Amazone
Lid geworden op: 07/02/2014 - 19:18
Offline
Berichten: 581

Het verhaal van Zangeres72_2

Mijn verhaal

Na een geslaagde nieuwe reconstructie, de echt laatste ok deel ik jullie mede dat ik ga stoppen met met modereren. Uiteraard zal ik de site nog vaak bezoeken, maar niet als moderator. In januari ben ik vier jaar verder! Ik begin as vrijdag met werken, en ik ga nog andere uitdagingen aan! Ik wens iedereen heel veel gezondheid en geluk toe, en wens jullie het allerbeste!,, 

Liefs, Zangeres

Online
Berichten: 63

Bedankt voor je inzet zangeres! Super dat je nu weer nieuwe wegen kunt gaan inslaan en ik wens je heel veel succes en plezier met je nieuwe baan! Het allerbeste ook voor jou, maar je komt hier toch nog wel af en toe voorbij mag ik hopen?

 

Offline
Berichten: 347

Yeah, een geslaagde re-reconstructie, die kunnen we ook weer afvinken Zangeres! Blij voor jou, daar gaat onze Zangeres, de zon tegemoet met hopelijk heel, heel veel moois en liefs op je pad! Zelf pink ik een traantje weg want ik ga je heel erg missen! Dank je wel voor alles lieve Zangeres, we zien elkaar! heart

Offline
Berichten: 3709

Zangeres, wat heb je veel gedaan voor de Amazones! Dankdankdank! en het ga je héééél erg goed!

 

 

Twijfelde ik nog nadat ik een poli afspraak had gemaakt bij de plastich chirurg...zou hij inzien waarom ik kom? Zou hij zeggen: joh, kijk het nog even aan, of: waarom kom je nu al joh....???

Of: het valf wel mee?..
Zijn reactie toen hij mijn borst zag was: “De borst is helemaal misvormd”.
Just saying...
Ik sta nu op de wachtlijst voor een borstreconstructie, met lipofilling maar ook ‘een andere techniek’. Want helaas is de borst niet zoals ie moet zijn...

 

 

Offline
Berichten: 702

Wat een pech dat je weer onder het mes moet. Maar wel fijn dat de arts er meteen achter stond! Hopelijk wordt het op den duur helemaal naar je zin.

Offline
Berichten: 347

Oookee Zangeres.... Twijfel in elk geval weg zo, helemaal duidelijk. Gelukkig kan de pc er iets mee. Maar rot dat je opnieuw geopereerd moet worden. Brengt weer gedoe en nieuwe spanning met zich mee. Ik hoop dat je gauw aan de beurt bent!!
 

Offline
Berichten: 116

Enig zicht op wanneer Zangeres? Inderdaad: twijfel weg. Da's meegenomen. Nu de oproep afwachten. Gaat nieuwe baan goed? Of je bent nog niet begonnen misschien.

Offline
Berichten: 11

Hé Zangeres, wat doe je het goed! Fijn te lezen. Heel veel succes met de reconstructie. 

Offline
Berichten: 8

Hey zangeres,

Fijn dat je weer vooruit kan! Hopelijk eindelijk het einde zicht. Veel succes!

Liefs

Ik heb al een tijdje niet geschreven. Opgeslokt door dingen, positief en negatief. Maar ik, ik zit echt in de lift. Eindelijk merkbare verbetering kwa energie. Kwa alles eigenlijk! Helaas werden mijn vader én schoonvader ziek onlangs, en kost het veel om hen te helpen bij hun ziekten (op en neer naar bestralingen, hesprekken met arts voorbereiden etc...) maar toch lukt het me om alles nu te combineren. Mijn jongste is helaas nog een groot aandachtspunt en gaan we opnieuw een psychologen traject mee in. En in de week van mijn berhaardag, eind augustus was daar ineens HET moment. Dat ik dacht...Ik ben er weer! Dat ik weer zin kreeg om te gaan werken bv. Terwijl ik nog tot half februari ip de tijd krijg van het UWV. Hoe geweldig.
Ik begon me te orienteren op de arbeidsmarkt en werd getipt door een ex collega over een vacature. Gereageerd en werd prompt uitgenodigd voor een gesprek. Het gesprek ging erg goed, ik was goed voorbereid en kon zonder huilen of emotioneel te worden vertellen over waarom ik er zo lang uit ben geweest. Dat ik juist nu weet wat ik wil en wat ik niet (meer) kan.
Tijdens het gesprek zeiden ze al dat ik was aangenomen!
Na ruim een half uur echter kwamen ze met voor mij onmogelijke werktijden aan waardoor al snel bleek dat ik dat werk helemaal niet kón doen. In plaats van bij de pakken neer te zitten of me er rot over te voelen, bedacht ik mij dat dit dan mogelijk dus toch niet mijn baan zou zijn, dat er vast iets anders zou komen, en dat ik nog rustig verder kan zoeken. In elk geval deed het me erg goed te weten dat ik was aangenomen, voor mijn zelfvertrouwen erg goed! Nog geen dag later tipt een oude vriend mij over een vacature en ik raak echt buiten zinnen, want dit zou echt helemaal perfect aansluiten op mijn situatie. Eerst per telefoon, later live, een enorme klik, wederzijdse verwschtingen uitgesproken en....aangenomen! Ik moet me wel wat gaan bijscholen maar omdat ik nog tot half feb de tijd heb ga ik zoveel mogelijk scholing volgen om daarna meer opdrachten te kunnen aannemen. Hoe mooi, dat dit op mijn pad kwam, exact op het juiste moment! Iemand zei; omdat je dat verdient!
Ik weet t niet...maar ben blij en dankbaar!

Zit alleen nog met een ok in mijn mik...Ik hoor as dinsdag wanneer het zou kunnen (borstreconstructie). Ik hoop zsm, dan kan ik er vanaf 2018 weer goed tegenaan, en kan ik weer blij zeggen: ik ben aan het werk!
Mijn haar wordt ook weer wat langer, zo fijn! En de band....gaan we weer helemaal oppakken nu, nummers opgenomen en dat mag van mij nou wel s wat gaan doen!! Radio? Optredens!? Platencontract!? Alles is welkom!! I’m back!!!
Liefs, Zangeres

afbeelding van Babsje
Offline
Berichten: 8

Wat  fijn zangeres! Maar wat  goed ook dat je dat weer aandurft! Ik hoop voor je dat de operatie gauw word ingepland en het herstel spoedig verloopt en dat je dan volop van je nieuwe baan kan gaan genieten ! Liefs Babs 

Wat leuk trouwens dat je in een band zit welke soort muziek ? 

Offline
Berichten: 390

Heerlijk heart

Online
Berichten: 63

Wat een heerlijke vooruitzichten allemaal! Geniet van je nieuwe baan en ik hoop dat de reconstructie ook vlotjes zal verlopen.

Offline
Berichten: 702

Wat een mooi positief bericht Zangeres. Ik hoop dat het helemaal gaat lukken met de baan. Fijn dat je meteen kon beginnen met bijscholen. Nu de operatie nog zsm en dan kan het "normale" leven lanzaamaan weer opgepakt worden. Het beste met je dochter. In ieder geval heel goed dat jullie haar problemen serieus aanpakken.

Offline
Berichten: 347

Zangeres, wat klinkt dat heerlijk allemaal, het leven lacht je toe. Hoopgevend voor anderen (waaronder ikzelf)!
 

Offline
Berichten: 3709

Hoera zangeres, wat heerlijk om te lezen dat het zo goed met je gaat. Veel geluk de komende tijd. Maar uh, zo'n snelle reconstructie? dat zou me erg verbazen, heb je daar een indicatie over gekregen dan? Want meestal moet je wel ff wachten ;(

Offline
Berichten: 581

Hoi EllenK. Het wordt een reconstructie genoemd masr is eigenlijk lipofilling met een nieuwe techniek!

En dan gaat het al zo lang zo goed! Echt in de lift kwa energie, kwa depressie enorme vooruitgang geboekt. Ik leef steeds meer, ben positief, maak plannen voor de toekomst, zie er steeds beter uit. Enorme sprongen kwa verwerking, aan mijzelf werken en 'opschonen'. Steeds vaker mij "gelukkig" voelen, zo blij met van die kleine dingen. En me daarmee rijk voelen. Zoveel mooie dingen gedaan met de band. Teksten als juweeltjes...Rijk voelen (niet rijk zijn he).

Met kids gaat alles steeds beter, met die kleine een traject gestart om met haar verlatingsangst om te gaan, oudste gaat ook oké! Manlief en ik hebben elkaar helemaal gevonden, relaties om me heen versterkt of verbroken, wat een groei!! En dan, die droom....die vreselijke droom....

Out of the blue. Ik laat een tand trekken( why??) in het ziekenhuis (hoezo???) Tand is er uit, arts zegt. Oh , dat ziet er niet goed uit. Ik vraag wat niet? Hij zei: kijk zelf maar. Ik krijg een spiegel om het zelf te zien. Het ziet er niet goed uit, zegt hij nogmaals. Ik kijk en zie achter de tand een gapend gat, tot in het bot, met zwart er omheen. Iedereen weet wat dit is...niet goed.

Het is kanker, zegt hij, het is terug. En ik zeg, meteen, "Ik wist het".

En dan word ik wakker. Wat was het levensecht...Ik voel aan mijn gebit en natuurlijk is er geen tand getrokken. Maar wat mij heel erg raakte was mijn stelligheid, zelfs in droom..."Ik wist het"....

Als ik daarna naar beneden loop en n krantje pak met n kop koffie dan staat er eerst een brief van van der Laan, burgemeester van Amsterdam met de mededeling dat hij uitgezaaide longkanker heeft, Daarna een stuk over ouders die hun kind hebben verloren aan een hersentumor. Vervolgens krijg ik spam via email over n uitvaartverzekering...Ik voel me echt even k.t

Wat zijn dit voor signalen, maar vooral, waar komt die stelligheid vandaan. Zelfs in mijn droom??

Ik heb geleerd dat ik dit mág voelen. Iedere vriendin zou me op proberen te beuren, of tegen me zeggen dat 'alles toch goed is' etc...Maar het is gewoon. T feit dat ik zo stellig ben, zelfs in mijn droom. Het maakte me even verdrietig. En dat gevoel mag er zijn.

Ik heb geleerd dat ik dit moet gebruiken. Hoe kan ik dit positief keren, hoe kan ik hier iets mee, kan ik hier iets over schrijven? Een tekst? Moet ik iets aanpassen in mijn leven. Kijk maar....

Voor nu, even na 10 stappen vooruit, en na de droom weer even wat terug maar ook dát is oké! En niemand anders dan jullie, lieve Amazones begrijpen dit. Wat mooi dat dit bestaat. Dank!!!!

Offline
Berichten: 702

Jeetje Zangeres, wat een droom en wat begrijp ik dit als geen ander. Dat gevoel van die droom dat blijft nog dagen doorzeuren.

Of je er iets over kan schrijven - nou volgens mij heb je dat al heel goed gedaan, je hebt het daverend goed verwoord en ik "voel" het gevoel.

Ik hoop dat je het op den duur los kunt laten, die paniek van de droom. Hoeft niet vandaag, heeft geen haast, niks moet. Ik heb sowieso een hekel aan dat woord MOETEN.

Ik heb een op zich lieve tante, iedere keer trap ik er weer in met haar te gaan mailen, want na een poos stilte krijg ik vreselijke sneue berichten dat ze me zo mist. Maar WHAP schrijf ik één keer dat ik die dag niet gewandeld heb - meteen weer dat woord - MOETEN. Dat ik MOET bewegen want dat is goed voor me.

Als ik 6 dagen in de week een uur loop lijkt me dat ik heel goed bezig ben. En die ene luie dag - die gun ik mezelf.

Misschien heel raar en heel ander voorbeeld maar het heeft alles te maken met lief zijn voor jezelf en toegeven aan waar je op dat moment behoefte aan hebt.

Misschien is het wel niet zo toevallig dat je juist over je tanden droomt - je bent toch bezig met een beugel? Er steekt altijd een portie realiteit in dromen.

En de rest, de kanker is terug, dat gevoel - die angst - die kennen we allemaal. Soms maken de hersenen in dromen rare sprongen.

Knuffel van mij voor jou.

 

Offline
Berichten: 116

Oh Zangeres, het hoort erbij helaas. Als het goed gaat wordt het tegendeel als het ware opgeroepen in de geest, ook al hoeft dat helemaal niet te zijn, niet te gebeuren. Maar plus roept min op, het lijkt wel een natuurkundige wet of zo. Je zult er aan wennen. En het in dat verband leren zien. Niet als een voorspelling. Echt.

Lieve groet, Anne

Offline
Berichten: 1

Lieve Zangeres, ik snap je wel hoor.
Je wist wel dat er verschil is tussen 'verwerkingsdromen' en 'voorspellende dromen'? Ik hoop dat je n verwerkingsdroom had. Het kan in je leven nog zo mooi gaan maar je onderbewuste moet nog angst verwerken. Misschien vind je t leuk te lezen dat ik 'toevallig' paar weken geleden ook zon enge droom had. Geen tandarts maar een kasteel dat ik af moest sluiten (mn lijf vlgs mij) en schoon houden. En juist op die avond dat ik zomaar de lucht in zweefde (vliegen van lichtheid) bleek de deur geforceerd en er n indringer te zijn en er vieze ratten rond te lopen. Ik koppelde het ook aan mijn angst...en borstpijn. En ik dacht: ik heb t te licht genomen (terwijl ik dat niet doe) Maar nu denk ik: het was n verwerkingsdroom. Hopelijk bij jou ook. En hopelijk kan je je positieve vibe snel terug vinden! Liefs

Offline
Berichten: 8

Hey zangeres.

Het inderdaad helemaal oke om te voelen wat je voelt. Wat het ook is, positief of negatief. Hopelijk heb je wel snel weer je positieve vibe gevonden. Hoewel er met negatief niks mis, het leven gaat wel voort en positieve energie helpt enorm.

Blijven verwerken en blijven dromen. 

Dikke knuffel!

Anti biotica heeft heel goed zijn werk gedaan, gelukkig!!! En ik heb iets geks bemerkt...nou, ja...Niet echt gek, maar toch.

Na twee amputaties heb ik geen gevoel meer in beide borsten. Was er al bijna aan gewend, tot na de laatste ok van  twee januari. Door de zwelling en enorme bloeduitstortingen is het alsof ik flinke stuwing heb. Ik VOEL dus mijn borsten nu voor het eerst sinds twee en n half jaar, hoe bizar!,

Mensen aan wie ik liet zien hoe blauw paars groen mijn borsten zijn roepen dingen als Arnica etc, maar van mij mag dit moment nog heel lang duren, ik voel ze weer, ook al zien ze er bloot niet uit, ik kan mijn geluk niet op. Van mij mag deze zwelling en stuwing nog heeeeel lang aanhouden.

Ben n beetje gek, ik weet t....Maar wat ben ik blij dat ik dit heb laten doen. Het is zoooveel beter. Wie ooit een goede pc zoekt, en bereid is naar Haarlem te rijden mag mij een pb sturen, hij is echt geweldig goed. Als ik weer een poli afspraak bij hem heb neem ik Merci en bloemen mee!!

Offline
Berichten: 702

Ik kan me dat heel goed voorstellen, dat je blij bent met het VOELEN van je borsten, pijn of geen pijn = voelen is levend en mooi.

Dat zijn nog eens positieve berichten, dat je zo blij bent met het resultaat dat je chocola en bloemen mee gaat brengen.

Geniet ervan - ik ben hele blij voor je!

 

Offline
Berichten: 1

Als jij maar blij bent is het goed!
Fijn voor je hoor dat je dat zo ervaart.
Een 'leek' snapt dat natuurlijk niet

Offline
Berichten: 116

Oh Zangeres, wat fijn die voelers. Ook al is het nu pijn, het voelen is leven. En daarom is het zo fijn.

Liefs, Anne

afbeelding van lisdodde
Offline
Berichten: 3

Wat een positief bericht! Fijn om te horen, mag ook wel eens toch?

IK heb zelf een amputatie ondergaan zonder met reconstructie rekening te houden. Ook al omdat deze ingreep langer zou duren en ook het verblijf in het ziekenhuis. Maar wie weet, wanneer het steeds langer goed blijft gaan?

 

Geniet er maar van.

 

lisdodde

 

afbeelding van lisdodde
Offline
Berichten: 3

Wat een positief bericht! Fijn om te horen, mag ook wel eens toch?

IK heb zelf een amputatie ondergaan zonder met reconstructie rekening te houden. Ook al omdat deze ingreep langer zou duren en ook het verblijf in het ziekenhuis. Maar wie weet, wanneer het steeds langer goed blijft gaan?

 

Geniet er maar van.

 

lisdodde

 

Offline
Berichten: 110

Super! Gevoel is zo normaal totdat het er niet meer is. Wat kan je het dan missen! Geniet er van!

Ik had besloten terug te gaan naar de plastisch chirurg. Mijn borsten leken op golfplaten en bevatte deuken. Ik vond dit echt waardeloos na alle moeite wat gedaan is. Ik vermoedde al dat de PC de deuken/ golven zou gaan opvullen met lipofilling en de ok datum werd gepland.
Echter kwam ik in de tussentijd helaas weer in de medische molen wat veel tijd, angst en energie heeft gekost. 
Het wachten op eindelijk een dokter zien, de zorgen, en de nare onderzoeken, het wachten op uitslagen; het roept ook teveel nare herinneringen op. Jullie wel bekend.
Dit vergde erg veel van mij. En de borstoperatie werd uitgesteld.
Mijn jongste dochtertje kampte ook nog eens met extreme verlatingsangst en irreëele angsten. Ik had mijn handen er vol aan.
Ik kon andere dingen maar moeilijk opbrengen. Heb enorm lieve vriendinnen maar één heeft me de rug toe gekeerd omdat even kort gezegd ik "maar in die kanker modus bleef hangen en nooit eens met iets positiefs kwam". Natuurlijk ben ik zo iemand liever kwijt dan rijk, maar ben nog steeds in shock dat iemand zo kan zijn...Zelf heb ik namelijk juist nu het idee dat ik er sterker uit aan het komen ben en heb enorme vooruitgang geboekt zowel lichamelijk als geestelijk. 
 
Maar goed, een kat heeft 9 levens, maar ik nog veel meer!! De knobbel aan de zijkant van mijn tong bleek goedaardig te zijn!! De knobbel op mijn schildklier houdt zich rustig. En ook de andere twee knobbels zijn niet kanker gerelateerd! 
Pffffffff.....adem in, adem uit. Vroeger had ik nooit knobbels, en dit is al mijn vierde in bijna 3 jaar!! 
 
En gisteren was het dan zo ver: de borstreconstructie! Klont uit oksel is verwijderd, littekencorrectie gedaan ( heb flinke necrose plekken gehad), en lipofilling op de deuken en golven. Als het goed is dan echt mijn laatste ok!
En het is natuurlijk nog gezwollen en heb flinke bloeduitstortingen, maar ik zie nu al heel mooi resultaat! De klonten zijn weg ( zag je door mijn kleren heen) en de borsten weer deukvrij! Heel blij dat ik dit toch heb laten doen. Buikband moet ik paar weken dragen maar hindert niet. Ok duurde anderhalf uur, dus had ook niet zo'n last van de narcose.
Nou, en dan verwacht ik binnenkort bericht van het uwv, want ik denk er ook steeds meer aan om wat te gaan werken. En mijn jongste dochtertje krijgt hulp met het verwerken van mijn ziekte. Om dat te vieren heb ik lekker net online wat kleren gekocht, heerlijk!
Ik wens iedereen een heel mooi 2017 toe!!!
Offline
Berichten: 702

Zangeres wat ben je weer voor de zoveelste keer door een achtbaan gegaan. Zo jammer dat je daarbij een vriendin bent verloren. Helaas ken ik het verschijnsel, zo raakte ik er ook twee kwijt.

Maar man man wat heb ik een zwerm echt goede vriendinnen. Ik hoop dat er voor jou ook genoeg overblijven.

Fijn dat je dochtertje hulp krijgt bij de verwerking.

Ik hoop voor jou een prachtig 2017 zonder nieuwe medische problemen. Succes vast bij het UWV.

Offline
Berichten: 581

Dank je wel, Stoere Leeuw!

Helaas werd linker borst rood glimmend en warm en ben ik aan de anti biotica maar het lijkt wel aan te slaan!! Duimen maar!! 

Offline
Berichten: 702

Ik duim!

Offline
Berichten: 3709

Oe spannend Zangeres, is het rustig gebleven?

ik hoop dat 2017 je veel moois mag gaan brengen.

Offline
Berichten: 581

Anti biotica heeft heel goed zijn werk gedaan, gelukkig!!! En ik heb iets geks bemerkt...nou, ja...Niet echt gek, maar toch.

Na twee amputaties heb ik geen gevoel meer in beide borsten. Was er al bijna aan gewend, tot na de laatste ok van  twee januari. Door de zwelling en enorme bloeduitstortingen is het alsof ik flinke stuwing heb. Ik VOEL dus mijn borsten nu voor het eerst sinds twee en n half jaar, hoe bizar!,

Mensen aan wie ik liet zien hoe blauw paars groen mijn borsten zijn roepen dingen als Arnica etc, maar van mij mag dit moment nog heel lang duren, ik voel ze weer, ook al zien ze er bloot niet uit, ik kan mijn geluk niet op. Van mij mag deze zwelling en stuwing nog heeeeel lang aanhouden.

Ben n beetje gek, ik weet t....Maar wat ben ik blij dat ik dit heb laten doen. Het is zoooveel beter. Wie ooit een goede pc zoekt, en bereid is naar Haarlem te rijden mag mij een pb sturen, hij is echt geweldig goed. Als ik weer een poli afspraak bij hem heb neem ik Merci en bloemen mee!!

Nou, de kogel is door de kerk. Begin november worden mijn deukborsten ( golfplaten) weer mooi rond gemaakt. Dit is zo jammer, echt zonde na al die maanden tissue expanders etc... De druppel kwam toen ik de vorm van mijn borsten door mijn kleren heen zag. 

De plastisch chirurg vroeg hoe lang het al er zo uit zag. Ik weet het niet...Ik heb tijdenlang, kort na diagnose alle spiegels in huis verborgen of afgeplakt. Kon niet naar mijzelf kijken. Pas na lange tijd keerden de spiegels terug maar dan alleen mijn gezicht. Ik vond het eigenlijk best erg dat ik zo van mijzelf vervreemd ben geweest. Zo'n ander lijf, vol littekens. Ik wilde er niks mee te maken hebben, het hoorde er niet bij, het was niet meer van mij... Maar nu mijn gezicht te zien is, komt er langzaam meer zichtbaar in de spiegels. En ik voel dat daar toch een stukje acceptatie aan zit te komen. En dat ontroert me enorm. Dat gaat de goede kant op, eindelijk! 

Ik zie niet tegen de operatie op, ik verwacht dat het er alleen maar beter uit zal gaan zien. Er komen geen drains, iets waar ik de vorige keren vreselijk veel last van had. 

En zo werk ik langzaam mijn lijstje af, en merk dat die steeds kleiner wordt. Wat een heerlijk idee.

En mijn second opinion in het AVL was zo ongelooflijk fijn...Wat een fantastische arts had ik getroffen. Maar sowieso de poli daar op zich, lekkere stoelen, gratis koffie, alles is net een beetje luxer. De internist had een half uur tijd staan voor mij. Is dat niet fantastisch? Ik ben wijzer geworden en meer gerustgesteld wat betreft mijn keuze vervroegd te stoppen met de hormoontherapie. In mijn geval is het verschil n risico niet al te groot, erg fijn om te horen. Maar de tijd die deze man aan mij besteedde ws echt fntastisch. Ik zou hem iedereen aanraden. Het bevestigde mijn keuze. Voor mij voelt dit goed. Nu nog er achter komen wat de pijn in mijn knie veroorzaakt, maar ik heb er zelf een goed gevoel over dat dit niet kanker gerelateerd is.

Lieve groetjes, Zangeres.

Offline
Berichten: 702

Ik kan me goed voorstellen dat je door hebt gezet en wat laat doen aan je "deukborsten". Mooi te lezen hoe de acceptatie van je lijf zo vooruit is gegaan, dat met die spiegels, dat herken ik maar al te goed.

Wat fijn dat consult in AVL, geweldig dat die arts ruim de tijd voor je nam en dat het helemaal zo goed voelde.

Succes in november met de operatie - ik hoop dat alles soepel en probleemloos verloopt.

Liefs en een knuffel van mij voor jou,

D.

Offline
Berichten: 116

Knuffel Zangeres. Succes met de operatie.

Offline
Berichten: 110

Fijn Zangeres dat je de operatie aandurft! Hopen en duimen op een mooi resultaat!

En mooi he in het AVL. Er is veel verbouwd en de poli is echt mooi geworden. Natuurlijk zat ik er op mijn BK hoogtijdagen midden in de verbouwing ;-), maar ook toen heb ik het altijd als heel prettig ervaren! En altijd alle tijd. 

Sterkte met alles! 

Offline
Berichten: 11

Klinkt goed Zangeres! Fijn dat je gehoor kreeg in het AVL. Wens je veel succes in november!

knuffel en lieve groet, Renate

Offline
Berichten: 581

Ik kreeg een inbox van en Amazone met wat vragen over de lipofilling maar het bericht is verdwenen voordat ik er op gereageerd had! Ik wilde erg graag reageren maar dat kan nu dus niet meer! Kan diegene mij opnieuw een bericht sturen? Er is geen onwil maar helaas laat de techniek mij even in de steek!

Fijn weekend nog iedereen, Lieve groetjes, Zangeres.

Ik kan mijn geluk niet op...!
Nadat de cardioloog mij helemaal goed heeft bevonden, durfde ik het aan om ' alles' meer uit te breiden. Ik deed dingen net iets langer op de sportschool, pakte het rennen weer op, wat ik voor ik ziek werd deed, en ook al bakte ik nog niet veel van...al was het maar één minuut langer of 1 kilo zwaarder, ik kon met een gerust hart opbouwen. Moest dus écht conditie opbouwen en het was veilig. Het hielp me ook in mijn hoofd. Weten dat het oke is om een tandje bij te draaien, met als doel fitter worden, meer conditie, daardoor beter in mijn vel en en stralender uiterlijk. Ik dacht er aan dat ons optreden in september wel eens een heel goede drijfveer kon zijn en daar leefde ik naar toe. Ik kon steeds beter mijn hoofd legen tijdens het sporten. Afvallen wil ik ook, maar toch vind ik mij beter voelen nog belangrijker. Ik bleef uitbreiden en merkte dat ik steeds meer kon. Dat ik niet na de bedden opmaken wilde liggen, dat ik na het douchen de tuin ging doen. Dat als ik mijn dochtertje uit school haalde, dat we ineens weer wél daarna óok nog naar de super gingen of de speeltuin. Mijn hoofd klaarde op. Er kwam lucht. Ik ging voldaan naar bed, trots op wat ik die dag gedaan had. En mijn omgeving begon het op te vallen. Ik heb zelfs een hele dag op een rommelmarkt gestaan, iets wat echt al die tijd ondenkbaar is geweest, maar wat ik al heel lang zooooo graag wilde doen! En trots op jezelf zijn geeft ook weer energie. Ik kon het wel van de daken schreeuwen, en nóg! Ik heb me in tijden niet zo goed gevoeld, mijn stemming is erg goed, het down gevoel is nagenoeg weg, en van de depressie heb ik al helemaal geen last! Ik heb weer zin in dingen! Maak zelfs voorzichtig plannen. Ik ga weer naar een bijeenkomst voor de Amazones, denk actief mee. Omdat er meer ruimte voor is in mijn hoofd. Ik heb zelfs een aantal recensies ( concerten en cd's)  geschreven voor een blad. Het blad wilde mij direct in dienst, en al is dit onbetaald en gewoon voor de leuk eigenlijk zonder verplichtingen; Ik durf weer kaartjes te kopen voor een optreden waar ik graag heen wil, niet meer bang om om 20:00 al zo kapot te zijn. Ik bloei dus écht helemaal op! 
Heb de kapper bezocht, ben erg lief voor mijzelf en mijn lichaam, scrub mijn body en lak mijn nagels. Het geeft zelfvertrouwen! Heb lange haarstukjes gekocht en doe ze dagelijks in. Ik kan het leven weer aan! Dit ís leven! Het is zooo lang weggeweest, dat ik er bijna geen vertrouwen meer in had dat het ooit nog ' goed' zou komen. De optredens in september kijk ik reikhalzend naar uit! De allergrootste beloning voor alle sh..t wat ik heb doorstaan! Ik weet nu al dat ik het niet droog houd, de teksten zijn zo krankzinnig autobiografisch. Ze doen nog steeds pijn. Maar het was blijkbaar  nodig, en het helpt me enorm. Ben de band zo dankbaar! En mijzelf. Dat ik uiteindelijk de knoop het doorgehakt. Omdat het leven mét hormoontherapie na ruim 2 jaar genoeg is geweest, ik wil me nooit meer zo ellendig voelen, ik heb gekozen voor léven. Met kwali-tijd. Misschien korter, maar in elk geval béter. 
Offline
Berichten: 702

Zangeres wat een heerlijk blije post. Geweldig om je zo positief te horen. dat doet me echt goed.

Ik hoop dat deze opgaande lijn zo doorzet en dat je optredens in september een groot succes worden!

Liefs,

D.

Offline
Berichten: 116

Oh hiep hoi hiep hoi hiep hoi!!!!!

Heerlijk om dit te lezen zangeres!!! Echt fijn.

Offline
Berichten: 255

Joehoe Zangeres! Die euforie voor het leven is geweldig he :-) Super dat je je zo kunt oppikken van een positieve aanmoediging. Ik ervaar dat ook vaak zo. Een goeie scan en de wereld is 'opnieuw' toegankelijk :-)

Helemaal van harte gegund meisje! :-)

Offline
Berichten: 30

Wat onwijs goed om te horen zangeres!! Ik word er helemaal blij van!! En ook al ben ik nog niet zover ik zie bij jou dat het dus wel kan!! Geniet van de dag en de zon!!

Offline
Berichten: 40

Wat fijn om te lezen! Genieten!

Offline
Berichten: 110

Wat goed om je zo heerlijk positief te 'zien'! Super! Vind het echt knap en stoer dat je het aandurft zonder hormoontherapie. Maar wat is je leven waard als het niet fijn is om te leven, niet te kunnen leven op een manier waarin je niet jezelf kunt zijn en voelen? 

Zelf ben ik van Tamoxifen overgestapt naar Letrozol. Met een pauze van 1 maand. Na 3 dagens stoppen voelde ik de angst en het nare zware depressieve gevoel dat ik maanden heb gehad van me afvallen. Letrozol brengt me veel fysieke ellende helaas. Ik hoop toch dat ik er mee kan leven. Ik ga het in ieder geval proberen!

Heel veel plezier met de voorbereidingen voor je optredens. You rock it babe! 

Offline
Berichten: 8

Wat een fijn verhaal!! Genieten!

liefs Fiep

afbeelding van Micky82
Offline
Berichten: 20

O wat een heerlijk bericht! Een voorbeeld voor me!

 

Offline
Berichten: 390

Wat fijn dat je weer volop kan leven, lieve Zangeres!

Offline
Berichten: 3709

Heerlijk wat een bericht zeg. Fijn dat je zo helemaal jezelf bent en fit en vrolijk en blij en en en.

Enjoy!

Online
Berichten: 63

Knap van je zangeres, maar ik begrijp het wel. Ben nu 10 dagen aan de tamoxifen en voel mezelf echt iedere dag dieper wegzinken. Ik vind het echt superstoer dat je kiest voor een leuk leven! Geniet van je nieuwe zelf!!

Offline
Berichten: 3

Wat enorm fijn voor je Zangeres!

Hou dit vol en dat stralen houdt aan!

Liefs, Annemarie

Offline
Berichten: 11

Hoi, hoi, zangeres, had al begrepen dat de optredens een succes waren. Gaaf hoor! Fijn dat jij je nu beter voelt! Dikke knuffel Renate

Waar moet ik beginnen? Mijn laatste verhaal is van maart!
Ja, ik ben begonnen met Arimidex. Het zag er naar uit dat ik het wel redelijk kon verdragen. Met Tamoxifen had ik gewrichtspijn, elke dag weer. Nu " slechts" last. Op zich een verbetering. De oncoloog vroeg ook een dexa scan aan. En ik bleek nagenoeg kalkloos, met ' verhoogd breukrisico'. Dus ik moest direct starten met Calcium, vitamine D, en een botversterker. Natuurlijk hield ik me aan de gebruiksaanwijzing; innemen op lege maag, geen zuurremmer binnen korte tijd slikken en even wachten met melkproducten. Was was ik beroerd...Elke week weer...De hele dag kotsmisselijk, maagpijn en echt verergering van bot en spierpijn. Vooral mijn kaak, knie en polsen. Uit bed komen is nóg moeilijker geworden. Het is zo stram en stijf dat de trap af om te plassen geen pretje is. Sowieso opstaan. Bijwerkingen, zijn het...Zo werd mij gezegd.
 
Braaf ga ik 2-3 x per week naar de sportschool. Als ik dat niet doe, worden al mijn klachten erger. Ik wéét dat ik het moet slikken, maar het maakt me minder vrolijk. En de dagelijkse confrontatie met pijn, last en stemmingswisselingen begonnen op te spelen.
Mijn verhaal over de maar aanhoudende vermoeidheid heb ik voor de zoveelste keer geuit. Het is de nasleep, zeggen ze. Gelukkig stuurde ze me na aandringen naar de cardioloog. Omdat mijn conditie nog steeds zo slecht is ( snel een hoge hartslag bij minste inspanning). Had het hier al geplaatst, maar niet bij mijn verhaal. Hartfilmpje, echo hartspier en lab was goed. Natuurlijk was ik er blij mee, maar stiekum hoop ik ooit een oorzaak te vinden, zodat ik er wat aan kan doen. 
Inmiddels zit nu goed in mijn eiwitten en durfde het aan om de steeds uitgestelde littekencorrectie ( na een necrotische plek op mijn borst) eindelijk te laten verrichten. Dat zou dan het allerlaatste zijn wat er ooit aan mijn borsten zou ' moeten'.
 
Tijdens de ingreep raken mijn plastisch chirurg en ik aan de praat. Hij vraagt hoe het met me is, en kon zich nog herinneren dat het op t werk maar minimaal ging. Ik vertel hem dat ik het maar maximaal 3 uur kon volhouden en dat ik jankend van de moeheid thuis kwam. Dat ik eigenlijk er na niet meer in staat was om mijn dochtertje uit school te halen, zo moe. Dat het er ook niet uit zag dat dit op korte termijn zou verbeteren, en dat ineens daar de twee jaar ziektewet was. En dat het ziekenhuis me toen heeft ontslagen. Dat gelukkig het UWV na maandenlang brieven, gesprekken etc wel heeft besloten dat ik een uitkering krijg, maar dat ik 25 jaar gewerkt heb en dat het thuis zijn mij gek genoeg niet oplucht, of een goed gevoel geeft. 
De arts blijft meerdere malen herhalen dat het ongelooflijk is dat ze zo'n ervaren iemand met zoveel diploma's, goed opgeleid, dan zomaar laten gaan. Dat drie uren werk dus als niks wordt beschouwd, dat er geen uitzonderingen zijn voor kanker ( traject duurde bij elkaar 1,5 jaar door complicaties, en onverwachte omstandigheden). Dat het ongelooflijk is dat dit mijn trap na moet zijn. Maar dat ie zich afvraagt hoe het toch kan dat ik zo vermoeid ben. Dat ie veel borstkanker patiënten heeft maar dat de meesten toch wel langzaam aan hun leventje weer kunnen oppakken. Dat ie vraagt of ik dit wel bespreekbaar heb gemaakt, of dat ik het het niet moet laten onderzoeken.
Zijn echt goed bedoelde adviezen en verbazing slaan helaas bij mij iets door, een paar dagen later pas... Ik word er weer onzeker door, en mijn gedachtes gaan met me aan de loop.
Het weekend wat er op volgt ( dat was afgelopen weekend) gaat het echt bergafwaarts. Ik voel me zo down, ik moet om zoveel huilen. Of bijna huilen.
Sia die zingt " I'm gonna live like tomorrow doesn't exist". Mijn oudste dochter is geslaagd. Jongste die met een tekening " voor mijn lieve mama" naar huis komt. En dan de dagelijkse confrontatie met een lijf vol littekens, de pijn in spieren en gewrichten. Het werd me teveel, ik kan zo niet functioneren. Hoewel ik me enorm opdof als ik me rot voel ( haarstukjes, gave jurk, high heels, ) weet ik dat dit voor mij de grens is, ik zak weer af naar depressie. Hier ligt mijn grens. Ik herken m nu eerder en trek aan de bel.
Ik overleg met mijn oncoloog en wederom nemen we samen de beslissing om tijdelijk te stoppen. Zodat we weten of dit door de medicatie komt, of niet.
Muziek is mijn redding, mijn troost, mijn geluk, mijn alles. Ik hou me daar aan vast, en mijn kids, mijn lieve man, en de paar vriendinnen die me zo dierbaar zijn. Ik kom er wel, hoor...Maar mijn reis duurt alleen lang, heeeel erg lang..
Xxx
Offline
Berichten: 83

Ach Zangeres, wat valt er te zeggen........

Wat een geworstel! Maar je komt weer boven hoor. Je hebt by far het diploma reddend zwemmen al gehaald! 

Dat je ontslagen bent, hoe kan dat? Is er geprobeerd aangepast werk voor je te regelen? Ontslag, wat lijkt mij dat een klap.

Het lijkt mij een goed besluit even de medicatie aan de kant. Kijken of je dan weer jezelf wordt. 

Liefs, Berendina

Offline
Berichten: 390

Wat rot voor je, Zangeres. En slopend, die vermoeidheid. Ik hoop dat je je gauw weer wat beter mag voelen wanneer je nu tijdelijk stopt met Arimidex. De muziek en je gezin, omarm het maar heel stevig <3

Offline
Berichten: 11

Oh lieve zangeres, wat frustrerend die vermoeidheid en de pijn klachten. Hoop echt dat voor jou de juiste medicatie wordt gevonden. Dit hou je niet vol.

liefs Renate

 

Offline
Berichten: 116

Oh lieve zangeres.....je hartekreet komt binnen. De muziek. De muziek! Je gezin, je partner, je goede vrienden. Wat fijn dat dat er allemaal is. Het haalt de rottigheid niet weg. Maar haalt misschien net dat stuk teveel ellende ervan af. 

Dikke zoen.

 

Offline
Berichten: 702

Lieve Zangeres, klote voor je hoe je je voelt. Weet niet zo goed wat ik er van moet zeggen. Je wanhoop komt wel binnen uit je schrijven, je weet je heel goed uit te drukken.

Ik hoop dat je laatste ingreep je mag brengen wat je ervan verwacht, dat het hele gebied nu fraaier is dan voorheen.

Muziek is ook voor mij heel belangrijk, niet om zelf te maken, maar om te luisteren. Hangt heel erg van mijn stemming af wat ik draai.

Misschien moet je wat je werk betreft het woord ontslag even ver weg parkeren. Zie het liever als een gezamelijk besluit vanwege omstandigheden. Ontslag heeft een zware negatieve lading.

Knuffel en ik duim hard dat je je beter mag voelen, op korte termijn en voor blijvend.

Liefs,

D.

Offline
Berichten: 0

Oh zangeres, wat vervelend allemaal !  Het lijkt inderdaad een oneindig lange weg....herkenbaar en ik moet na de chemo nog beginnen met tamoxifen....ben ook al bijna 1 jaar "onderweg".  Ik wens je heeeel veel sterkte en hoop van harte dat je je snel beter gaat voelen! Je bent een sterke vrouw, het gaat je lukken om hier doorheen te komen!!

Tja...Drie maanden geleden dus ' op proef' gestopt met de Tamoxifen vanwege de erge bijwerkingen. Stralend aan bureau van de oncoloog gezeten dat ik me zo fantastisch voelde en dat ik het eigenlijk graag zo zou willen houden. Maar...of het een goed idee was om dan nog wel even mijn lab te laten controleren of mijn oestrogeen en progesteron écht laag waren. Pas dan voelde het veilig genoeg voor mij, ik heb twee amputaties endus geen borstweefsel meer, en ook mijn eierstokken zijn er uit. Toen vond ze het een goed plan. Ik zou twee weken later de uitslag met haar bespreken.

Het optreden volgde, mijn cd kwam uit. Had ik twee jaar lang het libido van een ( graf) steen, nu bloeide ik in alles helemaal op! Toen ook nog na een week het lab mij al meldde via mijnziekenhuis.nl zeg maar, dat mijn waardes zeeeer laag waren heb ik de beste twee weken van de afgelopen twee jaar en drie maanden gehad. 

Er kwam een enorme kink in de kabel door een ulcus/ zweer met wondvocht, pijn en ellende...Daarna het gesprek met mijn oncoloog die mij vertelde dat het lage lab niks zegt over hoeveel oestrogeen opslag er in vet is, en dat het niet veilig was om gestopt te blijven. Inmiddels heb ik de Arimidex in huis en ga weer met hormoontherapie beginnen.

Toen de pijn bij de zweer onhoudbaar werd heb ik de chirurg weer geraadpleegd ( heeft niks met borsten te maken dit hoor). Helaas moest ik een vreselijke ingreep ondergaan en bleek ik ook nog een thrombus ( bloedstolsel) daar te hebben die er uit gesneden moest worden. 

Ik merk dat ik slecht tegen tegenslagen kan. Met mijn peutje er over gehad, ik moet er weer even mee aan de slag.

Ik merk ook dat ik het moeilijker vond om gestopt te blijven met de hormoontherapie toen iemand hier schreef baalde er van dat zij een niet hormoongevoelige tumor had en dat haar behandelopties " op" waren. Ik dacht toen wel, Zangeres...jij hebt nog wél die behandeloptie!! Gebruik 'm!!

Het spijt mij oprecht als ik iemand gekwetst heb door even met de hormoontherapie te stoppen...

De chirurg waar ik was vroeg zich af waarom mijn wond zo slecht genas en dacht hardop. Ineens vroeg ze wat ik eigenlijk zoal at, of dat ik soms een dieet volgde. Ik vertelde dat ik veganistich at sinds 4 januari. Nou...berg je maar...Die vrouw was in alle staten....Maakte een korte rekensom en kwam er al heel snel achter dat ik veeeeeeeeeel te weinig eiwitten binnenkreeg. En die zijn keihard nodig voor een goede wondgenezing.maar heb je ook meer nodig in de overgang, als je sport en na ziekte. Ik blijk een ernstig tekort te hebben. En ik vond nou juist dat ik zo goed bezig was. 

Dus tja...aan het vlees en vis dan maar weer. Tot grote vreugde van manlief.

Worden jullie ook zo blij van de zon!!!

Liefs, Zangeres en dikke knuffels voor iedereen die het hard nodig heeft!

Offline
Berichten: 110

Ach lieve zangeres, wat een gedoe toch allemaal! Voel je niet schuldig hoor naar anderen toe. Als een behandeling zo slecht valt dat je leven ook niet leefbaar is voor jou, wie zijn wij dan om daar over te oordelen?

Wel fijn dat de chirurg heeft doorgevraagd en nu boven water is waardoor wond niet heelde. Hoop dat t nu snel beter gaat!! En dat je van de arimidex minder last gaat hebben! 

Offline
Berichten: 116

Oh Zangeres, ik word zo blij van de zon!!!!

Potverdikkie, eiwittentekort dus. Maar daarnaast kun je toch gewoon hetzelfde blijven doen, qua eten? Dan heb je het goede van beide werelden zogezegd, lijkt mij althans. Want het gezonde eten wat je deed lijkt mijn bepaald niet slecht, integendeel.

Tegenslagen. Je hebt gewoon tijd nodig om ze te verwerken. Dat lijkt mij heel normaal.

Ik hoop zo dat de de andere hormoontherapie minder bijwerkingen gaat geven, want dat gaat nu toch gebeuren? Dat je overstapt?

Houd moed! 

Lieve groet, Anne

 

Offline
Berichten: 255

Bah zangeres, ik begrijp je helemaal. Ik kan sinds heel dit kanker gedoe ook veel minder tegen lichamelijke tegenslagen. Maar wel goed dat je gehoord hebt dat je mits aanpassing van jou dieet, er iets aan kunt doen. Voedingstekorten kunnen soms langzaam maar  verregaande gevolgen hebben, dus goed dat je nu wat vis bij uw dieet kunt doen. (Bovendien lekker ook ;)).

Ik duim voor jou dat de anti-hormonen meevallen. Ik vind het geen gemakkelijke behandeling, maar het went wel.

Lieve groetjes, smim

Offline
Berichten: 11

Lieve zangeres,

wat een gedoe... Wat naar van die wond! Wel fijn dat de chirurg door had dat er in het genezingsproces iets niet klopte. Hoop zo dat de bijwerkingen van deze ht meevallen, oftewel te doen zijn. 

Hoe wordt de cd ontvangen? Al contacten met tv? De zon, ja heerlijk! Binnenkort anders maar eens een terrasje pakken!

lieve groet, Renate

Offline
Berichten: 390

Dikke knuffel xxx. Hoop dat je goed met de Arimidex kan opschieten. En het is niet zo gek dat je emmertje vol raakt bij tegenslagen, je hebt al zóveel te verduren gehad!!!!

Offline
Berichten: 41

Hey Zangeres,

Ik had even naar je verhaal geklikt nav je bericht op het forum over het stoppen met HT/ toch weer (moeten) beginnen.

Allereerst ff een dikke virtuele knuffel; wat een tegenvaller

Nu lees ik hier over je slechte wondgenezing en eiwittekort. Ik vind het opzich heel goed dat je chirurg hier aandacht voor heeft en je hierop heeft gewezen maar ook jammer dat er niet meer rekening is gehouden met je veganistische eetpatroon. Een diëtist (in het ziekenhuis of erbuiten) zou je m.i. heel goed kunnen helpen om tot een eetpatroon te komen dat én voldoende eiwitten en andere voedingsstoffen bevat én ook bij je past (veganistisch/vegetarisch/oid)

Ik ga duimen dat je wond nu snel beter gaat genezen!

Offline
Berichten: 581

Dank jullie wel lieverds, echt..!

Ik loop inmiddels bij een dietiste, een hele goede lieve met veel ervaring! 

Liefs!!

Offline
Berichten: 0

Lieve zangeres, ook een heel verhaal zeg. Begrijp dat jij ook al verschillende keren opnieuw hebt moeten landen....maar ik denk dat ons landingsgestel goed werkt, moet wel, geen keus. Het is steeds een afweging die we moeten maken om zo lang mogelijk , met zoveel mogelijk kwaliteit, door te kunnen leven.....meeste mensen hoeven die afweging niet te maken dus je ergens schuldig over voelen is niet aan de orde! Ben benieuwd hoe Die nieuwe hormoontherapie gaat worden...sterkte!

Offline
Berichten: 2

Lieve zangeres, 

Gewoon even hele dikke knuffels terug voor jou. 

Lieve groet, Therese

Pagina's