afbeelding van Babsje
Amazone
Lid geworden op: 11/01/2017 - 20:32
Offline
Berichten: 10

Het verhaal van Babsje

Mijn verhaal

Het is inmiddels 2 weken geleden dat ik een borst besparende operatie heb gehad . Het is me meegevallen ( ik heb me drukker  gemaakt dan nodig was ) al had ik wel aardig wat pijn toen ik wakker werd dus hebben ze me nog wat morfine gegeven. Ik was die dag de eerste die geopereerd werd en het heeft maar een uurtje geduurd en mocht tegen de avond weer naar huis. 

De eerste dag kon ik Mn kleren niet zelf aan en uit doen , tjong wat is dat ellende gelukkig duurde dat niet te lang want ik werd al snel wat handiger er in en natuurlijk kreeg ik steeds meer beweegmogelijkheid. Maar omdat ik steeds meer kon bewegen ging ik ook steeds meer doen maar toen kreeg ik zo pijn dat ik mezelf weer halt moest roepen. Doordat je gaat bewegen en ze de poortwachtersklier en nog een lymfe klier weg hebben gehaald kreeg ik wat last van vochtophoping, opzich niet vreemd natuurlijk maar doordat ik Mn arm steeds meer begon te gebruiken werd er steeds meer vocht aan gemaakt wat dus begon te drukken op de zenuw .. nou dat was echt niet een pretje! Dus heb de laatste week maar weer wat rustig gedaan en gaat nu goed gelukkig ! 

Vorige week vrijdag kreeg ik de uitslag van het weefsel en lymfe onderzoek . Er was geen tumorcellen meer in te vinden dus de kuur had echt alles weg gehaald . Echter zat er nog 1 levende cel van 2 mm in het weefsel waar de tumor gezeten had ( voorstadium noemde hij het ) maar goed dit was er uit dus hoefde ik mij ook niet meer druk om te maken . En de poortwachtersklier en lymfe waren schoon!  En de snijranden ook! Dus Super blij was  ik met dit nieuws 

Nu word ik ook wel weer onrustig en denk ik wel eens hoe blij kun je eigenlijk zijn met zoiets ? Heb ook wel verhalen gehoord dat dat schoon was en toch uitzaaiing later? 

Morgen moet ik weer naar de oncoloog hoor ik welke hormoonbehandeling ik krijg woensdag moet ik naar het bestralingscentrum dan hoor ik hoe vaak  ik nog bestraald ga worden en wanneer dit gaat gebeuren. . .. 

 

Ik heb trouwens na de chemo geen menstruatie meer gehad maar heb nu na de operatie erg last van een soort spierpijnachtig gevoel steeds in de benen herkent iemand dit ? Komt dit van de chemo nog( laatste was 17 augustus ) of zijn dit al  overgangs klachten ( had begrepen dat je door de chemo ook in de overgang kan komen) 

 

 

Offline
Berichten: 93

Hoi Babsje, je komt idd. van de chemo in de overgang. Zat te kijken, maar ik zie nergens je leeftijd. Ik kreeg na mijn chemo's tamoxifen, maar dat bleek niet genoeg. Ze zag in mijn bloed dat een bepaald hormoon gestaag steeg. Normaal gesproken zou mijn menstruatie dan wel weer terug zijn gekomen. Daarom moet ik elke 3 maanden een Lucrin toe erbij. Na de chemo's duurt het sowieso enige tijd voordat je cyclus terug is (als je niet in de overgang bent en geen hormoontherapie krijgt). Denk dat het spierpijnachtige gevoel van de chemo's kan komen. Heb zelf veel last van krampen en tintelingen gehad.
Veel succes met de bestralingen en hormoontherapie!

afbeelding van Babsje
Offline
Berichten: 10

Bedankt billeke71 voor je reactie! Ik ben 37 jaar . Mijn oncoloog had vandaag ook over zoiets inderdaad  en moest daarom ook mijn bloed laten prikken om te zien of het hormoon ook aan t stijgen was. Hij vond het moeilijk te zeggen of het nog de nasleep chemo was of toch de overgang. Mocht het hormoon stijgende zijn dan krijg ik ook om de 3 maand een injectie erbij om de eierstokken stil te laten leggen. Hij zei 37 is een beetje lastige leeftijd met inschatten met dat. Vandaag begin ik met de tamoxifen , heb jij veel last van de bijwerkingen gehad ? 

Heb tijdens de chemo wel veel last van tintelingen gehad maar toen die op 80 procent zijn gezet was dat lang zo veel niet meer. Ik heb nu meer in de scheen benen of achter in kuiten ... ( soort griepachtig gevoel) 

 

Morgen de poorstwachterklier voorbereiding ! Woensdag de operatie dag! Mijn eerste operatie in mijn hele leventje tot nu toe dus best spannend! Gelukkig ben ik de eerste die dag en had begrepen dat ong een uurtje duurt dus valt mee zegt iedereen 

Heb donderdag al radioactieve markers in mijn borst en oksel gekregen. Wat is dat ook een nare behandeling .. ook al krijg je tijdens het in brengen wel verdoving en voelde ik daar weinig van maar een half uur tussen zo klem met je borst vond ik niet erg prettig gevoel! Oksel was zo klaar gelukkig die hebben ze met behulp van de  scan erin gezet ... 

Ik bedacht wat moet je eigenlijk veel doorstaan met zo iets. Na de operatie moet ik nog bestraling .. had geen zin meer in dat! Maar denk nu als je al zo ver bent gekomen dan kan dat maandje er ook nog bij Toch ?! 

 

Offline
Berichten: 3791

Veel succes morgen!

Offline
Berichten: 987

Succes dinsdag en woensdag! Ik hoop dat je goed opknapt van de operatie en snel weer naar huis kunt.

Offline
Berichten: 429

Succes morgen Babsje, en woensdag met de operatie. Spannend. Ik hoop dat het je mee zal vallen. Ik was zelf  voor de operatie (amputatie) best zenuwachtig en vond het uiteindelijk minder erg dan ik gedacht had. Veel sterkte!

Offline
Berichten: 93

Veel succes!

Vandaag was dan eindelijk mijn laatste kuur dag! Wat heb ik hier naar uitgekeken !! Maar wat ik niet verwacht had , het is vandaag niet doorgegaan niet omdat mijn bloedwaarden niet goed waren dit keer ( witte bloed plaatjes mooi hoog ) maar nu waren mijn trombocyten te laag?! Nog niet eerder gebeurd! Maar omdat het de laatste was en Maar een " kleine kuur"hoef ik het niet in te halen en krijgt mijn lichaam nu de rust om te herstellen en om voor te bereiden op de operatie !! Nu ik het wat heb laten bezinken en zo blij was vandaag dat dat stukje klaar is en ik woensdag door de mri moet en de week daarop de pet scan en de chirugh afspraak is gepland voor de uitslagen daarvan ,raak ik ineens wat in de stress of onzekerheid ! En word ik wat onrustig !! Wat zou de kuur gedaan hebben .. wat zegt de pet scan ( de eerste pet scan gaf aan dat er wat achter het borstbeen zat waar ze met een operatie niet bij konden want ze dachten aan een uitzaaiing .. voor de kuren een punctie gehad maar dat zat niks in gelukkig ... maar de chirugh wil nu zeker weten of dat weg is wat het dan ook wel was ) of komt dat onrustig gevoel meer van dat de kuren afgelopen zijn en ik nu weer wat op mijn eigen lichaam straks moet gaan vertrouwen?! Natuurlijk is de operatie ook nog een spannend iets .. . of  is dit het klein stukje " gat " al waar je in valt ... het wachten op zal ook mee tellen ... wie weet heeft iemand een herkenningsgevoel van dit om mij " gerust te stellen ?! 

Offline
Berichten: 987

Lijkt mij heel begrijpelijk dat je nog in een bepaald soort spanning zit nu. Ik denk vooral het stukje onzekerheid. Toch weer wachten op uitslagen en beslissingen. En dat is wat er vooral aan mensen vreet, dat onzekere.

Zelf heb ik het anders ervaren, mijn behandeling was ook heel anders, eerst operatie en daarna 15 maanden kuren. Na de kuren nog MRI en CT-PET omdat ik uitvalverschijnselen had en evenwichtstoornis en dubbelzien. Gesprek bij neuroloog en daarvoor ook veel spanning, want het was toch de vraag of ik uitzaaiingen in mijn hoofd had.

Dat was gelukkig niet het geval, chemoschade was de uitslag. Dus veel opluchting, dat mee leren leven, dat was prima acceptabel voor mij.

Dus als ik dat zo neerschrijf toch wel overeenkomsten, na de kuren ook wel de spanning van wachten op uitslagen. Sorry beetje wazig verhaal geloof ik hahaha ik hoop dat je er wat aan hebt. Ik herken in ieder geval jouw spanning maar al te goed. Succes met de uitslagen en ik duim voor je dat het gunstig uitpakt!

afbeelding van Babsje
Offline
Berichten: 10

Bedankt stoere leeuw voor je oppeppend bericht ik begrijp je verhaal wel hoor Haha , het is idd meer het onzekere denk ik ... misschien bang dat de uitkomst of het verloop ook weer anders word. .. of dat straks de uitslag tegenvalt ondanks dat je zoveel kuren hebt gehad ... het is gewoon nog veel wat speelt en weer heb je er gewoon geen grip op ... moet zeggen ben ook nog nooit geopereerd dus dat lijkt me ook best spannend ! We zullen het zien kan er toch niks aan veranderen wat het ook word 

Gister Mn 7de kuur gehad ( nog 2 te gaan) dus ben aan het aftellen! Mijn bloedwaarden waren weer te laag en zelfs Mn hb Was te laag ..Maar Mn arts wilde toch doorzetten dit keer omdat ik de Neulasta er vandaag ook weer bij kreeg en ik me de vorige kuur erg fit heb gevoeld hierdoor en hij eigenlijk niet meer wilde uitstellen ... moet zeggen op wat beroerdheid na is het nu te doen.. hoop dat dat zo blijft! Ben wel benieuwd hoe de waarden met 3 week zijn want als ze steeds te laag blijven zullen ze toch iets anders moeten overwegen wat zelfs tot stoppen van de kuur kan zijn. ... afwachten dus.. wat ik me zelf afvraag nu je een poos in het traject zit ... hoe pak je je leventje straks weer op?!ik weet ik moet eerst de kuren maar gehad hebben en dan komt de operatie nog en dan dat stukje maar beetje bij beetje doorlopen... Maar zo af en  toe komt die vraag toch door mijn hoofd spoken.... 

Offline
Berichten: 429

Hoi Babsje, fijn dat je nu fitter de kuren door kunt, vervelend dat je waarden laag blijven. Bizar dat dat samengaat. Medicijnen doen bizarre dingen. Het oppakken van je leven, tsja. Ik moet zeggen dat het mijzelf erg tegenvalt, maar wrs komt dat vooral doordat ik er vooraf te makkelijk over dacht. Een beetje zo van: we halen het weg en dan gaan we weer gewoon doen. Maar dat lukt voor geen meter! Dus daar word ik chagrijnig van en ongeduldig ondertussen. angry. En dat helpt natuurlijk niet. Hoe het bij jou zal gaan moet je afwachten. De enige tip die ik je kan geven: doe rustig aan met jezelf (alhoewel ik zelf geen idee heb hoe dat moet :-) ) en leg je lat niet te hoog. Probeer mee te drijven op de golven en niet te veel vooruit te bedenken.

Hilarisch dit advies van mij, misschien zou ik het zelf eens moeten proberen laugh
 

Offline
Berichten: 366

Hoi Babsje, je kuren op minder dan 100% krijgen is ook nog een optie, maar ik neem aan dat je arts dit ook met je zal bespreken. Mij hielp het om het hele traject mentaal in stukken te hakken, stapje voor stapje die hoge berg op... 

afbeelding van Babsje
Offline
Berichten: 10

Hi , bedankt voor jullie reactie ! Jolien ik herken mezelf wel beetje in jouw denken ( halen het weg en we gaan gewoon weer verder) maar denk meer dat dat het stukje is  Waar we weer naar verlangen ! want wat voorheen zo gewoontjes was is nu gewoon zo anders! het stapje voor stapje doen is ook beter idd alleen soms lijkt het net of gaat je hoofd wat sneller met gedachten en afvinken Van bepaalde dingen?! 

An-77 ik heb sinds donderdag de carboplatine ook op 80 % gekregen de paclitaxel kreeg ik al op 80 % wie weet zal dit een klein beetje helpen maar dat is even afwachten

Even een kleine update... inmiddels 2 kuren gehad van paclitaxel en carboplatine .. met natuurlijk nog in combinatie van de immunotheraphie .... vind deze kuur beter te verdragen dan de fec kuur. zou dinsdag mijn derde kuur krijgen maar kreeg te horen dat mijn bloed uitslag niet goed was... stond met verbazing eigenlijk te kijken want had dit niet verwacht ! Maar ik zat net onder de grens dus mijn arts heeft het nu naar vrijdag verschoven. ... kun je hier zelf ook wat tegen doen om de leukocyten wat omhoog te krijgen?! 

Ik baal er wel een beetje van ,al is dit de eerste keer dat gebeurd , alleen is het dan zo dat ik bij de volgende kuur dit ook kan verwachten ? Of zegt dat niks ? .... en koude rillingen wat moet ik me daarbij voorstellen

? Ik ben altijd al een koudkleum geweest en heb wel vaker last van rillingen maar is het ook verontrustend als je alleen  rillingen hebt of gaat dat altijd samen met koorts wat ze dan bedoelen want dat vind ik best onduidelijk . 

Verder heb ik zelf wel vaker een dipje af en toe ... maar ook dat zal er wel bij horen ... 

Offline
Berichten: 987

Mijn bloed is altijd goed genoeg gebleven om de kuren door te laten gaan.

Koude rillingen had ik ook in de chemo - tijd. Ik denk op zich dat dat niet verontrustend is. Je lijf krijgt veel te verduren en verzet zich daar tegen.

Of je zelf wat kunt doen om de bloedwaarden te verbeteren weet ik eerlijk gezegd niet. Je zou de oncologisch verpleegkundige kunnen bellen met die vraag.

Ik hoop dat de kuur vrijdag door kan gaan en dat je zo weinig mogelijk last ervan hebt. Sterkte!

 

Offline
Berichten: 429

Hoi Babsje,

Zelf heb ik geen ervaring met chemotherapie. Fijn dat het minder erg is dan wat je eerder hebt gekregen, Zal evengoed niet meevallen. Kan me indenken dat je teleurgesteld bent dat de volgende kuur uitgesteld is. Heel veel sterkte Babsje, hoop dat je vrijdag weer verder kunt.

X Jolien

afbeelding van Babsje
Offline
Berichten: 10

Bedankt voor de reactie ! De rillingen komen idd gewoon van de chemo , zolang er geen koorts bij is is het niet erg. ... ( heb het even nagevraagd ) mijn kuur ging vandaag ook helaas niet door! De witte bloedlichaampjes waten zelfs nog iets lager dan dinsdag ... nu kijken of het volgende week donderdag beter is! Mijn paclitaxel word volgende week niet gegeven. Ondanks dat ik al op 80 procent zit met deze kuur hen ik erg last van tintelingen overal in het lichaam .... maar afwachten dus! 

Offline
Berichten: 573

Wat naar, Babsje...Kon je maar zelf iets doen hè, om de witte bloedcellen op te krikken... Ik hoop dat het zal stijgen, meis! Met rillingen tijdens chemo heb ik geen ervaring. Wel had ik het vaak koud inderdaad maar zelf dacht ik dat het kwam omdat zo was afgevallen....

Veel sterkte!!

Maandag naar de oncoloog want ik zou mijn uitslag van de mri horen! Helaas werd me medegedeeld dat de uitslag er nog niet was!! Maar hij moest wel beslissen omdoor te gaan met deze behandeling of dat anders moet dus heeft besloten om zo door te gaan. Gister gebeld of mijn uitslag er al was ... Jaa die was er maar de assistente mocht niks zeggen. Ze zei ik zal overleggen en de arts of ik  belt je vandaag terug  Hele dag gewacht maar geen telefoontje! Vanmorgen maar weer gebeld !! Jaa zei ze ik moet even overleggen .. toen mocht ze mij vertellen dat het idd wat geslonken was .... ik vraag hoeveel ? Ik wil natuurlijk weten of het goed genoeg is binnen hun richtlijnen maar mijn eigen arts is vandaag vrij dus ik blijf achter met vragen ..  ... ze kon me vertellen het was 1 cm geslonken ...tuurlijk ben ik blij maar met geen idee of het goed genoeg is,baal ik op de manier waarop ze zo belangrijke informatie ( tenminste voor mij) op zo n manier mededelen maar goed die 1 cm is maar weg!                    Maandag ook met Mn nieuwe kuur begonnen (paclitaxel etc ) kreeg er zo n overgevoelige reactie van ( tinteling in handen voeten benen tong voorhoofd erge buikpijn en ontzettend last van de eierstokken. ) zodat ze nu gisteren op 80 procent hebben gezet! Nu hopen  dat het beter te verdragen is ! Vrijdag naar de chirurg geweest , had dit zelf aangevraagd om alvast na te kunnen denken over de operatie die na de kuren er nog aan zit te komen. Maar eigenlijk kan het nog alle kanten uit zegt hij ( amputatie in eerste instantie maar kan ook nog best borstbesparend worden.) het komt er op neer dat de uiteindelijke beslissing mee weegt met wat ze tijdens de operatie nog kunnen vinden. Omdat ik er al tot zover op was voorbereid (voor zover dat kan) en ik mijn andere borst uit voorzorg dan ook mee wilde laten nemen , werd het dus weer een heel andere wending, en word het nog steeds een spannend en afwachtend verhaal! Omdat ik er over nagedacht om mijn eierstokken dan ook maar uit voorzorg er uit te laten halen... ( door de hormoongevoelige en her2  Bk en ik door de hormoonbehandeling ook vervroegd in de overgang kom dacht ik hier goed aan te doen maar de chirugh zegt dat moet je nog niet willen , je bent nog zo jong en daar zit ook nog veel nadelen bij (bot ontkalking etc) en hij zei de eierstokken hebben ook nog een andere functie voor lichaam .., ik ben geen gen draagster dus het is niet noodzakelijk ... zijn er meer die het wel uit voorzorg hebben  gedaan?                                               

Offline
Berichten: 573

Hoi Babsje, dat kan inderdaad nog vele kanten uit. Heel goed dat je je laat informeren over de voors en tegens zodat je een weloverwogen beslissing kunt nemen. Wat is je leeftijd? En hoe zit het met kinderwens? Dat is ook belangrijk in je overweging om je eierstokken te laten verwijderen. We hebben er trouwens ook een topic over, ik zal m proberen voor je omhoog te halen. Een oproep hier wordt namelijk lang niet door iedereen gelezen. Forum meestal wel!

Hoop dat je de rest van de kuren beter zult verdragen, succes!

Zangeres

afbeelding van Babsje
Offline
Berichten: 10

Dankje zangeres! Mijn leeftijd is 37 en hebben 3 kinderen dus om een kinderwens hoef ik het niet te laten . Wat mooi dat je de topic omhoog probeerd te halen. Wie weet zit er gewoonweg een antwoord voor mij tussen...

Vandaag was dan de dag dat Mn haar er af moest .. het was zeker even slikken en ook wat nodige traantjes gelaten. Ik moet natuurlijk wennen aan een nieuwe IK! Maar vond ook dat juist dit moment het zo definitief maakt dat je " ziek " bent. Ik heb ook 2 leuke haarstukjes gevonden maar ik moet er nog echt "vrienden " mee worden. Het jeukt op Mn hoofd dus ik ben aan t uit proberen om dit wat draagzamer te maken . .. op naar maandag voor Mn 2 de kuur ! 

Offline
Berichten: 987

Even slikken wel. En dan nu aan de leuke mutsjes? Of een haar-werkje?

Succes met de rest van de kuren, ik hoop dat de hoofdpijn verder uit zal blijven.

Offline
Berichten: 140

Ach Babsje. Dat is zo naar. Maar ja, niks aan te doen. Mijn haar groeit weer goed, maar niet zo snel als gewenst. 

Ik had een pruik, was ik erg blij mee, al was het wel een behoorlijke cavia. Maakte niks uit. Ik was bedekt. Ik hoop dat je ook iets vindt om de pijn mee te verzachten.

Lieve groet, Anne

afbeelding van lisdodde
Berichten: 3

Babsje, het is heel ingrijpend, vooral waardoor het haar er af gaat. Ik had twee mooie haarstukjes aangeschaft, maar slechts eenmaal gedragen. Ik vond het niet bij me passen. Thuis liep ik helemaal zonder. Buiten leuke mutsjes en weetje ik kreeg en mooie bos haar weer terug. Maar ik was wel grijs, mooi grijs. Dus ook nooit meer kleuren. Alleen maar troep. Babsje, kijk vooruit.

Heel veel sterkte met de rest van je chemo's .

Offline
Berichten: 573

Dat is echt n heel moeilijk moment, inderdaad... Knuffel 

afbeelding van Babsje
Offline
Berichten: 10

Dankje voor jullie reactie ! Haha cavia zal ik onthouden Anne! Stoere leeuw ik ga dus eerst de haarstukjes uit proberen maar wie weet komt een mutsje ook nog wel. Ze zullen me maandag geen kitril geven ( is middel tegen de misselijkheid )  ze denken dat daar de hoofdpijn van is ) dus ik ben benieuwd! Lisdodde ik ga zeker voor uitkijken! Dit was weer een stapje dichterbij naar de volgende stap  ( zo bekijk ik het maar) 

Offline
Berichten: 987

Net als Lisdodde kwam mijn haar snel terug en mooi grijs. Nooit meer geverfd, het is prima zo.

De tijd dat ik kaal was mutsjes gedragen, ik bestelde regelmatig een nieuwe, wilde bij elke kleur kleding een bijpassend mutsje. En voelde me er "mooi" mee.

Toen er vanachteren haar terug kwam ben ik overgegaan op petten. Ook daar heel veel van aangeschaft, alle kleuren en motieven. Was best wel een "dingetje" de eerste keer weer zonder pet de deur uit.

 

Gister Mn eerste kuur gehad heb er uiteindelijk 6 uren gezeten hiervoor. Het zou 5 uurtjes duren maar het infuus gaf steeds aan druk te hoog dus het druppelen moest op een langzamere stand gezet worden.. nou ja ik zat er toch al dus maakt het laatste uurtje ook niet meer uit en moet zeggen zat er best gezellig met z'n allen in zo n ruimte dus de tijd vloog voorbij..  ik kreeg tijdens de kuur lichtelijk wat hoofdpijn ( deze is uiteindeljk aan blijven houden , en naar een migraine aanval ging jammer genoeg. Ben wat misselijk op de maag maar moet er gelukkig niet heel veel van overgeven nog. Heb veel last van opboere  wat vreselijk vieze smaak geeft iemand tips wat je daarvoor het beste kan gebruiken ? Maag beschermers gebruik ik al. 6 maart moet ik voor het gen onderzoek , weet iemand hoelang het duurt op de uitslag dan? 

afbeelding van lisdodde
Berichten: 3

In de eerste plaats heel veel sterkte, ja iedereen reageert weer anders bij zo'n kuur. Ik had bijvoorbeeld altijd het dieptepunt precies een week na de kuur en daarna krabbelde ik weer op om voor de volgende kuur, dan nog twee weken klaar te zijn. Veel lotgenoten hebben baat bij et drinken van slokjes cola tegen de msselijkheid. Heeft mij ook geholpen. Bij de 1e kuur nam ik keurig de medicatie die daarbij werd verstrekt. He bleek dat dit bij mij niet allemaal even goed viel. Van b.v. het middel ondansetron, tegen de misselijkheid werd ik juist nog zieker. Ik ben bij de tweede kuur met die medicatie gaan "spelen" en dat gng wel beter. Maar ja, het is een ellende. Veel sterkte en laat wat van je horen. 

afbeelding van lisdodde
Berichten: 3

Misschien kan dit je enigszins moed geven: bij mij is ongeveer een maand na de chemo mijn rechterborst geamputeerd. Het weefsel daarvan is onderzocht door een patholoog anatoom en wat bleek:

er werden geen kankercellen meer aangetroffen. Die ellendige chemo had goed haar werk gedaan! Maar dat het een gemakkelijke tijd wordt is duidelijk.

Op een gegeven ogenblik kwam ik er achter dat mijn chemo's ( en ik denk alle) op een bepalde sterkte worden gegeven. Ik was behoorlijk ziek en afgezwakt na vier chemo's en kaarte dat aan. De arts zei tegen mij dat mijn chemo's misschien wel te zwaar waren geweest! Ik kreeg toen de 5e chemo op sterkte 75% en de laatste die ik eigenljk niet meer wilde op 50%. Zo had ik toch zes chemo's gehad. 

 

afbeelding van Babsje
Offline
Berichten: 10

Bedankt lisdodde ik zal met de 2de kuur  als dit weer opspeeld het meenemen. De 2de kuur die ik zal krijgen weet ik al dat van 1 soort immunotheraphie  gehalveerd is Mg ) de eerste keer werd mij 840 Mg gegeven en in de rest van de kuren word dat 420 Mg . Maar of de rest ook standaard sterkten zijn heb ik geen idee van natuurlijk. Maar lijkt mij zowiezo niet onverstandig om de bijwerkingen te bespreken met de arts ... we willen natuurlijk er uiteindelijk beter van worden maar moet wel te doen zijn. Misschien mag ik niet echt klagen als ik het zo zou doorlopen. Mijn darmen zijn nog wat overstuur af en toe en heb ontzettende droge korsten in de neus maar als dat alles is en de chemo z'n werk uiteindelijk heeft gedaan is dat te doen. Tenminste als het zo blijft met alle kuren. ... operatie: In eerste instantie zouden ze voor borstbesparende operatie maar na de pet scan zeiden ze hoogstwarschijnlijk een amputatie , al heb ik wel markers nog voor de chemo er in gekregen ( dus weet nu niet of dat nog met achtergedachte ligt om toch nog borstbesparend te doen... heb nog geen kans weer gehad om dit te vragen aan de chirurg . Maar goed dat zie ik dan wel.. moet eerst de kuren maar doorlopen. 

Zo eindelijk de uitslag van de biopt van de lymfe achter het borstbeen en  deze bleek goed te zijn! ! Zo blij!! Nu krijg ik donderdag markers in de Tumor gezet en in de verdikte wand in de oksel en kan ik maandag beginnen met Mn eerste kuur . Zo spannend! Maar ben er klaar voor ! Moet er wel 5 uren lang voor zitten voor deze behandeling , maar goed dat is niet anders! Als het maar zn werk doet.Ben wel benieuwd of de bijwerkingen ook erg lang gaan duren na zo n dag van behandeling .. maar die zal ook bij iedereen weer anders zijn neem ik aan . 

Offline
Berichten: 987

Fijn Babsje dat het biopt goed was. Succes en sterkte met de behandeling. Ik hoop dat de bijwerkingen te verdragen zijn. En uiteraard dat de kuren goed werk doen.

Offline
Berichten: 114

Dat is goed nieuws over de klier! Sterkte met de chemo-kuren!

Hai ik ben Babs 37 jaar oud en net te horen gekregen  dat ik borstkanker heb ,deze blijkt hormoongevoelig en her 2 positief. Het bleek met de hapjes dat het niet in de lymfe zat in de oksel maar ik hoorde na de pet scan dat de wand wel verdikt was in de oksel en dat er plekjes in de lymfe achter borstbeen  zaten waar ze dus niet bij kunnen met opereren . Nu hopen ze dat met chemo kapot te krijgen heeft iemand daar ervaring mee ? .... ook dachten ze met de mri dat het om een bepaald gebied ging maar blijkt dat het in het borst op meerdere plekken zit dus borstbesparend lijkt haast geen optie meer. Nu heb ik me daar wel bij neergelegd want wat ze weg kan halen ... dan maar weghalen toch?!liefst vandaag nog ... maar begin straks eerst met chemo ... hoor maandag hoe mijn hele behandeling uit gaat zien maar word een zware lange weg zei mijn arts. Hoe gaan jullie met alle gedachten gangen en emoties om ? Ik probeer er zo positief in te gaan... 

Offline
Berichten: 987

Dat zijn heftige mededelingen die je daar te verteren hebt gekregen. Hoe we met onze emoties omgaan, is denk ik heel persoonlijk. Ik denk dat het ook een soort van golvende beweging is voor de meesten. De ene dag kun je er beter tegen dan de andere dag.

Ik wens je veel sterkte bij de hele behandeling. Ik hoop dat de chemo goed werk doet!

En als je psychisch vast dreigt te lopen, schroom dat niet en schakel een psycholoog in. heb ik ook gedaan na 8 maanden behandeling. Ik heb er heel veel aan gehad.  Ik was teveel bezig mooi weer te spelen in kijn omgeving......tot ik het gevoel had erin te stikken zeg maar.

 

Offline
Berichten: 3791

Welkom hier, wat veel slecht nieuws kreeg je in korte tijd.

Is er al enig zicht op de prognose? word je curatief behandeld? dan heb je nog zicht op goed herstel, al is de weg ernaar toe een lange.

Onthoud goed dat iedere dag er maar een is. en zo gaan de minder goede dagen ook weer snel voorbij. Hulp bij dit traject is heel normaal. Dus bij twijfel doen.

Mijn huisarts zei: 'je kunt beter op tijd hulp vragen dan helemaal vast lopen en dan pas aan de bel trekken.' Dat heeft me zeker geholpen.

Veel sterkte en succes met je chemo: dat hij zijn werk maar heel goed mag doen! Begin je ook met herceptin?

afbeelding van Babsje
Offline
Berichten: 10

Bedankt voor jullie reactie! Ja ik denk idd ook wel dat iedereen er weer anders mee omgaat.Iedereen zal het ook weer anders ervaren . Op dit moment leef ik een beetje in een Roes maar natuurlijk ook het besef is er wel. Je moet in zo n korte tijd accepteren , incasseren .....mijn  behandeling en hoelang en hoeveel weet ik nog niet. Dit hoor ik nu aanstaande maandag. Ik weet alleen dat ik chemo krijg met imunnotheraphie en hormoonbehandeling met daarna nog bestraling en dat het idd een lange weg word. Ze gaan voor genezing dus daar moet ik mijn hoop op vestigen . al word het zware lange weg  ik wil er ook zo positief mogelijk in gaan , maar denk dat het vertrouwen pas komt als mijn eerst volgende scan aangeeft dat de behandeling aanslaat. ... kreeg trouwens ook nog een allergische reactie van contrast vloeistof van de pet scan .... ook niet fijn je hele lichaam onder de jeuk bultjes.... ik zal zo jullie verhaal nog even lezen dan ben ik een beetje bij hoe het met jullie gaat verder... 

Offline
Berichten: 366

Helaas welkom hier, Babsje. Heel veel sterkte maandag met het gesprek en dan die berg op. De weg is inderdaad lang en zwaar, maar stapje voor stapje die berg op. Probeer het ook echt stap voor stap te bekijken en het traject mentaal in stukken te hakken, dat zal je helpen om gevoelsmatig de controle te houden over je situatie. 
Ik ga duimen dat de chemo heel goed zijn werk doet, op naar weer een leven zonder kanker!

Teuntje
afbeelding van Teuntje

Heftig verhaal Babsje ,wil je sterkte wensen voor je traject  en ik hoop dat alles goed komt , stapje voor stapje en dag voor dag heart

Bij mij zit de tumor in mijn borstbeen ingenesteld ,dus niet operabel Ik leef hier al bijna 5 jaar mee .

Vroeger dacht ik altijd als je kanker hebt dan MOET dat UIT je LIJF ....

maar als dat niet gaat verleg je ook weer je grenzen en dan merk je dat er ook nog een leven is met kanker .

En dat is niet altijd even makkelijk hoor maar het bestaat wel wink

Lieve groet Teuntje 

 

 

afbeelding van Babsje
Offline
Berichten: 10

He ann -77 en teuntje bedankt voor jullie bemoedigende woordje. Ik ga het zeker proberen stapje voor stapje te bekijken . Dat is denk ik ook het beste omdat ik alle scenario's kan bedenken maar ik natuurlijk nog niet weet hoe het zal gaan verlopen. Dus ik laat het wel gewoon gebeuren .  En teuntje het is ook wel logisch dat als je  deze ziekte hebt zoiets heeft het MOET er weg ik denk velen met ons ... maar ik denk dan als het idd stabiel zou blijven en het verder tot zover geen hinder geeft en je toch jaren nog zo kunt blijven leven dat je zeker ook je grenzen weer verlegt. ik heb nog jonge kinderen en niet dat het erger zou zijn als ik nog ouder zou zijn dan nu en het dan was gebeurd maar nu ze nog zo jong zijn denk ik wel ik hoop toch wel dat ik ze nog oud zie worden .... maar dat is ook menselijk natuurlijk en het stukje angst als je eenmaal te horen krijgt dat Je iets verkeerds bij je draagt. 

Offline
Berichten: 1

Babsje,,angst is heel normaal. Maar ook voor iedereen anders. Ik was tijdens diagnose en behandelingen niet bang voor kanker. Ik was banger voor schade chemo en hormoonthrrapie en dat ook geweigerd. Geen makkelijke besluiten maar goed doordacht en doorvoeld. Wat mij hielp was inderdaad het traject in stukken hakken. Je kan die berg niet in een keer op. Tijdens behandelingen had ik ook mooie momenten juist. Bij mij kwam de angst pas na de behandelingen. Heeft ook te maken met bijwerkingen waar ik nog steeds mee kamp: vermoeidheid en pijn. Wat ikzelf heel belangrijk vond is niet 'te vechten tegen kanker' maar te willen leven. En ik snap wel goed dat je n kankervrij lijf wilt. Veel sterkte en wees lief voor jezelf!

Offline
Berichten: 573

Hoi Babsje, welkom bij de Amazones. Hier zijn allemaal vrouwen zoals jij met borstkanker. Zoveel soorten en zoveel verhalen en ervaringen. Het klopt zéker dat als je de berg van onderaf bekijkt dat hij erg hoog is. De meeste bk trajecten zijn langdurig en best zwaar. En toch, als je stukje voor stukje de stappen zet, is het beter te doen en te overzien. Eerst de chemo, begrijp ik. En als je er mee begonnen bent, dan ook wegstrepen wat je gehad hebt. Ik hoop dat de chemo goed zijn werk zal doen, meestal krijg je tussentijds een mri om dat je kunnen zien!

Heel veel sterkte met alles! Lieve groetjes, Zangeres