Verhalen

Op 15 oktober, 2017 - 18:41 werd 'Het verhaal van Babsje' bijgewerkt.

Mag donderdag beginnen met de bestraling .. 21 keer . ik had niet gedacht dat daar ook nog 1 en ander bij kwam kijken. Een rekstok over me Heen met daar aan een stok en dan Adem inhouden 20 sec . Opzich wel een gemakkelijk hulpmiddel voor mij als ik lig maar nooit gedacht dat zoiets zo gaat. 

Mag ook beginnen met de tamoxifen Moest ook nog bloedprikken om te zien of er bepaald hormoon weer was gestegen. Weet iemand welk hormoon dat dan is ? 

 

afbeelding van Babsje
Amazone
Lid geworden op: 11/01/2017 - 20:32
Offline
Berichten: 8

Op 16 september, 2017 - 11:17 werd 'Het verhaal van Daisieke81' bijgewerkt.

Hoi ladies,

Weer meer dan een jaar voorbij gevlogen.

De nieuwe website ziet er goed uit, maar de zoekfunctie laat nog wel wat te wensen over! Aangezien ik wel mijn voorbije posts nog heb maar geen converstaties of volgers meer moest ik opnieuw op zoek. Spijtig!

Helaas was het een hele schok te zien dat de meeste van mijn vroegere amazone-contacten hier intussen hun strijd hebben verloren. Voel me enorm verdrietig. :0(

Mijn verhaal loopt ook niet van een leien dakje helaas. In januari 2016 ben ik dus gestopt met Tamoplex. Het duurde niet zo lang vooraleer mijn cyclus terug regelmatig werd en we dus direct aan het vervullen van onze kinderwens konden beginnen.

Het liep echter even anders dan verwacht.. Mijn gyneacoloog raadde ons aan niet te lang te wachten met een afspraak op fertiliteit als we nog niet direct zwanger werden. Aangezien complicaties met vruchtbaarheid mogelijk bleven, ondanks de goede bescherming die ik kreeg (zoladex) tijdens chemo en bestraling. De afspraak lag vast maar ik hechtte er niet zoveel belang aan. De datum kwam opeens dan wel heel dichtbij en we waren niet zwanger. Na onderzoek bleek dat mijn man geen zaaleiders heeft als gevolg van een weinig voorkomende muco-mutatie. Mijn man heeft het muco-gen, iets wat we wel wisten want zijn moeder is eraan overleden. Maar aan dit nieuws hadden we ons niet verwacht. Onze enige optie om ons eigen kindje te krijgen bleek al snel een TESE-biopsie voor zaadcelretrieval en ivf-icsi. 

Een hele domper. Kan er nu eens niet iets gewoon vanzelf gaan voor ons?

En hier zijn we nu, bijna 2 jaar sinds ons besluit, bijna een jaar van onderzoeken en behandelingen en 3 onsuccesvolle terugplaatsingen (4 eskymootjes) verder, het feit dat het niet vlot is een understatement..

Momenteel zelfs een hoognodige pauze ingelast omdat het fysiek en emotioneel wel heel zwaar werd. Op zich is onze behandeling nog niet zo lang bezig maar na ons kankerverhaal wachten we wel al 7 jaar om onze grootste wens realiteit te mogen maken. Heel zwaar. Between a rock and a hard place.. want ik wil ook niet stilstaan natuurlijk, en ik wil naar gezondheid toe niet eeuwig blijven behandelingen ondergaan, zowel voor de gekende risico's die leeftijd meebrengt maar natuurlijk wil je het noodlot na borstkanker ook niet teveel tarten. Ik wil ook geen 'oudere' mama zijn, ik wil energie en tijd delen met de toekomstige kid(s).. Ik ben nu reeds voorbij de leeftijd waar ik oorspronkelijk van zei, nu berg ik de kinderwens op...

Ik wil niet niets doen.. Maar sta toch stil..

Moeilijk.. :0/

Wat doe je als dit het enige nog is dat je in je leven wil vervullen? Ik heb mama worden altijd, voor zolang ik me kan herinneren, als hetgene aanzien dat mijn missie was in het leven. What do you do when this is the one thing you still want with every fiber of your being?

...

 

Amazone
Lid geworden op: 25/09/2012 - 09:27
Offline
Berichten: 8

Op 16 oktober, 2017 - 11:58 werd 'Het verhaal van Renate' bijgewerkt.

De CT-scan liet geen rare dingen zien, dus tot op heden geen waarneembare ziekte activiteit! Ook de tumormarker was stabiel en laag. Ben weer goedgekeurd! De hormoonwaarden waren dusdanig gewijzigd dat het richting overgang gaat. Dat zou inhouden dat ik die Lucrin injecties in de kast kan laten! In januari weer een vervolg, dit keer met de jaarlijkse mammografie.

 

Amazone
Lid geworden op: 29/09/2014 - 10:21
Offline
Berichten: 11

Op 13 oktober, 2017 - 21:19 werd 'Het verhaal van Zangeres72_2' bijgewerkt.

 

 

Twijfelde ik nog nadat ik een poli afspraak had gemaakt bij de plastich chirurg...zou hij inzien waarom ik kom? Zou hij zeggen: joh, kijk het nog even aan, of: waarom kom je nu al joh....???

Of: het valf wel mee?..
Zijn reactie toen hij mijn borst zag was: “De borst is helemaal misvormd”.
Just saying...
Ik sta nu op de wachtlijst voor een borstreconstructie, met lipofilling maar ook ‘een andere techniek’. Want helaas is de borst niet zoals ie moet zijn...

 

 

Amazone
Lid geworden op: 07/02/2014 - 19:18
Online
Berichten: 565

Op 13 oktober, 2017 - 10:34 werd 'Het verhaal van LindaVB' bijgewerkt.

Op 12-10-2017 diagnose triple negatief, in een lymfeklier ook cellen. Nu volop de molen in.

Amazone
37 jaar
Zuid-Holland
Lid geworden op: 09/10/2017 - 10:19
Offline
Berichten: 5

Op 12 oktober, 2017 - 22:02 werd 'Het verhaal van Suus2808' bijgewerkt.

In mei begon mijn rit in deze verschrikkelijke achtbaan. Ongeloof, wanhoop, verbijstering, spijt, schuldgevoel allemaal gevoelens die voorbij komen in iedere willekeurige volgorde.

Ik wil strijdbaar zijn, vaak ben ik dak, maar net zo vaak wil ik in een hoekje in elkaar duiken alleen maar huilen.

In juni ben ik geopereerd en zijn mijn eierstokken verwijderd. Voor deze operatie ben ik naar het AZM gegaan omdat de gyneacoloog in het SJG een afwijking zag bij mijn eierstok. Uiteindelijk opluchting alom toen dit endometriose bleek te zijn en geen uitzaaiing of een nieuw proces. Omdat ik het belangrijk vond dat dit proces, waarvan men op voorhand niet wist wat men zou kunnen tegen komen, verwijderd werd, bleek ik na de O.K. geen baarmoeder meer te hebben.

Voor de O.K. kreeg ik al mijn eerste keer een APD-infuus, dit om osteoporose voor te zijn en ook om te voorkomen dat de uitzaaiingen in mijn wervelkolom en bekken zouden groeien.

Na de operatie kon er gestart worden met de letrozol. Op zich gaat dat redelijk. Ik heb wel last van pijn in de botjes van mijn handen en voeten. Helaas heb ik sinds kort ook een oedeem arm links, waarvoor ik lymfdrainagemassage krijg. Als kers op de taart is mijn libido naar een dieptepunt gezakt en doet het vrijen pijn.

Op het moment dub ik over het wel of niet laten verwijderen van de tumor in mijn linkerborst. Ik wil echter niet dat de operatie meer nadelen dan voordelen met zich meenbrengt.

Ik werk 5 dagen per week 2 uur. Ik wil dit graag uitbreiden, maar mijn lichaam spreekt daarin een andere taal dan mijn conditie / wil.

Amazone
Lid geworden op: 12/10/2017 - 21:37
Offline
Berichten: 0

Op 12 oktober, 2017 - 21:41 werd 'Het verhaal van Bossy83' bijgewerkt.

Hallo Lotjes,

Miss een hele rare vraag, in januari moet ik mijn id-kaart laten vervangen, nu en ik dus als velen onder ons mn haren verloren...
De id-kaarten zijn geloof ik 10 jaar geldig, nu is het zo dat ik een nieuwe foto moet maken en zie daar heel erg tegen op, dubio wat ik moet doen, in begin heb ik vol overgave gekozen voor mutsjes en sjaaltjes maar er niet bij stil gestaan dat ook mn id-kaart weer vervangen moest worden...

Heb geen pruik maar zie er heel erg tegenaan dat ik straks met mutje bij de fotozaak sta en ze verbieden om mn mutjes over mn oren te dragen zoals dat gebruikelijk is zeg maar en hij/zij mn oren moeten kunnen zien en heb geen pruik,,,,

HEEL GROOT DILEMMA, HULP EN/OF TIPS WELKOM...

Hoe hebben jullie dat eventueel opgelost, want jah denk naar mijn mening dan dat ik als je naar zoveel jaar je id weer ziet en weer geconfronteerd wil worden met je ziek zijn of geweest zijn al weten we allemaal dat het altijd een plek zou hebben, in meer of mindere zin (weet niet hoe ik dat moet uitleggen)

Amazone
Lid geworden op: 29/05/2017 - 23:43
Offline
Berichten: 1

Op 9 oktober, 2017 - 12:43 werd 'Het verhaal van kiki26' bijgewerkt.

De uitslag van de scan is dik in orde. De artsen zijn zeer tevreden. Wat ben ik toch blij met ze; zo lief en zo warm.

Lid geworden op: 12/01/2015 - 17:01
Offline
Berichten: 84

Op 8 oktober, 2017 - 22:23 werd 'Het verhaal van Babsje' bijgewerkt.

Het is inmiddels 2 weken geleden dat ik een borst besparende operatie heb gehad . Het is me meegevallen ( ik heb me drukker  gemaakt dan nodig was ) al had ik wel aardig wat pijn toen ik wakker werd dus hebben ze me nog wat morfine gegeven. Ik was die dag de eerste die geopereerd werd en het heeft maar een uurtje geduurd en mocht tegen de avond weer naar huis. 

De eerste dag kon ik Mn kleren niet zelf aan en uit doen , tjong wat is dat ellende gelukkig duurde dat niet te lang want ik werd al snel wat handiger er in en natuurlijk kreeg ik steeds meer beweegmogelijkheid. Maar omdat ik steeds meer kon bewegen ging ik ook steeds meer doen maar toen kreeg ik zo pijn dat ik mezelf weer halt moest roepen. Doordat je gaat bewegen en ze de poortwachtersklier en nog een lymfe klier weg hebben gehaald kreeg ik wat last van vochtophoping, opzich niet vreemd natuurlijk maar doordat ik Mn arm steeds meer begon te gebruiken werd er steeds meer vocht aan gemaakt wat dus begon te drukken op de zenuw .. nou dat was echt niet een pretje! Dus heb de laatste week maar weer wat rustig gedaan en gaat nu goed gelukkig ! 

Vorige week vrijdag kreeg ik de uitslag van het weefsel en lymfe onderzoek . Er was geen tumorcellen meer in te vinden dus de kuur had echt alles weg gehaald . Echter zat er nog 1 levende cel van 2 mm in het weefsel waar de tumor gezeten had ( voorstadium noemde hij het ) maar goed dit was er uit dus hoefde ik mij ook niet meer druk om te maken . En de poortwachtersklier en lymfe waren schoon!  En de snijranden ook! Dus Super blij was  ik met dit nieuws 

Nu word ik ook wel weer onrustig en denk ik wel eens hoe blij kun je eigenlijk zijn met zoiets ? Heb ook wel verhalen gehoord dat dat schoon was en toch uitzaaiing later? 

Morgen moet ik weer naar de oncoloog hoor ik welke hormoonbehandeling ik krijg woensdag moet ik naar het bestralingscentrum dan hoor ik hoe vaak  ik nog bestraald ga worden en wanneer dit gaat gebeuren. . .. 

 

Ik heb trouwens na de chemo geen menstruatie meer gehad maar heb nu na de operatie erg last van een soort spierpijnachtig gevoel steeds in de benen herkent iemand dit ? Komt dit van de chemo nog( laatste was 17 augustus ) of zijn dit al  overgangs klachten ( had begrepen dat je door de chemo ook in de overgang kan komen) 

 

 

afbeelding van Babsje
Amazone
Lid geworden op: 11/01/2017 - 20:32
Offline
Berichten: 8

Op 8 oktober, 2017 - 19:14 werd 'Het verhaal van Zangeres72_2' bijgewerkt.

Ik heb al een tijdje niet geschreven. Opgeslokt door dingen, positief en negatief. Maar ik, ik zit echt in de lift. Eindelijk merkbare verbetering kwa energie. Kwa alles eigenlijk! Helaas werden mijn vader én schoonvader ziek onlangs, en kost het veel om hen te helpen bij hun ziekten (op en neer naar bestralingen, hesprekken met arts voorbereiden etc...) maar toch lukt het me om alles nu te combineren. Mijn jongste is helaas nog een groot aandachtspunt en gaan we opnieuw een psychologen traject mee in. En in de week van mijn berhaardag, eind augustus was daar ineens HET moment. Dat ik dacht...Ik ben er weer! Dat ik weer zin kreeg om te gaan werken bv. Terwijl ik nog tot half februari ip de tijd krijg van het UWV. Hoe geweldig.
Ik begon me te orienteren op de arbeidsmarkt en werd getipt door een ex collega over een vacature. Gereageerd en werd prompt uitgenodigd voor een gesprek. Het gesprek ging erg goed, ik was goed voorbereid en kon zonder huilen of emotioneel te worden vertellen over waarom ik er zo lang uit ben geweest. Dat ik juist nu weet wat ik wil en wat ik niet (meer) kan.
Tijdens het gesprek zeiden ze al dat ik was aangenomen!
Na ruim een half uur echter kwamen ze met voor mij onmogelijke werktijden aan waardoor al snel bleek dat ik dat werk helemaal niet kón doen. In plaats van bij de pakken neer te zitten of me er rot over te voelen, bedacht ik mij dat dit dan mogelijk dus toch niet mijn baan zou zijn, dat er vast iets anders zou komen, en dat ik nog rustig verder kan zoeken. In elk geval deed het me erg goed te weten dat ik was aangenomen, voor mijn zelfvertrouwen erg goed! Nog geen dag later tipt een oude vriend mij over een vacature en ik raak echt buiten zinnen, want dit zou echt helemaal perfect aansluiten op mijn situatie. Eerst per telefoon, later live, een enorme klik, wederzijdse verwschtingen uitgesproken en....aangenomen! Ik moet me wel wat gaan bijscholen maar omdat ik nog tot half feb de tijd heb ga ik zoveel mogelijk scholing volgen om daarna meer opdrachten te kunnen aannemen. Hoe mooi, dat dit op mijn pad kwam, exact op het juiste moment! Iemand zei; omdat je dat verdient!
Ik weet t niet...maar ben blij en dankbaar!

Zit alleen nog met een ok in mijn mik...Ik hoor as dinsdag wanneer het zou kunnen (borstreconstructie). Ik hoop zsm, dan kan ik er vanaf 2018 weer goed tegenaan, en kan ik weer blij zeggen: ik ben aan het werk!
Mijn haar wordt ook weer wat langer, zo fijn! En de band....gaan we weer helemaal oppakken nu, nummers opgenomen en dat mag van mij nou wel s wat gaan doen!! Radio? Optredens!? Platencontract!? Alles is welkom!! I’m back!!!
Liefs, Zangeres

Amazone
Lid geworden op: 07/02/2014 - 19:18
Online
Berichten: 565

Pagina's