Verhalen

Op 20 mei, 2018 - 19:55 werd 'Het verhaal van Ger79' bijgewerkt.

Ik vind het lastig of ik hier terecht kan met mijn vraag. Ik heb zelf gelukkig (nog) geen borstkanker. De chirurg heeft me onlangs gewezen op het mogelijk preventief laten verwijderen van mijn borsten. Er komt heel veel borstkanker voor in mijn familie. Van mijn vader en mijn moeders kant. Bij beide families is het BRCA 1 en 2 gen niet aangetoont. Maar vanuit Groningen werd aangegeven dat aangezien het zoveel voorkomt (zo al 15 vrouwen op te noemen, waarvan mijn moeder het dichtst bij) dat er wel haast een gen aanwezig moet zijn, maar dat ze die nog niet kunnen ontdekken. Zo keek mijn chirurg er ook tegenaan. Zelf heb ik veel last van mastopathie, waarvoor ik al samen met de familiegeschiedenis half jaarlijks onder controle sta van de chirurg. Nu heb ik over 2 weken een gesprek met de plastisch chirurg. Ik ben op internet flink aan het zoeken naar de verschillen tussen prothese en lichaamseigen weefsel. DIt zodat ik voor het gesprek met de plastisch chirurg al wat meer er over weet. Maar ik kan er eigenlijk onvoldoende over vinden. Vandaar dat ik toch hier aanklop. Wie zou mij haar ervaring met één van de beide mogelijkheden willen delen? Als ik hier niet goed zit op de site, aangezien ik zelf geen borstkanker heb, dan hoor ik het graag.

afbeelding van Ger79
Lid geworden op: 20/05/2018 - 19:43
Offline
Berichten: 1

Op 20 mei, 2018 - 09:04 werd 'Het verhaal van Atalanta' bijgewerkt.

Tijdens de laatste controle, die gelukkig goed was, heb ik gevraagd of ik doorgestuurd kon worden naar de plastisch chirurg voor iets van herstel in de ongelijkheid. Dat kan helaas nog niet, vanwege de nog opgezette en onrustige borst. Na vier jaar is het nog steeds niet voldoende hersteld helaas. Ik heb daarop besloten toch te gaan voor een deelprothese. Lang vond ik dat het niet belangrijk was, dat ik blij moest zijn met wat ik nog heb, maar ik werd steeds ongelukkiger met mijn scheve en ongelijke voorkant. Maar ik vond mezelf ook een aansteller, omdat zoveel vrouwen hun borst kwijt zijn en ik maar een stukje. Nu krijg ik volgende week mijn deelprothese en jeetje wat lijkt dat mooi! Eindelijk weer in evenwicht. 

Amazone
Lid geworden op: 25/03/2018 - 09:05
Offline
Berichten: 29

Op 19 mei, 2018 - 11:28 werd 'Het verhaal van kiki26' bijgewerkt.

Even een korte update. De bestraling afgelopen woensdag is goed verlopen. We moesten ons om 8 uur in Tilburg melden waarna het hele circus ging draaien. Binnen een half uur had ik het frame op mijn hoofd (zonder problemen dit keer) en even later werd ik al opgehaald voor de MRI. In de ochtend nog de arts gesproken die uitlegde wat ze hadden gezien en daarna was het wachten op de bestraling zelf. Alles verliep heel vlot, ondanks dat de bestraling toch weer 3 uur in beslag zou nemen. Het stilliggen in het apparaat ging me niet zo goed af als vorige keer, maar toch was ik om een uur of 15 uur helemaal klaar en moest ik nog wachten op een afsluitend gesprek met de arts. Kreeg nog een doosje pillen mee en dat was het dan alweer. Had ik me daar zo druk over gemaakt? De dag vloog voorbij en ook het verdoven is mee 1000 % meegevallen. Ze namen echt hun tijd dit keer en hebben me goed begeleid. De arts was tevreden. Ik voel me verder goed, nog wel moe en verhit door de dexa maar dat zakt over een paar dagen wel weer af. Over 6 weken weer terug voor controle.

Lid geworden op: 12/01/2015 - 17:01
Offline
Berichten: 130

Op 19 mei, 2018 - 08:55 werd 'Het verhaal van Stoere Leeuw' bijgewerkt.

https://myalbum.com/photo/QHcGILs7H7Dk/540.jpg

 

Een trieste week voor mij. Na 13 jaar afscheid moeten nemen van bijzondere kater Bob. En loslaten doet pijn. Dit was het laatste wat ik nog voor hem kon doen, euthanasie.

Hij kwam in mijn leven als kitten van 12 weken en woog nog geen pond. De volgende dag gelijk naar de dierenarts en die schudde haar hoofd en vroeg waarom ik geen gezond kitten nam, die waren er immers volop.

Maar als ik ergens voor ga, dan ga ik er ook vol voor. Het eerste half jaar bleef het erop op eronder, de ene ellende na de ander. Had hij net een darminfectie overwonnen kreeg hij een longontsteking.

Maar na een half jaar knapte hij op en kon eindelijk kitten zijn en lekker spelen. Helaas zat er wat eten betreft geen rem op. Op het hoogtepunt woog hij 11 kg. Maar Bob was gelukkig en dat was belangrijker dan zijn slanke lijn.

Op het laatst was hij hier de oudste van de groep (9 stuks - nu nog 8). Hij was echt Big Daddy Bob. Iedereen kwam langs om gezicht door Bob te laten wassen en oren te laten soppen.

Het laatst jaar kon hij door artrose niet meer springen. Dus op diverse plekken opstapjes en trapjes, zodat hij toch mee kon blijven doen. Van de week was hij opeens zo benauwd. Meteen dierenarts gebeld en ik kon die middag komen. Hij was niet meer te redden, zijn hart was het aan het begeven en zijn longen liepen vol.

Dankbaar dat hij in mijn leven was bijna 13 jaar lang. Dat hij met dat enorme lijf nog 13 jaar en 1 maand heeft kunnen worden is eigenlijk een wonder. Maar ik had hem graag nog zeker 10 jaar om me heen gehad.

Vanmorgen zijn trapje uit de huiskamer opgeruimd, naar zolder gebracht. Het voelt bijna als verraad. Ik doe het expres in etappes, voor mezelf maar ook voor de andere katten.

Lieve Bob dankjewel voor alle mooie jaren - ik zal je nooit vergeten.

 

 

Amazone
Lid geworden op: 19/01/2014 - 09:13
Offline
Berichten: 940

Op 18 mei, 2018 - 16:31 werd 'Het verhaal van Zusvan' bijgewerkt.

Zusje, moeder en schoonmoeder met verleden van borstkanker

afbeelding van Zusvan
Lid geworden op: 18/05/2018 - 16:05
Offline
Berichten: 1

Op 16 mei, 2018 - 21:08 werd 'Het verhaal van Sammygirl' bijgewerkt.

hoi hoi

Mijn naam is Samantha en ik ben 28 jaar oud. Een paar jaar geleden dropte mijn vader de bom, hij is drager van brca2. Ik heb na lang nadenken, de voors en tegens te hebben overwogen en het plotselinge overlijden van mijn schoonmoeder (3 weken van diagnose tot overlijden aan nierkanker) de stap genomen om mijzelf te laten testen. Vandaag de uitslag gehad, ik ben ook drager van het brca2. Vanuit de klinisch genetica nu doorgestuurd naar de mammapoli. Ik sta nu nog aan het begin maar merk al wat voor impact alles heeft, hoe lastig de beslissingen zijn. Gelukkig heb ik een partner en familie die me hier door dik en dun in steunen. 

Lid geworden op: 26/03/2017 - 23:13
Offline
Berichten: 1

Op 15 mei, 2018 - 18:38 werd 'Het verhaal van meisje' bijgewerkt.

In 2012 ontdekte ik een klein knobbeltje bij mijn borst - doordat ik jeuk had. Ik kreeg een borstsparende operatie, radiotherapie en begon daarna - met tegenzin - aan de hormoontherapie (Tamoxifen). Binnen een week had ik heel veel pijn, binnen een maand kon ik niet meer lopen, zitten, liggen of staan. Ik ben tweemaal naar de gynaecoloog onderzocht, naar de overgangspoli geweest en slikte enorm veel pijnstillers. Het hielp allemaal niet en een half jaar na de start ben ik gestopt. Twee weken later voelde ik me een stuk beter, hoewel ik zeurende pijn bleef houden (hardlopen, bijvoorbeeld, niet mogelijk bleek) en ik ook moe bleef.

Ik heb altijd doorgewerkt, ben een eigen bedrijf begonnen en heb mezelf steeds voorgehouden dat ik er best goed van af gekomen was - en dat vind ik ook nu nog. Helaas bleek de pijn zes jaar later te verklaren. Ik viel tijdens een doodnormale wandeling en brak beide armen. Na een, door mij min of meer afgedwongen, dexascan bleek dat ik ernstige botontkalking had. Vandaar... 

Ik krijg jaarlijks een MRI en een mammografie. Daar komt nu een tweejaarlijkse dexascan bij. 

Amazone
Lid geworden op: 13/09/2012 - 10:48
Offline
Berichten: 13

Op 15 mei, 2018 - 09:38 werd 'Het verhaal van BrittV' bijgewerkt.

Mijn vorige stukje schreef ik toen ik met vakantie was... Daar kreeg ik onverwachts een migraine aanval (de laatste was zo'n 10 jaar geleden). Dat gecombineerd met een week van misselijk zijn was aanleiding voor mijn oncoloog om een MRIscan van mijn hoofd aan te vragen. Er zijn 3 afwijkingen te zien maar of het uitzaaiingen zijn?? Er is nl. geen vocht / oedeem te zien. De neuroloog heeft besloten om de beelden door te sturen naar Tilburg met de vraag wat zei denken dat het is en of ik voor Gamma knife bestraling in aanmerking kom. Volgende week krijg ik de uitslag.

 

Tot die tijd ligt de chemo stil. Gelukkig waren tijdens de vakantie de tumormarkers gelijk gebleven. Mocht ik met een nieuwe chemolijn beginnen dan gaat mijn voorkeur uit naar Eribulin.. gewoon praktisch...1 behandeling + rust. Voor het alternatief Gemcitabine Carboplatine heb ik dag 1 en dag 8 chemo + rust... 

  •  
Amazone
Lid geworden op: 15/02/2010 - 12:24
Offline
Berichten: 36

Op 14 mei, 2018 - 10:59 werd 'Het verhaal van kiki26' bijgewerkt.

Het avontuur gaat weer beginnen. Woensdag word ik opnieuw bestraald in Tilburg. Ik hoop dat het niet weer zo'n traumatische ervaring wordt als vorige keer sad. Helaas was de arts niet gevoelig voor mijn argumenten voor een ander soort fixatie en moet ik me toch weer overgeven aan het middeleeuwse martelwerktuig.

Lid geworden op: 12/01/2015 - 17:01
Offline
Berichten: 130

Op 14 mei, 2018 - 10:41 werd 'Het verhaal van LindaVB' bijgewerkt.

Na aanvankelijk goede berichten bij een tussentijdse MRI (na de AC kuur) heb ik tijdens de Taxolfase weer tumorgroei gekregen en was ik aan het eind terug bij af. 6-4 is mijn borst geamputeerd en heb ik een okselkliertoilet gehad.  Nu is hopelijk alles weg, maar ik krijg wel een adjuvante kuur van een half jaar met capecitabine (Xeloda). Bestralingen starten als het goed is volgende week.  

Amazone
38 jaar
Zuid-Holland
Lid geworden op: 09/10/2017 - 10:19
Offline
Berichten: 29

Pagina's