Amazone
Lid geworden op: 11/04/2011 - 16:00
Offline
Berichten: 55

Blogs van Isis

Vaarwel

dinsdag, 24 april 2012

 

Ik schreef het hier al eerder: het borstkankergebeuren moest maar eens klaar, over, uit zijn. Direct gevolgd door het relativerende inzicht dat het natuurlijk nooit klaar, over, uit is: “Zolang ik leef, zal het borstkankergebeuren er zijn. In het beste geval op de achtergrond, maar helemaal weg gaat het denk ik nooit. Dus ga ik hier ook maar niet helemaal weg. Hooguit een beetje naar de achtergrond”. Dat ik een langzame beslisser ben, wist ik al langer. Daarom volgden er nog een paar blogjes voordat ik eindelijk de knoop kon doorhakken.

Kracht

vrijdag, 17 februari 2012

 

In de Volkskrant staat wekelijks een taalcolumn. Meestal is het lezen daarvan een feest van herkenning voor mij. Het werkt als volgt: lezers melden het aan de columnist wanneer zij op fout of lelijk taalgebruik stuiten. Bijvoorbeeld populistisch taalgebruik of verkeerd geïnterpreteerde gezegdes. De columnist analyseert alles met verstand van zaken en zijn oordeel is meestal niet mild.

Zingen

woensdag, 18 januari 2012

 

Eerder schreef ik dat ik hier een beetje naar de achtergrond wilde verdwijnen. Het moest maar eens ‘klaar, over en uit’ zijn met het hele borstkanker gebeuren. Heel logisch en begrijpelijk, vonden jullie ook. Het lezen van nare berichten op het forum maakte me onrustig en angstig, dus even afstand nemen leek heel verstandig.

Writers block, ehh...blog

donderdag, 1 december 2011

 

Surfen

donderdag, 22 september 2011

 

Pannetje

donderdag, 11 augustus 2011

 

Buikgevoel

vrijdag, 8 juli 2011

 

Ik heb altijd veel waarde gehecht aan mijn intuïtie als raadgever. Mijn antenne pikte meestal moeiteloos signalen op van onoprechtheid, woede, verdriet, argwaan of andere - vaak negatieve - emoties. Kwam ik ergens op bezoek waar de twee echtelieden elkaar voor mijn binnenkomst helemaal verrot hadden gescholden, dan kon ik zelfs met mijn ogen dicht nog voelen hoe de vlag erbij hing. Ook op mijn werk heb ik vaak profijt gehad van mijn goed ontwikkelde ‘buikgevoel’. De types die ‘Ja zeggen’ en ‘Nee doen’ haalde ik er zo tussenuit.

Marmot

vrijdag, 17 juni 2011

 

Ik heb mijn marmot weggedaan. Hij was de laatste weken niet meer te verdragen. Hij zag er vrij belabberd uit, verloor in het hele huis zijn haren en begon een beetje te stinken. Zelfs mijn man aaide hem niet meer. Het ergste vond ik dat ik niet helemaal mezelf kon zijn met die marmot. Dat ik me een beetje voor hem schaamde als mensen naar hem keken. Erg opgelucht ben ik daarom dat ik de stap heb durven zetten om afscheid van hem te nemen.

DoodsAngst

woensdag, 1 juni 2011

 

Tweederangs-Angst

maandag, 23 mei 2011

Vroeger waren mijn vriendschappen heel overzichtelijk. Ik had een paar goede vriendinnen, waar ik lief en leed mee deelde. Verder hadden mijn man en ik een aantal 'gewone' vrienden die we een paar keer per jaar zagen, en een heleboel kennissen. 

Pagina's