Amazone
Lid geworden op: 19/01/2014 - 09:13
Offline
Berichten: 959

Het verhaal van Stoere Leeuw

Mijn verhaal

Slecht nieuws gehad. Partner zijn zus blijkt eierstokkanker te hebben met uitzaaiingen in het buikvlies. Stadium 3 noemen ze het. Vandaag begint ze met chemo en na serie kuren volgt een operatie om zoveel mogelijk weg te halen. De vooruitzichten zijn slecht.

Ik ben er letterlijk beroerd van. Heb zo te doen met haar, haar man en kinderen.

Weekend was juist zo fijn, dat lijkt nu weg te ebben. Met ons tienen in Utrecht gegeten en nieuwe vriend van jongst dochter ontmoet. Zij wonen in Zweden dus de mogelijkheid om met zijn allen te eten komt niet veel voor. Dat zijn de momenten met gouden randjes.

Geluk en verdriet gaan hand in hand.....

 

 

Offline
Berichten: 4

Wat een heftig nieuws lieve Stoere Leeuw. Ik hoop dat je nu een paar dagen later toch een beetje kunt nagenieten van jullie samenzijn. heart

 

En is de nieuwe schoonzoon door de keuring gekomen? wink

Offline
Berichten: 8

Wat moeilijk nieuws weer! 

Je kan er alleen maar voor hen zijn, en dat betekent vast veel voor hen. Genieten van alle kleine momentjes. Tis zo kort he. 

Dikke knuffel

x

Online
Berichten: 152

Wat omschrijf je dat mooi: Geluk en verdriet gaan hand in hand.

Wat vreselijk en wat mooi. Tegelijk maar over andere onderwerpen. Lastig hoor! Kan me voorstellen dat je het moeilijk hebt! Sterkte!

Offline
Berichten: 42

Het blijft een rotziekte, zo onvoorspelbaar en hard. Wat een verdrietig nieuws. En dat dan juist na zo'n fijn weekend. 

Offline
Berichten: 959

Ja de nieuwe schoonzoon is met vlag en wimpel geslaagd. het was een heerlijk relaxt etentje. Geen spanning voelbaar. Dochter en vriend zijn weer in Zweden. Hij vond het ook fijn ons te ontmoeten.

Net een kaartje op de bus gedaan voor schoonzus. Echt dagen nagedacht hoe en wat. Waar ik zelf woest van werd waren b.v. de gelukkiige kerstfeest en zalig nieuwjaar kaarten. Ja ja met anderhalf jaar chemo en immuno voor de boeg.........

Dus goed over nagedacht wat wel en wat niet. Heb een blanco kaart met bloemen gedaan. Gemeld dat we meeleven en aan haar denken.dat is voor nu even de belangrijkste boodschap.

De communicatie verloopt via mijn zwager, hun broer. Maar dit bericht wilde ik zelf sturen en niet via hem. Ze willen met rust gelaten worden, zo ging dat bij mij ook.

https://myalbum.com/photo/QHcGILs7H7Dk/540.jpg

 

Een trieste week voor mij. Na 13 jaar afscheid moeten nemen van bijzondere kater Bob. En loslaten doet pijn. Dit was het laatste wat ik nog voor hem kon doen, euthanasie.

Hij kwam in mijn leven als kitten van 12 weken en woog nog geen pond. De volgende dag gelijk naar de dierenarts en die schudde haar hoofd en vroeg waarom ik geen gezond kitten nam, die waren er immers volop.

Maar als ik ergens voor ga, dan ga ik er ook vol voor. Het eerste half jaar bleef het erop op eronder, de ene ellende na de ander. Had hij net een darminfectie overwonnen kreeg hij een longontsteking.

Maar na een half jaar knapte hij op en kon eindelijk kitten zijn en lekker spelen. Helaas zat er wat eten betreft geen rem op. Op het hoogtepunt woog hij 11 kg. Maar Bob was gelukkig en dat was belangrijker dan zijn slanke lijn.

Op het laatst was hij hier de oudste van de groep (9 stuks - nu nog 8). Hij was echt Big Daddy Bob. Iedereen kwam langs om gezicht door Bob te laten wassen en oren te laten soppen.

Het laatst jaar kon hij door artrose niet meer springen. Dus op diverse plekken opstapjes en trapjes, zodat hij toch mee kon blijven doen. Van de week was hij opeens zo benauwd. Meteen dierenarts gebeld en ik kon die middag komen. Hij was niet meer te redden, zijn hart was het aan het begeven en zijn longen liepen vol.

Dankbaar dat hij in mijn leven was bijna 13 jaar lang. Dat hij met dat enorme lijf nog 13 jaar en 1 maand heeft kunnen worden is eigenlijk een wonder. Maar ik had hem graag nog zeker 10 jaar om me heen gehad.

Vanmorgen zijn trapje uit de huiskamer opgeruimd, naar zolder gebracht. Het voelt bijna als verraad. Ik doe het expres in etappes, voor mezelf maar ook voor de andere katten.

Lieve Bob dankjewel voor alle mooie jaren - ik zal je nooit vergeten.

 

 

Offline
Berichten: 132

Ach wat zielig Stoere Leeuw. Vreselijk toch als je afscheid moet nemen van zo'n maatje dat jarenlang lief en leed met je heeft gedeeld. Je weet dat het misschien een keer nodig is, maar het blijf verdrietig. Heel veel sterkte.

Offline
Berichten: 429

Voel met je mee Stoere Leeuw. Heel veel sterkte heart.

Offline
Berichten: 42

Wat verdrietig stoere leeuw, het is een groot gemis. Wat een mooie foto! Sterkte!

Online
Berichten: 152

Ahh Stoere Leeuw, wat vreselijk voor je!  En wat een prachtige kat was Bob. Veel sterkte met het verlies van je goede vriend.

Mijn moeder is woensdag weer thuigekomen na een paar dagen ziekenhuis - met pacemaker en zonder katheter. Gisteren ben ik er op bezoek geweest van 10.30 uur tot 15 uur. Mijn jongere zus uit USA is er nog, die is die dagen ziekenhuis ook bij ma gebleven, ook 's nachts.

We hebben fijn kunnen praten, zus en ik, toen ma lag te slapen na een plas gedaan te hebben, was ze uitgeput. Ik zie haar dat eerlijk gezegd niet in haar eentje doen, op de postoel.

Hij staat naast haar relaxstoel maar dan nog, heeft ze de kracht niet om van haar stoel op de po te komen. Echt te triest om te zien die worsteling. Ze geeft dan ook steeds aan de katheter weer te willen.

Toen zus in de keuken eitjes stond te bakken poosje met ma gepraat, ze is nog zo helder en scherp. Koppie wil wel, maar het lijf is op.  De huisarts kwam op bezoek - letterlijk. Bloeddruk meten, nee dat kon niet, ze had dat ding niet bij zich. Terwijl ma woensdag bijna niet naar huis mocht omdat haar onderdruk 44 was.

Oren uitspuiten heeft ze ook niet gedaan (ziekenhuis had aangegeven dat dat moest gebeuren), wat dan wel, nou ze kwam op bezoek. Zus en ik keken elkaar af en toe verbaasd aan. Toen ze wegging zei ze over twee weken terug te komen. Dus zus zegt, over twee weken pas? Ja zegt de dokter, ik kan hier toch niks doen.

Zus bleef er heel boos over en ik gaf steeds aan - laat het los, als er wat is dan belt thuiszorg of jongste zus de huisarts wel. Wie weet heeft ze dan wel iets nuttigs in haar tas.

Maar een erg goed gevoel over gisteren - echt quality - time zowel met ma als met zus. Mijn benen willen momenteel niet wat ik wil, dus de bussen zit er even niet in. Zondag ga ik weer dan haalt jongste zus me en haalt mijn partner me daar weer op. Dat wil zeggen, we spreken af in het winkelcentrum. Hij mag daar (bij ma) niet komen - maar dat verhaal zal ik jullie besparen ;-).

 

Offline
Berichten: 3766

Dat was een raar bezoekje. Ik snap dat ze op bezoek komt maar met deze omstandigheden zou het correct zijn geweest dat ze direct een nieuwe afspraak maakte voor bloeddruk en oren. Dus: net doen of je gek bent en bellen voor een nieuwe afspraak. Oren uitspuiten moet je eerst olie voor druppelen. Laat je goed instrueren!

Offline
Berichten: 959

Ik heb zelf verder niks te maken met de zorg. Haar oren worden al gedruppeld. Jongste zusje komt er elke dag. Eén na jongste zus uit USA is er nu dus de hele dag voor extra zorg en proberen haar te trainen zelf op de postoel te gaan.

Online
Berichten: 152

Fijn dat je over gisteren een goed gevoel hebt. Afgezien van dat rare bezoek van de huisarts dan......

Offline
Berichten: 959

Mezelf weer veel teveel opgewonden ;-). Ik heb vogeltjes genomen en wilde voor de zekerheid een vangnet. In het winkelcentrum is een dierenwinkel maar ik wilde geen half uur lopen met zo'n onhandig ding.

Dus ik bestelde er een via internet - vorig weekend - kon aangeven wanneer ik hem wilde ontvangen - ik gaf woensdag aan. En dus kwam hij donderdag......toen ik bij ma zat.

In plaats van bij buren is hij afgeleverd in een winkel in het winkelcentrum. Nee dat schiet lekker op. Moet ik niet alleen met een onhandig groot net sjouwen voor een half uur - nee ook nog 3 bussen schelpenzand.

Ik vrijdag met enorme schoudertas naar die winkel. Nee die was nog niet afgeleverd. Kom ik thuis krijg ik mail van DPD dat ze het hebben afgeleverd. heb ik hem net gemist. Weet onderhand niet of ik erom moet lachen of janken. Heb ik weer.

Krijg ik vanmorgen bericht van dat bedrijf of ik mijn beoordeling wil geven. Ik heb het nog niet eens in huis.........nou die beoordeling heb ik ze gegeven.........maar of ze er blij mee zijn.......kan me niet schelen of het aan het bedrijf of aan de vervoerder ligt.

Het bedrijf geeft op de site aan - vandaag besteld morgen in huis. Dan mogen ze ook voor een fatsoenlijk vervoersbedrijf zorgen. Met Post.nl heb ik zulke problemen nog nooit gehad - met DPD is dit al de 4-de blammage.

Meteen erbij gezet eens en nooit meer bij ze te bestellen.

Offline
Berichten: 42

Wat een gedoe. En niet echt klantvriendelijk... Probeer je er niet al te druk om te maken, maar ja dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Gelukkig heb je wel een heel fijn moment met je moeder gehad! 

Na maanden met aanvallen is mijn moeder gisteren naar het ziekenhuis gebracht voor onderzoeken. Twee jongste zussen met haar mee. Haar hersenen bleek niks mis mee te zijn. Tijdens een hartonderzoek kreeg ze een aanval en toen werd duidelijk dat haar hart dan even stilstond.

Ze heeft gisteren meteen een pacemaker gekregen, onder plaatselijke verdoving. Een narcose in haar slechte staat zou waarschijnlijk fataal geworden zijn. En ze is 94.

Kreeg van zus uit USA door dat ze vannacht goed geslapen heeft. Zus kwam gisteren aan op Schiphol en ik ben meegeweest haar te halen. Zij is vannacht bij ma gebleven. Wie weet komt er dan toch nog verbetering.

Zus heeft 3 puzzels meegenomen uit USA en dinsdag ga ik samen met haar puzzelen bij ma. Ik heb er ook een van mijn Jan van Haasteren puzzels klaar staan om daar tijdelijk neer te zetten.

Online
Berichten: 152

Lieve Stoere Leeuw,

Het verhaal van moeder gaat gelukkig nog even door. Toch wel fijn dat ze nu eindelijk weten wat er mis is. En hopelijk dat ze door de pacemaker geen aanvallen meer krijgt.

Fijn dat je zus uit de Usa er is. Ook al ligt jullie moeder in het ziekenhuis. Lief van je zus dat ze puzzels voor je heeft meegenomen en dat jullie samen bij jullie moeder gaan puzzelen. Dat maakt het emotioneel gezien misschien voor jou ook iets makkelijker. Dan sta je samen sterk en kun je het samen opvangen.

Ik wens je voor de komende tijd heel veel sterkte!

Liefs Mora

Offline
Berichten: 137

Die moeder van jou is toch wel een tough cookie. Wat fijn dat ze die pacemaker hebben kunnen plaatsen. Ik hoop voor jullie dat ze nog lang mee kan. 

Offline
Berichten: 959

Helaas begint nu ook het geruzie weer. Broer vindt - vanuit Engeland - dat dit HET moment is om ma niet meer naar huis te laten gaan, maar naar verpleegtehuis. Ma wil dat helemaal niet en jongste zus die de meeste zorg op zich neemt steunt ma daarin.

Ach ja met 5 zussen en 1 broer kun je daarop wachten natuurlijk. Ik hou me verre van die discussie. De communicatie is ook altijd opletten met gezamelijke mail wie wat krijgt. Een zus en broer kunnen helemaal niet door 1 deur zeg maar. En als die zus reageert laat ze broer eruit. Dat heeft niet iedereen op tijd door en zo mist "arme" broer nog wel eens wat.

Ze zoeken het maar uit, geef mijn portie maar aan fikkie.

Offline
Berichten: 22

Wat een ellende altijd met familie ruzie's,ik geef je een dikke knuf en veel wijsheid

Offline
Berichten: 93

Ja dat is altijd een dingetje in familie's. Zie het bij twee vriendinnen ook gebeuren, de overgebleven ouder is ziek en hulpbehoevend geworden en dan begint het geruzie tussen de kinderen. Oud zeer komt boven en degenen die het meest zorg leveren vinden dan vaak dat ze ook wel wat meer recht van spreken hebben over wat er gebeuren moet met pa of ma. Pa of ma spreken vaak wel met alle kinderen en vinden vaak ook nog dat ze het prima redden en dat geloven degenen die wat verder weg wonen, terwijl de zorg ondraaglijk wordt voor de kinderen die in de buurt wonen.  Toch jammer dat het zo moet gaan en dat dit soort zaken hele families splitsen.

Veel sterkte met alles en denk ook aan jezelf!

Gisteren weer naar ma geweest. Helaas een heel slechte dag. Ik zou er beter tegen moeten kunnen, maar helaas dat kan ik niet. Ik trek het niet en haar gejammer "dit is geen leven meer en was ik maar dood" galmt nu nog na in mijn hoofd.

Ik heb mijn zusje gebeld en die is vanaf haar werk gekomen. Toen ik aankwam om 9.15 uur, na een tocht met 2 bussen en wandeling van half uur, waren er twee mensen van thuiszorg met haar bezig. Maar ze wilde niks. Niet opstaan, niet aangekleed, niet eten en drinken.

Vandaag komt de huisarts weer. Is vorige week ook geweest. Maar toen was ze goed en helder. Mijn zwager heeft later een aanval weten te filmen. Dat heeft ze al weken/maanden. Ze zegt dat het voelt als onder stroom staan. Ze dachten daarom eerst dat het statische electriciteit was. Iemand van thuiszorg dacht dat dat via de katheter ging.

Maar het lijkt op epilepsie. Zwager is met het filmpje naar de huisarts gegaan. Ze heeft nu twee ab-kuren gehad. Maar de aanvallen blijven. Haar handen vliegen daarbij in de lucht, met alles wat ze vasthoudt. Gisteren nog net haar thee kunnen redden.

Ze is 94 en wil alleen nog maar naar pa - daar boven in de hemel. En dat gun ik haar van harte toe. Of is dat raar gezegd? Ik heb net een paar maanden ma terug in mijn leven en ze is altijd dankbaar als ik kom. Maar ik ben het met haar eens : genoeg is genoeg. Alleen de huisarts wil haar niet helpen. Volgens haar is er geen uitzichtloos lijden.

En bovendien, ze heeft 6 kinderen en uiteraard lopen de meningen erg uiteen. Jongste zus is mantelzorger, naast een full time baan. En die heeft meeste recht van spreken. Ze steekt al haar vrije tijd erin, met liefde. Zij is het vooral die door wil gaan, met ma thuis. Broer en oudste zus willen al jaren dat ze naar een verzorgingstehuis gaat. Ze kan niks meer, ze zit of ligt daar maar, grotendeels alleen.

Na het bezoek liet ik haar achter in de zorgzame handen van jongste zus. Ik zat er helemaal doorheen en ma haar gejammer galmde nog na. Daar in huis heb ik me goed gehouden maar onderweg naar de bus bleven de tranen rijkelijk vloeien. Ik kon niet meer ophouden.

ik heb al gesprekken met mijn huisarts gehad over (mijn) euthanasie. Zo wil ik niet oud worden. Als mijn tijd daar is, dan wil ik zelf bepalen tot hier en niet verder. Sorry voor dit dramatisch verslag maar ik moest het even kwijt.

Het vervelende is daarbij dat ik niet weet of ik dit volgende week nog een keer trek.............

Online
Berichten: 152

Lieve Stoere Leeuw, ik weet niet zo goed wat ik moet zeggen. Behalve dat ik het heel erg voor je vindt. Het lijkt me lastig om met al die emoties om te gaan. Op een gegeven moment gun je iemand soms de dood. Niet omdat je ze kwijt wilt, maar omdat ze de rust verdienen.

Wat schrijf je liefdevol over je jongste zusje!

Heel veel sterkte! Een digitale knuffel van mij voor jou!

Offline
Berichten: 959

Mijn jongste zusje is me onbeschrijflijk dierbaar. Zij is ook meegeweest tijdens mijn gehele behandeling die 1,5 jaar heeft geduurd. Zo'n zus gun je iedereen. Ze is er gewoon altijd voor me. ze kreeg het zelfs voor elkaar het gezellig te maken tijdens de uren aan het infuus.

Offline
Berichten: 25

Niemand wil, hoe oud ze ook zijn, haar ouders kwijt. Al zijn ze nog zo ziek of slecht, je wilt ze voor altijd bij je houden. 

Maar ik kan me ook goed voorstellen dat jullie dit geven menswaardig leven voor haar vinden. Dit zijn altijd van die vreselijk moeilijke situaties.

in ieder geval heel veel sterkte in deze moeilijke tijd Xx

Offline
Berichten: 959

Mijn zusje heeft gisteren voor niks vrij genomen van haar werk om op de huisarts te wachten. Toen ze belde bleek het verzet te zijn naar vandaag. Maar huisarts belde 's avonds wel om excuses te maken. Ze gaan ma op proef epilepsie - medicatie geven. Hopelijk gaat dat verlichting geven, want zo kan het niet langer.

Offline
Berichten: 959

Ik weet niet of ik het op kan brengen volgende week weer naar haar toe te gaan. Ik merk dat het alle energie uit me slurpt. Misschien laf als ik voor mezelf kies.

Offline
Berichten: 42

Een moeilijk dilemma voor jou. Het is gewoon super zwaar om te gaan en kost zoveel energie. Het is ook een hele reis er naar toe en weer terug zo lees ik. Ik vind het best te begrijpen dat je dat soms even niet meer kan opbrengen. Maar kan me ook voorstellen dat je eigenlijk vindt dat je gewoon moet gaan in deze omstandigheden. Maar het moet niet ten koste gaan van jezelf. Laf vind ik het daarom zeker niet hoor, als je niet zou gaan! Heel veel sterkte!

Offline
Berichten: 959

De kogel is door de kerk. Mijn zus gevraagd aan mijn moeder door te geven dat ik morgen niet kom, omdat ik naar een zwangere vriendin ga die jarig is. 

Ik heb nu weer flink vocht in mijn onderbenen, kan er diepe deuken indrukken. Ze geven me liever geen plastabletten omdat mijn hart ook niet goed is en plastabletten schijnt een aanslag op je hart te zijn.

Voor de operatie in 2013 werd er een hartruis ontdekt en daarna moest ik diverse uitgebreide hartonderzoeken ondergaan. Met het oog op de narcose, kwam uit dat ik een lekkende hartklep heb. 

Maar ik denk dat alle stress ook meespeelt hoor, dan spelen zulke dingen vaak op. Ik blijf lekker thus. Moment voor mezelf.

Offline
Berichten: 959

Van mijn zus doorgekregen dat ma niet goed reageert op de medicatie tegen de aanvallen die ze had. Ze is nu zo apatisch dat ze de telefoon en skype niet eens opneemt.

Ik voel me erg schuldig naar mijn zusje maar ik trek het echt niet om morgen te gaan.

Offline
Berichten: 42

Je moet echt voor jezelf kiezen. Een ander doet dat niet voor jou. Goed dat je een beslissing hebt genomen, hoe moeilijk ook. Voel je niet schuldig, je kan er echt niets aan doen dat je het niet trekt. Jouw zusje weet dat ook!

Naar dat je moeder zo slecht reageert op de medicatie. Het is te hopen dat een ander middel wel gaat werken. Sterkte!

Offline
Berichten: 93

Hoop dat je een beetje tot rust kan komen Stoere leeuw. Het is geen makkelijke situatie voor je en ook de beslissing om voor jezelf te kiezen,  geeft de nodige stress. Veel sterkte voor jou en je naasten!

Offline
Berichten: 959

Flink last van mijn voeten - de neuropathie speelt flink op. Daardoor heel raar gedroomd vannacht. Ik had knalrode opgeblazen voeten en kwam bij een dokter. Die zei - niks meer aan te doen mevrouwtje, die voeten moeten er af. Werd helemaal zwetend wakker.

Nee het is fysiek echt niet te doen nu, die trip naar ma.

Offline
Berichten: 959

Vrijdag komt er weer een zus uit USA. Ik ga mee haar ophalen van Schiphol. 4.30 uur opstaan maar dat het ik er dik voor over. Gaat nog erg op en af met ma.

Vandaag naar de verjaardag van jongste kleindochter geweest. Ik had maandenlang al van alles verzameld en een mooie doos vol cadeautjes samengesteld. Ze was heerlijk enthousiast bij het uitpakken.

En wat me nog het meest blij stemde, was te horen dat jongste dochter, die in zweden woont, weer een nieuwe liefde in haar leven heeft. Zo fijn!

Na de verjaardag met middelste dochter en schoonzoon uit eten, pizza. Heel gezellig. Ben nu wel uitgeblust van alle indrukken. Lekker met een cola-rum voor tv. Moe maar zeer tevreden. Wat een fijne dag was dit.

Offline
Berichten: 42

Wat fijn dat je zo'n heerlijke dag hebt gehad. Daar heb je die vermoeidheid graag voor over!

Online
Berichten: 152

Stoere Leeuw, wat een topdag heb jij gehad, zeg! Nu maar lekker bijkomen!

Offline
Berichten: 86

Fijn voor je Stoere Leeuw, dat je zo'n fijne dag had. Als je zo hebt moeten inleveren als jij is het wel heerlijk dat je van deze dingen kunt genieten: liefde, warmte aandacht (en een lekkere borrel smiley)

Ik ben blij voor je dat je zo kunt genieten! Liefs Berendina

Offline
Berichten: 959

Wat een lieve reacties - bedankt allemaal!

Poeh wat ben ik slecht bestand tegen stress. Mijn hersenen houden op met functioneren en ik kan alleen nog maar janken. Wat er mis ging........

Ik ging zoals elke dinsdag naar mijn moeder. Heenweg geheel volgens plan met twee bussen. Moeder in mineur omdat er een onbekende van thuiszorg haar uit bed had gehaald en dat raakt ze van slag. Zo iemand kent de rituelen niet en moet alles vragen.

Maar samen oma-koffie gedronken met warme melk en biskwietjes erbij. Samen oude liedjes gezongen. Na anderhalf uur liet ik haar een stuk vrolijker achter dan hoe ik haar aantrof. Dus moe maar tevreden aan de terugweg begonnen.

Maar dan......komt er dus geen bus. Een jongen stond er al ruim een half uur en ze horen om het kwartier te rijden. Blijkt een zwaar ongeluk op de snelweg. Vrachtwagen een pijler van viaduct geramd. Mag geen verkeer over viaduct. Dus ook geen bus.

Ik ben twee haltes verder gelopen en onderweg zus ge-sms-t. Dat ik gestrand was. Zij mij bellen maar met mijn ouwe trouwe Nokia versta ik niks in het verkeer - mede door de zenuwen uiteraard. Dus communicatie verder via SMS. En dat typt niet handig.

Zij op weg en ik krom uitgelegd waar ik was. Zij dus naar verkeerde bushalte. Achteraf had ik beter naar die halte kunnen lopen ipv zij keren en vast komen te zitten in over-drukke verkeer.

Nog een mevrouw meegenomen ook, haar uit de brand gered zeg maar - ook onderweg naar een hoog-bejaarde waar ze elke week naartoe gaat en die met smart op haar zit te wachten.

In de auto knapte er iets en kon ik alleen nog maar janken. Waarom......tsja dat weet ik eigenlijk ook niet. Alles kwam toch goed? Na thuiskomst uitgeblust voor tv. Zelfs geen fut meer om te puzzelen. Voel me compleet opgebrand.

Offline
Berichten: 959

Ik vind het gewoon zo jammer dat ik in zulke situatie de grip kwijt raak en ga flippen. Vannacht liggen malen wat ik allemaal anders had kunnen doen. Maar ik moet het loslaten. Mijn zusje zegt, het is toch goed gekomen, dan is er toch niks te verwijten? Ik weet het - boos zijn op mezelf is zonde van de energie......

Offline
Berichten: 137

Het moet gewoon uit je systeem, elke stress-volle, frustrerende, beangstigende, rottige situatie. En dat kost nou eenmaal tijd. De adrenaline ruist waarschijnlijk nog door je heen, dat zal ook een rol spelen. Je leert het wel, om los te laten, of althans de negatieve gedachten erover, en over jezelf in de desbetreffende context. Je leert het wel.

Zelf herken ik het enigszins, ook ik kan lang niet meer hebben wat ik eerst geen probleem vond. Kwam een paar maanden geleden zes uur later thuis met de trein dan ik eigenlijk had moeten thuiskomen vanwege een ongeluk onderweg, en bij thuiskomst barstte ik uit in pure woede. Ik was zo zo zo kwaad. Ben naar de zolder gegaan, om mijn ellende niet op mijn kinderen af te reageren, en heb daar de ergste woede met vuisten op kussens slaan afgeroomd. Daarna was het wat beter. Maar dat kan ik dus gewoon niet meer aan. Het zij zo.

Online
Berichten: 152

Lastig voor je dat je zo weinig stress kunt hebben, Stoere Leeuw. 

Toegeven aan die huilbui of de woedeaanval is denk ik het beste wat je kunt doen. Dan is het uit je systeem en dan is denk ik wel gezond.

Zelf ben ik een stuk relaxter als vroeger. Dat is wel heel fijn. Ik heb nu zoiets: wat kan me nu nog overkomen na borstkanker? 

Online
Berichten: 152

Sorry, dat was 2 keer. :)

Offline
Berichten: 959

Bedankt AnneTjula en Mora - jullie woorden doen me goed.

Offline
Berichten: 959

Vandaag is moeder jarig - 94 wat een leeftijd. Ik hoop dat ze een goede dag heeft. Donderdag was ze heel erg slecht. Toen dacht ik echt dat het afgelopen was.

Straks opgehaald coor zusje en dan een uurtje op de koffie. Zus uit USA is er ook, die kwam donderdag aan.

Online
Berichten: 152

Gefeliciteerd met je moeder, Stoere Leeuw! Hopelijk heeft ze een goede dag en kan ze er zelf wat van genieten. En jij daardoor ook.

Offline
Berichten: 3766

Gefeliciteerd Stoere leeuw, dat ze toch maar een mooie verjaardag mag hebben.

 

Gisteren wel weer een moment waar mijn hart door wordt verwarmd. Ik zat boven te puzzelen toen ik beneden de huistelefoon hoorde. Dan kan ik hem niet opnemen, ben daarvoor niet snel genoeg op de trap.

Maar meteen daarna ging mijn mobiel en die zat in mijn broekzak. Het was mijn zusje. Zij en haar vriend waren in de Blokker en ze zagen puzzels in de aanbieding. Anton Pieck afbeeldingen - 4 voor 30 euro. Of ze die moesten meenemen voor me.

Ik heb een Nokia zonder internet, dus zij stelde voor me een foto te mailen en dan terug te bellen als ik beneden was bij de computer. Leuke puzzels! Zo lief dat ze aan me denken en die moeite nemen. Afgelopen week niet bij winkelcentrum geweest, is een half uur heen en half uur terug lopen.

Heb ik het liefste zusje van de wereld? Vast en zeker!

Online
Berichten: 152

Wat ontzettend attent en lief van je zusje, Stoere Leeuw! Geniet ervan!

Offline
Berichten: 52

Wat lief :) yes

 

Offline
Berichten: 93

Wat lief van je zusje Stoere leeuw! Geniet van de puzzels ook!

Gisteren was het weer dinsdag en zoals de afgelopen weken ging ik vol goede moed naar mijn moeder. Twee bussen heen en twee bussen terug. Een hele onderneming.

Normaal zit ze in haar stoel op me te wachten, zet ik dan koffie en eten we er gezellig een biscuitje bij die ik meeneem. Ze lag gisteren op bed. Ik was niet gewaarschuwd. Ze was alleen - mijn hoofd raakte nogal chaotisch - ik wist me met de situatie geen raad.

Toen ik een kwartier bij haar zat ging mijn mobiel, mijn jongste zusje, of ik al bij ma was. Zij was net gebeld door thuiszorg en had me niet op tijd kunnen waarschuwen van de situatie.

Ze vroeg of ze moest komen en ik gaf aan dat dat niet hoefde. Moeder wilde niks eten of drinken, dus ik zette koffie voor mezelf en at een Snelle Jelle. Zij klaagde erover dat het net leek of ze steeds een stroomstoot kreeg. Ze had die nacht daardoor niet geslapen en ze had ook overgegeven.

Ik zat daar naast dat bed en mijn hoofd maalde, was dit gewoon een slechte dag of was het einde nabij. Ze is 93, wordt volgende maand 94. Hartpatiënt en al meer dan 10 jaar kanker met uitzaaiingen. Het is natuurlijk een wonder dat ze er nog is.

Ze zakte weg of viel in slaap en haar ademhaling werd af en toe erg oppervlakkig. Het voelde voor mij als wachten op de dood. Toen het tijd was dat ik normaal vertrek raakte ik in tweestrijd. Zo kon ik haar toch niet achterlaten? Dus mijn zusje gebeld en toen moest ik zo janken dat ze niet begreep wat ik zei.

Normaal zegt ze vaak dat ze dood wil, naar mijn vader toe. Nu zei ze - volgende maand komt Gea (oudste zus uit USA) en ik ben zo bang dat ik er dan niet meer ben. En ze zei dat ze zo had uitgekeken naar de dinsdag en nu dit.

Uur later was zusje er - moeder was bij vlagen wakker en vroeg dan b.v. of de koffie lekker was en of thuis alles goed was. We hebben met ons drie thee gedronken en ik ben naar de bus gegaan. In een soort van waas. Goed opletten dat ik alles goed deed met in en uit stappen.

Thuis gekomen was ik zo opgebrand dat ik niet eens meer ben wezen puzzelen. Waar heb ik zoveel moeite mee? Het onzekere, het onbekende, de dood? Het net opgebouwde contact met mijn moeder verliezen? Het is een wonder hoe goed het ging na meer dan 25 jaar radiostilte tussen ons.

Morgen vriendinnendag. Ik hoop zo dat ik de knop om kan zetten en gewoon kan genieten. 

Offline
Berichten: 3766

Heel heftig Stoere Leeuw. Hebben jullie er geen arts bijgehaald? of wil je moeder dat niet ? Veel sterkte en ik hoop dat je vriendinnen je kunnen verwarmen.

Online
Berichten: 152

Jeetje Stoere Leeuw! Wat een heftige dag! Ik kan me voorstellen dat je er de rest van de dag niet echt meer bij was. Schrikken zeg!

Is er een dokter geweest doe misschien iets kon doen of uitleggen? 93 jaar is natuurlijk een hele leeftijd maar je moeder kun je denk ik nooit missen. 

Heel veel sterkte en hopelijk kun je toch genieten van je vriendinnen dag!

Offline
Berichten: 429

Wat naar Stoere Leeuw. Veel sterkte, liefs.

Offline
Berichten: 959

Nee thuiszorg vond een dokter niet nodig. Voor mij zijn zulke dagen natuurlijk nieuw, omdat we pas een paar maanden weer contact hebben. Maar ik was blij dat ik mijn zusje gebeld heb. Het voelde gewoon niet goed haar zo alleen achter te laten.

Vandaag lekker vriendinnendag - ik word zo over een half uurtje opgehaald. 

Offline
Berichten: 959

Vandaag weer slechte dag voor moeder. Nu is de huisarts wel gewaarschuwd, die komt vanmiddag. Volgende maand wordt ze 94 - als ze dat al haalt. Ik had dinsdag al het gevoel dat het einde nadert.

Bij vriendinnendag liep alles wat mis kon gaan mis. Voel me nu best schuldig, maar ja ik ben ik en mijn sociaal vermogen was echt op. mede door de stress zijn mijn darmen op tilt geslagen en heb ik de halve nacht op toilet doorgebracht.

Offline
Berichten: 86

Zware tijden, Stoere Leeuw.  Sterkte met alles!

Leg jezelf niet te veel op. Je doet je best!

Online
Berichten: 152

Hoe gaat het nu met je moeder? Is de huisarts nog geweest?

En vriendinnendag. Weet je, als het echte vriendinnen zijn dan is het niet erg dat alles gaat. Dat is dan gewoon zo en gegarandeerd dat het de volgende keer beter wordt. Echte vriendinnen blijven van houden en weten hoe je bent.

Wel heel vervelend dat je daardoor de halve nacht op de wc hebt doorgebracht. Hopelijk gaat het nu beter.

Offline
Berichten: 959

Moeder blijft een beetje op en af. Na mijn bezoek van gisteren was ze weer een stuk vrolijker zei mijn zusje. En daar doen we het voor. Ik was wel gesloopt toen ik thuis kwam. Maar dat is het me waard.

Online
Berichten: 152

Knap dat je dat voor je moeder doet. En goed dat ze het zo fijn vindt als je langskomt. Hopelijk is ze nog heel lang bij jullie.

Offline
Berichten: 959

Gisteren weer heel slecht met mijn moeder. Heel jammer hoe de familie (ze heeft 6 kinderen) dan met elkaar op de vuist gaat - nou ja woordelijk dan hè. Een ieder vindt wat anders en vindt dan een ander wat meer of minder moet doen. Ik zou zeggen laat elkaar in de waarde en laat een ieder zelf bepalen wat hij/zij wel of niet wil.

Gisteren had ik daardoor weer heel sterk de neiging af te halen. Maar dat wil ik niet, daar zou ik vooral mezelf mee hebben. Alhoewel al dit gedonder ook niet gezond voor me is. Heb er gewoon slecht van geslapen.

De belerende teksten van broer en tante (de jongste zus van moeder) zijn tenenkrommend...... Die zelfde tante heeft me het leven ook zuur gemaakt tijdens mijn kanker-behandeling. Alles denkt ze beter te weten - had het gevoel overal me voor te moeten verdedigen.

Offline
Berichten: 137

Klinkt als narcisme Stoere Leeuw, die broer en tante. Heel erg moeilijk dus voor degenen die "onderwezen" worden, die ze uitkiezen om hun gal over heen te spugen. Discussie aangaan is koren op de molen, daar wordt door diegenen die zich narcistisch gedragen, alleen maar van genoten. Dus enige optie: niet in discussie gaan. Maar dat genereert bij jezelf weer enorme ontevredenheid omdat je dan de onrechtvaardigheid over je kant moet laten gaan, je verontwaardiging niet kunt uiten. Ik heb een narcistische ex, sinds 2011 spreek ik hem niet meer. Ondanks dat we twee kinderen hebben samen. Sinds die beslissing ben ik me beter gaan voelen. Werd ik weer mezelf. Maar deze situatie dwingt je om met je familie om te gaan. En hoe pak je het dan aan. Bereiken zul je ze denk ik niet. Dus ergens een acceptatie dat ze niet te veranderen zijn uit je tenen omhoog zien te halen, daar zal het in zitten denk ik. Sterkte. Dit is akelig. Alsof het verdriet rondom je moeder niet al erg genoeg is.

Offline
Berichten: 959

Dankje AnneTjula voor je wijze woorden. Het contact is 20 jaar weggeweest. Was eigenlijk best wel lekker rustig ;-). Maar op zich - hoe pijnlijk dit laatste stadium van mijn moeder ook is - ben ik blij en dankbaar dat die wekenlijkse bezoekjes mogelijk zijn. Voor mij toch een vorm van afronding.

Nu nog leren tante en broer te negeren. Broer verbrak ruim 20 jaar geleden het contact, vanwege iets wat mijn echtgenoot heeft gedaan. Hij stelde me voor de keuze - scheiden of hij wilde niks meer met me te maken hebben. Ik was op dat moment zwanger van mijn derde kind.

Toen ik kanker bleek te hebben nam hij uit het niets contact op per Facebook. Met de schurende tekst, dat normaal als hij met mensen brak, dat voor altijd was. Maar voor mij wilde hij wel een uitzondering maken. Poehee, moest ik op mijn blote knietjes van dankbaarheid zeker. Ik had op dat moment wel wat anders aan mijn hoofd en heb het bericht genegeerd. Komt op mij over alsof hij denkt Jezus himselve te zijn.

Vanwege de staat van moeder zit ik nu in een gezamelijke mail. Met als nadeel dat ik dus die belerende teksten van broer en tante cadeau krijg. Laatste bericht van jongste zusje is best positief. Ma doet het beter dan gisteren, heeft gegeten. Maar wilde niet onder de douche - dat doen ze eens per week op donderdag.

Straks naar mijn moeder. Ik zie er extra tegenop. Bij een zwager is kanker geconstateerd, met uitzaaiingen. Dus opereren en chemo doen ze niet meer. Zus en zwager zijn er kapot van. Zij gingen elke maandag en vrijdag naar mijn moeder, maar zien dat nu niet zitten.

Ik zie het ook niet zitten vaker te gaan. Ben ook bang dat mijn moeder het steeds over kanker wil hebben, niet echt mijn geliefdste onderwerp met haar. Ik zit nog steeds slecht in mijn vel en ben bang dat ik vluchtgedrag ga ondervinden bij haar.

Mijn zus zoekt steun bij mij, niet echt logisch omdat 28 jaar geleden de hele familie uit elkaar plofte nadat deze zus een relatie met mijn echtgenoot bleek te hebben. Mijn echtgenoot kreeg de schuld en mijn broer eiste dat ik van hem zou scheiden. Toen ik dat weigerde viel ik opeens volledig buiten de familie, buiten mijn persoonlijke schuld dus.

Zus beweerde later dat mijn man haar gestalkt had en nog weer jaar later dat hij haar aangerand had - en later werd dat verkracht. En mijn partner dreigde haar aan te geven voor smaad. Jaaaaaa heel gezellige familie. En toch is het contact er dus weer. En ga ik eenmaal per week naar mijn moeder sinds kort.

Zowel mijn partner als die zus zijn leugenaars, heb ik ondervonden. Zus heeft ook een keer een agent aangeklaagd voor verkrachting. Terwijl ze mij dagelijks mails stuurde over de geweldige sexbelevingen met hem. Toen hij het uitmaakte werd het dus opeens verkrachting.

Ik vond dat niet eerlijk dat hij op die manier zijn baan zou verliezen en heb contact opgenomen met zijn leidinggevende. Waar hij zich schuldig aan maakte was vreemdgaan en nee dat is niet netjes, maar geen reden tot rechtzaak en ontslag.

Dus nee niet echt logisch dat dezelfde zus nu bij mij komt uithuilen. Maar uiteraard ben ik er wel voor haar, dit gun je niemand toe.Tot waar ik die trein kan trekken weet ik eerlijk gezegd niet.

Mijn jongste zus gaat elke dag, na haar werk, een uurtje voor mijn moeder in bed wordt gelegd door thuiszorg. Ze is dan om 21.30 thuis en kan zowat gelijk naar bed omdat ze om 7 moet beginnen. Dat is dezelfde zus die met mij naar alle chemo-behandelingen ging. Ik maak me best zorgen om haar, die loopt zichzelf echt voorbij.

Offline
Berichten: 54

Jemig wat een toestanden... hoe ging het bij je moeder vandaag?

Offline
Berichten: 959

Ging prima bij mijn moeder. Busreizen ging ook goed. Tevreden over vandaag. Heb zelfs nog nagedacht of ik tweemaal per week moet gaan. Maar ik voel me daar niet verplicht toe. Ik hou het bij de dinsdag.

Ik zou me zo graag weer "fijn" willen voelen. Waarom lukt me dat toch niet.......

Offline
Berichten: 959

Ik voel me ook heel rusteloos. Als ik goed nadenkt is het het meest alsof ik medicatie (Mirtasapine) aan het afbouwen ben. En er is helemaal geen sprake van dat afbouwen. In het verleden meermalen met hulp huisarts, geprobeerd. Maar dan verval ik steeds weer in - wat ik nu ook heb. Te kwetsbaar, rusteloos, ongedurig - kan mijn vinger er niet echt opleggen. Benen gaan overigens ook slechter nu - body and mind control.

Online
Berichten: 152

Wellicht dat je iets kunt doen met yoga of meditatie. Het voordeel van beide is dat je niet helemaal lichamelijk in orde hoeft te zijn. Je doet wat je kunt.

Ik heb al sinds ik me kan heugen last van een piekerstoornis. Sinds ik aan yoga doe, is er een stuk innerlijke rust gekomen. Ook zit ik lekker in mn vel. Misschien dat het iets voor je is.

Offline
Berichten: 959

Voel me een stuk beter en heb een aantal beslissingen genomen. Dat ruimt lekker op in mijn overvolle hoofd.

Offline
Berichten: 959

Gisteren weer op stap geweest. In een kringloop een gifgroen stoffen kinderstoeltje gescoord voor de katten. Kat Luuk heeft er meteen de hele avond in gelegen. En zeg nou zelf - wie wil er nou niet een gifgroen stoeltje in de woonkamer.......

Offline
Berichten: 959

Gisteren weer bij mijn moeder geweest en dat was prima. Mijn jongste zusje had mijn "angst" weggenoemn. Ik hoef immers alleen voor anderhalf uur gezelligheid te zorgen. En dat is gelukt. Andere zussen hebben 's middag geskyped met haar en ze bleef maar enthousiast zeggen dat het zo gezellig was met mij. Nou dan is mijn dag weer goed.

Pagina's