hebben en daar loop ik nu alweer jaren mee rond. Eerst werd gezegd dat ik genezen was, toen dat ik er niet meer lang zou zijn. En nu, maak ik toch de lente weer mee. Onvoorspelbaar, onvoorstelbaar.

Ik vergelijk het weleens met dansen op een koord. Proberen steeds weer je weg te vinden, je evenwicht vinden, in al die onzekerheid en roerige tijden. Het lukt me soms wel en soms niet. En dan denk ik, het geeft ook niet. Het is ook nogal wat, dit leven. Maar ik koester het wel heel intens, zie de kleine dingen, hoor de vogels, ben blij met knuffels van de kinderen etc. 

Ik hoop dat je toch je weg weer zult vinden. Dat is nu nog een beetje vroeg, want het is nu nog overleven. Maar zoals Annie zegt, er komt weer ruimte. Dat heb ik ook zo ervaren.

Offline
Berichten: 443

Het is inderdaad nog allemaal erg "vers" bij mij. Het afgelopen half jaar weer in de medische molen van scans, onderzoeken, behandelingen en uitslagen. Nou dat achter de rug is, is het afwachten en dan gaat het in het koppie malen. Ik krijg verder voorlopig ook geen controles in de vorm van een scan omdat beide plekken bestraald zijn en je die altijd op een scan zal blijven zien. Mijn internist doet niet aan tumormarkers. Die keren dat ze gemeten zijn zat ik ook op de normaalwaarden 20 en 21. Omdat ik verder geen zichtbare uitzaaiingen heb weet ik ook niet of de hormoontherapie aanslaat. Ik heb dus geen enkele houvast dat het stabiel is en dat maakt het juist zo moeilijk. Het voelt als afwachten totdat het misgaat.