Lid geworden op: 12/01/2015 - 17:01
Offline
Berichten: 130

Het verhaal van kiki26

Mijn verhaal

Even een korte update. De bestraling afgelopen woensdag is goed verlopen. We moesten ons om 8 uur in Tilburg melden waarna het hele circus ging draaien. Binnen een half uur had ik het frame op mijn hoofd (zonder problemen dit keer) en even later werd ik al opgehaald voor de MRI. In de ochtend nog de arts gesproken die uitlegde wat ze hadden gezien en daarna was het wachten op de bestraling zelf. Alles verliep heel vlot, ondanks dat de bestraling toch weer 3 uur in beslag zou nemen. Het stilliggen in het apparaat ging me niet zo goed af als vorige keer, maar toch was ik om een uur of 15 uur helemaal klaar en moest ik nog wachten op een afsluitend gesprek met de arts. Kreeg nog een doosje pillen mee en dat was het dan alweer. Had ik me daar zo druk over gemaakt? De dag vloog voorbij en ook het verdoven is mee 1000 % meegevallen. Ze namen echt hun tijd dit keer en hebben me goed begeleid. De arts was tevreden. Ik voel me verder goed, nog wel moe en verhit door de dexa maar dat zakt over een paar dagen wel weer af. Over 6 weken weer terug voor controle.

Offline
Berichten: 940

Gelukkig dat over het geheel genomen de dag voor je is meegevallen. Ik duim heel hard dat het aanslaat en dat je je goed blijft voelen.

Offline
Berichten: 420

Fijn dat het dit keer beter ging Kiki. Goed om te horen. X

Offline
Berichten: 29

Wat heerlijk dat het meeviel Kiki, het is toch heftig wat je weer hebt moeten doorstaan. Maar gelukkig zit het er voor nu weer op. 

Offline
Berichten: 139

Fijn dat het mee viel, Kiki! Dat geeft vertrouwen voor een volgende keer. Nu maar even bijkomen van het avontuur, want het heeft van te voren voor veel spanning gezorgt en dat kost energie.

Het avontuur gaat weer beginnen. Woensdag word ik opnieuw bestraald in Tilburg. Ik hoop dat het niet weer zo'n traumatische ervaring wordt als vorige keer sad. Helaas was de arts niet gevoelig voor mijn argumenten voor een ander soort fixatie en moet ik me toch weer overgeven aan het middeleeuwse martelwerktuig.

Offline
Berichten: 36

Hallo Kiki, ik wens je veel sterkte toe voor woensdag en hoop dat het mee zal vallen. Gezien je vorige ervaring kan het eigenlijk alleen maar beter gaan toch?

Vandaag zijn mijn gegevens opgestuurd naar Tilburg en ter voorbereiding heb ik jouw bestralingsverhaal gelezen. Ik zei tegen de neuroloog dat ik niet stond te springen... ach zei hij..dat boren gaat onder plaatselijke verdoving hoor ... u moet zich daar niet druk om maken.... Ik dacht "zou je enig idee hebben daar achter je bureau?". 

Veel succesyes

Offline
Berichten: 86

Dat is gelukkig al redelijk snel Kiki. Ik hoop zoooooooo dat het meevalt! En ik hoop nog meer dat je er baat bij hebt. Sterkte!

Offline
Berichten: 420

Heel veel succes Kiki, kus.

Offline
Berichten: 420

@BrittV: mijn mond valt open van zo'n uitspraak van een arts. Wat heb je daar nou aan?

Offline
Berichten: 29

Veel sterkte morgen Kiki. Ik hoop dat het nu minder traumatisch voor je is. 

Offline
Berichten: 139

Veel succes vandaag, Kiki! Hopelijk valt het je mee vandaag!

Offline
Berichten: 3744

Hoe is het gegaan?

Wat al een paar maanden als een zwaard van Damocles boven mijn hoofd hangt, is gisteren bevestigd. Er is besloten dat er sprake is van groei. Alhoewel de artsen nog steeds niet heel overtuigend duidelijkheid kunnen geven, is besloten dat ik toch opnieuw bestraald ga worden in Tilburg. Balen natuurlijk, maar aan de andere kant ook een opluchting dat de knoop nu is doorgehakt en dat er (zij het niet overtuigend) duidelijkheid is over het plan van aanpak. Dus een vreemd soort van blijdschap en berusting. Ik ga ze vandaag bellen voor een datum want ik wil het dan ook maar z.s.m. achter de rug hebben. 

 

Offline
Berichten: 139

Jeetje Kiki, wat een naar bericht! Hopelijk kun je snel terecht voor je bestraling. Kan me voorstellen dat je het achter de rug wilt hebben.

Begrijpelijk dat je na die onzekerheid nu 'blij'  bent dat er een behandelplan is. Veel succes de komende tijd!

Offline
Berichten: 29

Och Kiki, het blijft natuurlijk een bericht wat je niet wil krijgen, groei. Nu hopen dat je inderdaad snel terecht kan in Tilburg. Sterkte!

Offline
Berichten: 420

Dikke kus Kiki. Moeilijk. heart

Offline
Berichten: 3744

Wat Zwaar Kiki. Nu maar hopen dat het inderdaad zo snel mogelijk achter de rug is. Veel sterkte!

Offline
Berichten: 366

Geen goed nieuws :-( Succes met het plan van aanpak, dat het maar een flinke optater mag geven en de groei lang stilstaat.

Offline
Berichten: 86

Och Kiki toch, ik schrik ervan! Wat moet je veel meemaken! Maar ik 'hoor' kracht in je verhaal. Je gaat er weer voor merk ik. En je kunt het ook, Sterke vrouw! Go for it! Liefs, Berendina.

Vandaag weer even langs geweest op mijn werk. Heel verdrietig maar ook opgelucht. Er werd heel goed gereageerd en gelukkig was er ook ruimte voor humor. Ik wil alles uiteraard zo goed mogelijk achterlaten en overdragen.

Ik had deze week bij de bedrijfsarts aangegeven dat ik er door alle ontwikkelingen toch voor kies om te stoppen. Per vorige week ben ik nu weer 100% ziek. Maar blijkbaar kan ik nu niet meer kiezen voor de vervroegde IVA en moet ik gewoon de 2 jaar volmaken tot de WIA-aanvraag - in oktober ben ik 2 jaar ziek. Ik wist dit dus niet - ik dacht alles voor 2 jaar wordt vroegtijdige IVA. Maar daar staan dus ook termijnen voor. Daar zal mijn werkgever minder blij mee zijn. Ik heb komende week weer een afspraak met de bedrijfsarts om alle details door te spreken. Hij gooide er nog een leuk zinnetje bij 'in en dan hopen we dat het UWV een IVA toekent....' Nou word ik daar weer onzeker van. Ze zullen toch niet van me verwachten dat ik toch alsnog aan de slag ga? We gaan de papieren wel alvast opsturen. Nu het besluit is genomen wil ik alles ook z.s.m. geregeld hebben.

Offline
Berichten: 3744

Als jij niet meer kunt werken dan kun je niet meer werken. Ik kan me niet voorstellen dat er een arts is die jou weer aan het werk gaat sturen. Het is afhankelijk van hoe je werkgever verzekerd is tegen ziekte iets minder gelukkig maar jij bent er niet slechter door af, voor zover ik dat kan inschatten. Er is inderdaad een termijn: https://www.uwv.nl/particulieren/ziek/ziek-wia-uitkering/bijna-2-jaar-ziek-wia/detail/wanneer-vraag-ik-een-wia-uitkering-aan/vervroegd-wia-aanvragen, dus voor je 68 weken ziek bent dien je de IVA te hebben aangevraagd.

Offline
Berichten: 940

Ook ik kan me niet voorstellen dat je niet wordt afgekeurd. Ik weet nog dat ik stijf stond van de stress want het luistert nogal nauw. Pas na zoveel weken kun je dat aanvragen en het moet ook voor de zoveel weken. Dus je moet echt precies daar tussen zitten.

Als ik ben afgekeurd, kan ik me niet voorstellen dat jij niet wordt afgekeurd. Ik heb immers geen eens uitzaaiingen. wat bij mij zwaar heeft meegeteld was mijn getoonde inzet. Ik heb de hele behandeling 1 ochtend in de week gewerkt.

Nou jouw inzet is nog veel groter, je hebt echt gedaan wat je kon - en eigenlijk meer dan dat. Iedere arts zal inzien dat het je niet aan motivatie ontbreekt maar dat het gewoon "op" is nu.

Wel jammer dat je nu eerst die periode ziektewet af moet wachten voor je het aan kunt vragen. Ik kan me voorstellen dat je het nu graag definitief wilt hebben. Hou de tijdlijn goed in de gaten en zorg voor alle dokumenten die ze willen.

Offline
Berichten: 93

Moeilijk voor je Kiki! Je hebt je best gedaan en het is jammer dat het niet meer gaat, maar jouw gezondheid is veel belangrijker. Hoop dat je het een plekje kunt geven!

Offline
Berichten: 139

Wat ben jij een dappere vrouw!

Ik zit er zo doorheen! Eindelijk was het rond met mijn werk en kon ik op een rustige plek mijn contract voortzetten. Alles was was geregeld naar ieders tevredenheid en toen kwam de man met de hamer nog even gezellig langs. De afgelopen weken heb ik te kampen gehad met griep en een aantal epileptische aanvallen. Niet te verklaren terugkerende blaasontstekingen. Vermoeidheid. Ik knapte niet meer op na de aanvallen, er kwamen er 3 kort na elkaar en dat was het teken voor mij dat het klaar was. Ik moest rust aan mijn kop, mijn medicatie is zelfs opgehoogd. Ik wil niet meer op mijn tenen hoeven lopen om te bewijzen dat ik echt wel wil en kan werken. Ik wil nog steeds, maar het lijf zegt ho.

Ik heb een tijdje terug bij mijn leidinggevende al aangegeven dat ik 2 weken rust wil. Die heb ik gekregen. Maar inmiddels heb ik besloten dat ik helemaal niet meer wil, geen druk meer van 'moeten'. Eerst maar eens even helemaal tot rust komen en echt voor mezelf kiezen.

Dan toch maar die IVA in, die me het gevoel geeft dat ik heb gefaald, dat ik niet hard genoeg heb gewerkt, niet genoeg heb geknokt, niet genoeg mijn best heb gedaan...

Er zijn dit weekend veel tranen gevloeid, maar ik weet dat het voor mezelf en mijn gezin beter is om te accepteren dat het gewoon echt niet lukt. Dat betekent natuurlijk niet dat ik achter de geraniums hoef te zitten. Ik ben blij en trots op mezelf dat ik de knoop heb doorgehakt. Het was een lang traject, maar het is beter zo. Mijn omgeving wist het misschien al een tijdje, maar nu ben ik zelf eindelijk ook zover.

Het is goed zo.

Offline
Berichten: 24

Wat moeilijk maar wat goed dat je voor jezelf gekozen hebt ! 

‘Geniet’ van het ‘niets’ moeten en denk aan jezelf ! 

Offline
Berichten: 86

Och Kiki, wat een dreun voor jou. Stoppen met werken omdat het niet meer gaat. Vooral omdat je met zoveel plezier altijd gewerkt hebt, komt de dreun harder aan. Een deel van je leuke leven van vroeger verdwijnt. Dat is echt inleveren dat snap ik wel.

Wat een moedig besluit. Maar dat van die tranen, dat snap ik helemaal. HEt gaat niet alleen over werk..... het gaat over je leven.

Ik hoop dat je het kunt verwerken en dat je je energie kunt besteden aan andere belangrijke dingen in je leven, aan andere mooie dingen in het leven..........

 

Offline
Berichten: 940

Heel begrijpelijk dat je er stuk van bent. te moeten toegeven aan niet meer kunnen werken. Ik ken helaas het gevoel. Ik heb er zo voor geknokt, doorgewerkt tijdens de hele behandeling, hoe zwaar dat ook was. Alles voor soepele reïntegratie.

Het heeft niet zo moegen zijn, ik trok het echt niet. En ik heb het in een veel eerder stadium op moeten geven dan jij. Meteen na 2 jaar ziektewet de IVA in.

Goed dat je voor jezelf kiest. je hebt geknokt voor wat je waard bent. Nu ben jij aan de beurt. Ik hoop dat je het los kunt laten en accepteren. En dat je kunt genieten van de "bevrijding". Niets meer moeten.

Zoals je aan het eind zegt: het is goed zo. Genoeg is genoeg.

Offline
Berichten: 29

Je mag inderdaad trots zijn op jezelf na zo'n moeilijk maar moedig besluit. Het is zo frustrerend dat je zo je best doet, je hebt niet gevraagd om deze ellende en wil er natuurlijk liever niet aan toegeven. Het is ook zo'n akelig breekpunt. Maar nu heb je het besluit genomen en hoop ik voor je dat het rust gaat geven. Het is fijn als je met meer energie er voor je gezin kan zijn. 

Offline
Berichten: 3744

Heel heftig Kiki, maar wat heb je een goed besluit genomen. Voor alles is een tijd en kennelijk is het nu voor jou tijd om te stoppen met werken. Dat kan overigens ook heel bevrijdend werken. Er is nog zoveel meer in het leven! Ik wens je een mooie stressvrije periode toe. x

 

Offline
Berichten: 366

Ik vond je al supermoedig en heel stoer en nu nog meer. Heel veel geluk wens ik jou en ik hoop dat je de vrijgekomen tijd 100% op jouw eigen manier kan invullen met alles en iedereen wat voor jou belangrijk is. 

Offline
Berichten: 139

Wat is het toch ook lastig dat je hoofd iets wil en dat je lijf niet meewerkt. En wat heb je er vreselijk hard voor moeten vechten. En wat moedig dat je tot deze beslissing bent gekomen.

In het begin zal het vast vreselijk moeilijk gaan en de nodige tranen vloeien. Maar dat is oké. Misschien zelfs nodig om verder te kunnen. Wanneer de ene deur dicht gaat is er altijd een andere die open gaat. Daar kun je op vertrouwen.

Heel veel succes de komende tijd!

Na de MRI van mijn hersenen in januari heb ik deze maand opnieuw een scan ondergaan omdat de vorige scan wat dubieuze dingen liet zien. Dingen die ook nu weer te zien waren maar waarvan de arts nu zegt dat het vrijwel zeker is dat het nog een reactie is op mijn bestraling van ruim een jaar geleden. Dat zei ze vorige keer ook maar toen wilde ze nog een slag om de arm houden. Nu leek ze zekerder van haar zaak - 100% zeker is ze echter nog steeds niet. Blijkbaar is het zo dat dergelijke reacties nog tot 5 jaar na dato spontaan kunnen ontstaan. Bij mij geeft het geen klachten, dus ik mag weer terug naar mijn 'oude' controleritme van 1x per 3 maanden. Evt. zou behandeling met dexamethason ook mogelijk zijn, maar als het niet noodzakelijk is, raak ik dat spul liever niet meer aan. De reacties zouden zichzelf moeten kunnen herstellen maar dat kan wel tot 3 jaar duren...

Verder was alles gelukkig stabiel. Het waren spannende weken, maar blij dat alles nu weer 'normaal' is. Mijn arts is top, heeft afgelopen keer echt alles laten zien en toelichting gegeven op de beelden omdat ik heel veel vragen had. Ben erg blij met haar!

Ik hoorde van mijn arts nog iets wat wel het melden waard is op deze plek. Ik wist dit dus niet en het had me wellicht een hoop ellende kunnen besparen, vandaar dat ik het met jullie deel. Een PET-scan is niet het aangewezen middel om eventuele uitzaaiingen in de hersenen op te sporen. Als er verdenking is van uitzaaiingen of je hebt al uitzaaiingen krijg je vaak een PET-scan om in de rest van je lichaam te kijken. Ik hoorde nu pas dat de hersenen altijd aankleuren op de scan, omdat je hersenen altijd actief zijn en dus de suiker zullen opnemen. Het is dan heel lastig om normaal weefsel te onderscheiden van tumorweefsel. Om zeker te zijn zou er dan dus apart een MRI van de hersenen gemaakt moeten worden. Ik verbaasde me er altijd over hoe het kon dat ik 'ineens' uitzaaiingen in mn hoofd had terwijl ze niet op de verschillende PET scans zichtbaar waren. Nu weet ik waarom. Had ik dat maar eerder geweten.... Check dus altijd even bij je arts of een extra MRI aan de orde is!

Offline
Berichten: 139

Fijn dat je stabiel bent, Kiki! Hopelijk blijft dat nog heel lang zo!

Offline
Berichten: 940

Mooi zo stabiel - dat horen we graag!

En zalig dat je je goed voelt bij deze arts.

Offline
Berichten: 3744

wat een goede tip kiki. dankjewel.

Offline
Berichten: 86

Dank je voor de tip Kiki. Ik wist dit niet.

Verder ben ik blij voor jou dat je er zo goed voor staat. Een jaar geleden was het een stuk zorglijker. Geniet ervan!

Goed nieuws: de uitslag van mijn CT Thorax en buik was helemaal goed. 'Alsof er nooit wat is gebeurd' waren de woorden van mijn internist. Dus chemo is voorlopig van tafel. Nu is de komende MRI van mijn hoofd eind feb weer heel spannend. Maar na deze goede uitslag heb ik heel goede hoop dat dit ook wel snor zit.

Offline
Berichten: 366

Oh wauw, wat een goed nieuws, Kiki! Hoop dat de MRI ook heel mooi nieuws geeft! 

Offline
Berichten: 940

Gefeliciteerd Kiki wat fijn! Ik duim mee voor een goede MRI.

Offline
Berichten: 135

Fijn Kiki!!!! Ik duim ook mee voor de volgende uitslag!

Offline
Berichten: 445

Wauw, mooi nieuws!

Offline
Berichten: 139

Gefeliciteerd met je goeie nieuws! 

Offline
Berichten: 86

Gefeliciteerd. Geniet ervan Kiki! Het is je van harte gegund!

Het leven gaat door. Vandaag weer mijn gewone dingen opgepakt. Gisteravond gesproken met mijn neuroloog. Het team weet nog steeds niet precies wat ze nu zien op de beelden. Het lijkt qua vorm niet op een nieuwe uitzaaiing maar er zit wel ineens 'iets'. Dus het plan is vooralsnog afwachten. Over 6 weken weer MRI om te kijken wat het heeft gedaan in de tussenliggende tijd. En tsja, het kan van alles zijn als het geen tumor is. Ze denken nu dat het nog een reactie is van de bestraling van vorig jaar. We'll see.

De CT van buik en thorax gaag wel op korte termijn door. Ben eignelijk toch ook ook wel heel benieuwd hoe het er nu verder van binnen uitziet. Het zou toch wel heel raar zijn als er zonder klachten en met perfect bloedbeeld iets aan de hand zou zijn. Maar ja, je weet het niet hè.

Afwachten maar weer.

Offline
Berichten: 940

Succes met de ct. Hopelijk ziet alles er goed uit! Nee je weet het niet. Dus goed dat er naar gekeken wordt, dat geeft toch een stukje meer zekerheid. Welke kant het ook op mag gaan.

Offline
Berichten: 54

Sterkte met afwachten...

Offline
Berichten: 3

Veel sterkte en een dikke knuffel, wachten blijft waardeloos. 

Offline
Berichten: 11

Waardeloos Kiki, hoop dat het allemaal niets is en dat alles stabiel blijft.

waneer heb je de thorax CT?

Woorden schieten tekort....

Vandaag kreeg ik de uitslag van mijn controlehersenscan. Totaal onverwacht bleken er 'afwijkingen' zichtbaar. Omdat nog niet helemaal duidelijk is wat het is, wordt er eerst nog eens mulitdisciplinair naar de beelden gekeken. Kan het nog een effect zijn van de bestraling? Maar waarom was er dan vorige keer niks zichtbaar? Is een bestaand plekje gegroeid? Ze kunnen het niet met zekerheid zeggen. Omdat ze dit keer zo hebben zitten klooien met het infuus en de contrastvloeistof, vraag ik me af of het wel goed is gegaan. Ik heb nu een heel dubbel gevoel. Aan de ene kant ben ik  blij dat de bekende plekken en de rest van mijn hersenen rustig zijn. En dat ik verder klachtenvrij ben. Aan de andere kant, eenmaal uitzaaiingen... tsja.... je weet natuurlijk altijd dat de kans bestaat dat er nog meer aan het licht komt. Dus nu.... afwachten weer. Behandeling is gelukkig mogelijk, ik mag zelf kiezen waar ik evt. bestraald wil worden, dat kan gewoon stereotactisch. Maar voordat besloten wordt tot evt. bestraling willen ze eerst zeker weten dat  de rest van mijn lichaam ook rustig is. Dus dat betekent binnenkort weer CT scan van thorax en buik. Als de uitslag niet goed is, krijg ik eerst Xeloda.

Getver....ik was zo lekker bezig, met werk, met sporten. Zei ook tegen m'n moeder, eigenlijk is er niks anders dan gsiteren. We weten nu alleen iets dat we gisteren nog niet wisten. En tcoh is alles meteen anders. Ik voel me nog steeds hetzelfde, fit, geen klachten. Maar wel een  nieuw 'dingetje' in mijn hoofd.... Ander probleempje: ik mag (als het inderaad een uitzaaiing) betreft meteen niet meer autorijden. Daar gaat mijn reïntegratietraject. Wat een kl@#$%^ziekte is het toch.

Offline
Berichten: 86

Kiki, wat een verschrikkeloijke tegenvaller! Wat een dreun! En nu weer onderzoek, wachten, praten, wachten, overleggen. Ik kan me voorstellen dat je het helemaal gehad hebt met die k**ziekte.

Maar misschien, misschien, misschien.........  valt het mee en is het geen uitzaaiing. Ik hoop dat je je daaraan vast kunt houden de komende dagen.

Ik duim, ik hoop zo voor je dat dit goed afloopt!

liefs, Berendina

Offline
Berichten: 54

Jeetje wat een tegenvaller. Juist nu je zo lekker bezig bent! Ik hoop dat je in ieder geval snel meer duidelijkheid krijgt. Heel veel sterkte.

Offline
Berichten: 420

Hè jasses Kiki, wat een rotbericht. En wat ontzettend balen van dat autorijden! Wel erg fijn om te weten dat het in principe te bestralen zou zijn. Maar dan eerst weer afwachten of er verder niks gevonden wordt. Nog fijner zou het zijn als het toch iets anders (onschuldigs) bleek te zijn. En daar zit je weer tussen hoop en vrees. Pff, heftig. Succes de komende tijd met de nieuwe ontwikkelingen, we duimen voor een zo gunstig mogelijke uitkomst. Hou je ons op de hoogte? Hug voor jou.

Offline
Berichten: 940

Afknapper Kiki - die had je niet aan zien komen. Zo jammer dit, terwijl het zo lekker gaat met je. Ik duim voor een wonder, dat het toch onschuldig is. En dat ze het je lichaamscan geen nieuwe dingen vinden.

Als het behandeld moet worden wens ik van harte dat die behandeling heel goed gaat en dat je je fit blijft voelen.

Knuffel van mij voor jou!

Offline
Berichten: 366

Dat het maar onschuldig mag zijn, Kiki, en jij verder kan gaan op je positieve pad. Ik duim x

Ik zal weer even een kleine update geven. Sinds half september ben ik weer aan het werk. Ik zit inmiddels op 50% van mijn oude uren, en ik merk dat de rek er een beetje uitraakt. Ik wil namelijk ook nog wel een beetje puf overhouden voor mezelf en leuke dingen met mijn gezin. Ik fiets graag (als het weer meezit) rondjes van zo'n 15 km. Daarnaast ben ik vorige week gestart met fysiotherapie voor mijn klapvoet (beschadigde voetheffers) en ga ik begin volgend jaar starten met een therapeutisch groepstraining om mijn conditie weer op peil te krijgen en weer wat dexakilo's eraf te krijgen. Ik heb goede hoop dat ik beter ga lopen, zodat het minder vermoeiend is. Ik begin wel behoorlijk last te krijgen van mijn gewrichten door de vervroegde overgang, en voel me af en toe (vooral 's ochtends) echt zoooo oud.... Ik hoop dat de oefeningen en training ook op dit gebied verlichting kunnen geven. Mijn epilepsie houdt zich gelukkig rustig.
Medio januari heb ik dan weer controle in het AVL en eind januari moet ik weer naar de bedrijfsarts, waarna het UWV-balletje zal gaan rollen. Ik ben heel dankbaar dat ik het afgelopen jaar zo goed door ben gekomen (zij het met de nodige ups en downs) en dat ik zoveel steun krijg van mijn omgeving. We hebben dit jaar met heel veel plezier Sinterklaas gevierd en inmiddels staat er een vrolijke kerstboom in de kamer (die stond er vorig jaar ook niet).

Ik wens iedereen alvast fijne feestdagen!

Offline
Berichten: 420

Jij ook fijne feestdagen Kiki. Het klinkt alsof je op meerdere fronten goed bezig bent, wat fijn dat dat lukt en gaat. Ik hoop dat de fysio en de training je verlichting gaan brengen. De kerstboom, die hebben wij nog niet staan. Maar hij komt wel! Mooie dagen gewenst Kiki, met je gezin.

Offline
Berichten: 940

Voor jou en je familie ook heel fijne feestdagen Kiki!

Fijn dat het zo goed met je gaat en dat je verstandig nadenkt over het verspreiden van je energie. Alles in werk steken is niet verstandig.

Ik hoop dat het gesprek met de bedrijfsarts positief uitpakt.

Offline
Berichten: 366

Wat klinkt dit goed georganiseerd en onder controle, Kiki. Alvast fijne dagen gewenst!

Offline
Berichten: 86

 

Die klapvoet, is dat neuropathie of is er een andere oorzaak? Kan dat nog weer verbeteren denk je? Kun je er achter staan dat je gedeeltelijk afgekeurd gaat worden? Dat is ook wel weer een acceptatieproces dat energie vraagt.  Fijn dat het een beetje loopt allemaal.

Geniet van de Kerst Kiki, samen met je gezin!

 

Offline
Berichten: 130

@ Berendina, die klapvoet heb ik spontaan gekregen in sept 2016. Ik had 's nachts ineens ongelofelijke kuitkramp (zodat ik bijna tegen het plafond zat). Ik kon mijn voet ook bijna niet meer ontspannen toen. De dagen daarna ging ik steeds slechter lopen. Eerst weet ik het aan de spierpijn, maar het werd maar niet beter. Toen ook al bij de fysio geweest (dat was voordat we wisten van de uitzaaiingen in mijn hoofd) maar het verbeterde niet. Mijn neuroloog van het AVL houdt het op bestralingsschade, maar (eigenwijs als ik ben) ik geloof dat niet zo. Als je ziet hoe het verbeterd is in de tussentijd, heb ik wel het idee dat ik nog wat verder kan komen met de juiste begeleiding. Om verdere 'schade' aan mijn heupen te voorkomen (door scheef lopen en 'slepen' met mijn been) krijg ik nu een orthese die me verplicht om recht te lopen en mijn voet goed af te wikkelen.

Wat mijn werk betreft, had ik er ineens gewoon genoeg van. Dat gezeur. Ik wil werken, laat me dan ook werken. Niet dan weer met de een praten en dan weer met een ander. Ze zeggen toch allemaal hetzelfde. Ze kunnen geen prognose geven en ik moet het in mijn eigen tempo doen. Gisteren hebben we mijn leidinggevende gevraagd of ik kan blijven waar ik nu zit. Nog geen reactie gehad, maar ik denk dat zij blij is als ik niet meer onder haar hoede val, hoeft ze me ook niet meer te monitoren. Ze vindt me denk ik nogal lastig wink. Het botert niet zo tussen ons, zal ik maar zeggen. Ik hoop vanaf januari gedetacheerd te worden. Als ik daarbij 50% afgekeurd word, heb ik daar vrede mee. Maar dat proces gaat pas vanaf juni 2018 lopen tenzij al eerder duidelijk is dat er niet meer inzit. Het geeft me nu al meer lucht nu ik weet dat ik binnenkort met een andere manager mijn zaken kan regelen.

 

Pagina's